Hadith Representative
Berinfaq kepada anak-anak yatim berpahala sekalipun anak-anak mereka sendiri
Imam Bukhari : 1373حَدَّثَنَا عُمَرُ بْنُ حَفْصٍ حَدَّثَنَا أَبِي حَدَّثَنَا الْأَعْمَشُ قَالَ حَدَّثَنِي شَقِيقٌ عَنْ عَمْرِو بْنِ الْحَارِثِ عَنْ زَيْنَبَ امْرَأَةِ عَبْدِ اللَّهِ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُمَا قَالَ فَذَكَرْتُهُ لِإِبْرَاهِيمَ ح فَحَدَّثَنِي إِبْرَاهِيمُ عَنْ أَبِي عُبَيْدَةَ عَنْ عَمْرِو بْنِ الْحَارِثِ عَنْ زَيْنَبَ امْرَأَةِ عَبْدِ اللَّهِ بِمِثْلِهِ سَوَاءً قَالَتْكُنْتُ فِي الْمَسْجِدِ فَرَأَيْتُ النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَقَالَ تَصَدَّقْنَ وَلَوْ مِنْ حُلِيِّكُنَّ وَكَانَتْ زَيْنَبُ تُنْفِقُ عَلَى عَبْدِ اللَّهِ وَأَيْتَامٍ فِي حَجْرِهَا قَالَ فَقَالَتْ لِعَبْدِ اللَّهِ سَلْ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أَيَجْزِي عَنِّي أَنْ أُنْفِقَ عَلَيْكَ وَعَلَى أَيْتَامٍ فِي حَجْرِي مِنْ الصَّدَقَةِ فَقَالَ سَلِي أَنْتِ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَانْطَلَقْتُ إِلَى النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَوَجَدْتُ امْرَأَةً مِنْ الْأَنْصَارِ عَلَى الْبَابِ حَاجَتُهَا مِثْلُ حَاجَتِي فَمَرَّ عَلَيْنَا بِلَالٌ فَقُلْنَا سَلْ النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أَيَجْزِي عَنِّي أَنْ أُنْفِقَ عَلَى زَوْجِي وَأَيْتَامٍ لِي فِي حَجْرِي وَقُلْنَا لَا تُخْبِرْ بِنَا فَدَخَلَ فَسَأَلَهُ فَقَالَ مَنْ هُمَا قَالَ زَيْنَبُ قَالَ أَيُّ الزَّيَانِبِ قَالَ امْرَأَةُ عَبْدِ اللَّهِ قَالَ نَعَمْ لَهَا أَجْرَانِ أَجْرُ الْقَرَابَةِ وَأَجْرُ الصَّدَقَةِ
Һөйләне беҙгә [Ғүмәр бин Хафш] беҙгә һөйләне [атайым] һөйләне беҙгә [Әл А'маси] һөйләне миңә [Сиәҡиҡ] [Ғәмру бин Әл Харис] [Зәйнәб] ҡатыны Ғабдулла радиаллаһу әнһүмә әйтте,, һуңынан ул Ибраһимға һөйләне. Һәм шулай уҡ риүәйәт ителә, миңә [Ибраһим] [Әбү Ғөбәйҙә] [Әмру бин Әл-Харистан] [Зәйнәб] Ғабдуллаһ радиаллаһу әнхүәнең ҡатыны тап шулай һөйләнде: «Мин бер ваҡыт мәсеттә булдым, шунан һуң Пәйғәмбәребеҙҙе күрҙем». Шунан: «Хатта биҙәүестәрегеҙҙә лә шадаҡа булығыҙ», — тине. Шул ваҡытта Зәйнәб Ғабдуллаға һәм уның йортондағы етемдәргә саҙаҡа бирә. Ул -'Әмру бин Әл Харис- әйтте,:; Зәйнәб Ғабдуллаға: «Рәсүлуллаһтан һора, әгәр ҙә мин һиңә һәм өйөмдәге етемдәргә шәйәкәтемде сарыф итһәм, сауап аласаҡмынмы?» Шуға күрә Ғабдулла: «Рәсүлуллаһтан үҙең һора», — тигән. Шулай итеп, мин пәйғәмбәребеҙҙе ҡаршы алырға барҙым һәм ишек төбөндә үҙемдең кеүек ихтыяждарын еткергән ансар ҡатынды тап иттем. Шунан Билал беҙҙең алдыбыҙҙан үтеп китте, беҙ: «Зинһар, пәйғәмбәребеҙҙән һорағыҙ, әгәр ҙә мин үҙемдең саҙаҡамды -зәкәт- иремә һәм өйөмдә ҡараған етемдәргә бирһәм, сауап аламмы?». Ә беҙ ул -Билал- беҙҙең кем икәнебеҙҙе әйтмәҫ тип өҫтәнек. Шуға Билал килеп инде лә унан һораны. Шунан: «Был ике ҡатын кемдәр?» Билал әйтте: 'Зәйнәб'. Ул тағы ла: «Ҡайһы Зәйнәб?» «Ғабдулланың ҡатыны Зәйнәб», — тип әйтелде. Шуға күрә Ул: «Эйе, шулай, уның өсөн ике сауап бар, йәғни туғанлыҡты бәйләү сауабы һәм уның зәкәте сауабы», — тигән.