Hadith Representative
Apabila zakatnya jadza'ah yang ada dia miliki hanya hiqqah, maka boleh hiqqah ditambah dua ekor kambing, namun apabila zakatnya hiqqah, tapi yang ada dimilikinya hanya jadza'ah, maka boleh jadza’ah dengan pengembalian dua ekor kambing
Imam Bukhari : 1361حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ عَبْدِ اللَّهِ قَالَ حَدَّثَنِي أَبِي قَالَ حَدَّثَنِي ثُمَامَةُ أَنَّ أَنَسًا رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ حَدَّثَهُأَنَّ أَبَا بَكْرٍ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ كَتَبَ لَهُ فَرِيضَةَ الصَّدَقَةِ الَّتِي أَمَرَ اللَّهُ رَسُولَهُ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ مَنْ بَلَغَتْ عِنْدَهُ مِنْ الْإِبِلِ صَدَقَةُ الْجَذَعَةِ وَلَيْسَتْ عِنْدَهُ جَذَعَةٌ وَعِنْدَهُ حِقَّةٌ فَإِنَّهَا تُقْبَلُ مِنْهُ الْحِقَّةُ وَيَجْعَلُ مَعَهَا شَاتَيْنِ إِنْ اسْتَيْسَرَتَا لَهُ أَوْ عِشْرِينَ دِرْهَمًا وَمَنْ بَلَغَتْ عِنْدَهُ صَدَقَةُ الْحِقَّةِ وَلَيْسَتْ عِنْدَهُ الْحِقَّةُ وَعِنْدَهُ الْجَذَعَةُ فَإِنَّهَا تُقْبَلُ مِنْهُ الْجَذَعَةُ وَيُعْطِيهِ الْمُصَدِّقُ عِشْرِينَ دِرْهَمًا أَوْ شَاتَيْنِ وَمَنْ بَلَغَتْ عِنْدَهُ صَدَقَةُ الْحِقَّةِ وَلَيْسَتْ عِنْدَهُ إِلَّا بِنْتُ لَبُونٍ فَإِنَّهَا تُقْبَلُ مِنْهُ بِنْتُ لَبُونٍ وَيُعْطِي شَاتَيْنِ أَوْ عِشْرِينَ دِرْهَمًا وَمَنْ بَلَغَتْ صَدَقَتُهُ بِنْتَ لَبُونٍ وَعِنْدَهُ حِقَّةٌ فَإِنَّهَا تُقْبَلُ مِنْهُ الْحِقَّةُ وَيُعْطِيهِ الْمُصَدِّقُ عِشْرِينَ دِرْهَمًا أَوْ شَاتَيْنِ وَمَنْ بَلَغَتْ صَدَقَتُهُ بِنْتَ لَبُونٍ وَلَيْسَتْ عِنْدَهُ وَعِنْدَهُ بِنْتُ مَخَاضٍ فَإِنَّهَا تُقْبَلُ مِنْهُ بِنْتُ مَخَاضٍ وَيُعْطِي مَعَهَا عِشْرِينَ دِرْهَمًا أَوْ شَاتَيْنِ
האָט אונדז געזאָגט [מוכאַמאַד בין אַבדאַלאַ] האָט געזאָגט, האָט מיר געזאָגט [מיין פאָטער] האָט ער געזאָגט, האָט געזאָגט [צומאַאַמאַה] אַז [אנאס ראַדליאַללאַהו אַנהו] האָט אים געזאָגט אַז אבו באַקר ראַדליאַללאַהו אַנהו האָט צו אים געשריבן אַ בריוו -וועגן די כּללים פון זאַקאַט- ווי וואָס אַלאַ און זיין מעסינדזשער סאַללאַללאַאַהו'אַלאַ האָט באַפֿוילן; 'ווער עס האט א קעמל און איז מחויבת גזירה, אבער ער האט נישט גזירה און אלעס וואס ער האט איז היקה, דעמאלט איז מותר פאר אים צו באצאלן היקה ווי זקן, אבער ער דארף אויך איבערגעבן מיט אים צוויי ציגן אדער צוואנציג דירהם, און ווער עס האט דערגרייכט צו די חובת הקדשה אבער ער האט נישט קיין היזק. זַכָּת קַבְּלוּ מֵאִים בִּדְבָר שֶׁל יְדָשָׁה וּמִתְקַבֵּל זָקַת לְבַתּוֹ לְבָתוֹן, וּבְהַהוּא זַכָּאָה לְתַתָּא, וּבְהַהוּא חֲבוּתָא בְּהִתְקַבֵּל בְּהַהוּא חוּץ לְבֵית לָבוֹן, וּמִתְקַבֵּל זָקַת מֵאִם בִּתְוָון לְבָתוֹן, אֲבָל מַחֲזִיק לְאִתְקְבַּל בֵּיהּ לְתַתָּא בִּתְחוּתָא. לָבוֹן און ער האָט נאָר היכּה, װעט פֿון אים באַקומען זַכָּת אין דער צורה פֿון היכּה און ער װעט באַקומען צװאַנציק דירה אָדער צװײ ציגן, און װער עס האָט דערגרײכט. בינתו לאבונס פליכט צו צאלן זכתה איז, אז אויב ער האט נישט קיין חוץ בינתו מהדה, וועט ער פון אים באקומען זאקת אין די פארם פון בינתו מהדה, אבער ער איז מחויב צו איבערגעבן מיט אים צוויי פילוה דירהם אדער צוויי ציגן'.