ਨੁਮਾਇੰਦਾ ਹਦੀਸ
ਇਮਾਮ ਬੁਖਾਰੀ : 967
حَدَّثَنَا أَبُو الْيَمَانِ قَالَ أَخْبَرَنَا شُعَيْبٌ عَنْ الزُّهْرِيِّ قَالَ حَدَّثَنِي عَبَّادُ بْنُ تَمِيمٍ أَنَّ عَمَّهُ وَكَانَ مِنْ أَصْحَابِ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أَخْبَرَهُأَنَّ النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ خَرَجَ بِالنَّاسِ يَسْتَسْقِي لَهُمْ فَقَامَ فَدَعَا اللَّهَ قَائِمًا ثُمَّ تَوَجَّهَ قِبَلَ الْقِبْلَةِ وَحَوَّلَ رِدَاءَهُ فَأُسْقُوا
ਸਾਡੇ ਨਾਲ ਗੱਲ ਕੀਤੀ [ਅਬੂ ਅਲ ਯਮਾਨ] ਨੇ ਕਿਹਾ, ਸਾਡੇ ਨੂੰ ਦੱਸਿਆ [ਸ਼ੁਆਇਬ] ਨੇ [ਅਜ਼ ਜੁਹਰੀ] ਤੋਂ ਕਿਹਾ, ਮੈਂਨੂੰ ਦੱਸਿਆ ਗਿਆ ['ਅਬਾਦ ਬਿਨ ਤਮੀਮ] ਨੇ ਕਿ [ਉਸਦਾ ਮਾਮਾ] -ਨੱਬੀ ﷺ ਦੇ ਸਹਾਬੀਆਂ ਵਿੱਚੋਂ ਇੱਕ- ਉਸਨੂੰ ਦੱਸਿਆ ਕਿ ਨੱਬੀ ﷺ ਇੱਕ ਵਾਰੀ ਲੋਕਾਂ ਦੇ ਨਾਲ ਬਾਹਰ ਗਏ (ਇਸਤਿਸਕਾ ਦੀ ਨਮਾਜ ਲਈ) ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਲਈ ਮੀਂਹ ਮੰਗਿਆ। ਫਿਰ ਉਹ ਕਿਬਲਾ ਵੱਲ ਮੁੜ ਕੇ ਖੜੇ ਹੋਏ ਅਤੇ ਖੜੇ ਹੋਏ ਹਾਲਤ ਵਿੱਚ ਦੂਆ ਕੀਤੀ ਅਤੇ ਆਪਣੀ ਚਾਦਰ ਨੂੰ ਉਲਟਾ ਕੀਤਾ। ਉਸ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਮੀਂਹ ਮਿਲਿਆ.