-

حَدَّثَنَا مُعَاوِيَةُ بْنُ عَمْرٍو قَالَ حَدَّثَنَا زَائِدَةُ حَدَّثَنَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ خُثَيْمٍ قَالَ حَدَّثَنِي عَبْدُ اللَّهِ بْنُ أَبِي مُلَيْكَةَ أَنَّهُ حَدَّثَهُ ذَكْوَانُ حَاجِبُ عَائِشَةَ أَنَّهُ جَاءَ عَبْدُ اللَّهِ بْنُ عَبَّاسٍ يَسْتَأْذِنُ عَلَى عَائِشَةَ فَجِئْتُ وَعِنْدَ رَأْسِهَا ابْنُ أَخِيهَا عَبْدُ اللَّهِ بِنُ عَبْدِ الرَّحْمَنِ فَقُلْتُ هَذَا ابْنُ عَبَّاسٍ يَسْتَأْذِنُ فَأَكَبَّ عَلَيْهَا ابْنُ أَخِيهَا عَبْدُ اللَّهِ فَقَالَ هَذَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ عَبَّاسٍ يَسْتَأْذِنُ وَهِيَ تَمُوتُ فَقَالَتْ دَعْنِي مِنْ ابْنِ عَبَّاسٍ فَقَالَ يَا أُمَّتَاهُ إِنَّ ابْنَ عَبَّاسٍ مِنْ صَالِحِي بَنِيكِ لِيُسَلِّمْ عَلَيْكِ وَيُوَدِّعْكِ فَقَالَتْ ائْذَنْ لَهُ إِنْ شِئْتَ قَالَ فَأَدْخَلْتُهُ فَلَمَّا جَلَسَ قَالَ أَبْشِرِي فَقَالَتْ أَيْضًا فَقَالَ مَا بَيْنَكِ وَبَيْنَ أَنْ تَلْقَيْ مُحَمَّدًا صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَالْأَحِبَّةَ إِلَّا أَنْ تَخْرُجَ الرُّوحُ مِنْ الْجَسَدِ كُنْتِ أَحَبَّ نِسَاءِ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ إِلَى رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَلَمْ يَكُنْ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يُحِبُّ إِلَّا طَيِّبًا وَسَقَطَتْ قِلَادَتُكِ لَيْلَةَ الْأَبْوَاءِ فَأَصْبَحَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ حَتَّى يُصْبِحَ فِي الْمَنْزِلِ وَأَصْبَحَ النَّاسُ لَيْسَ مَعَهُمْ مَاءٌ فَأَنْزَلَ اللَّهُ عَزَّ وَجَلَّ { فَتَيَمَّمُوا صَعِيدًا طَيِّبًا } فَكَانَ ذَلِكَ فِي سَبَبِكِ وَمَا أَنْزَلَ اللَّهُ عَزَّ وَجَلَّ لِهَذِهِ الْأُمَّةِ مِنْ الرُّخْصَةِ وَأَنْزَلَ اللَّهُ بَرَاءَتَكِ مِنْ فَوْقِ سَبْعِ سَمَوَاتٍ جَاءَ بِهِ الرُّوحُ الْأَمِينُ فَأَصْبَحَ لَيْسَ لِلَّهِ مَسْجِدٌ مِنْ مَسَاجِدِ اللَّهِ يُذْكَرُ اللَّهُ فِيهِ إِلَّا يُتْلَى فِيهِ آنَاءَ اللَّيْلِ وَآنَاءَ النَّهَارِ فَقَالَتْ دَعْنِي مِنْكَ يَا ابْنَ عَبَّاسٍ وَالَّذِي نَفْسِي بِيَدِهِ لَوَدِدْتُ أَنِّي كُنْتُ نَسْيًا مَنْسِيًّا

Powiedział nam [Mu'awiyah bin 'Amru] powiedział; Powiedział nam [Za'idah] powiedział nam [Abdullah bin Khutsaim] powiedział; Powiedział mi [Abdullah bin Abu Mulaikah], że powiedziałem mu [Dzakwanowi] jako osłonie Aiszy, że [Abdullah bin Abbas] przyszedł poprosić o pozwolenie od Aiszy, wtedy przyszedłem, podczas gdy przy głowie Aiszy był syn jej brata (bratanka), mianowicie Abdullah bin Abdurrahman, wtedy powiedziałem; „Jest Ibn Abbas proszący o pozwolenie”. Abdullah, jego bratanek, szepnął mu, a on powiedział; „Jest Abdullah bin Abbas proszący o pozwolenie”. W tym czasie Aisza była prawie umierająca, wtedy powiedziała; „Zostaw mnie z dala od Ibn Abbasa”. Abdullah (jej bratanek) powiedział; „O Matko, Ibn Abbas jest jednym z twoich prawych dzieci, niech cię pozdrowi i pożegna”. Aisza powiedziała: „Daj mu pozwolenie, jeśli chcesz”. Wpuściłam go, a kiedy Ibnu Abbas usiadł, powiedział: „Głowa do góry”. Aisza również powiedziała: „Ty też”. Ibn Abbas powtórzył: „Nie ma (różnicy) między tobą a twoim spotkaniem z Muhammadem shallallahu 'alaihi wasallam i twoimi krewnymi, poza wyjściem duszy z ciała. Jesteś żoną Proroka Allaha shallallahu 'alaihi wasallam, który był najbardziej kochany przez Proroka Allaha shallallahu 'alaihi wasallam, a Proroka Allaha shallallahu 'alaihi wasallam nie kochał niczego poza dobrem. Kiedy twój naszyjnik spadł nocą w Abwa, Prorok Allaha shallallahu 'alaihi wasallam pozostał (tam) do rana, wciąż na miejscu, podczas gdy ludzie nie mieli wody, wtedy Allah zesłał werset: (Módl się więc na dobrej (czystej) ziemi), to z powodu twojej sprawy. I Allah 'azza wajalla nie zesłał rukhshah (lekkości) temu ludowi (z wyjątkiem tego, że Allah zesłał również twoją wolność (od oskarżenia) znad siedmiu niebios, którą przyniósł Ar Ruh Al-Amin (Dżibril), aby w meczetach nie było nikogo. Bóg, w którym (w nim) wspominane jest imię Allaha, z wyjątkiem (tego wersetu), który jest zawsze recytowany w nocy i w ciągu dnia”. Wtedy Aisza rzekła: „Odejdź ode mnie, Ibn Abbasie, na Tego, w Którego Ręce jest moja dusza, pragnę być kimś zapomnianym”.