Hədis
Berinfaq kepada anak-anak yatim berpahala sekalipun anak-anak mereka sendiri
Imam Bukhari : 1373حَدَّثَنَا عُمَرُ بْنُ حَفْصٍ حَدَّثَنَا أَبِي حَدَّثَنَا الْأَعْمَشُ قَالَ حَدَّثَنِي شَقِيقٌ عَنْ عَمْرِو بْنِ الْحَارِثِ عَنْ زَيْنَبَ امْرَأَةِ عَبْدِ اللَّهِ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُمَا قَالَ فَذَكَرْتُهُ لِإِبْرَاهِيمَ ح فَحَدَّثَنِي إِبْرَاهِيمُ عَنْ أَبِي عُبَيْدَةَ عَنْ عَمْرِو بْنِ الْحَارِثِ عَنْ زَيْنَبَ امْرَأَةِ عَبْدِ اللَّهِ بِمِثْلِهِ سَوَاءً قَالَتْكُنْتُ فِي الْمَسْجِدِ فَرَأَيْتُ النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَقَالَ تَصَدَّقْنَ وَلَوْ مِنْ حُلِيِّكُنَّ وَكَانَتْ زَيْنَبُ تُنْفِقُ عَلَى عَبْدِ اللَّهِ وَأَيْتَامٍ فِي حَجْرِهَا قَالَ فَقَالَتْ لِعَبْدِ اللَّهِ سَلْ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أَيَجْزِي عَنِّي أَنْ أُنْفِقَ عَلَيْكَ وَعَلَى أَيْتَامٍ فِي حَجْرِي مِنْ الصَّدَقَةِ فَقَالَ سَلِي أَنْتِ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَانْطَلَقْتُ إِلَى النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَوَجَدْتُ امْرَأَةً مِنْ الْأَنْصَارِ عَلَى الْبَابِ حَاجَتُهَا مِثْلُ حَاجَتِي فَمَرَّ عَلَيْنَا بِلَالٌ فَقُلْنَا سَلْ النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أَيَجْزِي عَنِّي أَنْ أُنْفِقَ عَلَى زَوْجِي وَأَيْتَامٍ لِي فِي حَجْرِي وَقُلْنَا لَا تُخْبِرْ بِنَا فَدَخَلَ فَسَأَلَهُ فَقَالَ مَنْ هُمَا قَالَ زَيْنَبُ قَالَ أَيُّ الزَّيَانِبِ قَالَ امْرَأَةُ عَبْدِ اللَّهِ قَالَ نَعَمْ لَهَا أَجْرَانِ أَجْرُ الْقَرَابَةِ وَأَجْرُ الصَّدَقَةِ
Bizə [Ömər ibn Həfş] bizə [atam] bizə [Əl-Əmasi] mənə [Səqiq]dən [Əmru ibn Əl-Harisdən] [Zeynəbdən] Abdullahın arvadı radiallahu anhuma dedi ki, sonra o bunu İbrahimə danışdı. Həmçinin rəvayət olunur ki, mənə [İbrahimdən] [Əbu Ubeydədən] [Əmru ibn Əl-Harisdən] [Zeynəbdən] Abdullahın arvadı radiallahu anhua belə dedi: “Bir dəfə məsciddə idim və sonra Peyğəmbəri - sallallahu aleyhi və səlləm- gördüm. Sonra O dedi: “Zinət əşyalarınızda belə sədəqə verin”. O zaman Zeynəb Abdullah və onun evindəki yetimlər üçün sədəqə verdi. O - Əmru ibn Əl-Haris- dedi: Zeynəb Abdullaha dedi: “Rəsulullahdan (s) soruş ki, sədəqəmi sənə və evimdəki yetimlərə xərcləsəm, savab qazanarammı?”. Abdullah dedi: “Rəsulullahdan (s) özün soruş”. Mən Peyğəmbərin (s) yanına getdim və qapıda mənim kimi ehtiyaclarını çatdıran bir Ənsar qadını tapdım. Bilal qarşımızdan keçdi və biz dedik: “Xahiş edirəm Peyğəmbərdən (s) soruşun, sədəqəmi ərimə və evimdəki yetimlərə versəm, savab qazanarammı?”. Və əlavə etdik ki, Bilal bizə kim olduğumuzu deməyəcək. Bilal içəri girib ondan soruşdu. Sonra o soruşdu: “İki qadın kimdir?”. Bilal dedi: “Zeynəb”. O, yenidən soruşdu: “Hansı Zeynəb?”. Dedilər: “Abdullahın arvadı Zeynəb”. O dedi: “Bəli, düz deyirsən, onun üçün iki mükafat var: qohumluq əlaqələrinin mükafatı və zəkatın mükafatı”.