Hadith Representative
Larangan menumpuk dan bergelimang harta serta larangan menyedekahkan semua harta
Imam Muslim : 1656و حَدَّثَنِي زُهَيْرُ بْنُ حَرْبٍ حَدَّثَنَا إِسْمَعِيلُ بْنُ إِبْرَاهِيمَ عَنْ الْجُرَيْرِيِّ عَنْ أَبِي الْعَلَاءِ عَنْ الْأَحْنَفِ بْنِ قَيْسٍ قَالَ قَدِمْتُ الْمَدِينَةَ فَبَيْنَا أَنَا فِي حَلْقَةٍ فِيهَا مَلَأٌ مِنْ قُرَيْشٍ إِذْ جَاءَ رَجُلٌ أَخْشَنُ الثِّيَابِ أَخْشَنُ الْجَسَدِ أَخْشَنُ الْوَجْهِ فَقَامَ عَلَيْهِمْ فَقَالَ بَشِّرْ الْكَانِزِينَ بِرَضْفٍ يُحْمَى عَلَيْهِ فِي نَارِ جَهَنَّمَ فَيُوضَعُ عَلَى حَلَمَةِ ثَدْيِ أَحَدِهِمْ حَتَّى يَخْرُجَ مِنْ نُغْضِ كَتِفَيْهِ وَيُوضَعُ عَلَى نُغْضِ كَتِفَيْهِ حَتَّى يَخْرُجَ مِنْ حَلَمَةِ ثَدْيَيْهِ يَتَزَلْزَلُ قَالَ فَوَضَعَ الْقَوْمُ رُءُوسَهُمْ فَمَا رَأَيْتُ أَحَدًا مِنْهُمْ رَجَعَ إِلَيْهِ شَيْئًا قَالَ فَأَدْبَرَ وَاتَّبَعْتُهُ حَتَّى جَلَسَ إِلَى سَارِيَةٍ فَقُلْتُ مَا رَأَيْتُ هَؤُلَاءِ إِلَّا كَرِهُوا مَا قُلْتَ لَهُمْ قَالَ إِنَّ هَؤُلَاءِ لَا يَعْقِلُونَ شَيْئًا إِنَّ خَلِيلِي أَبَا الْقَاسِمِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ دَعَانِي فَأَجَبْتُهُ فَقَالَ أَتَرَى أُحُدًا فَنَظَرْتُ مَا عَلَيَّ مِنْ الشَّمْسِ وَأَنَا أَظُنُّ أَنَّهُ يَبْعَثُنِي فِي حَاجَةٍ لَهُ فَقُلْتُ أَرَاهُ فَقَالَ مَا يَسُرُّنِي أَنَّ لِي مِثْلَهُ ذَهَبًا أُنْفِقُهُ كُلَّهُ إِلَّا ثَلَاثَةَ دَنَانِيرَ ثُمَّ هَؤُلَاءِ يَجْمَعُونَ الدُّنْيَا لَا يَعْقِلُونَ شَيْئًا قَالَ قُلْتُ مَا لَكَ وَلِإِخْوَتِكَ مِنْ قُرَيْشٍ لَا تَعْتَرِيهِمْ وَتُصِيبُ مِنْهُمْ قَالَ لَا وَرَبِّكَ لَا أَسْأَلُهُمْ عَنْ دُنْيَا وَلَا أَسْتَفْتِيهِمْ عَنْ دِينٍ حَتَّى أَلْحَقَ بِاللَّهِ وَرَسُولِهِ
E al à dit [Zuhair bin Harb] Al à dit a nô [Isma’il bin Ibrahim] di [Al Jurairi] di [Abul Ala`] di [Al Ahnaf bin Qais] al à dit; Cuant che o jeri a Medine e o jeri intun grup di coraish, al vignì di colp [un om] vistût di vistîts ruscj, ancje la sô piel e la sô muse a jerin ruvidis. Alore l’om si alçà e al disè; ‘Dâ une buine notizie a chei che a cumulin ricjece - no paiin la zakat -, che a saran torturâts cun piere scaldade tal infier dal infier. Dopo e fo metude sul pet di un di lôr fin che la piere e jessì des lôr spalis. Po dopo la piere e fo metude intal mieç des sôs spallis fin che e jessì dal so pet bolînt. -Sintint che- la int e sbassà il cjâf. E no viodevi nissun di lôr cjalâlu indaûr. Po dopo l’om si è voltât, po dopo o lu ai seguît fin che al si è metût tal so grup. Duncje o ai dit: ‘No ju viodi, ma o odi ce che tu âs dit’. Al disè; ‘Di fat, chês personis no capissin par nuie. Di fat, il me amôr Abu Al Qasim al mi à clamât une volte, daspò o ai rispuindût ae sô clamade. Dopo al domandà: ‘O viodivis la culine dal mont Uhud? ' Dopo o viodè il soreli che al sflandorave su di me, e o pensavi che al varès mandâtmi a fâ cualchi compit, alore o rispuindè: 'Sì, o viôt'. Duncje al disè: “No mi varès fat content se o ves l’ôr cussì grant come chê culine, di fat o lu varès sprecât dut, gjavant trê dinars”. Ma a àn cumulât possès mondiâi e a no àn il mancul sens’. O ai domandât: ‘Parcè no vadis tu e lis vôs sûrs di Quraysh a domandâju?’. Al rispuindè: ‘No, e dal to Rabb, no lis domandarò il mont e no lis domandarò une fatwa fintant che no cjatarò Allah e il So Messazîr’.