Revert to Islam, click here
ISLAM AL-HAQ: QURAN & HADITH
(The True Islam)



- Takdir Do’a Manusia Tidak ada yang dapat mencegah takdir kecuali do'a

Hadith Search Results :
Total Hadith : 1
Hadith Representative
Tidak ada yang dapat mencegah takdir kecuali do'a
Imam Tirmidzi : 2065

حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ حُمَيْدٍ الرَّازِيُّ وَسَعِيدُ بْنُ يَعْقُوبَ قَالَا حَدَّثَنَا يَحْيَى بْنُ الضُّرَيْسِ عَنْ أَبِي مَوْدُودٍ عَنْ سُلَيْمَانَ التَّيْمِيِّ عَنْ أَبِي عُثْمَانَ النَّهْدِيِّ عَنْ سَلْمَانَ قَالَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ لَا يَرُدُّ الْقَضَاءَ إِلَّا الدُّعَاءُ وَلَا يَزِيدُ فِي الْعُمْرِ إِلَّا الْبِرُّقَالَ أَبُو عِيسَى وَفِي الْبَاب عَنْ أَبِي أَسِيدٍ وَهَذَا حَدِيثٌ حَسَنٌ غَرِيبٌ مِنْ حَدِيثِ سَلْمَانَ لَا نَعْرِفُهُ إِلَّا مِنْ حَدِيثِ يَحْيَى بْنِ الضُّرَيْسِ وَأَبُو مَوْدُودٍ اثْنَانِ أَحَدُهُمَا يُقَالُ لَهُ فِضَّةُ وَهُوَ الَّذِي رَوَى هَذَا الْحَدِيثَ اسْمُهُ فِضَّةُ بَصْرِيٌّ وَالْآخَرُ عَبْدُ الْعَزِيزِ بْنُ أَبِي سُلَيْمَانَ أَحَدُهُمَا بَصْرِيٌّ وَالْآخَرُ مَدَنِيٌّ وَكَانَا فِي عَصْرٍ وَاحِدٍ

Em i tokim mipela [Muhammad bin Humaid Ar Razi] na [Sa'id bin Ya'qub] tupela i tok; i tokim mipela [Yahya bin Adh Dhurais] long [Abu Maudud] long [Sulaiman At Taimi] long [Abu 'Utsman An Nahdi] long [Salman] em i tok; Profet sallallaahu 'alaihi wasallam i tok: 'I no gat wanpela samting inap long pasim laip bilong man, tasol prea tasol na i no gat wanpela samting inap long mekim laip i go bikpela sapos ol gutpela pasin tasol'. Abu Isa i tok; Dispela hadith i kam long Abu Asid tu. Dispela hadith em i hasan gharib long hadith bilong Salman, mipela i no save long en tasol long hadith bilong Yahya bin Ad Durais, long wanem, long Abu Maudud i gat tupela man, wanpela bilong ol em i Fiddah, em i man husat i bin raitim dispela hadith, nem bilong em Fidldlah Bashri, na narapela em i Abdulla bin Aziz, na wanpela em i kam long Abu Barah, narapela em i bilong Medina na tupela i bin stap long wankain taim.

Hadith Corroboration :

Imam Ahmad : 21352, 21379, 21402
Imam Tirmidzi : 2065
Imam Ibnu Majah : 87, 4012