Hadith Representative
Suamimu dan anak-anakmu lebih berhak kamu berikan shadaqah dari pada mustahiq
Imam Bukhari : 1369حَدَّثَنَا ابْنُ أَبِي مَرْيَمَ أَخْبَرَنَا مُحَمَّدُ بْنُ جَعْفَرٍ قَالَ أَخْبَرَنِي زَيْدٌ هُوَ ابْنُ أَسْلَمَ عَنْ عِيَاضِ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ عَنْ أَبِي سَعِيدٍ الْخُدْرِيِّ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُخَرَجَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فِي أَضْحًى أَوْ فِطْرٍ إِلَى الْمُصَلَّى ثُمَّ انْصَرَفَ فَوَعَظَ النَّاسَ وَأَمَرَهُمْ بِالصَّدَقَةِ فَقَالَ أَيُّهَا النَّاسُ تَصَدَّقُوا فَمَرَّ عَلَى النِّسَاءِ فَقَالَ يَا مَعْشَرَ النِّسَاءِ تَصَدَّقْنَ فَإِنِّي رَأَيْتُكُنَّ أَكْثَرَ أَهْلِ النَّارِ فَقُلْنَ وَبِمَ ذَلِكَ يَا رَسُولَ اللَّهِ قَالَ تُكْثِرْنَ اللَّعْنَ وَتَكْفُرْنَ الْعَشِيرَ مَا رَأَيْتُ مِنْ نَاقِصَاتِ عَقْلٍ وَدِينٍ أَذْهَبَ لِلُبِّ الرَّجُلِ الْحَازِمِ مِنْ إِحْدَاكُنَّ يَا مَعْشَرَ النِّسَاءِ ثُمَّ انْصَرَفَ فَلَمَّا صَارَ إِلَى مَنْزِلِهِ جَاءَتْ زَيْنَبُ امْرَأَةُ ابْنِ مَسْعُودٍ تَسْتَأْذِنُ عَلَيْهِ فَقِيلَ يَا رَسُولَ اللَّهِ هَذِهِ زَيْنَبُ فَقَالَ أَيُّ الزَّيَانِبِ فَقِيلَ امْرَأَةُ ابْنِ مَسْعُودٍ قَالَ نَعَمْ ائْذَنُوا لَهَا فَأُذِنَ لَهَا قَالَتْ يَا نَبِيَّ اللَّهِ إِنَّكَ أَمَرْتَ الْيَوْمَ بِالصَّدَقَةِ وَكَانَ عِنْدِي حُلِيٌّ لِي فَأَرَدْتُ أَنْ أَتَصَدَّقَ بِهِ فَزَعَمَ ابْنُ مَسْعُودٍ أَنَّهُ وَوَلَدَهُ أَحَقُّ مَنْ تَصَدَّقْتُ بِهِ عَلَيْهِمْ فَقَالَ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ صَدَقَ ابْنُ مَسْعُودٍ زَوْجُكِ وَوَلَدُكِ أَحَقُّ مَنْ تَصَدَّقْتِ بِهِ عَلَيْهِمْ
سانوں دسیا اے [ابن ابو مریم] نے دسیا اے [محمد بن جعفر] فرمایا اے، مینوں دسیا اے [زید] اوہ [عیاد بن عبد اللہ] توں [ابوسعید الخردری رضلی اللہ عنہ] توں اسلم دا پتر اے؛ رسول اللہ شعلہ اللہ عید الاضحہ یا عید فطر دی نماز ادا کرنے دے لئی نماز دے میدان وچ نکلے سن ۔ ختم کرنے دے بعد آپ نے لوگاں نوں نصیحت دی تے انہاں نوں زکات ادا کرنے دا حکم دتا جدوں کہ ایہ کہندے ہوئے: 'اے لوگاں، شدقہ دیو - زکوٰہ دیو-'۔ فیر اوہ جماعت عورتاں دے پاس آیا تے فرمایا: اے عورتاں شدقہ دیو۔ بے شک، میں ویکھدا ہاں کہ تسی اوہ لوک او جہڑے زیادہ تر جہنم دے وسنیک ہون گے۔' انہاں نے پُچھیا: ایہ کیوں اے اے اللہ دے رسول؟ اس نے جواب دتا: 'تسیں بہت گالھاں کڈھدے ہو تے اپنے شوہر دے تحفیاں توں انکار کردے ہو۔ اے عورتاں، میں تہاڈے وچوں اک توں گھٹّ عقلمند اتے دھارمک گھٹّ اجیہا نہیں دیکھیا۔' فیر اوہ اپنا واعظ ختم کر کے چلے گئے۔ جدوں آپ اپنی رہائش گاہ اُتے پہنچے تاں مسز مسعود دی بیوی زینب آئی تے انہاں توں اجازت منگی، فیر انہاں نے کہیا؛ 'اے رسول اللہ صلی اللہ علیہ وآلہ وسلم اے زینب اے'. اوہنے پچھیا: 'زینب کون؟'۔ کہیا جاندا سی: 'زینب ابن مسعود دی بیوی سی'۔ اس نے کہیا: 'اوہ ہاں، مہربانی کر کے اس نوں دعوت دیو'۔ لہذا انہاں نوں ایہ کہنے دی اجازت سی کہ: اے اللہ دے نبی صلی اللہ علیہ وآلہ وسلم ، بے شک اج تسيں نے صدقہ - زکات - دا حکم دتا اے جدوں کہ میرے پاس سونا اے جسنوں میں زکات دینا چاہندا ہاں ، لیکن ابن مسعود نے کہیا کہ انہاں نوں تے انہاں دے بچےآں نوں انہاں توں زیادہ حق اے کہ میں ایہ صدقہ داں گا - مستحق۔ چنانچہ رسول اللہ صلی اللہ علیہ وآلہ وسلم نے فرمایا: 'ابن مسعود درست فرمایا اے، تیرا شوہر تے تیرے اولاد انہاں توں زیادہ شاداقہ دینے دے قابل نيں'۔