Hadith Representative
Ka’ab berkata: akhirnya saya ditakdirkan untuk tidak ikut serta ke medan perang
Imam Muslim : 4973حَدَّثَنِي أَبُو الطَّاهِرِ أَحْمَدُ بْنُ عَمْرِو بْنِ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ عَمْرِو بْنِ سَرْحٍ مَوْلَى بَنِي أُمَيَّةَ أَخْبَرَنِي ابْنُ وَهْبٍ أَخْبَرَنِي يُونُسُ عَنْ ابْنِ شِهَابٍ قَالَ ثُمَّ غَزَا رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ غَزْوَةَ تَبُوكَ وَهُوَ يُرِيدُ الرُّومَ وَنَصَارَى الْعَرَبِ بِالشَّامِ قَالَ ابْنُ شِهَابٍ فَأَخْبَرَنِي عَبْدُ الرَّحْمَنِ بْنُ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ كَعْبِ بْنِ مَالِكٍ أَنَّ عَبْدَ اللَّهِ بْنَ كَعْبٍ كَانَ قَائِدَ كَعْبٍ مِنْ بَنِيهِ حِينَ عَمِيَ قَالَ سَمِعْتُ كَعْبَ بْنَ مَالِكٍ يُحَدِّثُ حَدِيثَهُ حِينَ تَخَلَّفَ عَنْ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فِي غَزْوَةِ تَبُوكَ قَالَ كَعْبُ بْنُ مَالِكٍ لَمْ أَتَخَلَّفْ عَنْ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فِي غَزْوَةٍ غَزَاهَا قَطُّ إِلَّا فِي غَزْوَةِ تَبُوكَ غَيْرَ أَنِّي قَدْ تَخَلَّفْتُ فِي غَزْوَةِ بَدْرٍ وَلَمْ يُعَاتِبْ أَحَدًا تَخَلَّفَ عَنْهُ إِنَّمَا خَرَجَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَالْمُسْلِمُونَ يُرِيدُونَ عِيرَ قُرَيْشٍ حَتَّى جَمَعَ اللَّهُ بَيْنَهُمْ وَبَيْنَ عَدُوِّهِمْ عَلَى غَيْرِ مِيعَادٍ وَلَقَدْ شَهِدْتُ مَعَ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ لَيْلَةَ الْعَقَبَةِ حِينَ تَوَاثَقْنَا عَلَى الْإِسْلَامِ وَمَا أُحِبُّ أَنَّ لِي بِهَا مَشْهَدَ بَدْرٍ وَإِنْ كَانَتْ بَدْرٌ أَذْكَرَ فِي النَّاسِ مِنْهَا وَكَانَ مِنْ خَبَرِي حِينَ تَخَلَّفْتُ عَنْ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فِي غَزْوَةِ تَبُوكَ أَنِّي لَمْ أَكُنْ قَطُّ أَقْوَى وَلَا أَيْسَرَ مِنِّي حِينَ تَخَلَّفْتُ عَنْهُ فِي تِلْكَ الْغَزْوَةِ وَاللَّهِ مَا جَمَعْتُ قَبْلَهَا رَاحِلَتَيْنِ قَطُّ حَتَّى جَمَعْتُهُمَا فِي تِلْكَ الْغَزْوَةِ فَغَزَاهَا رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فِي حَرٍّ شَدِيدٍ وَاسْتَقْبَلَ سَفَرًا بَعِيدًا وَمَفَازًا وَاسْتَقْبَلَ عَدُوًّا كَثِيرًا فَجَلَا لِلْمُسْلِمِينَ أَمْرَهُمْ لِيَتَأَهَّبُوا أُهْبَةَ غَزْوِهِمْ فَأَخْبَرَهُمْ بِوَجْهِهِمْ الَّذِي يُرِيدُ وَالْمُسْلِمُونَ مَعَ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ كَثِيرٌ وَلَا يَجْمَعُهُمْ كِتَابُ حَافِظٍ يُرِيدُ بِذَلِكَ الدِّيوَانَ قَالَ كَعْبٌ فَقَلَّ رَجُلٌ يُرِيدُ أَنْ يَتَغَيَّبَ يَظُنُّ أَنَّ ذَلِكَ سَيَخْفَى لَهُ مَا لَمْ يَنْزِلْ فِيهِ وَحْيٌ مِنْ اللَّهِ عَزَّ وَجَلَّ وَغَزَا رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ تِلْكَ الْغَزْوَةَ حِينَ طَابَتْ الثِّمَارُ وَالظِّلَالُ فَأَنَا إِلَيْهَا أَصْعَرُ فَتَجَهَّزَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَالْمُسْلِمُونَ مَعَهُ وَطَفِقْتُ أَغْدُو لِكَيْ أَتَجَهَّزَ مَعَهُمْ فَأَرْجِعُ وَلَمْ أَقْضِ شَيْئًا وَأَقُولُ فِي نَفْسِي أَنَا قَادِرٌ عَلَى ذَلِكَ إِذَا أَرَدْتُ فَلَمْ يَزَلْ ذَلِكَ يَتَمَادَى بِي حَتَّى اسْتَمَرَّ بِالنَّاسِ الْجِدُّ فَأَصْبَحَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ غَادِيًا وَالْمُسْلِمُونَ مَعَهُ وَلَمْ أَقْضِ مِنْ جَهَازِي شَيْئًا ثُمَّ غَدَوْتُ فَرَجَعْتُ وَلَمْ أَقْضِ شَيْئًا فَلَمْ يَزَلْ ذَلِكَ يَتَمَادَى بِي حَتَّى أَسْرَعُوا وَتَفَارَطَ الْغَزْوُ فَهَمَمْتُ أَنْ أَرْتَحِلَ فَأُدْرِكَهُمْ فَيَا لَيْتَنِي فَعَلْتُ ثُمَّ لَمْ يُقَدَّرْ ذَلِكَ لِي فَطَفِقْتُ إِذَا خَرَجْتُ فِي النَّاسِ بَعْدَ خُرُوجِ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَحْزُنُنِي أَنِّي لَا أَرَى لِي أُسْوَةً إِلَّا رَجُلًا مَغْمُوصًا عَلَيْهِ فِي النِّفَاقِ أَوْ رَجُلًا مِمَّنْ عَذَرَ اللَّهُ مِنْ الضُّعَفَاءِ وَلَمْ يَذْكُرْنِي رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ حَتَّى بَلَغَ تَبُوكَ فَقَالَ وَهُوَ جَالِسٌ فِي الْقَوْمِ بِتَبُوكَ مَا فَعَلَ كَعْبُ بْنُ مَالِكٍ قَالَ رَجُلٌ مِنْ بَنِي سَلِمَةَ يَا رَسُولَ اللَّهِ حَبَسَهُ بُرْدَاهُ وَالنَّظَرُ فِي عِطْفَيْهِ فَقَالَ لَهُ مُعَاذُ بْنُ جَبَلٍ بِئْسَ مَا قُلْتَ وَاللَّهِ يَا رَسُولَ اللَّهِ مَا عَلِمْنَا عَلَيْهِ إِلَّا خَيْرًا فَسَكَتَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَبَيْنَمَا هُوَ عَلَى ذَلِكَ رَأَى رَجُلًا مُبَيِّضًا يَزُولُ بِهِ السَّرَابُ فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ كُنْ أَبَا خَيْثَمَةَ فَإِذَا هُوَ أَبُو خَيْثَمَةَ الْأَنْصَارِيُّ وَهُوَ الَّذِي تَصَدَّقَ بِصَاعِ التَّمْرِ حِينَ لَمَزَهُ الْمُنَافِقُونَ فَقَالَ كَعْبُ بْنُ مَالِكٍ فَلَمَّا بَلَغَنِي أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَدْ تَوَجَّهَ قَافِلًا مِنْ تَبُوكَ حَضَرَنِي بَثِّي فَطَفِقْتُ أَتَذَكَّرُ الْكَذِبَ وَأَقُولُ بِمَ أَخْرُجُ مِنْ سَخَطِهِ غَدًا وَأَسْتَعِينُ عَلَى ذَلِكَ كُلَّ ذِي رَأْيٍ مِنْ أَهْلِي فَلَمَّا قِيلَ لِي إِنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَدْ أَظَلَّ قَادِمًا زَاحَ عَنِّي الْبَاطِلُ حَتَّى عَرَفْتُ أَنِّي لَنْ أَنْجُوَ مِنْهُ بِشَيْءٍ أَبَدًا فَأَجْمَعْتُ صِدْقَهُ وَصَبَّحَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَادِمًا وَكَانَ إِذَا قَدِمَ مِنْ سَفَرٍ بَدَأَ بِالْمَسْجِدِ فَرَكَعَ فِيهِ رَكْعَتَيْنِ ثُمَّ جَلَسَ لِلنَّاسِ فَلَمَّا فَعَلَ ذَلِكَ جَاءَهُ الْمُخَلَّفُونَ فَطَفِقُوا يَعْتَذِرُونَ إِلَيْهِ وَيَحْلِفُونَ لَهُ وَكَانُوا بِضْعَةً وَثَمَانِينَ رَجُلًا فَقَبِلَ مِنْهُمْ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ عَلَانِيَتَهُمْ وَبَايَعَهُمْ وَاسْتَغْفَرَ لَهُمْ وَوَكَلَ سَرَائِرَهُمْ إِلَى اللَّهِ حَتَّى جِئْتُ فَلَمَّا سَلَّمْتُ تَبَسَّمَ تَبَسُّمَ الْمُغْضَبِ ثُمَّ قَالَ تَعَالَ فَجِئْتُ أَمْشِي حَتَّى جَلَسْتُ بَيْنَ يَدَيْهِ فَقَالَ لِي مَا خَلَّفَكَ أَلَمْ تَكُنْ قَدْ ابْتَعْتَ ظَهْرَكَ قَالَ قُلْتُ يَا رَسُولَ اللَّهِ إِنِّي وَاللَّهِ لَوْ جَلَسْتُ عِنْدَ غَيْرِكَ مِنْ أَهْلِ الدُّنْيَا لَرَأَيْتُ أَنِّي سَأَخْرُجُ مِنْ سَخَطِهِ بِعُذْرٍ وَلَقَدْ أُعْطِيتُ جَدَلًا وَلَكِنِّي وَاللَّهِ لَقَدْ عَلِمْتُ لَئِنْ حَدَّثْتُكَ الْيَوْمَ حَدِيثَ كَذِبٍ تَرْضَى بِهِ عَنِّي لَيُوشِكَنَّ اللَّهُ أَنْ يُسْخِطَكَ عَلَيَّ وَلَئِنْ حَدَّثْتُكَ حَدِيثَ صِدْقٍ تَجِدُ عَلَيَّ فِيهِ إِنِّي لَأَرْجُو فِيهِ عُقْبَى اللَّهِ وَاللَّهِ مَا كَانَ لِي عُذْرٌ وَاللَّهِ مَا كُنْتُ قَطُّ أَقْوَى وَلَا أَيْسَرَ مِنِّي حِينَ تَخَلَّفْتُ عَنْكَ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أَمَّا هَذَا فَقَدْ صَدَقَ فَقُمْ حَتَّى يَقْضِيَ اللَّهُ فِيكَ فَقُمْتُ وَثَارَ رِجَالٌ مِنْ بَنِي سَلِمَةَ فَاتَّبَعُونِي فَقَالُوا لِي وَاللَّهِ مَا عَلِمْنَاكَ أَذْنَبْتَ ذَنْبًا قَبْلَ هَذَا لَقَدْ عَجَزْتَ فِي أَنْ لَا تَكُونَ اعْتَذَرْتَ إِلَى رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ بِمَا اعْتَذَرَ بِهِ إِلَيْهِ الْمُخَلَّفُونَ فَقَدْ كَانَ كَافِيَكَ ذَنْبَكَ اسْتِغْفَارُ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ لَكَ قَالَ فَوَاللَّهِ مَا زَالُوا يُؤَنِّبُونَنِي حَتَّى أَرَدْتُ أَنْ أَرْجِعَ إِلَى رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَأُكَذِّبَ نَفْسِي قَالَ ثُمَّ قُلْتُ لَهُمْ هَلْ لَقِيَ هَذَا مَعِي مِنْ أَحَدٍ قَالُوا نَعَمْ لَقِيَهُ مَعَكَ رَجُلَانِ قَالَا مِثْلَ مَا قُلْتَ فَقِيلَ لَهُمَا مِثْلَ مَا قِيلَ لَكَ قَالَ قُلْتُ مَنْ هُمَا قَالُوا مُرَارَةُ بْنُ الرَّبِيعَةَ الْعَامِرِيُّ وَهِلَالُ بْنُ أُمَيَّةَ الْوَاقِفِيُّ قَالَ فَذَكَرُوا لِي رَجُلَيْنِ صَالِحَيْنِ قَدْ شَهِدَا بَدْرًا فِيهِمَا أُسْوَةٌ قَالَ فَمَضَيْتُ حِينَ ذَكَرُوهُمَا لِي قَالَ وَنَهَى رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ الْمُسْلِمِينَ عَنْ كَلَامِنَا أَيُّهَا الثَّلَاثَةُ مِنْ بَيْنِ مَنْ تَخَلَّفَ عَنْهُ قَالَ فَاجْتَنَبَنَا النَّاسُ وَقَالَ تَغَيَّرُوا لَنَا حَتَّى تَنَكَّرَتْ لِي فِي نَفْسِيَ الْأَرْضُ فَمَا هِيَ بِالْأَرْضِ الَّتِي أَعْرِفُ فَلَبِثْنَا عَلَى ذَلِكَ خَمْسِينَ لَيْلَةً فَأَمَّا صَاحِبَايَ فَاسْتَكَانَا وَقَعَدَا فِي بُيُوتِهِمَا يَبْكِيَانِ وَأَمَّا أَنَا فَكُنْتُ أَشَبَّ الْقَوْمِ وَأَجْلَدَهُمْ فَكُنْتُ أَخْرُجُ فَأَشْهَدُ الصَّلَاةَ وَأَطُوفُ فِي الْأَسْوَاقِ وَلَا يُكَلِّمُنِي أَحَدٌ وَآتِي رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَأُسَلِّمُ عَلَيْهِ وَهُوَ فِي مَجْلِسِهِ بَعْدَ الصَّلَاةِ فَأَقُولُ فِي نَفْسِي هَلْ حَرَّكَ شَفَتَيْهِ بِرَدِّ السَّلَامِ أَمْ لَا ثُمَّ أُصَلِّي قَرِيبًا مِنْهُ وَأُسَارِقُهُ النَّظَرَ فَإِذَا أَقْبَلْتُ عَلَى صَلَاتِي نَظَرَ إِلَيَّ وَإِذَا الْتَفَتُّ نَحْوَهُ أَعْرَضَ عَنِّي حَتَّى إِذَا طَالَ ذَلِكَ عَلَيَّ مِنْ جَفْوَةِ الْمُسْلِمِينَ مَشَيْتُ حَتَّى تَسَوَّرْتُ جِدَارَ حَائِطِ أَبِي قَتَادَةَ وَهُوَ ابْنُ عَمِّي وَأَحَبُّ النَّاسِ إِلَيَّ فَسَلَّمْتُ عَلَيْهِ فَوَاللَّهِ مَا رَدَّ عَلَيَّ السَّلَامَ فَقُلْتُ لَهُ يَا أَبَا قَتَادَةَ أَنْشُدُكَ بِاللَّهِ هَلْ تَعْلَمَنَّ أَنِّي أُحِبُّ اللَّهَ وَرَسُولَهُ قَالَ فَسَكَتَ فَعُدْتُ فَنَاشَدْتُهُ فَسَكَتَ فَعُدْتُ فَنَاشَدْتُهُ فَقَالَ اللَّهُ وَرَسُولُهُ أَعْلَمُ فَفَاضَتْ عَيْنَايَ وَتَوَلَّيْتُ حَتَّى تَسَوَّرْتُ الْجِدَارَ فَبَيْنَا أَنَا أَمْشِي فِي سُوقِ الْمَدِينَةِ إِذَا نَبَطِيٌّ مِنْ نَبَطِ أَهْلِ الشَّامِ مِمَّنْ قَدِمَ بِالطَّعَامِ يَبِيعُهُ بِالْمَدِينَةِ يَقُولُ مَنْ يَدُلُّ عَلَى كَعْبِ بْنِ مَالِكٍ قَالَ فَطَفِقَ النَّاسُ يُشِيرُونَ لَهُ إِلَيَّ حَتَّى جَاءَنِي فَدَفَعَ إِلَيَّ كِتَابًا مِنْ مَلِكِ غَسَّانَ وَكُنْتُ كَاتِبًا فَقَرَأْتُهُ فَإِذَا فِيهِ أَمَّا بَعْدُ فَإِنَّهُ قَدْ بَلَغَنَا أَنَّ صَاحِبَكَ قَدْ جَفَاكَ وَلَمْ يَجْعَلْكَ اللَّهُ بِدَارِ هَوَانٍ وَلَا مَضْيَعَةٍ فَالْحَقْ بِنَا نُوَاسِكَ قَالَ فَقُلْتُ حِينَ قَرَأْتُهَا وَهَذِهِ أَيْضَا مِنْ الْبَلَاءِ فَتَيَامَمْتُ بِهَا التَّنُّورَ ف
[Абу Ат Тахир Ахмад бин 'Амру бин 'Амру бин 'Амру бин Сарх] надад Умайядуудын боол [Ибну Вахб] надад [Юнус] [Ибн Шихаб]-аас хэлсэн гэж хэлсэн гэж хэлсэн; "Бошиглогч саллаллаху алэйхи вэ сэллэм- нэг удаа Сири дэх христийн шашинтай ромчууд болон арабуудтай тулалдах гэж Табукийн тулалдаанд очжээ." Ибн Шихаб хэлэхдээ; 'Надад [Абдул Рахман бин Абдулла бин Кааб бин Малик] Абдулла бин Кааб бин Малик хэлэв - Абдулла бин Кааб бол Каабыг сохор байхад нь дагалдан явсан Каабын хөвгүүдийн нэг байсан гэж тэр хэлэв; “Би нэгэн удаа [Кааб бин Малик] Табукийн тулалдаанд Бошиглогч саллаллаху алэйхи вэ сэллэм-тэй нэгдэж байхдаа өөрийнхөө тухай нэгэн үйл явдлыг ярьж байхыг сонссон. Кааб бин Малик хэлэхдээ; "Би Бошиглогч саллаллаху алэйхи вэ сэллэм-ын оролцсон дайнд Табукийн дайнаас бусад үед хэзээ ч хоцорч байгаагүй, харин Бадрын дайнд бас хоцорсон. Бадрын дайнд оролцоогүй лалын шашинтнуудыг Расулуллах саллаллаху алэйхи вэ сэллэм хэзээ ч шүүмжилж байгаагүй, учир нь Бадрын дайнд Расулуллах саллаллаху алэйхи вэ сэллэм болон лалын шашинтнууд Аллах урьд нь тохиролцоогүй цаг хугацаагүйгээр мусульманчуудыг дайснуудтайгаа хамт авчрах хүртэл тэмээгээр явж байсан Курайшийн үл итгэгчид рүү довтлох явдал байв. Тэр үед бид Исламыг хамгаалахаа амласан Акабагийн шөнө Расулуллахтай хамт оролцсон. Миний бодлоор Бадрын дайнд оролцох нь Акабагийн шөнө болсонтой зүйрлэшгүй зүйл боловч Бадрын дайн ихэнх хүмүүст илүү таалагддаг. Би Расулуллахтай хамт Табукийн дайнд оролцоогүй үеийн түүхүүдийн дунд дараах байдалтай байна; “Табукийн дайнд оролцоогүй байхад би бүрэн арчаагүй, надаас илүү эрх чөлөө хэнд ч байгаагүй. Аллахаар хэлье, би урьд нь янз бүрийн тулалдаанд хоёр морьтон амьтан бэлтгэдэггүй байсан. Харин энэ Табукийн дайнд би хоёр морьтон мал бэлдсэн. Эцэст нь, Расулуллах саллаллаху алэйхи вэ сэллэм-, цаг агаар маш халуун байхад Табукийн тулалдаанд очив. Маш хол зам туулж, эрсдэлээр дүүрэн, олон тооны дайсантай тулгарсан гэж хэлж болно. Дараа нь Бошиглогч саллаллаху алэйхи вэ сэллэм- нь мусульманчуудад түүнтэй юу тулгарахыг тайлбарлав. Тиймээс тэрээр мусульманчуудад байлдааны хангамжийг хангалттай бэлтгэхийг тушаав. Тэр үед олон лалын шашинтнууд Бошиглогч саллаллаху алэйхи вэ сэллэм-ийг дагалдан байлдахаар томилолтгүй явж байсан. Кааб хэлэв; — Дайнд оролцохгүй гэсэндээ ирээгүй хүн байсан. Аллах Азза Ва Жаллагаас түүний тухай ямар ч илчлэлт ирээгүй л бол Расулуллах саллаллаху алэйхи вэ сэллэм-д үл мэдэгдэх болно гэж тэр сэжиглэж байв. Жимсний ургац маш их сэтгэл ханамжтай байсан тул би ургац хураалтаас анхаарлаа хандуулахаас өөр аргагүй болсон үед Расулуллах саллаллаху алэйхи вэ сэллэм Табук хотод дайнд мордов. Расулуллах саллаллаху алэйхи вэ сэллэм болон оролцсон мусульманчууд бэлдэж байсан тул би тэр даруй тэдэнтэй хамт хангамж хайхаар явлаа. Тэгээд ерөөсөө хангамж авалгүй гэртээ харьсан. Би өөртөө хэлэв; “Би ямар ч үед хангамж бэлдэж чадна. Хүмүүс илүү бэлэн болтол би үргэлж тийм, үгүй гэсэн тааварт ордог. Би ямар ч хангамж бэлтгээгүй байхад Расулуллах саллаллаху алэйхи вэ сэллэм лалын шашинтнуудын хамт явав. Эцэст нь би гараад, тэгээд юу ч бэлдээгүй гэртээ харьсан. Лалын цэргүүд давхиж, дайн аль хэдийн ширүүсч эхлэх хүртэл би дайнд оролцох эсэх талаар үргэлж эргэлздэг байсан. Дараа нь Би тулалдааны талбарт нэгдэхийг хүсч байсан - гэхдээ энэ нь зүгээр л хүсэл байсан - эцэст нь би тулалдааны талбарт оролцохгүй байх хувь тавилантай байсан. Бошиглогч саллаллаху алэйхи вэ сэллэм-ийг Табук тулааны талбарт очсоны дараа намайг уйтгар гунигт автуулж эхлэв. Би эргэн тойрныхоо нийгэмд гарахдаа Аллах Азза Ва Жаллагийн тэтгэвэрт гарсан хоёр нүүртэй эсвэл сул дорой хүмүүсээс өөр уулзаж чадах хүн байхгүй гэдгийг би ойлгосон. Энэ хооронд, Расулуллах саллаллаху алэйхи вэ сэллэм-, Табук хотод иртэл намайг санасангүй. Тэгээд найзуудынхаа дунд сууж байгаад гэнэт асуув; Кааб бин Малик яагаад бидэнтэй хамт ирээгүй юм бэ? Бану Салимагийн нэг найз хариулав; "Ай Аллахын элч, Кааб бин Малик энэ тэмцлээс илүү өөртөө санаа тавьдаг бололтой? Найзын үгийг сонсоод Муадз бин Жабал хэлэв. "Хөөе найз аа, чи ямар муухай юм хэлсэн бэ! Аллахаар тангарагла, Ай Аллахын Элч, би Кааб бин Малик бол сайн хүн гэдгийг мэднэ." Тэгтэл Расулуллах саллаллаху алэйхи вэ сэллэм дуугүй болов. Ингэж чимээгүй байтал гэнэт танихад бэрх төмөр дуулгатай хүн харагдав. Тэгтэл Расулуллах саллаллаху алэйхи вэ сэллэм- "Чи Абу Хайцама байх ёстой юу? Энэ хүн үнэхээр Абу Хайтсама Аль Ансари болох нь тогтоогдсон бөгөөд нэг удаа хоёр нүүртэнгүүд өөрийг нь доромжлоход буяны үйлсэд нэг ша' огноо өгдөг байжээ. Кааб бин Малик хэлэхдээ; "Бошиглогч саллаллаху алэйхи вэ сэллэм-ийг Табукийн тулалдаанаас буцаж ирэхээр бэлтгэж байгааг сонсоод би гунигтай болов. Дараа нь би худал хэлэх шалтаг бодож эхэлсэн. Би өөртөө хэлэв; 'Ямар шалтгаан намайг Бошиглогчийн уур хилэнгээс аварч чадах вэ? Үүнийг шийдвэрлэхийн тулд би гэр бүлээсээ зөвлөгөө өгөхийг хүссэн. Бошиглогч саллаллаху алэйхи вэ сэллэм-ийг Мадина хотод ирэх шахам ирсэн гэж хэн нэгэн надад хэлэхэд худал хэлэх шалтгаан миний толгойноос алга болов. Эцэст нь би Бошиглогч саллаллаху алэйхи вэ сэллэм-д худлаа хэлж чадахгүй гэдгээ ойлгосон. Тиймээс би түүнд үнэнээ хэлэхээс өөр аргагүй болсон. Тун удалгүй Расулуллах саллаллаху алэйхи вэ сэллэм-, Медина хотод ирэв. Ердийнх шигээ тэр газар руу аялахдаа ирэх болгондоо заншил ёсоороо мөргөл үйлдэхээр шууд сүмд очдог байв. Сунна залбирал хийснийхээ дараа Расулуллах саллаллаху алэйхи вэ сэллэм- тэр даруй найзуудтайгаа ярилцав. Үүний дараа лалын шашинтнуудтай тулалдаанд оролцож амжаагүй хэд хэдэн нөхөд ирж, түүнд хараалын үгээр янз бүрийн шалтаг хэлжээ. Тулалдаанд оролцоогүй ная гаруй хүн байсан гэсэн тооцоо бий. Бошиглогч дайнд оролцоогүй хүмүүсийн илэн далангүй байдлыг хүлээн авч, тэдэнд үнэнчээр тангараглаж, тэдний төлөө өршөөл гуйж, тэдний зүрх сэтгэлд нуугдаж байсан зүйлийг Аллахад хүлээлгэн өгчээ. Хэдэн хормын дараа би Расулуллах саллаллаху алэйхи вэ сэллэм-тэй уулзахаар ирлээ. Намайг мэндэлсний дараа тэр ууртай хүний инээмсэглэл шиг инээмсэглэв. Дараа нь тэр хэлэв; 'Нааш ир! Дараа нь би түүний урд суутал түүн рүү ойртлоо. Үүний дараа Бошиглогч саллаллаху алэйхи вэ сэллэм- "Кааб аа, чи яагаад бидэнтэй нэгдэхгүй байгаа юм бэ? Исламын шашинд бие сэтгэлээ даатгана гэж амлаагүй гэж үү? гэж би хариулав; "Ай Аллахын Элч, Аллахын тангараг өргөө, хэрэв би чамаас өөр хүний дэргэд суувал миний хэлсэн шалтгаан, аргументуудын улмаас би түүний уур хилэнгээс ангид байх болно гэдэгт итгэлтэй байна. Гэхдээ Аллахаар тангараглая, би та нарт уурлахгүйн тулд худал хуурмаг шалтгаануудыг хэлж байгаагаа мэдэж байна. Чамайг надад уурласан нь мэдээж Аллах байсан. Аллахын Элч ээ, би чамд өөрийн зөв бөгөөд үнэнч шалтгаанаа танилцуулж, дараа нь та эдгээр шалтгааны улмаас намайг загнах юм бол би үүнийг баяртайгаар хүлээн авах болно. Аллах намайг шударга үгээр шийтгэгээрэй. Аллахын тухай, намайг дайнд оролцоход ямар ч нас саад болохгүй. Аллахаар яривал би тэр үед лалын шашинтнуудтай тэмцэлдэх боломж маш хязгаарлагдмал байсан ч бүрэн арчаагүй байсан. Энэхүү чин сэтгэлээсээ наминчлахыг сонсоод Аллахын Элч: "Энэ хүн шударга бөгөөд зөв ярьсан. Тиймээс Аллах танд шийдвэр гаргах хүртэл зогс." Эцэст нь би босоод түүний хажуунаас хөдлөв. Удалгүй Бани Салимагийн хэд хэдэн хүн намайг дагаж ирээд: "Ай Кааб, Аллахын тангараг, бид өмнө нь таныг алдаа/нүгэл үйлдсэн гэдгийг мэдээгүй. Дайнд оролцоогүй бусад нөхдийн тавьсан шалтгаан шиг Аллахын элчд чи үнэхээр учир шалтгааныг тайлбарлаагүй. Үнэн хэрэгтээ, зөвхөн Аллахын Элч таны нүглийг арилгадаг. Үүний дараа Кааб бин Малик хэлэв; "Аллахын нэрээр, тэд намайг Бошиглогч саллаллаху алэйхи вэ сэллэм-д буцаж очихыг хүсэх хүртэл үргэлж намайг доромжилж, дараа нь би өөртөө худал хэлдэг". Кааб бин Малик хэлэхдээ; "Надтай адил Бошиглогчийн өмнө гарч ирсэн хүн байна уу? Бану Салимагийн хүмүүс хариулав; 'Тийм ээ. Чам шиг дахиад хоёр хүн байна. Хоёр хүн Аллахын элчд чиний хэлсэн зүйлийг хэлэхэд Аллахын Элч танд хариулсан шиг тэдэнд хариулав. Кааб бин Малик хэлэхдээ; 'Дараа нь би асуув; — Найзууд аа, энэ хоёр хүн хэн бэ? Тэд, Бани Салима, хариулав; "Хоёр хүн бол Мурара бин Рабиа Аль Амин ба Хилал бин Уммая Аль Вакифи". Кааб бин Малик хэлэхдээ; Дараа нь тэд Бадр дахь тулалдаанд оролцсон хоёр зөв шударга нөхдийн тухай дурссан бөгөөд хоёулаа сайн үлгэр дууриал болохуйц байсан. Дараа нь энэ хоёр хүнийг надад хэлэхээр нь би яваад өгсөн”. Кааб бин Малик хэлэхдээ; “Хэдэн өдрийн дараа Расулуллах саллаллаху алэйхи вэ сэллэм-д Табукийн дайнд оролцоогүй бид гуравтай ярихыг мусульманчуудад хориглов. Тэр цагаас хойш мусульманчууд бид гуравт хандах хандлагаа өөрчилж, энэ дэлхий бидэнд хачирхалтай санагдах хүртэл зайгаа барьж эхэлсэн. Энэ дэлхий миний өмнө нь амьдарч байсан дэлхий биш бололтой, энэ нь тавин шөнө үргэлжилсэн. Табукийн дайнд оролцоогүй хоёр найз маань гэртээ гунигтай өвдөг сөгдөн уйлж байхад би хатуужилтай, хатуу залуу. Би биеэ хэвийн байлгаж, ердийнхөөрөө өдөр тутмын ажлаа хийдэг. Би гэрээсээ гарч, бусад мусульман шашинтнуудын хамт сүмд очиж, хэн ч надтай ярихыг хүсээгүй ч захыг тойрон алхсаар байв. Нэгэн өдөр би Расулуллах صلى الله عليه وسلم дөхөж очоод түүнийг залбирсны дараа суудалдаа байхад нь мэндлэв. Би өөрөөсөө асуув; "Бошиглогч саллаллаху алэйхи вэ сэллэм-ын мэндчилгээнд хариулахын тулд уруулаа хөдөлгөх үү, үгүй юу?" Тэгээд би Аллахын Элч түүн рүү ширтэж байгаад түүний дэргэд залбирав. Намайг залбирахаар бэлдэж байхад тэр над руу харав. Тэгээд би түүн рүү эргэхэд тэр надаас нүдээ салгав”. Лалын нийгмээс удаан хугацаагаар тусгаарлагдсаны эцэст би Абу Катадагийн цэцэрлэгийн хашаанд хүртлээ зугаалсан. Абу Катада бол миний нагац ахын хүү, миний үеэл бөгөөд надад таалагддаг хүн юм. Тэнд очоод би түүнтэй мэндчилье. Одоо ч гэсэн Би Аллахын нэрээр тэр миний мэндчилгээнд огт хариулсангүй. Эцэст нь би түүнээс асуухаар зориглоод; "Ай Абу Катада, би чамд Аллахын нэрээр тангараглая, би Аллах болон түүний элч нарт үнэхээр хайртай гэдгээ мэдэхгүй байна уу? Абу Катада зүгээр л чимээгүй байсан нь тодорхой болов. Дараа нь би анхных шигээ харааж үгээ дахин давтлаа. Гэвч тэр чимээгүй байв. Дараа нь би хэлснээ давтан хэлэхэд тэр хариулав; "Үнэхээр Аллах болон түүний элч нар энэ талаар илүү сайн мэддэг." Түүний үгийг сонсоод нулимс цийлэгнэж, цэцэрлэгт хүрээлэнгээр алхаж байгаад гэртээ ирлээ. Намайг Мединагийн захаар явж байтал Медина хотод хоол зарж байсан Сирийн нэгэн эр асуув; Кааб бин Малик хаана байгааг надад хэн зааж өгөх вэ? Тэгээд тэр хүн над дээр ирээд Гассан хааны захидлыг надад өгөх хүртэл хүмүүс надад үзүүлэв. Би уншиж бичиж чаддаг болохоор захидлын агуулгыг бас ойлгодог. Захидлын агуулга нь дараах байдалтай байна; "Аллахын элч -саллаллаху алэйхи вэ сэллэм- гэсэн утгатай таны найз чамайг олон нийтийн нийгмээс тусгаарласан гэж бид сонссон, харин Эзэн өөрөө чамайг тэгж орхиогүй. Тиймээс бидэнтэй нэгдээрэй, бид танд мэдээж туслах болно'. Би захидлыг уншаад: "Үнэндээ энэ захидал миний хувьд бас гамшиг". Тэгээд зууханд хийгээд дуустал нь шатаасан. Дөчин өдрийн турш ерөнхий гадуурхагдсаны дараа Бурханы илчлэлт бууж ирээгүй нь тодорхой болов. Нэгэн өдөр Бошиглогч саллаллаху алэйхи вэ сэллэм-ийн элч над дээр ирж, захиасыг хүргэв; "Ай Кааб, үнэхээр Аллахын Элч, саллаллаху алэйхи вэ сэллэм-д эхнэрээсээ зайлсхий гэж захисан". би асууж байна; 'Би салах ёстой юу эсвэл юу? гэж элч хариулав; "Чи салах шаардлагагүй. Гэхдээ үүнээс зайлсхийж, ойртох хэрэггүй”. Дараа нь би эхнэртээ хэлэв; "Эгч ээ, чи эхлээд эцэг эх дээрээ очоод Аллах энэ асуудлаар тодорхой шийдвэр гаргах хүртэл тэдэнтэй хамт байх ёстой." Кааб бин Малик хэлэхдээ; "Удалгүй Хилал бин Умайяагийн эхнэр Аллахын Элч -саллаллаху алэйхи вэ сэллэм-д очиж асуув. “Ай Аллахын элч, Хилал бин Умайя хөгшин сул дорой бөгөөд ямар ч зарцгүй. Тиймээс би түүнд анхаарал халамж тавьж өгөөч". Расулуллах صلى الله عليه وسلم хариуд нь: "Үгүй. Хэрэв та эхлээд түүнийг дагалдан явахгүй бол тэр чамтай хэсэг хугацаанд ойртохгүй байсан нь дээр. Хилал эхнэр нь хатуу хэвээр, хэлэв; "Аллахын нэрээр, Ай Аллахын Элч, одоо түүнд амьдралын хүсэл тэмүүлэл алга. Тэр одоог хүртэл ийм асуудалтай тулгарснаас хойш үргэлж уйлж байсан”. Кааб бин Малик хэлэхдээ; 'Манай гэр бүлийн зарим хүмүүс хэлэв; "Чи эхлээд Аллахын элчээс эхнэрийнхээ энэ асуудлаар зөвшөөрөл хүсэх хэрэгтэй. Учир нь Расулуллах (саллаллаху алейхи уасаллам) өөрөө Хилал бин Умайяад нөхрөө асрах зөвшөөрөл өгсөн юм. Кааб бин Малик хэлэхдээ; "Би эхнэрийнхээ энэ хэргийн талаар Бошиглогч саллаллаху алэйхи вэ сэллэм-ээс зөвшөөрөл авахгүй. Учир нь би залуу байхдаа Расулуллахаас зөвшөөрөл гуйвал ямар хариулт өгөхийг би мэдэхгүй”. Кааб бин Малик хэлэхдээ; "Энэ нь арван шөнө үргэлжилсэн тул лалын шашинтнууд бидэнтэй ярилцахыг хориглосон цагаас эхлэн бид тавин шөнө болсон юм. Кааб бин Малик хэлэхдээ; “Тэгээд би тавь дахь шөнө үүрийн залбирлыг гэрийн арын хэсэгт уншив. Залбирч байхдаа би харамсаж, уйтгар гунигаар дүүрсэн. шиг байна Энэ өргөн дэлхий надад нарийн юм шиг санагддаг. Гэнэт би тэнгэрийн хаяанд хэн нэгэн чангаар хашгирахыг сонсов; "Ай Кааб бин Малик, баярла! "Тиймээс би унаж, асуудлаас ангид гэдгээ мэдсэн. Кааб бин Малик хэлэхдээ; "Дараа нь Бошиглогч саллаллаху алэйхи вэ сэллэм-ийн лалын шашинтнуудад бүх зүйл дууссаныг зарлав.