Hadith Representative
Nabi pernah memerintahkan sahabat berbuka saat perang agar kuat menghadapi musuh
Imam Muslim : 1888حَدَّثَنِي مُحَمَّدُ بْنُ حَاتِمٍ حَدَّثَنَا عَبْدُ الرَّحْمَنِ بْنُ مَهْدِيٍّ عَنْ مُعَاوِيَةَ بْنِ صَالِحٍ عَنْ رَبِيعَةَ قَالَ حَدَّثَنِي قَزَعَةُ قَالَ أَتَيْتُ أَبَا سَعِيدٍ الْخُدْرِيَّ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ وَهُوَ مَكْثُورٌ عَلَيْهِ فَلَمَّا تَفَرَّقَ النَّاسُ عَنْهُ قُلْتُ إِنِّي لَا أَسْأَلُكَ عَمَّا يَسْأَلُكَ هَؤُلَاءِ عَنْهُ سَأَلْتُهُ عَنْ الصَّوْمِ فِي السَّفَرِ فَقَالَ سَافَرْنَا مَعَ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ إِلَى مَكَّةَ وَنَحْنُ صِيَامٌ قَالَ فَنَزَلْنَا مَنْزِلًا فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ إِنَّكُمْ قَدْ دَنَوْتُمْ مِنْ عَدُوِّكُمْ وَالْفِطْرُ أَقْوَى لَكُمْ فَكَانَتْ رُخْصَةً فَمِنَّا مَنْ صَامَ وَمِنَّا مَنْ أَفْطَرَ ثُمَّ نَزَلْنَا مَنْزِلًا آخَرَ فَقَالَ إِنَّكُمْ مُصَبِّحُو عَدُوِّكُمْ وَالْفِطْرُ أَقْوَى لَكُمْ فَأَفْطِرُوا وَكَانَتْ عَزْمَةً فَأَفْطَرْنَا ثُمَّ قَالَ لَقَدْ رَأَيْتُنَا نَصُومُ مَعَ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ بَعْدَ ذَلِكَ فِي السَّفَرِ
[Мөхәммәд бин Хатим] миңа [Абдуррахман бин Мәһди] безгә [Мөавия бин Салих] [Раби'адан] сөйләде, ул әйтте: [Каза'а] миңа әйтте; мин бервакыт [Әбу Сәгыйд әл-Худри] янына бардым, ул халык белән уратып алынган иде. Алар таралгач, мин аңа: "Мин алар сораганны сорарга теләмим. Мин бары тик сәфәрдәге ураза турында гына сорыйсым килә", - дидем. Шуңа күрә ул: "Без бервакыт Аллаһның Илчесе (аңа Аллаһның рәхмәте һәм сәламе булсын!) белән Мәккә шәһәренә сәяхәт иттек һәм ураза тоттык. Аннары бер урында туктадык, аннары Аллаһның Илчесе (аңа Аллаһның рәхмәте һәм сәламе булсын) әйтте: "Синең белән дошманың арасындагы ара якынайды, һәм ашау - ураза тотмыйча - сине көчлерәк итәр, һәм бу - рухшаһ - җиңеллек", - диде. Шуңа күрә безнең арабызда әле дә ураза тотучылар да, ураза тотмаучылар да бар иде. Шуннан соң без тагын бер урында туктадык, һәм ул әйтте: "Чыннан да, иртәгә иртән сез дошман белән очрашачаксыз, һәм уразагызны ачу сезне көчлерәк итәчәк, шуңа күрә уразагызны ачыгыз, бу фарыз", - диде. Шуннан соң без уразабызны ачтык. Әбү Сәгыйд әйтте: "Чыннан да, шул вакыттан бирле мин безнең Аллаһның Илчесе (аңа Аллаһның рәхмәте һәм сәламе булсын!) белән сәфәрдә ураза тотканыбызны күрдем".