Hadith
Nabi disihir oleh Labid bin Al-A'sham
Imam Muslim : 4059حَدَّثَنَا أَبُو كُرَيْبٍ حَدَّثَنَا ابْنُ نُمَيْرٍ عَنْ هِشَامٍ عَنْ أَبِيهِ عَنْ عَائِشَةَ قَالَتْ سَحَرَ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَهُودِيٌّ مِنْ يَهُودِ بَنِي زُرَيْقٍ يُقَالُ لَهُ لَبِيدُ بْنُ الْأَعْصَمِ قَالَتْ حَتَّى كَانَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يُخَيَّلُ إِلَيْهِ أَنَّهُ يَفْعَلُ الشَّيْءَ وَمَا يَفْعَلُهُ حَتَّى إِذَا كَانَ ذَاتَ يَوْمٍ أَوْ ذَاتَ لَيْلَةٍ دَعَا رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ ثُمَّ دَعَا ثُمَّ دَعَا ثُمَّ قَالَ يَا عَائِشَةُ أَشَعَرْتِ أَنَّ اللَّهَ أَفْتَانِي فِيمَا اسْتَفْتَيْتُهُ فِيهِ جَاءَنِي رَجُلَانِ فَقَعَدَ أَحَدُهُمَا عِنْدَ رَأْسِي وَالْآخَرُ عِنْدَ رِجْلَيَّ فَقَالَ الَّذِي عِنْدَ رَأْسِي لِلَّذِي عِنْدَ رِجْلَيَّ أَوْ الَّذِي عِنْدَ رِجْلَيَّ لِلَّذِي عِنْدَ رَأْسِي مَا وَجَعُ الرَّجُلِ قَالَ مَطْبُوبٌ قَالَ مَنْ طَبَّهُ قَالَ لَبِيدُ بْنُ الْأَعْصَمِ قَالَ فِي أَيِّ شَيْءٍ قَالَ فِي مُشْطٍ وَمُشَاطَةٍ قَالَ وَجُفِّ طَلْعَةِ ذَكَرٍ قَالَ فَأَيْنَ هُوَ قَالَ فِي بِئْرِ ذِي أَرْوَانَ قَالَتْ فَأَتَاهَا رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فِي أُنَاسٍ مِنْ أَصْحَابِهِ ثُمَّ قَالَ يَا عَائِشَةُ وَاللَّهِ لَكَأَنَّ مَاءَهَا نُقَاعَةُ الْحِنَّاءِ وَلَكَأَنَّ نَخْلَهَا رُءُوسُ الشَّيَاطِينِ قَالَتْ فَقُلْتُ يَا رَسُولَ اللَّهِ أَفَلَا أَحْرَقْتَهُ قَالَ لَا أَمَّا أَنَا فَقَدْ عَافَانِي اللَّهُ وَكَرِهْتُ أَنْ أُثِيرَ عَلَى النَّاسِ شَرًّا فَأَمَرْتُ بِهَا فَدُفِنَتْ حَدَّثَنَا أَبُو كُرَيْبٍ حَدَّثَنَا أَبُو أُسَامَةَ حَدَّثَنَا هِشَامٌ عَنْ أَبِيهِ عَنْ عَائِشَةَ قَالَتْ سُحِرَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَسَاقَ أَبُو كُرَيْبٍ الْحَدِيثَ بِقِصَّتِهِ نَحْوَ حَدِيثِ ابْنِ نُمَيْرٍ وَقَالَ فِيهِ فَذَهَبَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ إِلَى الْبِئْرِ فَنَظَرَ إِلَيْهَا وَعَلَيْهَا نَخْلٌ وَقَالَتْ قُلْتُ يَا رَسُولَ اللَّهِ فَأَخْرِجْهُ وَلَمْ يَقُلْ أَفَلَا أَحْرَقْتَهُ وَلَمْ يَذْكُرْ فَأَمَرْتُ بِهَا فَدُفِنَتْ
Na ka treguar [Ebu Kuraibi]; Na ka treguar [Ibn Numair] nga [Hishami] nga [babai i tij] nga [Aisha] ai tha: “Një hebre nga Beni Zuraik, i quajtur Labid bin A'sham, i bëri magji të Dërguarit të Allahut (salallahu alejhi ue selem) saqë u bë në delir për shkak të kësaj. Ndihej sikur po bënte diçka që në të vërtetë nuk po e bënte. Prandaj, një ditë ose një natë ai u lut, pastaj u lut e u lut. Pas kësaj ai e pyeti Aisjen: “Po, Aishe! A të kujtohet që Allahu Subhanehu ue Te'ala më tregoi dikur për mbërritjen e dy burrave, njëri ulur pranë kokës sime dhe tjetri pranë këmbëve të mia. Pastaj personi pranë kokës sime e pyet personin pranë këmbëve të mia, ose anasjelltas: “A është ky person i sëmurë?” Ai u përgjigj: “Magji!” pyeti ai; “Kush e bëri magji?” tjetri u përgjigj: “Labid bin A'sham!” pyeti ai përsëri; “Me çfarë ishte magjepsur?” u përgjigj ai; 'Përdor një krehër dhe hurma të thata'. Ai pyeti përsëri; 'Ku është tani?' ai u përgjigj; 'Te pusi i Dzi Arwanit'. Aisha tha; 'I Dërguari i Allahut (s.a.v.s.) shkoi të kërkonte këto sende i shoqëruar nga disa miq. Pastaj ai tha; 'Po,' Aisha. 'Pashë që uji në pus ishte me ngjyrë të kuqërremtë, ndërsa pemët e hurmave dukeshin si kokat e djajve.' Pastaj pyeta; 'A nuk e dogje?' I Dërguari (s.a.v.s.) u përgjigj; 'Jo! Sepse Allahu Subhanehu ue Te'ala më ka shëruar dhe nuk dua ta kthej të keqen me të keqe, prandaj ju thashë ta varrosni!' Na tregoi [Ebu Kuraibi]; Na tregoi [Ebu Usame]; Duke na treguar [Hishami] nga [babai i tij] nga [Aishja], ai tha; I Dërguari i Allahut (s.a.v.s.) u magjeps - pastaj Ebu Kurejbi përmendi të gjitha historitë e haditheve, siç është hadithi i Ibn Numerit dhe në të përmendi: "Pastaj i Dërguari i Allahut (s.a.v.s.) shkoi te pusi dhe shikoi në të dhe aty kishte bletë." Aisha tha: "O i Dërguar i Allahut (s.a.v.s.), nxirre atë." - Aisja nuk e përmendi, pse nuk e djeg thjesht -. Në këtë hadith ai gjithashtu nuk e përmendi fjalinë; "Të thashë ta varrosësh".