Hadith Representative
Infaqkan lah harta tanpa menjatuhkan diri kedalam kebinasaan
Imam Tirmidzi : 2898حَدَّثَنَا عَبْدُ بْنُ حُمَيْدٍ حَدَّثَنَا الضَّحَّاكُ بْنُ مَخْلَدٍ عَنْ حَيْوَةَ بْنِ شُرَيْحٍ عَنْ يَزِيدَ بْنِ أَبِي حَبِيبٍ عَنْ أَسْلَمَ أَبِي عِمْرَانَ التُّجِيبِيِّ قَالَ كُنَّا بِمَدِينَةِ الرُّومِ فَأَخْرَجُوا إِلَيْنَا صَفًّا عَظِيمًا مِنْ الرُّومِ فَخَرَجَ إِلَيْهِمْ مِنْ الْمُسْلِمِينَ مِثْلُهُمْ أَوْ أَكْثَرُ وَعَلَى أَهْلِ مِصْرَ عُقْبَةُ بْنُ عَامِرٍ وَعَلَى الْجَمَاعَةِ فَضَالَةُ بْنُ عُبَيْدٍ فَحَمَلَ رَجُلٌ مِنْ الْمُسْلِمِينَ عَلَى صَفِّ الرُّومِ حَتَّى دَخَلَ فِيهِمْ فَصَاحَ النَّاسُ وَقَالُوا سُبْحَانَ اللَّهِ يُلْقِي بِيَدَيْهِ إِلَى التَّهْلُكَةِ فَقَامَ أَبُو أَيُّوبَ الْأَنْصَارِيُّ فَقَالَ يَا أَيُّهَا النَّاسُ إِنَّكُمْ تَتَأَوَّلُونَ هَذِهِ الْآيَةَ هَذَا التَّأْوِيلَ وَإِنَّمَا أُنْزِلَتْ هَذِهِ الْآيَةَ فِينَا مَعْشَرَ الْأَنْصَارِ لَمَّا أَعَزَّ اللَّهُ الْإِسْلَامَ وَكَثُرَ نَاصِرُوهُ فَقَالَ بَعْضُنَا لِبَعْضٍ سِرًّا دُونَ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ إِنَّ أَمْوَالَنَا قَدْ ضَاعَتْ وَإِنَّ اللَّهَ قَدْ أَعَزَّ الْإِسْلَامَ وَكَثُرَ نَاصِرُوهُ فَلَوْ أَقَمْنَا فِي أَمْوَالِنَا فَأَصْلَحْنَا مَا ضَاعَ مِنْهَا فَأَنْزَلَ اللَّهُ عَلَى نَبِيِّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَرُدُّ عَلَيْنَا مَا قُلْنَا { وَأَنْفِقُوا فِي سَبِيلِ اللَّهِ وَلَا تُلْقُوا بِأَيْدِيكُمْ إِلَى التَّهْلُكَةِ } فَكَانَتْ التَّهْلُكَةُ الْإِقَامَةَ عَلَى الْأَمْوَالِ وَإِصْلَاحِهَا وَتَرْكَنَا الْغَزْوَ فَمَا زَالَ أَبُو أَيُّوبَ شَاخِصًا فِي سَبِيلِ اللَّهِ حَتَّى دُفِنَ بِأَرْضِ الرُّومِ قَالَ أَبُو عِيسَى هَذَا حَدِيثٌ حَسَنٌ صَحِيحٌ غَرِيبٌ
Безгә [Габд бин Хумайд] безгә [Гадл Длаххак бин Муҗалид]дан [Хайва бин Сюрейх]дан [Язид бин Әбу Хәбиб]дан [Әсләм Әбу Имран әт-Туҗиби]дан ул болай диде: «Без Рим шәһәрендә булганда, Римлылар безнең белән каршы бик күп сафлы гаскәр җибәрделәр, шуңа күрә мөселманнарның кайберләре алар белән сугышырга чыктылар, алар саны буенча яки аннан да күбрәк иде. Мисырдан килгән кешеләрне Укба бин Әмир җитәкләде, ә барлык гаскәрләрне Фадлалә бин Убайд җитәкләде, аннары мөселманнардан бер кеше чыгып, Рим сафларына бәреп керде, ләкин кешеләр кычкырып: «Субханаллаһ, ул үзен һәлак итте», – диделәр. Шуннан соң [Әбу Әйюб әл-Әнсари] торып басты һәм болай диде: «Әй, кешеләр, сез бу аятьне болай аңладыгыз, бу аять безгә, ансарларга гына төште. Аллаһ безне Ислам һәм күп ярдәмчеләр белән данлады, аннары кайберләребез Аллаһның пәйгамбәре саллаһу галәйһи вәссәлам белмичә бер-беребезгә пышылдаштык, атап әйткәндә: «Чыннан да, безнең байлыгыбыз югалды, һәм Аллаһ Исламны һәм аның күп ярдәмчеләрен данлады, әгәр без байлыгыбызны саклап, югалганны төзәтсәк ни булыр иде?», аннары Аллаһ Үзенең пәйгамбәренә саллаһу галәйһи вәссәламгә безнең әйткәннәребезгә җавап итеп аять төшерде: «Аллаһ юлында малыгызны сарыф итегез һәм үзегезне һәлакәткә ташламагыз». «Әл-Бәкара» сүрәсе, 195 нче аять. «Тәхлукә» бу аятьтә «Әл-Икамә» - хәл итү - милек проблемаларын хәл итү һәм аларны төзәтү дигәнне аңлата, аннары без сугыштан китәбез». Әбу Әйюб Аллаһ юлында җиһадка таба баруын дәвам итте, Рим дөньясында күмелгәнче. Әбу Гайсә әйтте: «Бу хәдис хәсән-шәһих гариб».