Hadith Representative
Syahadat dan keutamaannya
Imam Bukhari : 125حَدَّثَنَا إِسْحَاقُ بْنُ إِبْرَاهِيمَ قَالَ حَدَّثَنَا مُعَاذُ بْنُ هِشَامٍ قَالَ حَدَّثَنِي أَبِي عَنْ قَتَادَةَ قَالَ حَدَّثَنَا أَنَسُ بْنُ مَالِكٍأَنَّ النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَمُعاذٌ رَدِيفُهُ عَلَى الرَّحْلِ قَالَ يَا مُعَاذَ بْنَ جَبَلٍ قَالَ لَبَّيْكَ يَا رَسُولَ اللَّهِ وَسَعْدَيْكَ قَالَ يَا مُعَاذُ قَالَ لَبَّيْكَ يَا رَسُولَ اللَّهِ وَسَعْدَيْكَ ثَلَاثًا قَالَ مَا مِنْ أَحَدٍ يَشْهَدُ أَنْ لَا إِلَهَ إِلَّا اللَّهُ وَأَنَّ مُحَمَّدًا رَسُولُ اللَّهِ صِدْقًا مِنْ قَلْبِهِ إِلَّا حَرَّمَهُ اللَّهُ عَلَى النَّارِ قَالَ يَا رَسُولَ اللَّهِ أَفَلَا أُخْبِرُ بِهِ النَّاسَ فَيَسْتَبْشِرُوا قَالَ إِذًا يَتَّكِلُوا وَأَخْبَرَ بِهَا مُعَاذٌ عِنْدَ مَوْتِهِ تَأَثُّمًا
आमकां सांगलां [इशाक बिन इब्राहिम] म्हणालो, सांगला [मुअदज बिन हिशाम] म्हणालो, म्हाका सांगला [म्हज्या बापायक] [कताद] थावन सांगलां, आमकां सांगलां [अनस बिन मलिक] की पैगंबर सल्लल्लाहु अलैहि वसल्लम गाडयेंत बसलो जाल्यार मुअदज ताच्या फाटल्यान चडलो. उपरांत ताणें म्हणलें: ‘हे मुअदज बिन जबल!’. मुअद्ज हाणें जाप दिली, ‘हे अल्लाचो दूत, हांव तुजो उलो पुराय करतां’. ताणें परतून उलो मारलो: ‘ओ मुअद्ज!’. मुअद्ज हाणें जाप दिली, ‘हे अल्लाचो दूत, हांव तुजो उलो पुराय करतां’. हें तीन फावटीं परतून सांगलें, मागीर ताणें म्हणलें: ‘अल्ला सोडल्यार पुजेक पात्र देव ना अशी कोणूच गवाय दिवंक शकना आनी मुहंमद हो अल्लाचो दूत, काळजा थावन प्रामाणीक, जो मेरेन अल्लान ताका नरक बंदी घालचो ना’. मुअदजान मागीर विचारलें, ‘ह्या विशीं लोकांक सांगप म्हाका परवानगी आसा काय, जाका लागून ते ताचेर खोशी जातले?’. ताणें जाप दिली: 'उपरांत ते आळशी जातले -बरें कर्तुब करपाक-'. उपरांत मुअदज हाणें पापाची भिरांत आशिल्ल्यान मरण येवपाचो आसतना ही हदीस सांगली.