-

حَدَّثَنَا قُتَيْبَةُ بْنُ سَعِيدٍ حَدَّثَنَا جَرِيرٌ عَنْ إِسْمَاعِيلَ عَنْ قَيْسٍ قَالَ قَالَ عَبْدُ اللَّهِكُنَّا نَغْزُو مَعَ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَلَيْسَ لَنَا شَيْءٌ فَقُلْنَا أَلَا نَسْتَخْصِي فَنَهَانَا عَنْ ذَلِكَ ثُمَّ رَخَّصَ لَنَا أَنْ نَنْكِحَ الْمَرْأَةَ بِالثَّوْبِ ثُمَّ قَرَأَ عَلَيْنَا{ يَا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا لَا تُحَرِّمُوا طَيِّبَاتِ مَا أَحَلَّ اللَّهُ لَكُمْ وَلَا تَعْتَدُوا إِنَّ اللَّهَ لَا يُحِبُّ الْمُعْتَدِينَ }وَقَالَ أَصْبَغُ أَخْبَرَنِي ابْنُ وَهْبٍ عَنْ يُونُسَ بْنِ يَزِيدَ عَنْ ابْنِ شِهَابٍ عَنْ أَبِي سَلَمَةَ عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ قَالَ قُلْتُ يَا رَسُولَ اللَّهِ إِنِّي رَجُلٌ شَابٌّ وَأَنَا أَخَافُ عَلَى نَفْسِي الْعَنَتَ وَلَا أَجِدُ مَا أَتَزَوَّجُ بِهِ النِّسَاءَ فَسَكَتَ عَنِّي ثُمَّ قُلْتُ مِثْلَ ذَلِكَ فَسَكَتَ عَنِّي ثُمَّ قُلْتُ مِثْلَ ذَلِكَ فَسَكَتَ عَنِّي ثُمَّ قُلْتُ مِثْلَ ذَلِكَ فَقَالَ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَا أَبَا هُرَيْرَةَ جَفَّ الْقَلَمُ بِمَا أَنْتَ لَاقٍ فَاخْتَصِ عَلَى ذَلِكَ أَوْ ذَرْ

ਸਾਨੂੰ [ਕੁਤੈਬਾ ਬਿਨ ਸਈਦ] ਨੇ ਦੱਸਿਆ ਹੈ ਕਿ ਸਾਨੂੰ [ਜਰੀਰ] ਨੇ [ਇਸਮਾਈਲ] ਤੋਂ [ਕਾਇਸ] ਤੋਂ ਦੱਸਿਆ ਹੈ, ਉਸਨੇ ਕਿਹਾ ਹੈ; [ਅਬਦੁੱਲਾ] ਨੇ ਕਿਹਾ ਹੈ; ਅਸੀਂ ਇੱਕ ਵਾਰ ਪੈਗੰਬਰ ਸੱਲੱਲੱਲਾਹੂ 'ਅਲੈਹੀ ਵਸਲਮ ਨਾਲ ਇਕੱਠੇ ਲੜੇ ਸੀ, ਅਤੇ ਉਸ ਸਮੇਂ ਸਾਡੇ ਕੋਲ ਕੁਝ ਨਹੀਂ ਸੀ। ਫਿਰ ਅਸੀਂ ਕਿਹਾ, "ਕੀ ਸਾਨੂੰ ਨਪੁੰਸਕ ਬਣਾਉਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ?" ਅਤੇ ਜ਼ਾਹਰ ਹੈ ਕਿ ਉਸਨੇ ਸਾਨੂੰ ਅਜਿਹਾ ਕਰਨ ਤੋਂ ਮਨ੍ਹਾ ਕੀਤਾ, ਫਿਰ ਉਸਨੇ ਸਾਨੂੰ ਰੁਖਸ਼ਾ ਦਿੱਤੀ, ਅਰਥਾਤ ਇੱਕ ਔਰਤ ਨਾਲ ਵਿਆਹ ਕਰਨਾ ਭਾਵੇਂ ਕੱਪੜੇ ਦਾਜ ਦੇ ਨਾਲ ਵੀ ਹੋਵੇ। ਫਿਰ ਆਇਤ ਦਾ ਪਾਠ ਕਰੋ: "ਹੇ ਵਿਸ਼ਵਾਸ ਕਰਨ ਵਾਲੇ, ਕਿਸੇ ਵੀ ਚੰਗੀ ਚੀਜ਼ ਨੂੰ ਮਨ੍ਹਾ ਨਾ ਕਰੋ ਜੋ ਅੱਲ੍ਹਾ ਨੇ ਤੁਹਾਡੇ ਲਈ ਜਾਇਜ਼ ਕੀਤੀ ਹੈ, ਅਤੇ ਹੱਦਾਂ ਤੋਂ ਬਾਹਰ ਨਾ ਜਾਓ, ਸੱਚਮੁੱਚ ਅੱਲ੍ਹਾ ਉਨ੍ਹਾਂ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਪਸੰਦ ਨਹੀਂ ਕਰਦਾ ਜੋ ਹੱਦਾਂ ਪਾਰ ਕਰਦੇ ਹਨ।" (QS. Almaidah 87)। [ਅਸ਼ਬਾਗ] ਨੇ ਕਿਹਾ; ਮੈਨੂੰ [ਇਬਨ ਵਹਬ] ਨੇ [ਯੂਨਸ ਬਿਨ ਯਜ਼ੀਦ] ਤੋਂ [ਇਬਨ ਸ਼ਿਹਾਬ] ਤੋਂ [ਅਬੂ ਸਲਾਮਾਹ] ਤੋਂ [ਅਬੂ ਹੁਰੈਰਾ] ਤੋਂ ਅੱਲ੍ਹਾ ਉਸ ਤੋਂ ਖੁਸ਼ ਹੋਵੇ, ਉਸਨੇ ਕਿਹਾ; ਮੈਂ ਕਿਹਾ, "ਹੇ ਅੱਲ੍ਹਾ ਦੇ ਰਸੂਲ, ਮੈਂ ਇੱਕ ਨੌਜਵਾਨ ਹਾਂ, ਅਤੇ ਮੈਨੂੰ ਆਪਣੇ ਬਾਰੇ ਚਿੰਤਾ ਹੈ ਕਿ ਕੀ ਮੈਂ ਘਿਣਾਉਣੇ ਕੰਮਾਂ ਵਿੱਚ ਪੈ ਜਾਵਾਂਗਾ, ਪਰ ਮੇਰੇ ਕੋਲ ਕਿਸੇ ਔਰਤ ਨਾਲ ਵਿਆਹ ਕਰਨ ਦੇ ਸਾਧਨ ਨਹੀਂ ਹਨ।" ਉਹ ਚੁੱਪ ਰਿਹਾ। ਮੈਂ ਇਹ ਗੱਲ ਫਿਰ ਕਹੀ, ਉਹ ਫਿਰ ਵੀ ਚੁੱਪ ਰਿਹਾ। ਮੈਂ ਇਸਨੂੰ ਦੁਬਾਰਾ ਦੁਹਰਾਇਆ, ਫਿਰ ਪੈਗੰਬਰ ਸੱਲੱਲੱਲਾਹੂ 'ਅਲੈਹੀ ਵਸਲਮ ਨੇ ਕਿਹਾ: "ਹੇ ਅਬੂ ਹੁਰੈਰਾ, ਕਲਾਮ ਸੁੱਕ ਗਿਆ ਹੈ (ਕਿਸਮਤ ਨਿਰਧਾਰਤ ਹੋ ਗਈ ਹੈ) ਜੋ ਵੀ ਤੁਹਾਨੂੰ ਸਾਹਮਣਾ ਕਰਨਾ ਪੈ ਰਿਹਾ ਹੈ, ਤੁਸੀਂ ਇਸਨੂੰ ਕਸੂਰਵਾਰ ਕਰ ਸਕਦੇ ਹੋ, ਜਾਂ ਕਿਰਪਾ ਕਰਕੇ ਇਸਨੂੰ ਛੱਡ ਦਿਓ।"