Hadith Representative
Nabi berdoa kantung susu kambing langsung menjadi penuh
Imam Bukhari : 5971حَدَّثَنِي أَبُو نُعَيْمٍ بِنَحْوٍ مِنْ نِصْفِ هَذَا الْحَدِيثِ حَدَّثَنَا عُمَرُ بْنُ ذَرٍّ حَدَّثَنَا مُجَاهِدٌ أَنَّ أَبَا هُرَيْرَةَكَانَ يَقُولُ أَاللَّهِ الَّذِي لَا إِلَهَ إِلَّا هُوَ إِنْ كُنْتُ لَأَعْتَمِدُ بِكَبِدِي عَلَى الْأَرْضِ مِنْ الْجُوعِ وَإِنْ كُنْتُ لَأَشُدُّ الْحَجَرَ عَلَى بَطْنِي مِنْ الْجُوعِ وَلَقَدْ قَعَدْتُ يَوْمًا عَلَى طَرِيقِهِمْ الَّذِي يَخْرُجُونَ مِنْهُ فَمَرَّ أَبُو بَكْرٍ فَسَأَلْتُهُ عَنْ آيَةٍ مِنْ كِتَابِ اللَّهِ مَا سَأَلْتُهُ إِلَّا لِيُشْبِعَنِي فَمَرَّ وَلَمْ يَفْعَلْ ثُمَّ مَرَّ بِي عُمَرُ فَسَأَلْتُهُ عَنْ آيَةٍ مِنْ كِتَابِ اللَّهِ مَا سَأَلْتُهُ إِلَّا لِيُشْبِعَنِي فَمَرَّ فَلَمْ يَفْعَلْ ثُمَّ مَرَّ بِي أَبُو الْقَاسِمِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَتَبَسَّمَ حِينَ رَآنِي وَعَرَفَ مَا فِي نَفْسِي وَمَا فِي وَجْهِي ثُمَّ قَالَ يَا أَبَا هِرٍّ قُلْتُ لَبَّيْكَ يَا رَسُولَ اللَّهِ قَالَ الْحَقْ وَمَضَى فَتَبِعْتُهُ فَدَخَلَ فَاسْتَأْذَنَ فَأَذِنَ لِي فَدَخَلَ فَوَجَدَ لَبَنًا فِي قَدَحٍ فَقَالَ مِنْ أَيْنَ هَذَا اللَّبَنُ قَالُوا أَهْدَاهُ لَكَ فُلَانٌ أَوْ فُلَانَةُ قَالَ أَبَا هِرٍّ قُلْتُ لَبَّيْكَ يَا رَسُولَ اللَّهِ قَالَ الْحَقْ إِلَى أَهْلِ الصُّفَّةِ فَادْعُهُمْ لِي قَالَ وَأَهْلُ الصُّفَّةِ أَضْيَافُ الْإِسْلَامِ لَا يَأْوُونَ إِلَى أَهْلٍ وَلَا مَالٍ وَلَا عَلَى أَحَدٍ إِذَا أَتَتْهُ صَدَقَةٌ بَعَثَ بِهَا إِلَيْهِمْ وَلَمْ يَتَنَاوَلْ مِنْهَا شَيْئًا وَإِذَا أَتَتْهُ هَدِيَّةٌ أَرْسَلَ إِلَيْهِمْ وَأَصَابَ مِنْهَا وَأَشْرَكَهُمْ فِيهَا فَسَاءَنِي ذَلِكَ فَقُلْتُ وَمَا هَذَا اللَّبَنُ فِي أَهْلِ الصُّفَّةِ كُنْتُ أَحَقُّ أَنَا أَنْ أُصِيبَ مِنْ هَذَا اللَّبَنِ شَرْبَةً أَتَقَوَّى بِهَا فَإِذَا جَاءَ أَمَرَنِي فَكُنْتُ أَنَا أُعْطِيهِمْ وَمَا عَسَى أَنْ يَبْلُغَنِي مِنْ هَذَا اللَّبَنِ وَلَمْ يَكُنْ مِنْ طَاعَةِ اللَّهِ وَطَاعَةِ رَسُولِهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ بُدٌّ فَأَتَيْتُهُمْ فَدَعَوْتُهُمْ فَأَقْبَلُوا فَاسْتَأْذَنُوا فَأَذِنَ لَهُمْ وَأَخَذُوا مَجَالِسَهُمْ مِنْ الْبَيْتِ قَالَ يَا أَبَا هِرٍّ قُلْتُ لَبَّيْكَ يَا رَسُولَ اللَّهِ قَالَ خُذْ فَأَعْطِهِمْ قَالَ فَأَخَذْتُ الْقَدَحَ فَجَعَلْتُ أُعْطِيهِ الرَّجُلَ فَيَشْرَبُ حَتَّى يَرْوَى ثُمَّ يَرُدُّ عَلَيَّ الْقَدَحَ فَأُعْطِيهِ الرَّجُلَ فَيَشْرَبُ حَتَّى يَرْوَى ثُمَّ يَرُدُّ عَلَيَّ الْقَدَحَ فَيَشْرَبُ حَتَّى يَرْوَى ثُمَّ يَرُدُّ عَلَيَّ الْقَدَحَ حَتَّى انْتَهَيْتُ إِلَى النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَقَدْ رَوِيَ الْقَوْمُ كُلُّهُمْ فَأَخَذَ الْقَدَحَ فَوَضَعَهُ عَلَى يَدِهِ فَنَظَرَ إِلَيَّ فَتَبَسَّمَ فَقَالَ أَبَا هِرٍّ قُلْتُ لَبَّيْكَ يَا رَسُولَ اللَّهِ قَالَ بَقِيتُ أَنَا وَأَنْتَ قُلْتُ صَدَقْتَ يَا رَسُولَ اللَّهِ قَالَ اقْعُدْ فَاشْرَبْ فَقَعَدْتُ فَشَرِبْتُ فَقَالَ اشْرَبْ فَشَرِبْتُ فَمَا زَالَ يَقُولُ اشْرَبْ حَتَّى قُلْتُ لَا وَالَّذِي بَعَثَكَ بِالْحَقِّ مَا أَجِدُ لَهُ مَسْلَكًا قَالَ فَأَرِنِي فَأَعْطَيْتُهُ الْقَدَحَ فَحَمِدَ اللَّهَ وَسَمَّى وَشَرِبَ الْفَضْلَةَ
Беҙгә [Әбү Нөғәйемгә] был хәҙистең шундай өҙөгөн һөйләне; беҙгә [Ғүмәр бин Дзар] беҙгә [Мөжәһиткә] [Әбү Һүрәйрә] бер ваҡыт әйткән; — Валлаһи, унан башҡа илаһ юҡ, мин бер ваҡыт аслыҡтан ҡорһағымды ергә йәбештерҙем, шулай уҡ аслыҡтан ҡорһағыма бер нисә таш бәйләнем. Бер көндө мин дуҫтар ғәҙәттә үткән юлда ултыра инем, шунан Әбү Бәкер үтте, шунан мин унан Аллаһ китабынан бер аят тураһында һораным, һәм мин унан һораманым, тик ул мине күңел асһын өсөн генә әммә ул быны эшләмәне. Шунан һуң Ғүмәр үтте, шунан мин унан Аллаһ китабындағы бер аят тураһында һораным, мин унан ҡунаҡ итергә рөхсәт итеүҙән башҡа һораманым әммә ул быны эшләмәне. Шунан һуң Әбүл Ҡасим саллаллаһу ғәләйһис-сәләм үтеп китте, мине күреп йылмайҙы һәм йөҙөмдә, күңелемдә нимә сағылғанын белеп, шунан һуң: «Эй, Әбү Һүрәйрә? — тип яуап бирҙем; «Мин һинең саҡырыуыңды үтәйем, эй, Аллаһ илсеһе». Ул: «Кил», — тине. Шунан мин уның артынан эйәрҙем, мин шунан рөхсәт һораным инергә һәм ул миңә рөхсәт итте, күрәһең, мин һауытҡа һөт алдым, ул: 'Ҡайҙан алдың был һөттө? — Өйҙәгеләр яуап бирҙе; — Фулан йәки фуланах һиңә биргән. Ул әйтте: «Эй, Әбү Һүрәйрә! — тип яуап бирҙем; «Мин һинең саҡырыуыңды үтәйем, эй, Аллаһ илсеһе». Ул: «Сүфә белгестәре менән осрашығыҙ – мәсет ихатаһында йәшәгән дуҫтарығыҙҙы – һәм уларҙы бында саҡырығыҙ», — тигән. Әбү Һөрәйрә әйтте; «Сүфә ағзалары мосолмандар ҡунағы, улар ғаиләләре менән йәшәмәй, мөлкәте лә юҡ, әгәр Пәйғәмбәребеҙ саҙаҡанан килем алһа, ул уны ашамаҫ ине һәм суффа белгестәренә ебәрер ине, әгәр ҙә уға хадиә бирелһә, улар өлөш ала ине, ҡайһы саҡта уларға ла ебәрер ине». Шунан мин әйттем; — Ҡайғыға һалды, шунан -йөрәгемдә-; — Һөт менән суффаттарға ни кәрәк, сөнки мин уларҙы хоҡуҡлы кеше, ҡалған ваҡытымды йәшәп ҡалыу өсөн генә бер йотом һөт эсергә мөмкин тип өмөтләнәм, әгәр ҙә кешеләр килһә, шул саҡта мин уларҙы хеҙмәтләндерермен, — тинем артабан-. Ҡалған һөттөң ни мәғәнәһе бар, әгәр ҙә Аллаһҡа һәм Уның Рәсүленә буйһоноу өсөн булмаһа, шунан мин барып саҡырҙым, улар, ниһайәт, килеп рөхсәт һораны, ул һуңынан рөхсәт бирҙе, шуға күрә улар үҙ урындарына ултырҙы, ул: «Эй, Әбү Һүрәйрә», — тине. Мин яуап бирҙем; «Мин һинең саҡырыуыңды үтәйем, эй, Аллаһ илсеһе». Ул: «Алып, уларға бирегеҙ», — тигән. Мин һауытты алып бер кешегә бирҙем, шулай итеп, теге кеше туйғансы эсте, шунан һуң ул миңә кире ҡайтарҙы, шунан мин икенсеһенә бирҙем, һәм ул туйғансы эсте, шунан ул һауытты миңә кире ҡайтарҙы, мин һауытты пәйғәмбәребеҙгә ҡайтарғансы, саллаллаһу ғәләйһи ғәләйһи үә сәлләм. Ул шунан һауытты алып ҡулына һалды, шунан миңә ҡарап йылмайҙы, әйтте: «Эй, Әбү Һүрәйрә! — тип яуап бирҙем; «Мин һинең саҡырыуыңды үтәйем, эй, Аллаһ илсеһе». Ул: «Хәҙер мин һәм һин генә», — тине. Мин яуап бирҙем; — Дөрөҫ, эй, Аллаһ илсеһе. Ул: «Ултыр ҙа эс», — тине. Шунан ултырып эстем, миңә әйтте; 'Эсемлек'. Шунан тағы эстем дә ул миңә эсергә ҡуша торҙо, мин әйткәнсе; — Юҡ, һине хәҡиҡәт менән ебәргән менән ант итәм, мин быны башҡаса эшләй алмайым. Ул: «Һауытты миңә бирегеҙ», — тигән. Мин уға бирҙем, Аллаһҡа маҡтау әйтеп, Уның исемен әйткәндән һуң, ниһайәт, ҡалғанын эсте».