Hadith Representative
Larangan menumpuk dan bergelimang harta serta larangan menyedekahkan semua harta
Imam Muslim : 1656و حَدَّثَنِي زُهَيْرُ بْنُ حَرْبٍ حَدَّثَنَا إِسْمَعِيلُ بْنُ إِبْرَاهِيمَ عَنْ الْجُرَيْرِيِّ عَنْ أَبِي الْعَلَاءِ عَنْ الْأَحْنَفِ بْنِ قَيْسٍ قَالَ قَدِمْتُ الْمَدِينَةَ فَبَيْنَا أَنَا فِي حَلْقَةٍ فِيهَا مَلَأٌ مِنْ قُرَيْشٍ إِذْ جَاءَ رَجُلٌ أَخْشَنُ الثِّيَابِ أَخْشَنُ الْجَسَدِ أَخْشَنُ الْوَجْهِ فَقَامَ عَلَيْهِمْ فَقَالَ بَشِّرْ الْكَانِزِينَ بِرَضْفٍ يُحْمَى عَلَيْهِ فِي نَارِ جَهَنَّمَ فَيُوضَعُ عَلَى حَلَمَةِ ثَدْيِ أَحَدِهِمْ حَتَّى يَخْرُجَ مِنْ نُغْضِ كَتِفَيْهِ وَيُوضَعُ عَلَى نُغْضِ كَتِفَيْهِ حَتَّى يَخْرُجَ مِنْ حَلَمَةِ ثَدْيَيْهِ يَتَزَلْزَلُ قَالَ فَوَضَعَ الْقَوْمُ رُءُوسَهُمْ فَمَا رَأَيْتُ أَحَدًا مِنْهُمْ رَجَعَ إِلَيْهِ شَيْئًا قَالَ فَأَدْبَرَ وَاتَّبَعْتُهُ حَتَّى جَلَسَ إِلَى سَارِيَةٍ فَقُلْتُ مَا رَأَيْتُ هَؤُلَاءِ إِلَّا كَرِهُوا مَا قُلْتَ لَهُمْ قَالَ إِنَّ هَؤُلَاءِ لَا يَعْقِلُونَ شَيْئًا إِنَّ خَلِيلِي أَبَا الْقَاسِمِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ دَعَانِي فَأَجَبْتُهُ فَقَالَ أَتَرَى أُحُدًا فَنَظَرْتُ مَا عَلَيَّ مِنْ الشَّمْسِ وَأَنَا أَظُنُّ أَنَّهُ يَبْعَثُنِي فِي حَاجَةٍ لَهُ فَقُلْتُ أَرَاهُ فَقَالَ مَا يَسُرُّنِي أَنَّ لِي مِثْلَهُ ذَهَبًا أُنْفِقُهُ كُلَّهُ إِلَّا ثَلَاثَةَ دَنَانِيرَ ثُمَّ هَؤُلَاءِ يَجْمَعُونَ الدُّنْيَا لَا يَعْقِلُونَ شَيْئًا قَالَ قُلْتُ مَا لَكَ وَلِإِخْوَتِكَ مِنْ قُرَيْشٍ لَا تَعْتَرِيهِمْ وَتُصِيبُ مِنْهُمْ قَالَ لَا وَرَبِّكَ لَا أَسْأَلُهُمْ عَنْ دُنْيَا وَلَا أَسْتَفْتِيهِمْ عَنْ دِينٍ حَتَّى أَلْحَقَ بِاللَّهِ وَرَسُولِهِ
E o m’à dito [Zuhair bin Harb] O n’à dito [Isma’il bin Ibrahim] da [Al Jurairi] da [Abul Ala`] da [Al Ahnaf bin Qais] o l’à dito; Quande l'ea à Medina e l'ea inte un gruppo de gente Quraish, tutt'assemme [un òmmo] o l'é vegnuo vestî de vestî rusci, a seu pelle e a seu faccia ean ascì rusci. Allora l’òmmo o s’é levou in çimma e o l’à dito: «Dæ boñe novitæ à quelli che ammuggian ricchessa – no pagan o zakat –, che saian torturæ con de prie scaldæ inte l’inferno de l’inferno». Dapeu o l’ea misso in sciô peto de un de loiatri fin à quande a pria a ne vegniva feua da-e spalle. Dapeu a pria a gh'é stæta missa into mezo de spalle fin à quande a no gh'é vegnua feua da-o peto à bollî.» -Sentendo quello- o pòpolo o l'à abbassou a testa. E no ò visto nisciun de loiatri guardâlo inderê. Dapeu l’òmmo o s’é vortou, dapeu son anæto apreuvo à lê fin ch’o s’é misso into seu gruppo. Coscì gh’ò dito: «No î veddo, ma òdio quello che t’æ dito». O l’à dito: «De fæto, quelle gente no capiscian pe ninte». De fæto, o mæ amô Abu Al Qasim o m'à ciammou unna vòtta, dapeu ò responduo a-o seu ciammo. Dapeu o l’à domandou: «A l’à visto a colliña do monte Uhud? — Allora ò visto o sô ch’o m’arrembava, e ò pensou ch’o m’aviæ mandou pe quarche compito, dapeu ò respòsto: «Sì, veddo». Coscì o l'à dito: «No m'avieiva fæto contento s'avesse de l'öo grande comme quella colliña, de fæto o l'aviæ perso tutto, feua che trei Dinari». Ma an ammuggiou di ben mondani e no an o ciù piccin senso». Ho domandou: «Perché ti e e to seu de Quraysh no anæte à domandâghe?» O l’à respòsto: «No, e pe-o vòstro Rabb, no ghe domandiò o mondo e no ghe domandiò manco unna fatwa fin à quande no incontro Allah e o seu Messaggê».