Hadith Representative
Lari dari takdir Allah menuju takdir Allah yang lain
Imam Malik : 1391و حَدَّثَنِي عَنْ مَالِك عَنْ ابْنِ شِهَابٍ عَنْ عَبْدِ الْحَمِيدِ بْنِ عَبْدِ الرَّحْمَنِ بْنِ زَيْدِ بْنِ الْخَطَّابِ عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ الْحَارِثِ بْنِ نَوْفَلٍ عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ عَبَّاسٍ أَنَّ عُمَرَ بْنَ الْخَطَّابِ خَرَجَ إِلَى الشَّامِ حَتَّى إِذَا كَانَ بِسَرْغَ لَقِيَهُ أُمَرَاءُ الْأَجْنَادِ أَبُو عُبَيْدَةَ بْنُ الْجَرَّاحِ وَأَصْحَابُهُ فَأَخْبَرُوهُ أَنَّ الْوَبَأَ قَدْ وَقَعَ بِأَرْضِ الشَّامِ قَالَ ابْنُ عَبَّاسٍ فَقَالَ عُمَرُ بْنُ الْخَطَّابِ ادْعُ لِي الْمُهَاجِرِينَ الْأَوَّلِينَ فَدَعَاهُمْ فَاسْتَشَارَهُمْ وَأَخْبَرَهُمْ أَنَّ الْوَبَأَ قَدْ وَقَعَ بِالشَّامِ فَاخْتَلَفُوا فَقَالَ بَعْضُهُمْ قَدْ خَرَجْتَ لِأَمْرٍ وَلَا نَرَى أَنْ تَرْجِعَ عَنْهُ وَقَالَ بَعْضُهُمْ مَعَكَ بَقِيَّةُ النَّاسِ وَأَصْحَابُ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَلَا نَرَى أَنْ تُقْدِمَهُمْ عَلَى هَذَا الْوَبَإِ فَقَالَ عُمَرُ ارْتَفِعُوا عَنِّي ثُمَّ قَالَ ادْعُ لِي الْأَنْصَارَ فَدَعَوْتُهُمْ فَاسْتَشَارَهُمْ فَسَلَكُوا سَبِيلَ الْمُهَاجِرِينَ وَاخْتَلَفُوا كَاخْتِلَافِهِمْ فَقَالَ ارْتَفِعُوا عَنِّي ثُمَّ قَالَ ادْعُ لِي مَنْ كَانَ هَاهُنَا مِنْ مَشْيَخَةِ قُرَيْشٍ مِنْ مُهَاجِرَةِ الْفَتْحِ فَدَعَوْتُهُمْ فَلَمْ يَخْتَلِفْ عَلَيْهِ مِنْهُمُ رَجُلَانِ فَقَالُوا نَرَى أَنْ تَرْجِعَ بِالنَّاسِ وَلَا تُقْدِمَهُمْ عَلَى هَذَا الْوَبَإِ فَنَادَى عُمَرُ فِي النَّاسِ إِنِّي مُصْبِحٌ عَلَى ظَهْرٍ فَأَصْبِحُوا عَلَيْهِ فَقَالَ أَبُو عُبَيْدَةَ أَفِرَارًا مِنْ قَدَرِ اللَّهِ فَقَالَ عُمَرُ لَوْ غَيْرُكَ قَالَهَا يَا أَبَا عُبَيْدَةَ نَعَمْ نَفِرُّ مِنْ قَدَرِ اللَّهِ إِلَى قَدَرِ اللَّهِ أَرَأَيْتَ لَوْ كَانَ لَكَ إِبِلٌ فَهَبَطَتْ وَادِيًا لَهُ عُدْوَتَانِ إِحْدَاهُمَا خَصِبَةٌ وَالْأُخْرَى جَدْبَةٌ أَلَيْسَ إِنْ رَعَيْتَ الْخَصِبَةَ رَعَيْتَهَا بِقَدَرِ اللَّهِ وَإِنْ رَعَيْتَ الْجَدْبَةَ رَعَيْتَهَا بِقَدَرِ اللَّهِفَجَاءَ عَبْدُ الرَّحْمَنِ بْنُ عَوْفٍ وَكَانَ غَائِبًا فِي بَعْضِ حَاجَتِهِ فَقَالَ إِنَّ عِنْدِي مِنْ هَذَا عِلْمًا سَمِعْتُ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَقُولُ إِذَا سَمِعْتُمْ بِهِ بِأَرْضٍ فَلَا تَقْدَمُوا عَلَيْهِ وَإِذَا وَقَعَ بِأَرْضٍ وَأَنْتُمْ بِهَا فَلَا تَخْرُجُوا فِرَارًا مِنْهُ قَالَ فَحَمِدَ اللَّهَ عُمَرُ ثُمَّ انْصَرَفَ
Tað hevur verið sagt mær frá Malik frá [Ibnu Shihab] frá [Abdul Hamid bin Abdurrahman bin Zaid bin Al Khattab] frá [Abdullah bin Abdullah bin Al Harith bin Naufal] frá [Abdullah bin 'Abbas] segði; Umar bin Khattab fór avstað til Sýria, so tá ið hann kom til eitt øki, sum kallaðist Sargha, vóru hermenninir yvirmenninir; Abu Ubaidah bin Jarrah og fylgisveinarnir hittu hann og upplýstu honum, at Sham-økið varð smittað av pesti. Ibn Ábbas segði; »Síðani segði [Umar bin Khattab]; „Ring fyrst til mín muhajirin.“ Síðani vórðu vinirnir kallaðir, síðani ráðførdi Umar seg og segði teimum, at Syam-økið varð smittað av einari farsótt. Teir vóru eisini ósamdir, sum teir søgdu; 'Tú ert farin út av eini orsøk, vit eru av teirri fatan, at tað er ikki neyðugt hjá tær at taka teg aftur'. Og sum onnur siga; 'Tú ert saman við nøkrum menniskjum og nøkrum av fylgisveinum Rasulullah! Vit eru av teirri fatan, at tú ikki skalt møta teimum við hesi pláguni'. Umar mælti; »Kom út,« segði hann; 'Kalla eftir mær Ansar'. Eg ringdi til teirra, og hann ráðførdi seg við tey, meðan tey høvdu meiningar sum Muhajirin og høvdu ymiskar meiningar sum tey. Umar mælti; »Kom út,« segði hann; „Ring til mín nakran her, sum plagdi at vera eldri í Quraysh og sum flutti frá Fathul Makkah.“ Eg hringdi i hann og thad var engin ósemja fra theim nema tveir manns. Peir søgdu; 'Vit eru av teirri fatan, at tit skulu fáa fólkið aftur og ikki útseta tey fyri hesi plágu'. Umar rópti á fólk; »Ja, eg skal reisast um morgunin á saðlinum, tú reisist um morgunin á honum,« spurdi Abu Ubaidah; »Skalt tú flýggja undan Guds ætlan? » tá svaraði Umar; »Um tað bara ikki var tú, sum segði tað, o Abu Ubaidah! Jú, vit runnu frá Guds ætlan til eina aðra Guds ætlan. Hvat heldur tú, um tú hevði ein kamel og so komst í ein dal, sum hevði tvey øki, annað fruktagott og hitt turt, visti tú, at um tú tók hann til eitt fruktagott stað, so hevði tú ført hann við Allahs ætlan. Um tú tekur tað til eitt turt stað, so tekur tú tað við Allahs ævinleika eisini'. Síðan kom [Abdurrahman bin Auf], hann var ikki til staðar, tí hann hevði tørv á. Hann sigur; 'Eg havi tíðindi um hetta frá Rasulullah salla Allahu 'alaihi wa sallam, hann segði: 'Um tú hoyrir, at eitt land er smittað við pesti, so far ikki har, men um tað smittar eitt land og tú ert í tí, so far ikki úr tí og renn burtur frá tí'. -Ibn Ábbas RA- segði; 'Síðani rósti Umar Allah og fór síðani avstað'.