Hadith Representative
Berinfaq emas sebesar gunung Uhud tidak akan diterima hingga engkau beriman kepada takdir
Imam Abu Dawud : 4075حَدَّثَنَا عُبَيْدُ اللَّهِ بْنُ مُعَاذٍ حَدَّثَنَا أَبِي حَدَّثَنَا كَهْمَسٌ عَنْ ابْنِ بُرَيْدَةَ عَنْ يَحْيَى بْنِ يَعْمَرَ قَالَ كَانَ أَوَّلَ مَنْ تَكَلَّمَ فِي الْقَدَرِ بِالْبَصْرَةِ مَعْبَدٌ الْجُهَنِيُّ فَانْطَلَقْتُ أَنَا وَحُمَيْدُ بْنُ عَبْدِ الرَّحْمَنِ الْحِمْيَرِيُّ حَاجَّيْنِ أَوْ مُعْتَمِرَيْنِ فَقُلْنَا لَوْ لَقِينَا أَحَدًا مِنْ أَصْحَابِ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَسَأَلْنَاهُ عَمَّا يَقُولُ هَؤُلَاءِ فِي الْقَدَرِ فَوَفَّقَ اللَّهُ لَنَا عَبْدَ اللَّهِ بْنَ عُمَرَ دَاخِلًا فِي الْمَسْجِدِ فَاكْتَنَفْتُهُ أَنَا وَصَاحِبِي فَظَنَنْتُ أَنَّ صَاحِبِي سَيَكِلُ الْكَلَامَ إِلَيَّ فَقُلْتُ أَبَا عَبْدِ الرَّحْمَنِ إِنَّهُ قَدْ ظَهَرَ قِبَلَنَا نَاسٌ يَقْرَءُونَ الْقُرْآنَ وَيَتَفَقَّرُونَ الْعِلْمَ يَزْعُمُونَ أَنْ لَا قَدَرَ وَالْأَمْرَ أُنُفٌ فَقَالَ إِذَا لَقِيتَ أُولَئِكَ فَأَخْبِرْهُمْ أَنِّي بَرِيءٌ مِنْهُمْ وَهُمْ بُرَآءُ مِنِّي وَالَّذِي يَحْلِفُ بِهِ عَبْدُ اللَّهِ بْنُ عُمَرَ لَوْ أَنَّ لِأَحَدِهِمْ مِثْلَ أُحُدٍ ذَهَبًا فَأَنْفَقَهُ مَا قَبِلَهُ اللَّهُ مِنْهُ حَتَّى يُؤْمِنَ بِالْقَدَرِ ثُمَّ قَالَ حَدَّثَنِي عُمَرُ بْنُ الْخَطَّابِ قَالَبَيْنَمَا نَحْنُ عِنْدَ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ إِذْ طَلَعَ عَلَيْنَا رَجُلٌ شَدِيدُ بَيَاضِ الثِّيَابِ شَدِيدُ سَوَادِ الشَّعْرِ لَا يُرَى عَلَيْهِ أَثَرُ السَّفَرِ وَلَا نَعْرِفُهُ حَتَّى جَلَسَ إِلَى النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَأَسْنَدَ رُكْبَتَيْهِ إِلَى رُكْبَتَيْهِ وَوَضَعَ كَفَّيْهِ عَلَى فَخِذَيْهِ وَقَالَ يَا مُحَمَّدُ أَخْبِرْنِي عَنْ الْإِسْلَامِ فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ الْإِسْلَامُ أَنْ تَشْهَدَ أَنْ لَا إِلَهَ إِلَّا اللَّهُ وَأَنَّ مُحَمَّدًا رَسُولُ اللَّهِ وَتُقِيمَ الصَّلَاةَ وَتُؤْتِيَ الزَّكَاةَ وَتَصُومَ رَمَضَانَ وَتَحُجَّ الْبَيْتَ إِنْ اسْتَطَعْتَ إِلَيْهِ سَبِيلًا قَالَ صَدَقْتَ قَالَ فَعَجِبْنَا لَهُ يَسْأَلُهُ وَيُصَدِّقُهُ قَالَ فَأَخْبِرْنِي عَنْ الْإِيمَانِ قَالَ أَنْ تُؤْمِنَ بِاللَّهِ وَمَلَائِكَتِهِ وَكُتُبِهِ وَرُسُلِهِ وَالْيَوْمِ الْآخِرِ وَتُؤْمِنَ بِالْقَدَرِ خَيْرِهِ وَشَرِّهِ قَالَ صَدَقْتَ قَالَ فَأَخْبِرْنِي عَنْ الْإِحْسَانِ قَالَ أَنْ تَعْبُدَ اللَّهَ كَأَنَّكَ تَرَاهُ فَإِنْ لَمْ تَكُنْ تَرَاهُ فَإِنَّهُ يَرَاكَ قَالَ فَأَخْبِرْنِي عَنْ السَّاعَةِ قَالَ مَا الْمَسْئُولُ عَنْهَا بِأَعْلَمَ مِنْ السَّائِلِ قَالَ فَأَخْبِرْنِي عَنْ أَمَارَاتِهَا قَالَ أَنْ تَلِدَ الْأَمَةُ رَبَّتَهَا وَأَنْ تَرَى الْحُفَاةَ الْعُرَاةَ الْعَالَةَ رِعَاءَ الشَّاءِ يَتَطَاوَلُونَ فِي الْبُنْيَانِ قَالَ ثُمَّ انْطَلَقَ فَلَبِثْتُ ثَلَاثًا ثُمَّ قَالَ يَا عُمَرُ هَلْ تَدْرِي مَنْ السَّائِلُ قُلْتُ اللَّهُ وَرَسُولُهُ أَعْلَمُ قَالَ فَإِنَّهُ جِبْرِيلُ أَتَاكُمْ يُعَلِّمُكُمْ دِينَكُمْحَدَّثَنَا مُسَدَّدٌ حَدَّثَنَا يَحْيَى عَنْ عُثْمَانَ بْنِ غِيَاثٍ قَالَ حَدَّثَنِي عَبْدُ اللَّهِ بْنُ بُرَيْدَةَ عَنْ يَحْيَى بْنِ يَعْمَرَ وَحُمَيْدِ بْنِ عَبْدِ الرَّحْمَنِ قَالَا لَقِيَنَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ عُمَرَ فَذَكَرْنَا لَهُ الْقَدَرَ وَمَا يَقُولُونَ فِيهِ فَذَكَرَ نَحْوَهُ زَادَ قَالَ وَسَأَلَهُ رَجُلٌ مِنْ مُزَيْنَةَ أَوْ جُهَيْنَةَ فَقَالَ يَا رَسُولَ اللَّهِ فِيمَا نَعْمَلُ أَفِي شَيْءٍ قَدْ خَلَا أَوْ مَضَى أَوْ فِي شَيْءٍ يُسْتَأْنَفُ الْآنَ قَالَ فِي شَيْءٍ قَدْ خَلَا وَمَضَى فَقَالَ الرَّجُلُ أَوْ بَعْضُ الْقَوْمِ فَفِيمَ الْعَمَلُ قَالَ إِنَّ أَهْلَ الْجَنَّةِ يُيَسَّرُونَ لِعَمَلِ أَهْلِ الْجَنَّةِ وَإِنَّ أَهْلَ النَّارِ يُيَسَّرُونَ لِعَمَلِ أَهْلِ النَّارِ حَدَّثَنَا مَحْمُودُ بْنُ خَالِدٍ حَدَّثَنَا الْفِرْيَابِيُّ عَنْ سُفْيَانَ قَالَ حَدَّثَنَا عَلْقَمَةُ بْنُ مَرْثَدٍ عَنْ سُلَيْمَانَ بْنِ بُرَيْدَةَ عَنْ ابْنِ يَعْمَرَ بِهَذَا الْحَدِيثِ يَزِيدُ وَيَنْقُصُ قَالَ فَمَا الْإِسْلَامُ قَالَ إِقَامُ الصَّلَاةِ وَإِيتَاءُ الزَّكَاةِ وَحَجُّ الْبَيْتِ وَصَوْمُ شَهْرِ رَمَضَانَ وَالِاغْتِسَالُ مِنْ الْجَنَابَةِ قَالَ أَبُو دَاوُد عَلْقَمَةُ مُرْجِئٌ
Pedziano nōm [Ubaidullah bin Mu'adz] pedzioł, pedziano nōm [Moj fater] pedzioł, pedziano nōm [Kahmas] ôd [Ibn Buraidah] ôd [Yahya bin Ya'mara], iże pedzioł: 'Ôsoba, kero po roz piyrszy godała ô kwestyji przeznaczynio w mieście Basrah bōł Juhani'. Humaid bin 'Abdurrahman Al Himyari i ja poszli na Hajj abo Umra. Potym marszczyli my: „Jeźli trefiymy jednego z kōmpaniōnōw Rasulullaha, spytamy go, co ludzie godajōm ô losie. Wtynczos Allah przeznaczōł nōm, coby spotkać [Abdullah bin Umar], kedy zamierzoł wejść do meczetu, tōż my i moj kamrat podbliżyli sie do niego. Myślołch, iże mōj kamrat reprezyntuje mi godka, tōż pedziołch: "O Abu 'Abdurrahman, postrzōd nas ukozali sie ludzie, co czytajōm Koran i sōm pracowity w dōnżyniu do wiedze, ale wierzōm, iże niy ma losu, a sprawy po prostu stawajōm sie bez żodnyj ingeryncyje losu!" Ibn Umar pedzioł wtynczos: 'Jeźli trefisz sie z niymi, to pedź, iże ja sie ôd niymi rozdzielōłch, a ôni tyż sie ôd mnie rozedziyli. I bez Tym, kerego Abdullah bin Umar przisiyngo we Jego mianiu, jeźli majōm złoto tak sroge jak gōra Uhud, a potym je przepyndzōm, to Allah niy zaakceptuje tego, podwiela niy wierzōm we los'. Wtynczos pedzioł: '[Umar Ibnul Khaththab] pedzioł mi, pedzioł: 'W czasie kej byliśmy z Rasulullahym, narōz prziszoł czowiek, kery bōł ôblyczōny w barzo biołe ôblyczynia, a jego wosy były barzo czorne. Niy było żodnych ôdznak, coby bōł na dugij rajzie, ale żodyn z nos go niy znoł. Potym zbliżōł sie do Proroka sallallaahu 'alaihi wasallam, ôpiyroł swoje klinōw na klinōch Proroka i wraziōł dłōnie rynkōw na ôba udna. Po tym pedzioł: "O Mahomet, powiedz mi ô islamie?" Rasulullah sallallaahu 'aleihi wasallam ôdpowiedzioł potym: 'Islam to to, co świadczysz, iże niy ma boga godnego czczynio poza Allahym, a Mahomet je Jego posłanym. Wykōnujesz rzykania, wypłacosz zakat, postujesz w czasie Ramadanu i ôdbywosz pōnt do Baitullah, jeźli możesz'. Ôn pedzioł: 'Masz racjō'. Umar pedzioł: "Byli my go udziwiōni, spytoł i sōm to potwierdziōł". Człowiek zaś spytoł: 'Powiedz mi ô wierze?' Ôdpowiedzioł: „Wiara to to, co wierzisz w Allaha, Jego anjōłōw, Jego ksiōnżki, Jego Posłańcōw, Dziyń Ôstatni i wierzisz w przeznaczynie; złe abo dobre'. Ôn pedzioł: 'Masz racjō'. Muż kōntynuowoł: "Powiedz mi, co to je ihsan?" Ôdpowiedzioł: „Cluczcie Allaha tak, jakbyście Go widzieli, jeźli niy możecie Go widzieć, richtich Ôn może ci widzieć”. Człowiek spytoł zaś: 'Powiedz mi ô Dniu Gyrichtu?' Ôdpowiedzioł: "Niy to tak, co ôsoba, kero je pytano, wie lepij aniżeli ôsoba, kero pyto". Człowiek spytoł: 'Tedy powiedz mi znaki?' Ôdpowiedzioł: „Jeźli niywolnik narodziōł swojigo pana, to widzisz ludzi z bosymi nogami - biydnych - i pastyrzy ôwiec rywalizujōncych ô budowa wysokich budōnkōw". Umar pedzioł: 'Człowiek potym ôpuściōł, a ja ôstołch milczōny bez trzi dni. Potym pedzioł: 'O Umar, wiesz, fto bōł tyn czowiek, kery zadoł to pytanie?' Ôdpowiedziołch: 'Allah i Jego Posłańc wiedōm lepij. Pedzioł: „To je Gabriel, prziszoł do ciebie, coby ci nauczyć ô twojich sprawach religijnych”. Pedzioł nōm [Musaddad] pedzioł, pedzioł nōm [Yahya] ôd [Usmana bin Ghiyatsa] pedzioł; pedzioł mi [Abdullah bin Burajda] ôd [Jahji bin Ja'mara] i [Humaida bin Abdurrahmana] ôba pedzieli: 'Strefiyli my sie z [Abdullahym bin Umar], potym pedzieli my mu ô przeznaczyniu i tym, co ludzie ô tym godajōm.... potym spōmnioł ô hadisie. Ale przidoł, pedzioł: 'Wtynczos bōł czowiek z Muzaina abo Juhainah, kery spytoł Proroka: 'O Posłańca Allaha, jak winni my robić miłośliwość? Je ta praktyka ôparto na przeznaczyniu, co przeszło abo na czymś nowym?' ôdpowiedzioł: 'Na bazie czegoś, co ôstało ustalōne'. Tyn człowiek abo niykerzi ludzie zaś spytali: 'Czymu wiync robiymy charytatywność?' Ôdpowiedzioł: „Richtich, ludōm niebios bydzie łacniyj robić dobre czyny bez czyny ludu niebios, a ludōm piekla bydzie łacniyj robić dobre czyny bez czyny ludu piekla”. Pedzioł nōm [Mahmud bin Khalid] pedzioł, pedzioł nōm [Al Firyabi] ôd [Sufyana] pedzioł; pedzioł nōm [Alkamah bin Martsad] ôd [Sulejmana bin Burajday] ôd [Ibn Ja'mara] z tym samym hadisem, 'wzrost i ôbniżynie'. Pytoł: 'Co wiync to je islam?' Ôdpowiedzioł: "Wykōnuj rzykania, wypłacaj zakat, wykōnuj hajj, post w miesiōncu Ramadanu i klōń Junub". Abu Dawud pedzioł: "Alkamah je murżiōm".