-

حَدَّثَنَا إِبْرَاهِيمُ بْنُ مُوسَى أَخْبَرَنَا عِيسَى بْنُ يُونُسَ عَنْ هِشَامٍ عَنْ أَبِيهِ عَنْ عَائِشَةَ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهَا قَالَتْسَحَرَ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ رَجُلٌ مِنْ بَنِي زُرَيْقٍ يُقَالُ لَهُ لَبِيدُ بْنُ الْأَعْصَمِ حَتَّى كَانَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يُخَيَّلُ إِلَيْهِ أَنَّهُ كَانَ يَفْعَلُ الشَّيْءَ وَمَا فَعَلَهُ حَتَّى إِذَا كَانَ ذَاتَ يَوْمٍ أَوْ ذَاتَ لَيْلَةٍ وَهُوَ عِنْدِي لَكِنَّهُ دَعَا وَدَعَا ثُمَّ قَالَ يَا عَائِشَةُ أَشَعَرْتِ أَنَّ اللَّهَ أَفْتَانِي فِيمَا اسْتَفْتَيْتُهُ فِيهِ أَتَانِي رَجُلَانِ فَقَعَدَ أَحَدُهُمَا عِنْدَ رَأْسِي وَالْآخَرُ عِنْدَ رِجْلَيَّ فَقَالَ أَحَدُهُمَا لِصَاحِبِهِ مَا وَجَعُ الرَّجُلِ فَقَالَ مَطْبُوبٌ قَالَ مَنْ طَبَّهُ قَالَ لَبِيدُ بْنُ الْأَعْصَمِ قَالَ فِي أَيِّ شَيْءٍ قَالَ فِي مُشْطٍ وَمُشَاطَةٍ وَجُفِّ طَلْعِ نَخْلَةٍ ذَكَرٍ قَالَ وَأَيْنَ هُوَ قَالَ فِي بِئْرِ ذَرْوَانَ فَأَتَاهَا رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فِي نَاسٍ مِنْ أَصْحَابِهِ فَجَاءَ فَقَالَ يَا عَائِشَةُ كَأَنَّ مَاءَهَا نُقَاعَةُ الْحِنَّاءِ أَوْ كَأَنَّ رُءُوسَ نَخْلِهَا رُءُوسُ الشَّيَاطِينِ قُلْتُ يَا رَسُولَ اللَّهِ أَفَلَا اسْتَخْرَجْتَهُ قَالَ قَدْ عَافَانِي اللَّهُ فَكَرِهْتُ أَنْ أُثَوِّرَ عَلَى النَّاسِ فِيهِ شَرًّا فَأَمَرَ بِهَا فَدُفِنَتْتَابَعَهُ أَبُو أُسَامَةَ وَأَبُو ضَمْرَةَ وَابْنُ أَبِي الزِّنَادِ عَنْ هِشَامٍ وَقَالَ اللَّيْثُ وَابْنُ عُيَيْنَةَ عَنْ هِشَامٍ فِي مُشْطٍ وَمُشَاقَةٍ يُقَالُ الْمُشَاطَةُ مَا يَخْرُجُ مِنْ الشَّعَرِ إِذَا مُشِطَ وَالْمُشَاقَةُ مِنْ مُشَاقَةِ الْكَتَّانِ

ਸਾਨੂੰ [ਇਬਰਾਹਿਮ ਬਿਨ ਮੂਸਾ] ਨੇ ਦੱਸਿਆ ਹੈ ਕਿ ਸਾਨੂੰ [ਈਸਾ ਬਿਨ ਯੂਨਸ] ਨੇ [ਹਿਸ਼ਾਮ] ਤੋਂ [ਆਪਣੇ ਪਿਤਾ] ਤੋਂ ['ਆਇਸ਼ਾ] ਰਦੀਆਲਹੁ 'ਅਨਹਾ ਤੋਂ] ਦੱਸਿਆ ਹੈ, ਉਸਨੇ ਕਿਹਾ; "ਬਨੀ ਜ਼ੁਰੈਕ ਦੇ ਇੱਕ ਯਹੂਦੀ ਜਿਸਨੇ ਲਬੀਦ ਬਿਨ ਅਲ ਅਸ਼ਮ ਨਾਮਕ ਰਸੂਲੁੱਲਾ ਸ਼ੱਲੱਲਾਹੂ 'ਅਲੈਹੀ ਵਸਲਮ ਨੂੰ ਜਾਦੂ ਕੀਤਾ ਸੀ, ਇਸ ਲਈ ਰਸੂਲੁੱਲਾ ਸ਼ੱਲੱਲਾਹੂ 'ਅਲੈਹੀ ਵਸਲਮ ਨੂੰ ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦਿਖਾਇਆ ਗਿਆ ਜਿਵੇਂ ਉਸਨੇ ਕੁਝ ਅਜਿਹਾ ਕੀਤਾ ਹੋਵੇ ਜੋ ਉਸਨੇ ਨਹੀਂ ਕੀਤਾ ਸੀ। ਇੱਕ ਦਿਨ - ਜਾਂ ਇੱਕ ਰਾਤ - ਉਹ ਮੇਰੇ ਕੋਲ ਸੀ ਪਰ ਉਹ ਅਜੇ ਵੀ ਨਮਾਜ਼ ਪੜ੍ਹ ਰਿਹਾ ਸੀ, ਫਿਰ ਉਸਨੇ ਕਿਹਾ: "ਹੇ ਆਇਸਯਾਹ, ਕੀ ਤੁਸੀਂ ਮਹਿਸੂਸ ਕੀਤਾ ਹੈ ਕਿ ਅੱਲ੍ਹਾ ਨੇ ਮੇਰੇ ਦੁਆਰਾ ਦਿੱਤੇ ਗਏ ਫਤਵੇ (ਸਜ਼ਾ) ਨਾਲ ਫਤਵਾ (ਸਜ਼ਾ) ਦਿੱਤਾ ਹੈ? ਦੋ ਆਦਮੀ ਮੇਰੇ ਕੋਲ ਆਏ ਸਨ, ਫਿਰ ਉਨ੍ਹਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਇੱਕ ਮੇਰੇ ਸਿਰ 'ਤੇ ਬੈਠ ਗਿਆ ਅਤੇ ਦੂਜਾ ਮੇਰੇ ਪੈਰਾਂ ਕੋਲ। ਫਿਰ ਇੱਕ ਨੇ ਦੂਜੇ ਨੂੰ ਕਿਹਾ; "ਇਹ ਆਦਮੀ ਕਿਸ ਬਿਮਾਰੀ ਤੋਂ ਪੀੜਤ ਹੈ?" ਉਸਦੇ ਦੋਸਤ ਨੇ ਜਵਾਬ ਦਿੱਤਾ; 'ਜਾਦੂ ਨਾਲ ਪ੍ਰਭਾਵਿਤ।' ਦੂਤਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਇੱਕ ਨੇ ਪੁੱਛਿਆ; "ਇਸਨੇ ਕਿਸ ਨੂੰ ਜਾਦੂ ਕੀਤਾ?" ਉਸਦੇ ਦੋਸਤ ਨੇ ਜਵਾਬ ਦਿੱਤਾ; "ਲਬੀਦ ਬਿਨ ਅਲ ਅਸ਼ਾਮ।" ਇੱਕ ਦੂਤ ਨੇ ਪੁੱਛਿਆ; "ਜ਼ਰਵਾਨ ਦੇ ਖੂਹ ਵਿੱਚ।" ਉਸਨੇ ਕਿਹਾ: "ਹੇ ਆਇਸ਼ਾ! ਇਹ ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਸੀ ਜਿਵੇਂ ਪਾਣੀ ਮਹਿੰਦੀ ਦੇ ਦਰੱਖਤ ਦੇ ਭਿੱਜਣ ਵਾਂਗ ਬਦਲ ਗਿਆ ਹੋਵੇ ਜਾਂ ਜਿਵੇਂ ਖਜੂਰ ਦਾ ਦਰੱਖਤ ਸ਼ੈਤਾਨ ਦਾ ਸਿਰ ਬਣ ਗਿਆ ਹੋਵੇ।" ਮੈਂ ਪੁੱਛਿਆ; "ਹੇ ਅੱਲ੍ਹਾ ਦੇ ਰਸੂਲ, ਕੀ ਤੁਸੀਂ ਇਸਨੂੰ ਨਹੀਂ ਕੱਢੋਗੇ?" ਉਸਨੇ ਜਵਾਬ ਦਿੱਤਾ: "ਨਹੀਂ, ਦਰਅਸਲ ਅੱਲ੍ਹਾ ਨੇ ਮੈਨੂੰ ਚੰਗਾ ਕਰ ਦਿੱਤਾ ਹੈ ਅਤੇ ਮੈਂ ਉਸ ਘਟਨਾ ਤੋਂ ਦੂਜੇ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਬੁਰਾ ਪ੍ਰਭਾਵ ਦੇਣਾ ਪਸੰਦ ਨਹੀਂ ਕਰਦਾ।" ਫਿਰ ਉਸਨੇ ਕਿਸੇ ਨੂੰ ਇਸਨੂੰ (ਜਾਦੂ ਕਰਨ ਲਈ ਵਰਤੀ ਜਾਂਦੀ ਚੀਜ਼) ਲੈਣ ਅਤੇ ਦਫ਼ਨਾਉਣ ਦਾ ਹੁਕਮ ਦਿੱਤਾ।" ਇਸ ਹਦੀਸ ਨੂੰ [ਅਬੂ ਉਸਾਮਾਹ] ਅਤੇ [ਅਬੂ ਦਲਮਰਾਹ] ਦੇ ਨਾਲ-ਨਾਲ [ਇਬਨ ਅਬੂ ਅਜ਼ ਜ਼ੀਨਦ] ਦੁਆਰਾ [ਹਿਸ਼ਿਆਮ] ਤੋਂ ਵੀ ਮਜ਼ਬੂਤ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਹੈ। [ਅਲ ਲੈਤਸ] ਅਤੇ [ਇਬਨ 'ਉਯੈਨਾਹ] ਨੇ [ਹਿਸ਼ਿਆਮ] ਤੋਂ ਲਫਜ਼ "ਮੁਸਥ (ਕੰਘੀ)" ਅਤੇ "ਮੁਸਯਾਕਾਹ (ਕੰਘੀ ਕਰਨ ਕਾਰਨ ਡਿੱਗਣ ਵਾਲੇ ਵਾਲਾਂ ਦੇ ਤਣੇ) ਬਾਰੇ ਕਿਹਾ। ਇਹ ਵੀ ਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਕਿ "ਅਲ ਮੁਸਯਾਥਾ ਵਾਲਾਂ ਦੀ ਉਹ ਸਟ੍ਰੈਂਡ ਹੈ ਜੋ ਕੰਘੀ ਕਰਨ ਵੇਲੇ ਡਿੱਗਦੀ ਹੈ।" ਜਦੋਂ ਕਿ ਮੁਸਯਾਕਾ ਉਹ ਵਾਲ ਹੈ ਜੋ ਕੰਘੀ ਕਰਨ ਵੇਲੇ ਕੰਘੀ ਨਾਲ ਚਿਪਕ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।