Hadith Representative
Infaqkan lah harta tanpa menjatuhkan diri kedalam kebinasaan
Imam Tirmidzi : 2898حَدَّثَنَا عَبْدُ بْنُ حُمَيْدٍ حَدَّثَنَا الضَّحَّاكُ بْنُ مَخْلَدٍ عَنْ حَيْوَةَ بْنِ شُرَيْحٍ عَنْ يَزِيدَ بْنِ أَبِي حَبِيبٍ عَنْ أَسْلَمَ أَبِي عِمْرَانَ التُّجِيبِيِّ قَالَ كُنَّا بِمَدِينَةِ الرُّومِ فَأَخْرَجُوا إِلَيْنَا صَفًّا عَظِيمًا مِنْ الرُّومِ فَخَرَجَ إِلَيْهِمْ مِنْ الْمُسْلِمِينَ مِثْلُهُمْ أَوْ أَكْثَرُ وَعَلَى أَهْلِ مِصْرَ عُقْبَةُ بْنُ عَامِرٍ وَعَلَى الْجَمَاعَةِ فَضَالَةُ بْنُ عُبَيْدٍ فَحَمَلَ رَجُلٌ مِنْ الْمُسْلِمِينَ عَلَى صَفِّ الرُّومِ حَتَّى دَخَلَ فِيهِمْ فَصَاحَ النَّاسُ وَقَالُوا سُبْحَانَ اللَّهِ يُلْقِي بِيَدَيْهِ إِلَى التَّهْلُكَةِ فَقَامَ أَبُو أَيُّوبَ الْأَنْصَارِيُّ فَقَالَ يَا أَيُّهَا النَّاسُ إِنَّكُمْ تَتَأَوَّلُونَ هَذِهِ الْآيَةَ هَذَا التَّأْوِيلَ وَإِنَّمَا أُنْزِلَتْ هَذِهِ الْآيَةَ فِينَا مَعْشَرَ الْأَنْصَارِ لَمَّا أَعَزَّ اللَّهُ الْإِسْلَامَ وَكَثُرَ نَاصِرُوهُ فَقَالَ بَعْضُنَا لِبَعْضٍ سِرًّا دُونَ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ إِنَّ أَمْوَالَنَا قَدْ ضَاعَتْ وَإِنَّ اللَّهَ قَدْ أَعَزَّ الْإِسْلَامَ وَكَثُرَ نَاصِرُوهُ فَلَوْ أَقَمْنَا فِي أَمْوَالِنَا فَأَصْلَحْنَا مَا ضَاعَ مِنْهَا فَأَنْزَلَ اللَّهُ عَلَى نَبِيِّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَرُدُّ عَلَيْنَا مَا قُلْنَا { وَأَنْفِقُوا فِي سَبِيلِ اللَّهِ وَلَا تُلْقُوا بِأَيْدِيكُمْ إِلَى التَّهْلُكَةِ } فَكَانَتْ التَّهْلُكَةُ الْإِقَامَةَ عَلَى الْأَمْوَالِ وَإِصْلَاحِهَا وَتَرْكَنَا الْغَزْوَ فَمَا زَالَ أَبُو أَيُّوبَ شَاخِصًا فِي سَبِيلِ اللَّهِ حَتَّى دُفِنَ بِأَرْضِ الرُّومِ قَالَ أَبُو عِيسَى هَذَا حَدِيثٌ حَسَنٌ صَحِيحٌ غَرِيبٌ
Вераз милемлы ['Абд бин Хумаид] вераз милемлы [Адл Длаххак бин Муджалид] [Хайва бин Сюрай] дорысь [Язид бин Абу Хабиб] дорысь [Аслам Абу Имран Ат Туджиби] со шуиз; — Куке ми рим городын вал, римлянъёс милемын пумиськыны туж трос чинъёсын армиез келязы, соин ик куд-ог мусульманъёс соосын ожмаськыны потӥзы, соослэн лыдзы кадь яке тросгес, Египетысь калыкез нуиз Укба бин Амир, нош вань войскоосты нуиз Фадлала бин Убайд, собере мусульманъёс пӧлысь одӥг адями потӥз, нош римлянъёс пӧлы лобӟизы калык ӟыгырскиз но шуиз: «Субханалла, со ассэ быдтонэ лэзиз». Соин ик [Абу Аюб Аль Ансари] султӥз но шуиз; — О, адямиос, зэмзэ но, тӥ та кылбурез озьы валэктӥды, та кылбур гинэ милемлы, ансаръёслы, усьтӥськиз, куке Аллах милемыз исламэн но трос юрттӥсьёсын данъяз, собере куд-огез мукетъёсызлы шыпыртӥз, Аллахлэн ыстэм муртэз тодытэк, нимаське; «Зэмзэ но, милям узырлыкмы ышиз но, зэмзэ но, Аллах данъяз исламез но солэсь трос юрттӥсьёссэ, мар луоз, ми асьмелэсь узырлыкмес утялтысалмы ке но, мар луиз, сое тупатъямы ке», собере Аллах аслаз пророкезлы, ми вераммылы валэктон сётыса, стих усьтӥз: «Нош быдтэ — узырлыктэс — Аллахлэн сюрес вылаз, эн лэзе асьтэды быдтонэ». QS Al-Baqarah: 195. Та стихын Тахалах возьматэ Аль-Икама — интыяськыны — мылкыд ужпумъёсты сэрттыны-пертчыны но соосты тупатъяны, собере ми ожысь кошкиськом». Абу Айюб азьланяз но азьланьтӥськиз джихад пала Аллахлэн сюрес вылаз, сое рим дуннеын ватӥзы. Абу Иса шуиз; Та хадис — хасан шахих гариб.