Hadith Representative
Tidak seorang pun dari kalian, kecuali telah ditulis tempat duduknya, neraka ataukah surga
Imam Abu Dawud : 4074حَدَّثَنَا مُسَدَّدُ بْنُ مُسَرْهَدٍ حَدَّثَنَا الْمُعْتَمِرُ قَالَ سَمِعْتُ مَنْصُورَ بْنَ الْمُعْتَمِرِ يُحَدِّثُ عَنْ سَعْدِ بْنِ عُبَيْدَةَ عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ حَبِيبٍ أَبِي عَبْدِ الرَّحْمَنِ السُّلَمِيِّ عَنْ عَلِيٍّ عَلَيْهِ السَّلَام قَالَ كُنَّا فِي جَنَازَةٍ فِيهَا رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ بِبَقِيعِ الْغَرْقَدِ فَجَاءَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَجَلَسَ وَمَعَهُ مِخْصَرَةٌ فَجَعَلَ يَنْكُتُ بِالْمِخْصَرَةِ فِي الْأَرْضِ ثُمَّ رَفَعَ رَأْسَهُ فَقَالَ مَا مِنْكُمْ مِنْ أَحَدٍ مَا مِنْ نَفْسٍ مَنْفُوسَةٍ إِلَّا كَتَبَ اللَّهُ مَكَانَهَا مِنْ النَّارِ أَوْ مِنْ الْجَنَّةِ إِلَّا قَدْ كُتِبَتْ شَقِيَّةً أَوْ سَعِيدَةً قَالَ فَقَالَ رَجُلٌ مِنْ الْقَوْمِ يَا نَبِيَّ اللَّهِ أَفَلَا نَمْكُثُ عَلَى كِتَابِنَا وَنَدَعُ الْعَمَلَ فَمَنْ كَانَ مِنْ أَهْلِ السَّعَادَةِ لَيَكُونَنَّ إِلَى السَّعَادَةِ وَمَنْ كَانَ مِنْ أَهْلِ الشِّقْوَةِ لَيَكُونَنَّ إِلَى الشِّقْوَةِ قَالَ اعْمَلُوا فَكُلٌّ مُيَسَّرٌ أَمَّا أَهْلُ السَّعَادَةِ فَيُيَسَّرُونَ لِلسَّعَادَةِ وَأَمَّا أَهْلُ الشِّقْوَةِ فَيُيَسَّرُونَ لِلشِّقْوَةِ ثُمَّ قَالَ نَبِيُّ اللَّهِ { فَأَمَّا مَنْ أَعْطَى وَاتَّقَى وَصَدَّقَ بِالْحُسْنَى فَسَنُيَسِّرُهُ لِلْيُسْرَى وَأَمَّا مَنْ بَخِلَ وَاسْتَغْنَى وَكَذَّبَ بِالْحُسْنَى فَسَنُيَسِّرُهُ لِلْعُسْرَى }
Беҙгә [Мөсәддәд бин Мусарһад] әйтте, беҙгә [Әл Мөтәмир] әйтте, тине; Мин [Мансур Ибнул Мөғтәмирҙең] [Сәғд бин Үбәйҙә]нән [Ғабдуллаһ бин Хәбибтән, Әбү Абдуррахман Әс Сүләмиҙән] [Ғәли Ғәләйхис Сәләмдән] һөйләгәнен ишеттем: «Беҙ бер ваҡыт Баҡыи Ғарҡад зыяратында булдыҡ һәм ул ваҡытта Рәсүләһүллаһу сәләллаһ бар ине. Рәсүлуллаһ саллаллаһу ғәләйһи вәсалләм шунан яҡынлашып, ҡулына таяҡ тотоп ултырҙы. Ул һуңынан таяғы менән һыҙыҡ һыҙып, башын күтәреп: «Һеҙҙең арала Аллаһтан башҡа бер кем дә уның урынын билдәләгән юҡ; тамуҡта йәки ожмахта. Һеҙҙең берегеҙ ҙә Аллаһтан башҡа уның бәхетле йәки бәхетһеҙ булыуын билдәләмәне». Шул саҡта бер ир: “Беҙ ҙә тынып ҡына ҡалып, яҙмышыбыҙ ҡушҡанды үтәп, хәйриә эшенән баш тартһаҡ, яҡшыраҡ булмаҫмы икән?” Сөнки әгәр ул бәхеткә яҙылған кешеләрҙең береһе булһа, ул бәхетле буласаҡ, әгәр ҙә ул бәхетһеҙлеккә яҙылған кешеләр араһында булһа, ул ҡайғылы буласаҡ». Ул: «Һеҙгә изге эштәрҙе дауам итергә кәрәк, сөнки һәр кемгә еңеллек биреләсәк -үҙ яҙмышын эҙәрлекләү өсөн-. Бәхетле булырға яҙған кешеләргә был бәхет еңелерәк булыр, ә бәхетле булырға яҙылған кешеләргә бәхетһеҙлек еңелерәк булыр». Һуңынан былай тип уҡыны: «Ә кем - Аллаһ юлында -үҙ малын биреп- тәҡүә булып, иң яҡшы сауаптың - ожмах- барлығын раҫлаған кешегә килгәндә, Беҙ уға еңел юл әҙерләрбеҙ». Ә шул кешеләргә килгәндә, улар һаран, үҙҙәрен етә тип уйлай, иң яҡшы сауапты инҡар итә. һуңынан Беҙ уға -ауыр юл әҙерләрбеҙ- -С. Аль Лайл: 5-10-.