Hadith Representative
Suamimu dan anak-anakmu lebih berhak kamu berikan shadaqah dari pada mustahiq
Imam Bukhari : 1369حَدَّثَنَا ابْنُ أَبِي مَرْيَمَ أَخْبَرَنَا مُحَمَّدُ بْنُ جَعْفَرٍ قَالَ أَخْبَرَنِي زَيْدٌ هُوَ ابْنُ أَسْلَمَ عَنْ عِيَاضِ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ عَنْ أَبِي سَعِيدٍ الْخُدْرِيِّ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُخَرَجَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فِي أَضْحًى أَوْ فِطْرٍ إِلَى الْمُصَلَّى ثُمَّ انْصَرَفَ فَوَعَظَ النَّاسَ وَأَمَرَهُمْ بِالصَّدَقَةِ فَقَالَ أَيُّهَا النَّاسُ تَصَدَّقُوا فَمَرَّ عَلَى النِّسَاءِ فَقَالَ يَا مَعْشَرَ النِّسَاءِ تَصَدَّقْنَ فَإِنِّي رَأَيْتُكُنَّ أَكْثَرَ أَهْلِ النَّارِ فَقُلْنَ وَبِمَ ذَلِكَ يَا رَسُولَ اللَّهِ قَالَ تُكْثِرْنَ اللَّعْنَ وَتَكْفُرْنَ الْعَشِيرَ مَا رَأَيْتُ مِنْ نَاقِصَاتِ عَقْلٍ وَدِينٍ أَذْهَبَ لِلُبِّ الرَّجُلِ الْحَازِمِ مِنْ إِحْدَاكُنَّ يَا مَعْشَرَ النِّسَاءِ ثُمَّ انْصَرَفَ فَلَمَّا صَارَ إِلَى مَنْزِلِهِ جَاءَتْ زَيْنَبُ امْرَأَةُ ابْنِ مَسْعُودٍ تَسْتَأْذِنُ عَلَيْهِ فَقِيلَ يَا رَسُولَ اللَّهِ هَذِهِ زَيْنَبُ فَقَالَ أَيُّ الزَّيَانِبِ فَقِيلَ امْرَأَةُ ابْنِ مَسْعُودٍ قَالَ نَعَمْ ائْذَنُوا لَهَا فَأُذِنَ لَهَا قَالَتْ يَا نَبِيَّ اللَّهِ إِنَّكَ أَمَرْتَ الْيَوْمَ بِالصَّدَقَةِ وَكَانَ عِنْدِي حُلِيٌّ لِي فَأَرَدْتُ أَنْ أَتَصَدَّقَ بِهِ فَزَعَمَ ابْنُ مَسْعُودٍ أَنَّهُ وَوَلَدَهُ أَحَقُّ مَنْ تَصَدَّقْتُ بِهِ عَلَيْهِمْ فَقَالَ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ صَدَقَ ابْنُ مَسْعُودٍ زَوْجُكِ وَوَلَدُكِ أَحَقُّ مَنْ تَصَدَّقْتِ بِهِ عَلَيْهِمْ
Һөйләне беҙгә [Ибн Әбү Мәрйәм] беҙгә һөйләне [Мөхәммәт бин Джәғфәр] әйтте, миңә әйтте [Зәйет] ул Әсләм улы [Ияд бин Ғабдулла] [Әбү Сәғит Әл Хөрдри рәдлиаллаһу әнһү]; Рәсүлуллаһ Шаллаллаһуғәләйһиүәссәләм намаҙ яланына сығып, Ғидул әҙһә йәки Ҡорбан ғәйете намаҙын уҡый. Бөткәс, кешеләргә өгөт-нәсихәт бирә һәм: «Эй, кешеләр, шәҙәҡәт бирегеҙ - зәҡәт бирегеҙ-», — тип әйткәндә, зәкәт түләргә ҡуша. Шунан һуң ул ҡатын-ҡыҙ йәмәғәтенә килеп: «Әй, ҡатын-ҡыҙҙар, шәҙәҡә бирегеҙ!» Ысынлап та, мин күрәм: һеҙ, ихтимал, йәһәннәм әһелдәре буласаҡһығыҙ», — тине. Улар: «Ниңә шулай, эй, Аллаһ илсеһе?» Ул: «Күп ҡарғайһың, иреңдең бүләктәрен инҡар итәһең», — тип яуап бирә. Мин һеҙҙең берегеҙҙән дә аҡыллыраҡ, динһеҙ кешене күрмәнем, эй ҡатын-ҡыҙҙар». Шунан вәғәзен тамамлап сығып китте. Йәшәгән урынына килеп еткәс, Мәсғүт ханымдың ҡатыны Зәйнәб килеп рөхсәт һорай, шунан һуң ул; «Йә, Рәсүлуллаһ, саллаллаһу ғәләйһиүәссәләм, был Зәйнәб». Ул: «Зәйнәб кем?» «Зәйнәб Ибн Мәсғүттең ҡатыны булған», — тип әйтелгән. Ул: «Эйе, зинһар, уны саҡырығыҙ», — тине. Шуға күрә уға былай тип әйтергә рөхсәт ителде: «Эй, Аллаһ пәйғәмбәре, ысынлап та, бөгөн һин саҙаҡа – зәҡәт – бойорҙоң, ә минең алтыным бар, уға зәҡәт бирергә теләйем, әммә Ибн Мәсғүд, мин был саҙаҡаны бирәсәк нәмәгә уның һәм уның балаларының уларҙан – мөстәҡ – хоҡуҡтары күберәк, тигән. Шуға күрә пәйғәмбәребеҙ: «Ибн Мәсғүд дөрөҫ әйтә, ирең һәм балаларың уларҙан да шәдәҡәт бирергә лайыҡлыраҡ», — тигән.