Hadis Reprezentatywny
Imama Bukhariego : 957
حَدَّثَنَا مُحَمَّدٌ قَالَ أَخْبَرَنَا أَبُو ضَمْرَةَ أَنَسُ بْنُ عِيَاضٍ قَالَ حَدَّثَنَا شَرِيكُ بْنُ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ أَبِي نَمِرٍ أَنَّهُ سَمِعَ أَنَسَ بْنَ مَالِكٍيَذْكُرُ أَنَّ رَجُلًا دَخَلَ يَوْمَ الْجُمُعَةِ مِنْ بَابٍ كَانَ وِجَاهَ الْمِنْبَرِ وَرَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَائِمٌ يَخْطُبُ فَاسْتَقْبَلَ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَائِمًا فَقَالَ يَا رَسُولَ اللَّهِ هَلَكَتْ الْمَوَاشِي وَانْقَطَعَتْ السُّبُلُ فَادْعُ اللَّهَ يُغِيثُنَا قَالَ فَرَفَعَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَدَيْهِ فَقَالَ اللَّهُمَّ اسْقِنَا اللَّهُمَّ اسْقِنَا اللَّهُمَّ اسْقِنَا قَالَ أَنَسُ وَلَا وَاللَّهِ مَا نَرَى فِي السَّمَاءِ مِنْ سَحَابٍ وَلَا قَزَعَةً وَلَا شَيْئًا وَمَا بَيْنَنَا وَبَيْنَ سَلْعٍ مِنْ بَيْتٍ وَلَا دَارٍ قَالَ فَطَلَعَتْ مِنْ وَرَائِهِ سَحَابَةٌ مِثْلُ التُّرْسِ فَلَمَّا تَوَسَّطَتْ السَّمَاءَ انْتَشَرَتْ ثُمَّ أَمْطَرَتْ قَالَ وَاللَّهِ مَا رَأَيْنَا الشَّمْسَ سِتًّا ثُمَّ دَخَلَ رَجُلٌ مِنْ ذَلِكَ الْبَابِ فِي الْجُمُعَةِ الْمُقْبِلَةِ وَرَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَائِمٌ يَخْطُبُ فَاسْتَقْبَلَهُ قَائِمًا فَقَالَ يَا رَسُولَ اللَّهِ هَلَكَتْ الْأَمْوَالُ وَانْقَطَعَتْ السُّبُلُ فَادْعُ اللَّهَ يُمْسِكْهَا قَالَ فَرَفَعَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَدَيْهِ ثُمَّ قَالَ اللَّهُمَّ حَوَالَيْنَا وَلَا عَلَيْنَا اللَّهُمَّ عَلَى الْآكَامِ وَالْجِبَالِ وَالْآجَامِ وَالظِّرَابِ وَالْأَوْدِيَةِ وَمَنَابِتِ الشَّجَرِ قَالَ فَانْقَطَعَتْ وَخَرَجْنَا نَمْشِي فِي الشَّمْسِقَالَ شَرِيكٌ فَسَأَلْتُ أَنَسَ بْنَ مَالِكٍ أَهُوَ الرَّجُلُ الْأَوَّلُ قَالَ لَا أَدْرِي
Powiedział nam [Muhammad], powiedział mi [Abu Dlamrah Anas bin 'Iyadl], powiedział nam [Syarik bin 'Abdullah bin Abu Namir], że słyszał [Anas bin Malik], jak pewien mężczyzna wszedł do meczetu w piątek drzwiami naprzeciwko ambony, podczas gdy w tym czasie Prorok (sallallahu alajhi wa sallam) wygłaszał kazanie. Mężczyzna zwrócił się wtedy do Proroka (sallallahu alajhi wa sallam) i powiedział: „O Posłańcu Allaha, nasze zasoby zostały wyczerpane, a drogi odcięte. Proś więc Allaha, aby zesłał nam deszcz!”. Anas powiedział: „Więc Rasulullah sallallahu 'alaihi wasallam uniósł obie ręce, modląc się: «O Allahu, daj nam deszcz, o Allahu, daj nam deszcz, o Allahu, daj nam deszcz». Anas kontynuował swoją opowieść: «Na Allaha, przedtem nie widzieliśmy ani jednej chmury, ani gęstej, ani cienkiej. Nie było też ani jednego domu ani budynku między naszym miejscem a wzgórzem. Nagle ze wzgórza wyłoniła się chmura niczym tarcza. Kiedy uniosła się na środek nieba, chmura rozprzestrzeniła się i spadł deszcz». Anas kontynuował: «Na Allaha, naprawdę nie widzieliśmy słońca przez sześć dni. Potem, w następny piątek, mężczyzna wrócił tymi samymi drzwiami, a Rasulullah sallallaahu 'alaihi wasallam stał i wygłaszał kazanie. Wtedy mężczyzna zwrócił się do niego i powiedział: «O Wysłanniku Allaha, majątek został zniszczony, a drogi odcięte. Proś więc Allaha, aby powstrzymał deszcz!» Anas powiedział: „Posłaniec Allaha (sallallaahu alaihi wasallam) podniósł ręce i pomodlił się: „O Allahu, ześlij tylko deszcz wokół nas i nie wyrządzaj nam krzywdy. O Allahu, ześlij go na wzgórza, góry, tamy wodne (jeziora), wyżyny, głębokie wąwozy i miejsca, gdzie rosną drzewa”. Anas powiedział: „Potem deszcz ustał. Wyszliśmy na spacer w słońcu”. Sharik powiedział: „Zapytałem Anasa bin Malika: »Czy ten człowiek jest pierwszym?«. Anas odpowiedział: »Nie wiem«”.