-

حَدَّثَنَا عَبْدُ الصَّمَدِ وَحَسَنُ بْنُ مُوسَى قَالَا حَدَّثَنَا حَمَّادٌ عَنْ عَاصِمٍ عَنْ زِرِّ بْنِ حُبَيْشٍ عَنِ ابْنِ مَسْعُودٍ أَنَّهُ كَانَ يَجْتَنِي سِوَاكًا مِنْ الْأَرَاكِ وَكَانَ دَقِيقَ السَّاقَيْنِ فَجَعَلَتْ الرِّيحُ تَكْفَؤُهُ فَضَحِكَ الْقَوْمُ مِنْهُ فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ مِمَّ تَضْحَكُونَ قَالُوا يَا نَبِيَّ اللَّهِ مِنْ دِقَّةِ سَاقَيْهِ فَقَالَ وَالَّذِي نَفْسِي بِيَدِهِ لَهُمَا أَثْقَلُ فِي الْمِيزَانِ مِنْ أُحُدٍ

Powiedziano nam, że [Abdush Shamad] i [Hasan bin Musa] powiedzieli: Powiedziano nam, że [Hammad] z [Aszima], z [Zirra bin Hubajsyego], z [Ibn Masuda], zerwał siwak z drzewa Arak i miał małe cielęta, gdy nagle wiatr odsłonił jego nogi i ludzie się z niego śmiali. Prorok Allaha (sallallaahu alaihi wasallam) zapytał: „Z czego się śmiejecie?”. Odpowiedzieli: „O Nabiyullah, śmialiśmy się z jego małych cieląt, więc powiedział: „Na Tego, w którego ręku jest moja dusza, jego dwa cielęta są rzeczywiście cięższe niż góra Uhud”.