Hadith Representative
Keutamaan Aisyah menjelang wafat sebagai istri tercinta Nabi yang menjadi sebab tayamum dan dibebaskan dari tuduhan oleh wahyu
Imam Ahmad : 2366حَدَّثَنَا مُعَاوِيَةُ بْنُ عَمْرٍو قَالَ حَدَّثَنَا زَائِدَةُ حَدَّثَنَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ خُثَيْمٍ قَالَ حَدَّثَنِي عَبْدُ اللَّهِ بْنُ أَبِي مُلَيْكَةَ أَنَّهُ حَدَّثَهُ ذَكْوَانُ حَاجِبُ عَائِشَةَ أَنَّهُ جَاءَ عَبْدُ اللَّهِ بْنُ عَبَّاسٍ يَسْتَأْذِنُ عَلَى عَائِشَةَ فَجِئْتُ وَعِنْدَ رَأْسِهَا ابْنُ أَخِيهَا عَبْدُ اللَّهِ بِنُ عَبْدِ الرَّحْمَنِ فَقُلْتُ هَذَا ابْنُ عَبَّاسٍ يَسْتَأْذِنُ فَأَكَبَّ عَلَيْهَا ابْنُ أَخِيهَا عَبْدُ اللَّهِ فَقَالَ هَذَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ عَبَّاسٍ يَسْتَأْذِنُ وَهِيَ تَمُوتُ فَقَالَتْ دَعْنِي مِنْ ابْنِ عَبَّاسٍ فَقَالَ يَا أُمَّتَاهُ إِنَّ ابْنَ عَبَّاسٍ مِنْ صَالِحِي بَنِيكِ لِيُسَلِّمْ عَلَيْكِ وَيُوَدِّعْكِ فَقَالَتْ ائْذَنْ لَهُ إِنْ شِئْتَ قَالَ فَأَدْخَلْتُهُ فَلَمَّا جَلَسَ قَالَ أَبْشِرِي فَقَالَتْ أَيْضًا فَقَالَ مَا بَيْنَكِ وَبَيْنَ أَنْ تَلْقَيْ مُحَمَّدًا صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَالْأَحِبَّةَ إِلَّا أَنْ تَخْرُجَ الرُّوحُ مِنْ الْجَسَدِ كُنْتِ أَحَبَّ نِسَاءِ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ إِلَى رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَلَمْ يَكُنْ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يُحِبُّ إِلَّا طَيِّبًا وَسَقَطَتْ قِلَادَتُكِ لَيْلَةَ الْأَبْوَاءِ فَأَصْبَحَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ حَتَّى يُصْبِحَ فِي الْمَنْزِلِ وَأَصْبَحَ النَّاسُ لَيْسَ مَعَهُمْ مَاءٌ فَأَنْزَلَ اللَّهُ عَزَّ وَجَلَّ { فَتَيَمَّمُوا صَعِيدًا طَيِّبًا } فَكَانَ ذَلِكَ فِي سَبَبِكِ وَمَا أَنْزَلَ اللَّهُ عَزَّ وَجَلَّ لِهَذِهِ الْأُمَّةِ مِنْ الرُّخْصَةِ وَأَنْزَلَ اللَّهُ بَرَاءَتَكِ مِنْ فَوْقِ سَبْعِ سَمَوَاتٍ جَاءَ بِهِ الرُّوحُ الْأَمِينُ فَأَصْبَحَ لَيْسَ لِلَّهِ مَسْجِدٌ مِنْ مَسَاجِدِ اللَّهِ يُذْكَرُ اللَّهُ فِيهِ إِلَّا يُتْلَى فِيهِ آنَاءَ اللَّيْلِ وَآنَاءَ النَّهَارِ فَقَالَتْ دَعْنِي مِنْكَ يَا ابْنَ عَبَّاسٍ وَالَّذِي نَفْسِي بِيَدِهِ لَوَدِدْتُ أَنِّي كُنْتُ نَسْيًا مَنْسِيًّا
A nus è stât contât [Muawiyah bin Amru] al à dit; Al à dit [Za’idah] al à dit [Abdullah bin Khutsaim] al à dit; O vevi dit a [Abdullah bin Abu Awalkah] che o vevi dit a lui [Dzakwan] come schermi di Aisyah che [Abdullah bin Abbas] al jere vignût a domandâ il permès a Aisyah, daspò o jeri vignût, intant che dongje dal cjâf di Aisyah al jere il fi di so fradi - il so nevôt -, ven a stâi Abdullah il Bidurman; “Al jere Ibn Abbas che al domandave il permès”. Abdullah, so nevôt, al i sussurà, al disè; “Al è Abdullah bin Abbas che al domande il permès”. In chel timp Aisyah e jere cuasi muarte, daspò e disè; “Lassâmi di Ibn Abbas”. Abdullah -sô nevôt- al disè; ‘O Mari, invezit Ibn Abbas al è tra i to fîs justs, lassâti saludâ e lassâti lâ’. Aisha e disè: 'Dâlu il permès se tu âs bisugne'. Cussì o lu metè dentri, cuant che Ibnu Abbas si sielzè, al disè; ‘Atilâ’. Ancje Aisyah e à dit; 'Ancje tu'. Ibn Abbas al à dit di gnûf; ‘No je diference jenfri di te e il to incuintri cun Mohammed Sallallahu Alaihi Wasallam e i to parincj, fûr che la jesside de anime dal cuarp. Tu sês la femine dal Rasulullah Shallallahu Alaihi Wasallam che al jere plui amât dal Rasulullah Shallallahu Alaihi Wasallam e il Rasulullah Shallallahu Alaihi Wasallam nol amave nuie altri che ce che al jere bon. Cuant che la tô colane e colà di gnot a Abwa`, il Rasulullah Sallallahu Alaihi Wasallam al restà - li - fin ae buinore, ancjemò intal so puest, intant che la int no veve aghe, alore Allah al palesà il verset: - Duncje preâ su buine - nete - tiere, che al è par vie di te. E Allah ‘azza wajalla nol à mandât jù rukhshah - supuart - par chest popul - fûr che par chel -. Allah al à ancje mandât jù la tô libertât -de acusazion- di sore dai siet cîi, che e je stade puartade di Ar Ruh Al Amin -Jibril-, cussì che nissune des moscheis di Allah -dulà che al è menzonât il non di Allah, gjavant che -chel verset- al è simpri let di gnot e di dì'. Alore Aisha e disè; ‘Lassâmi in pace, o Ibn Abbas, di Chel che intes sôs mans e je la mê anime, o vuei jessi cualchidun che al è dismenteât’.