Hadisi
Berkah susu rasulullah: kisah miqdad dan doa yang mengalirkan susu dari langit
Imam Bukhari : 5971حَدَّثَنِي أَبُو نُعَيْمٍ بِنَحْوٍ مِنْ نِصْفِ هَذَا الْحَدِيثِ حَدَّثَنَا عُمَرُ بْنُ ذَرٍّ حَدَّثَنَا مُجَاهِدٌ أَنَّ أَبَا هُرَيْرَةَكَانَ يَقُولُ أَاللَّهِ الَّذِي لَا إِلَهَ إِلَّا هُوَ إِنْ كُنْتُ لَأَعْتَمِدُ بِكَبِدِي عَلَى الْأَرْضِ مِنْ الْجُوعِ وَإِنْ كُنْتُ لَأَشُدُّ الْحَجَرَ عَلَى بَطْنِي مِنْ الْجُوعِ وَلَقَدْ قَعَدْتُ يَوْمًا عَلَى طَرِيقِهِمْ الَّذِي يَخْرُجُونَ مِنْهُ فَمَرَّ أَبُو بَكْرٍ فَسَأَلْتُهُ عَنْ آيَةٍ مِنْ كِتَابِ اللَّهِ مَا سَأَلْتُهُ إِلَّا لِيُشْبِعَنِي فَمَرَّ وَلَمْ يَفْعَلْ ثُمَّ مَرَّ بِي عُمَرُ فَسَأَلْتُهُ عَنْ آيَةٍ مِنْ كِتَابِ اللَّهِ مَا سَأَلْتُهُ إِلَّا لِيُشْبِعَنِي فَمَرَّ فَلَمْ يَفْعَلْ ثُمَّ مَرَّ بِي أَبُو الْقَاسِمِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَتَبَسَّمَ حِينَ رَآنِي وَعَرَفَ مَا فِي نَفْسِي وَمَا فِي وَجْهِي ثُمَّ قَالَ يَا أَبَا هِرٍّ قُلْتُ لَبَّيْكَ يَا رَسُولَ اللَّهِ قَالَ الْحَقْ وَمَضَى فَتَبِعْتُهُ فَدَخَلَ فَاسْتَأْذَنَ فَأَذِنَ لِي فَدَخَلَ فَوَجَدَ لَبَنًا فِي قَدَحٍ فَقَالَ مِنْ أَيْنَ هَذَا اللَّبَنُ قَالُوا أَهْدَاهُ لَكَ فُلَانٌ أَوْ فُلَانَةُ قَالَ أَبَا هِرٍّ قُلْتُ لَبَّيْكَ يَا رَسُولَ اللَّهِ قَالَ الْحَقْ إِلَى أَهْلِ الصُّفَّةِ فَادْعُهُمْ لِي قَالَ وَأَهْلُ الصُّفَّةِ أَضْيَافُ الْإِسْلَامِ لَا يَأْوُونَ إِلَى أَهْلٍ وَلَا مَالٍ وَلَا عَلَى أَحَدٍ إِذَا أَتَتْهُ صَدَقَةٌ بَعَثَ بِهَا إِلَيْهِمْ وَلَمْ يَتَنَاوَلْ مِنْهَا شَيْئًا وَإِذَا أَتَتْهُ هَدِيَّةٌ أَرْسَلَ إِلَيْهِمْ وَأَصَابَ مِنْهَا وَأَشْرَكَهُمْ فِيهَا فَسَاءَنِي ذَلِكَ فَقُلْتُ وَمَا هَذَا اللَّبَنُ فِي أَهْلِ الصُّفَّةِ كُنْتُ أَحَقُّ أَنَا أَنْ أُصِيبَ مِنْ هَذَا اللَّبَنِ شَرْبَةً أَتَقَوَّى بِهَا فَإِذَا جَاءَ أَمَرَنِي فَكُنْتُ أَنَا أُعْطِيهِمْ وَمَا عَسَى أَنْ يَبْلُغَنِي مِنْ هَذَا اللَّبَنِ وَلَمْ يَكُنْ مِنْ طَاعَةِ اللَّهِ وَطَاعَةِ رَسُولِهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ بُدٌّ فَأَتَيْتُهُمْ فَدَعَوْتُهُمْ فَأَقْبَلُوا فَاسْتَأْذَنُوا فَأَذِنَ لَهُمْ وَأَخَذُوا مَجَالِسَهُمْ مِنْ الْبَيْتِ قَالَ يَا أَبَا هِرٍّ قُلْتُ لَبَّيْكَ يَا رَسُولَ اللَّهِ قَالَ خُذْ فَأَعْطِهِمْ قَالَ فَأَخَذْتُ الْقَدَحَ فَجَعَلْتُ أُعْطِيهِ الرَّجُلَ فَيَشْرَبُ حَتَّى يَرْوَى ثُمَّ يَرُدُّ عَلَيَّ الْقَدَحَ فَأُعْطِيهِ الرَّجُلَ فَيَشْرَبُ حَتَّى يَرْوَى ثُمَّ يَرُدُّ عَلَيَّ الْقَدَحَ فَيَشْرَبُ حَتَّى يَرْوَى ثُمَّ يَرُدُّ عَلَيَّ الْقَدَحَ حَتَّى انْتَهَيْتُ إِلَى النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَقَدْ رَوِيَ الْقَوْمُ كُلُّهُمْ فَأَخَذَ الْقَدَحَ فَوَضَعَهُ عَلَى يَدِهِ فَنَظَرَ إِلَيَّ فَتَبَسَّمَ فَقَالَ أَبَا هِرٍّ قُلْتُ لَبَّيْكَ يَا رَسُولَ اللَّهِ قَالَ بَقِيتُ أَنَا وَأَنْتَ قُلْتُ صَدَقْتَ يَا رَسُولَ اللَّهِ قَالَ اقْعُدْ فَاشْرَبْ فَقَعَدْتُ فَشَرِبْتُ فَقَالَ اشْرَبْ فَشَرِبْتُ فَمَا زَالَ يَقُولُ اشْرَبْ حَتَّى قُلْتُ لَا وَالَّذِي بَعَثَكَ بِالْحَقِّ مَا أَجِدُ لَهُ مَسْلَكًا قَالَ فَأَرِنِي فَأَعْطَيْتُهُ الْقَدَحَ فَحَمِدَ اللَّهَ وَسَمَّى وَشَرِبَ الْفَضْلَةَ
[Abu Nu'aim] sọ fún wa nípa àròkọ Hadith kan bí èyí; ['Umar bin Dharr] sọ fún wa [Mujahid] pé [Abu Huraira] sọ nígbà kan pé: 'Mo fi Allāhu, àyàfi ẹni tí kò sí ọlọ́run, mo máa ń fi ẹ̀gbẹ́ mi lé ilẹ̀ nítorí ebi, mo sì máa ń so òkúta mọ́ ikùn mi nítorí ebi. Ní ọjọ́ kan mo jókòó sí ojú ọ̀nà kan tí àwọn ọ̀mọ̀wé máa ń kọjá, lẹ́yìn náà Abu Bakr kọjá, lẹ́yìn náà mo bi í nípa ẹsẹ kan láti inú Ìwé Allāhu, mi ò sì bi í pé kí ó ṣe ìtọ́jú mi ṣùgbọ́n kò ṣe é. Lẹ́yìn náà Umar kọjá, lẹ́yìn náà mo bi í nípa ẹsẹ kan láti inú Ìwé Allāhu, mi ò bi í pé kí ó ṣe ìtọ́jú mi ṣùgbọ́n kò ṣe é. Lẹ́yìn náà Abul Qasim, sallallaahu 'alaihi wasallam, kọjá lọ, nígbà tí ó rí mi, ó rẹ́rìn-ín músẹ́, ó sì mọ ohun tí a fi hàn ní ojú àti ọkàn rẹ̀, lẹ́yìn náà ó ní: 'Ìwọ Abu Huraira?' Mo dáhùn pé; 'Mo mú ìpè rẹ ṣẹ, ìwọ Ojiṣẹ Allāhu'. Ó ní: 'Wá'. Lẹ́yìn náà ni mo tẹ̀lé e, mo béèrè fún àṣẹ láti wọlé, ó sì gbà mí láàyè, ó hàn gbangba pé mo ra wàrà nínú abọ́ kan, ó ní: ‘Níbo lo ti rí wàrà yìí?’ Àwọn ènìyàn ilé dáhùn pé: ‘Fulani tàbí fulani fún ọ’. Ó ní: ‘Ìwọ Abu Hurairah!’ Mo dáhùn pé; ‘Mo mú ìpè rẹ ṣẹ, Ojiṣẹ Allah’. Ó ní: ‘Pade àwọn onímọ̀ suffah – àwọn ọ̀rẹ́ tí ń gbé ní àgbàlá mọ́sálásí – kí o sì pè wọ́n síbí’. Abu Hurairah sọ pé: ‘Àwọn ọmọ ẹgbẹ́ Suffah ni àlejò àwọn Mùsùlùmí, wọn kì í gbé pẹ̀lú ìdílé wọn, wọn kò sì ní dúkìá, bí Ànábì bá gba owó láti ọ̀dọ̀ àánú, nígbà náà kò ní jẹ ẹ́, yóò sì fi ránṣẹ́ sí àwọn onímọ̀ suffah, tí wọ́n bá sì fún un ní hadiyah, nígbà náà wọn yóò gba ìpín kan, nígbà míìrán ó máa ń fi díẹ̀ nínú rẹ̀ ránṣẹ́ sí wọn’. Lẹ́yìn náà ni mo wí pé; ‘Ó bà mí nínú jẹ́, lẹ́yìn náà mo wí pé -nínú ọkàn mi-; ‘Kí ni àìní àwọn suffa pẹ̀lú wàrà, nítorí èmi ni ẹni tí ó ní ẹ̀tọ́ sí wọn, mo nírètí pé mo lè mu wàrà díẹ̀ kí n lè yege ìyókù àkókò mi, tí àwọn ènìyàn bá wà tí wọ́n ń bọ̀, èmi ni yóò máa gbé wọn kalẹ̀,’ mo sọ lẹ́yìn náà-. Kí ni ìtumọ̀ wàrà tó kù tí kì í bá ṣe fún ìgbọràn sí Allah àti Òjíṣẹ́ Rẹ̀, lẹ́yìn náà mo lọ pè wọ́n, wọ́n wá, wọ́n sì béèrè fún àṣẹ, lẹ́yìn náà ó fún wọn ní àṣẹ, nítorí náà wọ́n jókòó, ó ní: ‘Ìwọ Abu Hurairah’. Mo dáhùn pé; ‘Mo mú ìpè rẹ ṣẹ, ìwọ Òjíṣẹ́ Allah’. Ó ní: ‘Gbà á kí o sì fún wọn’. Mo mú àwo náà mo sì fún ọkùnrin kan, nítorí náà ọkùnrin náà mu títí ó fi yó, lẹ́yìn náà ó dá a padà fún mi, lẹ́yìn náà mo fún ẹlòmíràn, ó sì mu títí ó fi yó, lẹ́yìn náà ó dá a padà fún mi títí ó fi yó, lẹ́yìn náà ó dá a padà fún ẹlòmíràn, ó sì mu títí ó fi yó, lẹ́yìn náà ó dá a padà fún mi títí mo fi dá àwo náà padà fún Ànábì Sallallahu ‘alaihi wasallam, kí gbogbo wọn lè nímọ̀lára pé wọ́n yó. Lẹ́yìn náà, ó mú àwo náà, ó sì fi sí ọwọ́ rẹ̀, lẹ́yìn náà ó wò mí, ó sì rẹ́rìn-ín músẹ́, ó ní: ‘Ábú Húráírà!’ Mo dáhùn pé; ‘Mo mú ìpè rẹ ṣẹ, Ìwọ Òjíṣẹ́ Àlláh’. Ó ní: ‘Èmi àti ìwọ nìkan ni’. Mo dáhùn pé; ‘Bẹ́ẹ̀ ni, Ìwọ Òjíṣẹ́ Àlláh’. Ó ní: ‘Jókòó kí o mu’. Lẹ́yìn náà, mo jókòó, mo mu ún, ó ní: ‘Mu’. Lẹ́yìn náà, mo mu ún, ó sì ń sọ fún mi pé kí n mu ún, títí mo fi sọ pé: ‘Rárá o, nípasẹ̀ Ẹni tí ó rán ọ pẹ̀lú òtítọ́, mi ò lè ṣe é mọ́’. Ó ní: ‘Fún mi ní àwo náà’. Lẹ́yìn náà, mo fún un ní, lẹ́yìn tí mo yin Ọlọ́run tí mo sì mẹ́nu ba orúkọ Rẹ̀, ó mu ìyókù tán.