Hadith Representative
Suamimu dan anak-anakmu lebih berhak kamu berikan shadaqah dari pada mustahiq
Imam Bukhari : 1369حَدَّثَنَا ابْنُ أَبِي مَرْيَمَ أَخْبَرَنَا مُحَمَّدُ بْنُ جَعْفَرٍ قَالَ أَخْبَرَنِي زَيْدٌ هُوَ ابْنُ أَسْلَمَ عَنْ عِيَاضِ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ عَنْ أَبِي سَعِيدٍ الْخُدْرِيِّ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُخَرَجَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فِي أَضْحًى أَوْ فِطْرٍ إِلَى الْمُصَلَّى ثُمَّ انْصَرَفَ فَوَعَظَ النَّاسَ وَأَمَرَهُمْ بِالصَّدَقَةِ فَقَالَ أَيُّهَا النَّاسُ تَصَدَّقُوا فَمَرَّ عَلَى النِّسَاءِ فَقَالَ يَا مَعْشَرَ النِّسَاءِ تَصَدَّقْنَ فَإِنِّي رَأَيْتُكُنَّ أَكْثَرَ أَهْلِ النَّارِ فَقُلْنَ وَبِمَ ذَلِكَ يَا رَسُولَ اللَّهِ قَالَ تُكْثِرْنَ اللَّعْنَ وَتَكْفُرْنَ الْعَشِيرَ مَا رَأَيْتُ مِنْ نَاقِصَاتِ عَقْلٍ وَدِينٍ أَذْهَبَ لِلُبِّ الرَّجُلِ الْحَازِمِ مِنْ إِحْدَاكُنَّ يَا مَعْشَرَ النِّسَاءِ ثُمَّ انْصَرَفَ فَلَمَّا صَارَ إِلَى مَنْزِلِهِ جَاءَتْ زَيْنَبُ امْرَأَةُ ابْنِ مَسْعُودٍ تَسْتَأْذِنُ عَلَيْهِ فَقِيلَ يَا رَسُولَ اللَّهِ هَذِهِ زَيْنَبُ فَقَالَ أَيُّ الزَّيَانِبِ فَقِيلَ امْرَأَةُ ابْنِ مَسْعُودٍ قَالَ نَعَمْ ائْذَنُوا لَهَا فَأُذِنَ لَهَا قَالَتْ يَا نَبِيَّ اللَّهِ إِنَّكَ أَمَرْتَ الْيَوْمَ بِالصَّدَقَةِ وَكَانَ عِنْدِي حُلِيٌّ لِي فَأَرَدْتُ أَنْ أَتَصَدَّقَ بِهِ فَزَعَمَ ابْنُ مَسْعُودٍ أَنَّهُ وَوَلَدَهُ أَحَقُّ مَنْ تَصَدَّقْتُ بِهِ عَلَيْهِمْ فَقَالَ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ صَدَقَ ابْنُ مَسْعُودٍ زَوْجُكِ وَوَلَدُكِ أَحَقُّ مَنْ تَصَدَّقْتِ بِهِ عَلَيْهِمْ
O n’à dito [Ibn Abu Maryam] o n’à dito [O Muhammad bin Ja’far] o l’à dito, o m’à dito [o Zaid] ch’o l’é o figgio de Aslam da [Iyadh bin Abdullah] da [Abu Sa’id Al Khurdri radliallahu ‘anhu]; O Rasulullah o l'é anæto feua into campo de preghea pe exeguî a preghea de l'Iedul Adhha ò de l'Eid al-Fitr. Dòppo avei finio, o l'à dæto conseggio a-e gente e o gh'à ordenou de pagâ o zakat tanto ch'o diva: 'O gente, dâ shadaqah - dâ zakat-'. Dapeu o l’é vegnuo a-a congregaçion de dònne e o l’à dito: «O dònne, dâ shadaqah». De fæto, veddo che ti l’é quello che con tutta probabilitæ saian i abitanti de l’inferno.» An domandou: «Perché l'é quello, o Messaggê de Allah?». O l’à respòsto: «Ti maledisci ben ben e ti deneghi i regalli de to maio. No ò visto nisciun ch’o segge meno intelligente e meno religioso che uña de voscià, ò dònne.» Dapeu o l’à terminou o seu sermon e o l’é anæto. Quande o l'é arrivou a-a seu rescidensa, a Zainab, a moggê da signoa Mas'ud, a l'é vegnua e a gh'à domandou o permisso, dapeu o l'à dito; «O Rasulullah, sta chì a l'é Zainab». O l'à domandou: «Zainab chi?». Se dixeiva: 'A Zainab a l'ea a moggê do Ibn Mas'ud'. O l'à dito: «Oh sæ, pe favô, invitâlo». Coscì o l’à avuo o permisso de dî: ‘O Profeta de Allah, de fæto ancheu ti l’æ ordenou sadaqah – zakat – tanto che gh’ò de l’öo che veuggio dâ zakat, ma o Ibn Mas’ud o l’à dito che lê e i seu figgi an ciù drito à quello che daiò sta almösina che loiatri – mustahiq –. Coscì o Profeta o l'à dito: 'O Ibn Mas'ud o l'à raxon, o teu maio e i to figgi son ciù degni de dâ a shadaqah che loiatri mæximi'.