Hadith Representative
Berkah susu rasulullah: kisah miqdad dan doa yang mengalirkan susu dari langit
Imam Tirmidzi : 2401حَدَّثَنَا هَنَّادٌ حَدَّثَنَا يُونُسُ بْنُ بُكَيْرٍ حَدَّثَنِي عُمَرُ بْنُ ذَرٍّ حَدَّثَنَا مُجَاهِدٌ عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ قَالَ كَانَ أَهْلُ الصُّفَّةِ أَضْيَافُ أَهْلِ الْإِسْلَامِ لَا يَأْوُونَ عَلَى أَهْلٍ وَلَا مَالٍ وَاللَّهِ الَّذِي لَا إِلَهَ إِلَّا هُوَ إِنْ كُنْتُ لَأَعْتَمِدُ بِكَبِدِي عَلَى الْأَرْضِ مِنْ الْجُوعِ وَأَشُدُّ الْحَجَرَ عَلَى بَطْنِي مِنْ الْجُوعِ وَلَقَدْ قَعَدْتُ يَوْمًا عَلَى طَرِيقِهِمْ الَّذِي يَخْرُجُونَ فِيهِ فَمَرَّ بِي أَبُو بَكْرٍ فَسَأَلْتُهُ عَنْ آيَةٍ مِنْ كِتَابِ اللَّهِ مَا أَسْأَلُهُ إِلَّا لِيُشْبِعَنِي فَمَرَّ وَلَمْ يَفْعَلْ ثُمَّ مَرَّ بِي عُمَرُ فَسَأَلْتُهُ عَنْ آيَةٍ مِنْ كِتَابِ اللَّهِ مَا أَسْأَلُهُ إِلَّا لِيُشْبِعَنِي فَمَرَّ وَلَمْ يَفْعَلْ ثُمَّ مَرَّ أَبُو الْقَاسِمِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَتَبَسَّمَ حِينَ رَآنِي وَقَالَ أَبَا هُرَيْرَةَ قُلْتُ لَبَّيْكَ يَا رَسُولَ اللَّهِ قَالَ الْحَقْ وَمَضَى فَاتَّبَعْتُهُ وَدَخَلَ مَنْزِلَهُ فَاسْتَأْذَنْتُ فَأَذِنَ لِي فَوَجَدَ قَدَحًا مِنْ لَبَنٍ فَقَالَ مِنْ أَيْنَ هَذَا اللَّبَنُ لَكُمْ قِيلَ أَهْدَاهُ لَنَا فُلَانٌ فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أَبَا هُرَيْرَةَ قُلْتُ لَبَّيْكَ فَقَالَ الْحَقْ إِلَى أَهْلِ الصُّفَّةِ فَادْعُهُمْ وَهُمْ أَضْيَافُ الْإِسْلَامِ لَا يَأْوُونَ عَلَى أَهْلٍ وَلَا مَالٍ إِذَا أَتَتْهُ صَدَقَةٌ بَعَثَ بِهَا إِلَيْهِمْ وَلَمْ يَتَنَاوَلْ مِنْهَا شَيْئًا وَإِذَا أَتَتْهُ هَدِيَّةٌ أَرْسَلَ إِلَيْهِمْ فَأَصَابَ مِنْهَا وَأَشْرَكَهُمْ فِيهَا فَسَاءَنِي ذَلِكَ وَقُلْتُ مَا هَذَا الْقَدَحُ بَيْنَ أَهْلِ الصُّفَّةِ وَأَنَا رَسُولُهُ إِلَيْهِمْ فَسَيَأْمُرُنِي أَنْ أُدِيرَهُ عَلَيْهِمْ فَمَا عَسَى أَنْ يُصِيبَنِي مِنْهُ وَقَدْ كُنْتُ أَرْجُو أَنْ أُصِيبَ مِنْهُ مَا يُغْنِينِي وَلَمْ يَكُنْ بُدٌّ مِنْ طَاعَةِ اللَّهِ وَطَاعَةِ رَسُولِهِ فَأَتَيْتُهُمْ فَدَعَوْتُهُمْ فَلَمَّا دَخَلُوا عَلَيْهِ فَأَخَذُوا مَجَالِسَهُمْ فَقَالَ أَبَا هُرَيْرَةَ خُذْ الْقَدَحَ وَأَعْطِهِمْ فَأَخَذْتُ الْقَدَحَ فَجَعَلْتُ أُنَاوِلُهُ الرَّجُلَ فَيَشْرَبُ حَتَّى يَرْوَى ثُمَّ يَرُدُّهُ فَأُنَاوِلُهُ الْآخَرَ حَتَّى انْتَهَيْتُ بِهِ إِلَى رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَقَدْ رَوَى الْقَوْمُ كُلُّهُمْ فَأَخَذَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ الْقَدَحَ فَوَضَعَهُ عَلَى يَدَيْهِ ثُمَّ رَفَعَ رَأْسَهُ فَتَبَسَّمَ فَقَالَ أَبَا هُرَيْرَةَ اشْرَبْ فَشَرِبْتُ ثُمَّ قَالَ اشْرَبْ فَلَمْ أَزَلْ أَشْرَبُ وَيَقُولُ اشْرَبْ حَتَّى قُلْتُ وَالَّذِي بَعَثَكَ بِالْحَقِّ مَا أَجِدُ لَهُ مَسْلَكًا فَأَخَذَ الْقَدَحَ فَحَمِدَ اللَّهَ وَسَمَّى ثُمَّ شَرِبَ قَالَ أَبُو عِيسَى هَذَا حَدِيثٌ حَسَنٌ صَحِيحٌ
Беҙгә [Ханнад] әйтте [Юныс бин Бүкәйер] миңә әйтте [Ғүмәр бин Дзарр] беҙгә [Әбү Һүрәйрә]нән [Мөжәһит] әйтте: Әхлүш шуффа – мосолмандар ҡунағы, улар ғаиләләрен, мөлкәтен ҡуйыр урындары юҡ. Унан башҡа илаһы булмаған Аллаһ менән ант итәм, бер ваҡыт аслыҡтан ергә ултырғанда тәнемде бөгөп, ҡорһағыма таш бәйләп ҡуйҙым. Бер көндө сәйәхәт иткәндә улар үтерлек юлда ултырҙым. Әбү Бәкер минең яндан үтте, мин унан Аллаһ китабынан бер аяттар тураһында һораным, мин унан мине тулы итеүҙән башҡа һораманым, ул үтте һәм -яуап бирергә теләмәне-, шунан һуң Ғүмәр үтте, шунан һуң мин унан Аллаһ китабынан бер аяттар тураһында һораным, мин уны үткәрергә теләмәнем һәм ул уны тулыландырырға теләмәнем. -яуап-, шунан Әбү Әл Ҡасим саллаллаһу ғәләйһи үә Сәләм үтеп китте, ул мине күреп йылмайҙы, ул әйтте: «Эй Әбү Һүрәйрә!» Мин яуап бирҙем: Эйе, эй, Аллаһ илсеһе. Ул: «Кил», — тине. Ул сығып китте шунан мин уның артынан эйәрҙем, ул өйгә инде шунан мин рөхсәт һораным инергә, ул миңә рөхсәт итте, ул ҙур һауыт һөт тултырылған тапты, ул һораны: 'Ҡайҙан килә был һиңә һөт?' уға: Кемдер беҙгә бүләк иткән», — тип әйткәндәр. Рәсүлуллаһ саллаллаһу ғәләйһи үә Сәләм: «Әбү Һүрәйрә!» Мин яуап бирҙем: Ярай. Ул: «Әхлюш шуфаға бар, уларҙы саҡыр, улар мосолмандар ҡунағы, ғаиләләрен, мөлкәтен ҡуйыр урындары юҡ», — тигән. Саҙаҡа килгәс, уларға ебәргән дә, бөтөнләй ҡулланмаған. Бүләк булғас, уларға ебәргән дә, бер аҙ ашап, үҙе менән алып киткән. Был мине борсой, шуға күрә мин әйттем: был һауыт ни өсөн әхлуш шуфа өсөн, ә мин уның илсеһе уларға, ул миңә бойороҡ бирәсәк, уларға таратырға, өмөтләнәм, ул бер аҙ эсер һәм мин өмөтләнәм, бер аҙ эсергә тәмләп, әммә мин Аллаһҡа һәм Уның илсеһенә буйһонорға тейеш. Мин улар янына барып саҡырҙым, осрашҡас, ултырҙылар, ул: «Әбү Һөрәйрә, һауытты алып, уларға бир», — тине. Мин һауыт алдым, һуңынан мин уны кемгәлер алдым, ул туйғансы эсте, һуңынан ул уны кире ҡайтарҙы, шунан һуң мин уны икенсеһе өсөн алдым, тик сират еткәнсе, Аллаһ Рәсүле саллаллаһу ғәләйһи үә сәләм, ә улар барыһы ла ҡәнәғәт булғанда, шунан һуң пәйғәмбәр саллаллаһу ғәләйһи ғәләйһи үә сәләм уның, тип әйтте: — Әбү Һөрәйрә, эс. Мин эстем, шунан ул: “Эс”, – тине. Мин эсеүемде дауам иттем, ул: “Эс” тине, тик мин әйттем: Һине хәҡиҡәт менән Ебәргән Зат менән ант итәм, мин башҡаса түҙә алмайым. Шунан һауытты алды, ул Аллаһҡа маҡтау әйтте, Намба Аллаһ тине шунан эсте. Әбү Ғайса әйтте: «Был хәҙис дөрөҫ.