Hadith Representative
Ka’ab berkata: akhirnya saya ditakdirkan untuk tidak ikut serta ke medan perang
Imam Muslim : 4973حَدَّثَنِي أَبُو الطَّاهِرِ أَحْمَدُ بْنُ عَمْرِو بْنِ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ عَمْرِو بْنِ سَرْحٍ مَوْلَى بَنِي أُمَيَّةَ أَخْبَرَنِي ابْنُ وَهْبٍ أَخْبَرَنِي يُونُسُ عَنْ ابْنِ شِهَابٍ قَالَ ثُمَّ غَزَا رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ غَزْوَةَ تَبُوكَ وَهُوَ يُرِيدُ الرُّومَ وَنَصَارَى الْعَرَبِ بِالشَّامِ قَالَ ابْنُ شِهَابٍ فَأَخْبَرَنِي عَبْدُ الرَّحْمَنِ بْنُ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ كَعْبِ بْنِ مَالِكٍ أَنَّ عَبْدَ اللَّهِ بْنَ كَعْبٍ كَانَ قَائِدَ كَعْبٍ مِنْ بَنِيهِ حِينَ عَمِيَ قَالَ سَمِعْتُ كَعْبَ بْنَ مَالِكٍ يُحَدِّثُ حَدِيثَهُ حِينَ تَخَلَّفَ عَنْ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فِي غَزْوَةِ تَبُوكَ قَالَ كَعْبُ بْنُ مَالِكٍ لَمْ أَتَخَلَّفْ عَنْ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فِي غَزْوَةٍ غَزَاهَا قَطُّ إِلَّا فِي غَزْوَةِ تَبُوكَ غَيْرَ أَنِّي قَدْ تَخَلَّفْتُ فِي غَزْوَةِ بَدْرٍ وَلَمْ يُعَاتِبْ أَحَدًا تَخَلَّفَ عَنْهُ إِنَّمَا خَرَجَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَالْمُسْلِمُونَ يُرِيدُونَ عِيرَ قُرَيْشٍ حَتَّى جَمَعَ اللَّهُ بَيْنَهُمْ وَبَيْنَ عَدُوِّهِمْ عَلَى غَيْرِ مِيعَادٍ وَلَقَدْ شَهِدْتُ مَعَ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ لَيْلَةَ الْعَقَبَةِ حِينَ تَوَاثَقْنَا عَلَى الْإِسْلَامِ وَمَا أُحِبُّ أَنَّ لِي بِهَا مَشْهَدَ بَدْرٍ وَإِنْ كَانَتْ بَدْرٌ أَذْكَرَ فِي النَّاسِ مِنْهَا وَكَانَ مِنْ خَبَرِي حِينَ تَخَلَّفْتُ عَنْ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فِي غَزْوَةِ تَبُوكَ أَنِّي لَمْ أَكُنْ قَطُّ أَقْوَى وَلَا أَيْسَرَ مِنِّي حِينَ تَخَلَّفْتُ عَنْهُ فِي تِلْكَ الْغَزْوَةِ وَاللَّهِ مَا جَمَعْتُ قَبْلَهَا رَاحِلَتَيْنِ قَطُّ حَتَّى جَمَعْتُهُمَا فِي تِلْكَ الْغَزْوَةِ فَغَزَاهَا رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فِي حَرٍّ شَدِيدٍ وَاسْتَقْبَلَ سَفَرًا بَعِيدًا وَمَفَازًا وَاسْتَقْبَلَ عَدُوًّا كَثِيرًا فَجَلَا لِلْمُسْلِمِينَ أَمْرَهُمْ لِيَتَأَهَّبُوا أُهْبَةَ غَزْوِهِمْ فَأَخْبَرَهُمْ بِوَجْهِهِمْ الَّذِي يُرِيدُ وَالْمُسْلِمُونَ مَعَ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ كَثِيرٌ وَلَا يَجْمَعُهُمْ كِتَابُ حَافِظٍ يُرِيدُ بِذَلِكَ الدِّيوَانَ قَالَ كَعْبٌ فَقَلَّ رَجُلٌ يُرِيدُ أَنْ يَتَغَيَّبَ يَظُنُّ أَنَّ ذَلِكَ سَيَخْفَى لَهُ مَا لَمْ يَنْزِلْ فِيهِ وَحْيٌ مِنْ اللَّهِ عَزَّ وَجَلَّ وَغَزَا رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ تِلْكَ الْغَزْوَةَ حِينَ طَابَتْ الثِّمَارُ وَالظِّلَالُ فَأَنَا إِلَيْهَا أَصْعَرُ فَتَجَهَّزَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَالْمُسْلِمُونَ مَعَهُ وَطَفِقْتُ أَغْدُو لِكَيْ أَتَجَهَّزَ مَعَهُمْ فَأَرْجِعُ وَلَمْ أَقْضِ شَيْئًا وَأَقُولُ فِي نَفْسِي أَنَا قَادِرٌ عَلَى ذَلِكَ إِذَا أَرَدْتُ فَلَمْ يَزَلْ ذَلِكَ يَتَمَادَى بِي حَتَّى اسْتَمَرَّ بِالنَّاسِ الْجِدُّ فَأَصْبَحَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ غَادِيًا وَالْمُسْلِمُونَ مَعَهُ وَلَمْ أَقْضِ مِنْ جَهَازِي شَيْئًا ثُمَّ غَدَوْتُ فَرَجَعْتُ وَلَمْ أَقْضِ شَيْئًا فَلَمْ يَزَلْ ذَلِكَ يَتَمَادَى بِي حَتَّى أَسْرَعُوا وَتَفَارَطَ الْغَزْوُ فَهَمَمْتُ أَنْ أَرْتَحِلَ فَأُدْرِكَهُمْ فَيَا لَيْتَنِي فَعَلْتُ ثُمَّ لَمْ يُقَدَّرْ ذَلِكَ لِي فَطَفِقْتُ إِذَا خَرَجْتُ فِي النَّاسِ بَعْدَ خُرُوجِ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَحْزُنُنِي أَنِّي لَا أَرَى لِي أُسْوَةً إِلَّا رَجُلًا مَغْمُوصًا عَلَيْهِ فِي النِّفَاقِ أَوْ رَجُلًا مِمَّنْ عَذَرَ اللَّهُ مِنْ الضُّعَفَاءِ وَلَمْ يَذْكُرْنِي رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ حَتَّى بَلَغَ تَبُوكَ فَقَالَ وَهُوَ جَالِسٌ فِي الْقَوْمِ بِتَبُوكَ مَا فَعَلَ كَعْبُ بْنُ مَالِكٍ قَالَ رَجُلٌ مِنْ بَنِي سَلِمَةَ يَا رَسُولَ اللَّهِ حَبَسَهُ بُرْدَاهُ وَالنَّظَرُ فِي عِطْفَيْهِ فَقَالَ لَهُ مُعَاذُ بْنُ جَبَلٍ بِئْسَ مَا قُلْتَ وَاللَّهِ يَا رَسُولَ اللَّهِ مَا عَلِمْنَا عَلَيْهِ إِلَّا خَيْرًا فَسَكَتَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَبَيْنَمَا هُوَ عَلَى ذَلِكَ رَأَى رَجُلًا مُبَيِّضًا يَزُولُ بِهِ السَّرَابُ فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ كُنْ أَبَا خَيْثَمَةَ فَإِذَا هُوَ أَبُو خَيْثَمَةَ الْأَنْصَارِيُّ وَهُوَ الَّذِي تَصَدَّقَ بِصَاعِ التَّمْرِ حِينَ لَمَزَهُ الْمُنَافِقُونَ فَقَالَ كَعْبُ بْنُ مَالِكٍ فَلَمَّا بَلَغَنِي أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَدْ تَوَجَّهَ قَافِلًا مِنْ تَبُوكَ حَضَرَنِي بَثِّي فَطَفِقْتُ أَتَذَكَّرُ الْكَذِبَ وَأَقُولُ بِمَ أَخْرُجُ مِنْ سَخَطِهِ غَدًا وَأَسْتَعِينُ عَلَى ذَلِكَ كُلَّ ذِي رَأْيٍ مِنْ أَهْلِي فَلَمَّا قِيلَ لِي إِنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَدْ أَظَلَّ قَادِمًا زَاحَ عَنِّي الْبَاطِلُ حَتَّى عَرَفْتُ أَنِّي لَنْ أَنْجُوَ مِنْهُ بِشَيْءٍ أَبَدًا فَأَجْمَعْتُ صِدْقَهُ وَصَبَّحَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَادِمًا وَكَانَ إِذَا قَدِمَ مِنْ سَفَرٍ بَدَأَ بِالْمَسْجِدِ فَرَكَعَ فِيهِ رَكْعَتَيْنِ ثُمَّ جَلَسَ لِلنَّاسِ فَلَمَّا فَعَلَ ذَلِكَ جَاءَهُ الْمُخَلَّفُونَ فَطَفِقُوا يَعْتَذِرُونَ إِلَيْهِ وَيَحْلِفُونَ لَهُ وَكَانُوا بِضْعَةً وَثَمَانِينَ رَجُلًا فَقَبِلَ مِنْهُمْ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ عَلَانِيَتَهُمْ وَبَايَعَهُمْ وَاسْتَغْفَرَ لَهُمْ وَوَكَلَ سَرَائِرَهُمْ إِلَى اللَّهِ حَتَّى جِئْتُ فَلَمَّا سَلَّمْتُ تَبَسَّمَ تَبَسُّمَ الْمُغْضَبِ ثُمَّ قَالَ تَعَالَ فَجِئْتُ أَمْشِي حَتَّى جَلَسْتُ بَيْنَ يَدَيْهِ فَقَالَ لِي مَا خَلَّفَكَ أَلَمْ تَكُنْ قَدْ ابْتَعْتَ ظَهْرَكَ قَالَ قُلْتُ يَا رَسُولَ اللَّهِ إِنِّي وَاللَّهِ لَوْ جَلَسْتُ عِنْدَ غَيْرِكَ مِنْ أَهْلِ الدُّنْيَا لَرَأَيْتُ أَنِّي سَأَخْرُجُ مِنْ سَخَطِهِ بِعُذْرٍ وَلَقَدْ أُعْطِيتُ جَدَلًا وَلَكِنِّي وَاللَّهِ لَقَدْ عَلِمْتُ لَئِنْ حَدَّثْتُكَ الْيَوْمَ حَدِيثَ كَذِبٍ تَرْضَى بِهِ عَنِّي لَيُوشِكَنَّ اللَّهُ أَنْ يُسْخِطَكَ عَلَيَّ وَلَئِنْ حَدَّثْتُكَ حَدِيثَ صِدْقٍ تَجِدُ عَلَيَّ فِيهِ إِنِّي لَأَرْجُو فِيهِ عُقْبَى اللَّهِ وَاللَّهِ مَا كَانَ لِي عُذْرٌ وَاللَّهِ مَا كُنْتُ قَطُّ أَقْوَى وَلَا أَيْسَرَ مِنِّي حِينَ تَخَلَّفْتُ عَنْكَ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أَمَّا هَذَا فَقَدْ صَدَقَ فَقُمْ حَتَّى يَقْضِيَ اللَّهُ فِيكَ فَقُمْتُ وَثَارَ رِجَالٌ مِنْ بَنِي سَلِمَةَ فَاتَّبَعُونِي فَقَالُوا لِي وَاللَّهِ مَا عَلِمْنَاكَ أَذْنَبْتَ ذَنْبًا قَبْلَ هَذَا لَقَدْ عَجَزْتَ فِي أَنْ لَا تَكُونَ اعْتَذَرْتَ إِلَى رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ بِمَا اعْتَذَرَ بِهِ إِلَيْهِ الْمُخَلَّفُونَ فَقَدْ كَانَ كَافِيَكَ ذَنْبَكَ اسْتِغْفَارُ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ لَكَ قَالَ فَوَاللَّهِ مَا زَالُوا يُؤَنِّبُونَنِي حَتَّى أَرَدْتُ أَنْ أَرْجِعَ إِلَى رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَأُكَذِّبَ نَفْسِي قَالَ ثُمَّ قُلْتُ لَهُمْ هَلْ لَقِيَ هَذَا مَعِي مِنْ أَحَدٍ قَالُوا نَعَمْ لَقِيَهُ مَعَكَ رَجُلَانِ قَالَا مِثْلَ مَا قُلْتَ فَقِيلَ لَهُمَا مِثْلَ مَا قِيلَ لَكَ قَالَ قُلْتُ مَنْ هُمَا قَالُوا مُرَارَةُ بْنُ الرَّبِيعَةَ الْعَامِرِيُّ وَهِلَالُ بْنُ أُمَيَّةَ الْوَاقِفِيُّ قَالَ فَذَكَرُوا لِي رَجُلَيْنِ صَالِحَيْنِ قَدْ شَهِدَا بَدْرًا فِيهِمَا أُسْوَةٌ قَالَ فَمَضَيْتُ حِينَ ذَكَرُوهُمَا لِي قَالَ وَنَهَى رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ الْمُسْلِمِينَ عَنْ كَلَامِنَا أَيُّهَا الثَّلَاثَةُ مِنْ بَيْنِ مَنْ تَخَلَّفَ عَنْهُ قَالَ فَاجْتَنَبَنَا النَّاسُ وَقَالَ تَغَيَّرُوا لَنَا حَتَّى تَنَكَّرَتْ لِي فِي نَفْسِيَ الْأَرْضُ فَمَا هِيَ بِالْأَرْضِ الَّتِي أَعْرِفُ فَلَبِثْنَا عَلَى ذَلِكَ خَمْسِينَ لَيْلَةً فَأَمَّا صَاحِبَايَ فَاسْتَكَانَا وَقَعَدَا فِي بُيُوتِهِمَا يَبْكِيَانِ وَأَمَّا أَنَا فَكُنْتُ أَشَبَّ الْقَوْمِ وَأَجْلَدَهُمْ فَكُنْتُ أَخْرُجُ فَأَشْهَدُ الصَّلَاةَ وَأَطُوفُ فِي الْأَسْوَاقِ وَلَا يُكَلِّمُنِي أَحَدٌ وَآتِي رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَأُسَلِّمُ عَلَيْهِ وَهُوَ فِي مَجْلِسِهِ بَعْدَ الصَّلَاةِ فَأَقُولُ فِي نَفْسِي هَلْ حَرَّكَ شَفَتَيْهِ بِرَدِّ السَّلَامِ أَمْ لَا ثُمَّ أُصَلِّي قَرِيبًا مِنْهُ وَأُسَارِقُهُ النَّظَرَ فَإِذَا أَقْبَلْتُ عَلَى صَلَاتِي نَظَرَ إِلَيَّ وَإِذَا الْتَفَتُّ نَحْوَهُ أَعْرَضَ عَنِّي حَتَّى إِذَا طَالَ ذَلِكَ عَلَيَّ مِنْ جَفْوَةِ الْمُسْلِمِينَ مَشَيْتُ حَتَّى تَسَوَّرْتُ جِدَارَ حَائِطِ أَبِي قَتَادَةَ وَهُوَ ابْنُ عَمِّي وَأَحَبُّ النَّاسِ إِلَيَّ فَسَلَّمْتُ عَلَيْهِ فَوَاللَّهِ مَا رَدَّ عَلَيَّ السَّلَامَ فَقُلْتُ لَهُ يَا أَبَا قَتَادَةَ أَنْشُدُكَ بِاللَّهِ هَلْ تَعْلَمَنَّ أَنِّي أُحِبُّ اللَّهَ وَرَسُولَهُ قَالَ فَسَكَتَ فَعُدْتُ فَنَاشَدْتُهُ فَسَكَتَ فَعُدْتُ فَنَاشَدْتُهُ فَقَالَ اللَّهُ وَرَسُولُهُ أَعْلَمُ فَفَاضَتْ عَيْنَايَ وَتَوَلَّيْتُ حَتَّى تَسَوَّرْتُ الْجِدَارَ فَبَيْنَا أَنَا أَمْشِي فِي سُوقِ الْمَدِينَةِ إِذَا نَبَطِيٌّ مِنْ نَبَطِ أَهْلِ الشَّامِ مِمَّنْ قَدِمَ بِالطَّعَامِ يَبِيعُهُ بِالْمَدِينَةِ يَقُولُ مَنْ يَدُلُّ عَلَى كَعْبِ بْنِ مَالِكٍ قَالَ فَطَفِقَ النَّاسُ يُشِيرُونَ لَهُ إِلَيَّ حَتَّى جَاءَنِي فَدَفَعَ إِلَيَّ كِتَابًا مِنْ مَلِكِ غَسَّانَ وَكُنْتُ كَاتِبًا فَقَرَأْتُهُ فَإِذَا فِيهِ أَمَّا بَعْدُ فَإِنَّهُ قَدْ بَلَغَنَا أَنَّ صَاحِبَكَ قَدْ جَفَاكَ وَلَمْ يَجْعَلْكَ اللَّهُ بِدَارِ هَوَانٍ وَلَا مَضْيَعَةٍ فَالْحَقْ بِنَا نُوَاسِكَ قَالَ فَقُلْتُ حِينَ قَرَأْتُهَا وَهَذِهِ أَيْضَا مِنْ الْبَلَاءِ فَتَيَامَمْتُ بِهَا التَّنُّورَ ف
Мага [Абу Ат Тахир Ахмад бин Амру бин 'Абдулла бин Амру бин Сарх] Омейяддардын кулу [Ибну Вахб] мага [Юнус] [Ибн Шихабдан] айтып бергенин айтты, ал мындай деди: «Пайгамбар, саллаллаху алейхи уа саллам, бир жолу Табук согушуна Сириядагы римдиктер жана христиандар болгон арабдар менен беттешүүгө барган». Ибн Шихаб айтты; «Мага [Абдурахман бин Абдуллах бин Кааб бин Малик] айтты, Абдуллах бин Кааб бин Малик - Абдуллах бин Кааб Каабдын сокур кезинде аны коштоп жүргөн уулдарынын бири болгон - деди. «Бир жолу (Кааб бин Малик) Расулуллах саллаллаху алейхи васаллам менен Табук согушуна катышканда өзү жөнүндө бир окуяны айтып бергенин уктум». Кааб бин Малик айтты; «Мен Расулуллах саллаллаху алейхи васаллам катышкан согуштарда Табук согушунан башка эч качан артта калган жокмун, бирок Бадр согушунда да артта калдым. Расулуллах, саллаллаху алейхи уа саллам, Бадр согушуна катышпаган мусулманды эч качан сындаган эмес, себеби, Расулуллах саллаллаху алейхи васаллам жана мусулмандар - Бадр согушунда - Алла Таала мусулмандарды мурда макулдашылган мөөнөтсүз душмандары менен чогултканга чейин төөлөр менен сапарда жүргөн Курайш каапырларына кол салуу болгон. Ошол убакта Исламды коргойбуз деп убада кылганыбызда, Акаба түнүндө Расулуллах менен бирге катыштым. Менин оюмча, Бадр согушуна катышуу менен Акаба түнүнө катышуу менен салыштырууга болбойт, ал эми Бадр согушу көпчүлүк адамдардын сүймөнчүлүгүнө ээ болсо да. Мен Расулулла менен бирге Табук согушуна катышпай калган окуялардын арасында төмөндөгүлөр бар; «Мен Табук согушуна катышпаганда мен таптакыр алсыз болчумун жана менден өткөн эркиндикке ээ болгон жокмун. Аллахка ант болсун, мен мурда эки атчан малды ар кандай согуштарга такыр даярдачу эмесмин. Бирок бул Табук согушунда эки атчан малды даярдадым. Акыры, Расулуллах саллаллаху алейхи васаллам Табук согушуна аба ырайы абдан ысык кезде аттанды. Ал өтө узак жолду басып, тобокелчиликке толуп, көп сандаган душмандарга кабылган десек болот. Ошондо Расулуллах саллаллаху алейхи васаллам мусулмандарга аны менен эмне болоорун айтып берди. Ошондуктан, мусулмандарга жетиштүү согуш жабдыктарын даярдоону буйруду. Ошол убакта көптөгөн мусулмандар Расулуллах саллаллаху алейхи васалламды коштоп согушка дайындалбай эле жүрүштү. Кааб айтты; — Согушка катышпай калгысы келген бир киши бар эле. Ал Аллах Азза Ва Жалладан ал жөнүндө вахий түшпөсө, Расулуллах саллаллаху алейхи васаллам анын баш ийбестигин билбейт деп шектенген. Пайгамбар, саллаллаху алейхи уа саллам, Табукка мөмө-жемиш жыйноо абдан канааттандырарлык болуп турганда согушка аттанды. Расулуллах саллаллаху алейхи васаллам жана ага катышкан мусулмандар даярданып жатышты, мен дароо алар менен азык-түлүк издеп жөнөдүм. Анан мен эч нерсе албай үйгө кеттим. Мен өзүмө айттым; «Мен керектүү нерселерди каалаган убакта даярдай алам. Адамдар даяр болмоюнча мен ар дайым ооба менен жоктун ортосунда табышмакта болом. Пайгамбар, саллаллаху алейхи уа саллам, мусулмандар менен жөнөп кетти, бирок мен эч нерсе камдай элек болчумун. Акыры кетип калдым, анан эч нерсе даярдабай үйгө кеттим. Мусулман аскерлери аттанганга чейин жана согуш кызуу башталганга чейин мен согушка катышамбы же катышпаймбы деп ар дайым күмөн саначумун. Анда мен мени каалайм согуш талаасына кошулуу - бирок бул жөн гана каалоо эле, - акыры мен согуш талаасына катышпоо үчүн тагдыр алдым. Расулуллах саллаллаху алейхи васаллам Табук согуш талаасына баргандан кийин мени капалуу сезим курчады. Тегеректеги жамаатка чыкканда мен эки жүздүү же Аллах Азза ва Жалла тарабынан пенсия берген алсыз адамдардан башка эч кимди жолуга албай турганын түшүндүм. Бул арада Расулуллах саллаллаху алейхи васаллам Табукка келгенге чейин мени эстеген жок. Анан досторунун арасында отурганда капысынан сурады; Кааб бин Малик эмне үчүн биз менен келген жок? Бану Салима уруусунан бир досу жооп берди; «Оо, Аллахтын Элчиси, Кааб бин Малик бул күрөшкө караганда өзүн көбүрөөк ойлогон окшойт? Досунун сөзүн уккан Муаз бин Жабал: — Эй досум, сен кандай жаман сөз айттың! Аллахка касам, эй Аллахтын элчиси, мен Кааб бин Маликтин жакшы адам экенин билем». Ошондо Расулуллах саллаллаху алейхи васаллам унчукпай калды. Ушинтип унчукпай турганда капыстан темир каска кийген адамды көрүп, тааныганга кыйын экен. Ошондо Расулуллах, саллаллаху алейхи уа саллам, айтты: «Сен Абу Хайсама болсоң керек? Көрсө, бул адам чындап эле досу Абу Хайтсама Аль Ансари экен, ал досу бир жолу эки жүздүүлөр аны жамандаганда бир шаа курма берген. Кааб бин Малик айтты; «Пайгамбар, саллаллаху алейхи уа саллам, Табук согушунан кайтууга даярданып жатканын укканда ичимден капа болду. Анан калп айтууга шылтоолорду ойлоп баштадым. Мен өзүмө айттым; «Мени пайгамбардын каарынан кайсы себеп куткара алат? ' Муну менен күрөшүү үчүн мен кеңеш бере турган үй-бүлөмдөн жардам сурадым. Бирөө мага Расулуллах саллаллаху алейхи васаллам Мадина шаарына жакындап калганын айтканда, калп айтуунун себеби оюмдан чыгып кетти. Акыры мен Расулуллах саллаллаху алейхи васалламга калп айта албасымды түшүндүм. Ошондуктан мен ага чындыкты айтууга туура келди. Андан көп өтпөй Расулуллах саллаллаху алейхи васаллам Мадинага келди. Адаттагыдай эле, ал бир аймакка сапардан келген сайын салтындай эле намаз окуу үчүн түз эле мечитке барчу. Расулуллах саллаллаху алейхи васаллам сүннөт намазын окуп бүткөндөн кийин дароо достору менен маектешти. Ошондон кийин мусулмандар менен согушууга үлгүрбөй калган бир нече достору келип, ага ар кандай себептерди сөгүнүү менен айтышат. Согушка катышпагандардын саны сексенден ашкан деп айтылат. Көрсө, Пайгамбар согушка катышпагандардын чынчылдыгын кабыл алып, аларга байъат кылып, алар үчүн кечирим сурап, жүрөгүндө жашырганын Аллага тапшырган экен. Бир аздан кийин мен Расулуллах саллаллаху алейхи васалламга келдим. Мен учурашкандан кийин ал ачуулуу адамдын жылмаюусундай жылмайып койду. Анан ал мындай деди; 'Бул жакка кел! Анан мен анын алдына отургуча ага жакындадым. Ошондон кийин Расулуллах саллаллаху алейхи васаллам: «Эмне үчүн биз менен согушпайсың, эй Кааб? Жаныңды да, денеңди да Исламга тапшырууга убада берген жоксуңбу? — деп жооп бердим; «Оо, Алланын Элчиси, Аллахка касам, эгер мен сенден башка бирөөнүн жанында отурсам, мен келтирген себептер жана далилдер менен анын каарынан кутулууга толук ишенем. Бирок, Аллахка касам, мен билем, эгер азыр ачууланбашы үчүн жалганга толгон себептерди айтсам, албетте, Аллах Сен мага ачууланып. Оо, Алланын Элчиси, мен сага туура жана калыс себептеримди айтсам, анан ошол себептерден улам мени урушсаң, анда мен аны ыраазылык менен кабыл алам. Адал созум менен Аллахым жазасын берсин. Кудайга касам, согушка катышууга эч кандай жашым тоскоол болбойт. Аллахка касам, мен ал убакта мусулмандар менен күрөшкө катышууга мүмкүнчүлүгүм өтө чектелүү болсо да, алсыз элем. Бул чын ыкластуу моюн сунууну уккан Алланын Элчиси: «Бул адам чынчыл жана туура сүйлөдү. Демек, Алла сага бир өкүм чыгарганга чейин тургула». Акыры ордумдан туруп, анын жанынан жылдым. Көп өтпөй Бани Салимадан бир нече адам артымдан келип: «Оо, Кааб, Аллахка касам, мурда сенин ката/күнөө кылганыңды билген эмеспиз. Чындыгында, Расулулла га согушка барбаган башка достор айткан себептерди түшүндүргөн жоксуң. Чындыгында, Аллахтын элчисинин истигфары гана силердин күнөөңөрдү өчүрөт». Андан кийин Кааб бин Малик айтты; «Аллахка ант болсун, алар мени Расулуллах саллаллаху алейхи уа салламга кайткым келгенче жамандашат, анан мен өзүмө калп айтам». Кааб бин Малик айтты; «Мендей Расулуллах саллаллаху алейхи васалламдын алдына келген дагы бирөө барбы? Бани Салима эли жооп беришти; 'Ооба. Сиздей дагы эки адам бар. Эки адам Расулулла га сенин айтканыңды айтышты, Расулулла сага кандай жооп берсе, аларга да жооп берди”. Кааб бин Малик айтты; Анан мен сурадым; — Бул эки адам кимдер, достор? Алар, Бани Салима, жооп беришти; «Эки адам: Мурара бин Рабиа Аль Амин жана Хилал бин Уммая Аль Вакифи». Кааб бин Малик айтты; «Андан кийин алар Бадр согушуна катышкан жана экөө тең үлгү болууга татыктуу эки салих досту айтышты. Ошондон кийин бул эки кишини мага айтышканда мен кетип калдым». Кааб бин Малик айтты; «Бир нече күндөн кийин Расулуллах саллаллаху алейхи васаллам мусулмандарга Табук согушуна катышпаган үчөөбүз менен сүйлөшүүгө тыюу салды. Ошондон бери мусулмандар өздөрүн алыстатып, үчөөбүзгө болгон мамилесин өзгөртө башташты, бул жер бизге жат болуп калды. Бул жер мен мурда жашаган жер эмес окшойт, бул жер элүү түнгө созулду». Табук согушуна катышпаган эки досум азыр үйүндө чөгөлөп ыйлап отурушат, мен болсо катаал, катаал жигитмин. Мен өзүмдү кадимкидей алып жүрөм жана күнүмдүк иштеримди кадимкидей аткарам. Мен дагы эле үйдөн чыгып, башка мусулмандар менен жамаат намазга катышуу үчүн мечитке барып, мени менен эч ким сүйлөшкүсү келбесе да базарды кыдырып жүрдүм. Күндөрдүн биринде мен Расулуллах саллаллаху алейхи уа салламга келип, намаздан кийин ордунда отурганда салам бердим. Мен өзүмө суроо бердим; «Пайгамбар, саллаллаху алейхи уа саллам, саламга жооп берүү үчүн эриндерин кыймылдатабы же жокпу? Анан мен Расулуллах саллаллаху алейхи уа салламдын жанында дуба кылдым. Намаз окууга даярданып жатсам, мени карады. Ошондо мен ага кайрылсам, ал менден көзүн алды”. Мусулман коомунан узак убакыт обочолонуп, Абу Катаданын бакчасынын тосмосуна жеткенче сейилдеп чыктым. Абу Катада менин агамдын уулу - менин аталаш агам - ал мага жаккан адам. Ал жерге жеткенде мен ага салам айттым. Бирок, Аллахка касам, ал такыр жок менин саламыма жооп берген жок. Акыры кайраттанып, андан сурадым; «Эй, Абу Катада, сага Аллахтын аты менен ант берем, мен Алланы жана Анын Элчисин чындап сүйөөрүмдү билбейсиңби? Көрсө, Абу Катада жөн эле унчуккан эмес. Анан мен дагы биринчи жолу сөгүнүү менен сөзүмдү кайталадым. Бирок ал унчукпай турду. Анан мен айтканымды кайталадым, ал жооп берди; «Чындыгында, бул жөнүндө Аллах жана Анын Элчиси жакшыраак билет». Анын сөздөрүн угуп көзүмдөн жаш тегеренип, бакчаны кыдырып үйгө кайттым. Мадина базарында сейилдеп жүргөнүмдө, Мадина шаарында азык-түлүк саткан Сирия жеринен келген бир киши сурады; Кааб бин Маликтин кайда экенин мага ким көрсөтө алат? Анан ал киши мага келип, Гасан падышанын катын бергенге чейин эл мага көрсөтүштү. Мен окуганды жана жазганды билгендиктен каттын мазмунун да түшүнөм. Көрсө, каттын мазмуну төмөнкүчө; «Биз сенин досуң – Расулуллах саллаллаху алейхи васаллам – сени коомдон обочолонтуп койгонун укканбыз, ал эми Кудайың өзү сени андай таштабады. Андыктан бизге кошулуңуз, биз сизге сөзсүз жардам беребиз'. Катты окугандан кийин мен мындай дедим; 'Негизи бул кат мага да балээ болду'. Анан духовкага салып, жок болгуча күйгүздүм. Кырк күндүк жалпы чиркөөдөн кийин, Кудайдын вахийи түшө элек экен. Бир күнү мага Расулуллах саллаллаху алейхи васалламдын бир элчиси келип, кабар айтты. «Оо, Кааб, чындыгында, Расулуллах саллаллаху алейхи васаллам сага аялыңдан сактанууну буйруган». Мен сурайм; 'Ажырашышым керекпи же эмне? – деп жооп берди кабарчы; «Ажырашуунун кереги жок. Бирок, андан кач, ага жакындаба». Анан мен аялыма айттым; «Оо, эже, сен адегенде ата-энеңе барып, Алла Таала бул маселеде анык бир өкүм чыгарганга чейин алар менен бирге бол». Кааб бин Малик айтты; Ошондон көп өтпөй Хилал бин Умайянын аялы Расулуллах саллаллаху алейхи васалламга барып сурады. «Оо, Аллахтын Элчиси, Хилал бин Умайя карыган жана алсыз, кулдары жок. Ошондуктан, мен ага кам көрөйүн, — деди. Расулуллах саллаллаху алейхи васаллам: «Жок. Эң жакшысы, сиз аны биринчи коштоп жүрбөсөңүз, ал сизге бир аз убакытка жакын болбошу керек'. Хилалдын аялы катуу туруп, мындай деди; «Аллахка ант болсун, оо, Аллахтын Элчиси, азыр анын жашоого ынтызарлыгы жок. Ал ушул убакка чейин ушундай кыйынчылыкка туш болгондон бери дайыма ыйлап келет”. Кааб бин Малик айтты; «Менин үй-бүлөмдөн кээ бирөөлөр; «Аялыңдын бул иши боюнча Алланын Элчисинен уруксат сура. Себеби Расулуллах саллаллаху алейхи васаллам Хилал бин Умайяга күйөөсүн багууга уруксат берген. Кааб бин Малик айтты; «Аялымдын бул ишинде Расулуллах саллаллаху алейхи васалламдан уруксат сурабайм. Анткени мен жаш кезимде Расулуллахтан уруксат сурасам, эмне деп жооп берерин билбей калам». Кааб бин Малик айтты; «Көрсө, бул окуя он түнгө созулуп, мусулмандарга биз менен сүйлөшүүгө тыюу салынгандан баштап бизге элүү түн болуп калды. Кааб бин Малик айтты; «Анан мен багымдат намазын элүүнчү түнү үйдүн арт жагында окудум. Намазда отурганда ичим өкүнүч менен капаланчу. Бул кең жер тар ба сезилет өзүм. Бир маалда горизонттон бирөөнүн катуу кыйкырганын уктум; «Оо, Кааб бин Малик, сүйүн! ' Ошентип, мен жыгылдым жана өзүмдүн көйгөйүмдөн таза экенимди билдим. Кааб бин Малик айтты; Ошондо Расулуллах саллаллаху алейхи васаллам мусулмандарга анын бүттү деп жар салды