Hadits Perwakilan
Diberikan kesaksian oleh pendeta Nasrani Waraqah bin Naufal
האימאם בוכרי : 3حَدَّثَنَا يَحْيَى بْنُ بُكَيْرٍ قَالَ حَدَّثَنَا اللَّيْثُ عَنْ عُقَيْلٍ عَنْ ابْنِ شِهَابٍ عَنْ عُرْوَةَ بْنِ الزُّبَيْرِ عَنْ عَائِشَةَ أُمِّ الْمُؤْمِنِينَ أَنَّهَا قَالَتْأَوَّلُ مَا بُدِئَ بِهِ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ مِنْ الْوَحْيِ الرُّؤْيَا الصَّالِحَةُ فِي النَّوْمِ فَكَانَ لَا يَرَى رُؤْيَا إِلَّا جَاءَتْ مِثْلَ فَلَقِ الصُّبْحِ ثُمَّ حُبِّبَ إِلَيْهِ الْخَلَاءُ وَكَانَ يَخْلُو بِغَارِ حِرَاءٍ فَيَتَحَنَّثُ فِيهِ وَهُوَ التَّعَبُّدُ اللَّيَالِيَ ذَوَاتِ الْعَدَدِ قَبْلَ أَنْ يَنْزِعَ إِلَى أَهْلِهِ وَيَتَزَوَّدُ لِذَلِكَ ثُمَّ يَرْجِعُ إِلَى خَدِيجَةَ فَيَتَزَوَّدُ لِمِثْلِهَا حَتَّى جَاءَهُ الْحَقُّ وَهُوَ فِي غَارِ حِرَاءٍ فَجَاءَهُ الْمَلَكُ فَقَالَ اقْرَأْ قَالَ مَا أَنَا بِقَارِئٍ قَالَ فَأَخَذَنِي فَغَطَّنِي حَتَّى بَلَغَ مِنِّي الْجَهْدَ ثُمَّ أَرْسَلَنِي فَقَالَ اقْرَأْ قُلْتُ مَا أَنَا بِقَارِئٍ فَأَخَذَنِي فَغَطَّنِي الثَّانِيَةَ حَتَّى بَلَغَ مِنِّي الْجَهْدَ ثُمَّ أَرْسَلَنِي فَقَالَ اقْرَأْ فَقُلْتُ مَا أَنَا بِقَارِئٍ فَأَخَذَنِي فَغَطَّنِي الثَّالِثَةَ ثُمَّ أَرْسَلَنِي فَقَالَ{ اقْرَأْ بِاسْمِ رَبِّكَ الَّذِي خَلَقَ خَلَقَ الْإِنْسَانَ مِنْ عَلَقٍ اقْرَأْ وَرَبُّكَ الْأَكْرَمُ }فَرَجَعَ بِهَا رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَرْجُفُ فُؤَادُهُ فَدَخَلَ عَلَى خَدِيجَةَ بِنْتِ خُوَيْلِدٍ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهَا فَقَالَ زَمِّلُونِي زَمِّلُونِي فَزَمَّلُوهُ حَتَّى ذَهَبَ عَنْهُ الرَّوْعُ فَقَالَ لِخَدِيجَةَ وَأَخْبَرَهَا الْخَبَرَ لَقَدْ خَشِيتُ عَلَى نَفْسِي فَقَالَتْ خَدِيجَةُ كَلَّا وَاللَّهِ مَا يُخْزِيكَ اللَّهُ أَبَدًا إِنَّكَ لَتَصِلُ الرَّحِمَ وَتَحْمِلُ الْكَلَّ وَتَكْسِبُ الْمَعْدُومَ وَتَقْرِي الضَّيْفَ وَتُعِينُ عَلَى نَوَائِبِ الْحَقِّ فَانْطَلَقَتْ بِهِ خَدِيجَةُ حَتَّى أَتَتْ بِهِ وَرَقَةَ بْنَ نَوْفَلِ بْنِ أَسَدِ بْنِ عَبْدِ الْعُزَّى ابْنَ عَمِّ خَدِيجَةَ وَكَانَ امْرَأً قَدْ تَنَصَّرَ فِي الْجَاهِلِيَّةِ وَكَانَ يَكْتُبُ الْكِتَابَ الْعِبْرَانِيَّ فَيَكْتُبُ مِنْ الْإِنْجِيلِ بِالْعِبْرَانِيَّةِ مَا شَاءَ اللَّهُ أَنْ يَكْتُبَ وَكَانَ شَيْخًا كَبِيرًا قَدْ عَمِيَ فَقَالَتْ لَهُ خَدِيجَةُ يَا ابْنَ عَمِّ اسْمَعْ مِنْ ابْنِ أَخِيكَ فَقَالَ لَهُ وَرَقَةُ يَا ابْنَ أَخِي مَاذَا تَرَى فَأَخْبَرَهُ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ خَبَرَ مَا رَأَى فَقَالَ لَهُ وَرَقَةُ هَذَا النَّامُوسُ الَّذِي نَزَّلَ اللَّهُ عَلَى مُوسَى يَا لَيْتَنِي فِيهَا جَذَعًا لَيْتَنِي أَكُونُ حَيًّا إِذْ يُخْرِجُكَ قَوْمُكَ فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أَوَمُخْرِجِيَّ هُمْ قَالَ نَعَمْ لَمْ يَأْتِ رَجُلٌ قَطُّ بِمِثْلِ مَا جِئْتَ بِهِ إِلَّا عُودِيَ وَإِنْ يُدْرِكْنِي يَوْمُكَ أَنْصُرْكَ نَصْرًا مُؤَزَّرًا ثُمَّ لَمْ يَنْشَبْ وَرَقَةُ أَنْ تُوُفِّيَ وَفَتَرَ الْوَحْيُقَالَ ابْنُ شِهَابٍ وَأَخْبَرَنِي أَبُو سَلَمَةَ بْنُ عَبْدِ الرَّحْمَنِ أَنَّ جَابِرَ بْنَ عَبْدِ اللَّهِ الْأَنْصَارِيَّ قَالَ وَهُوَ يُحَدِّثُ عَنْ فَتْرَةِ الْوَحْيِ فَقَالَ فِي حَدِيثِهِ بَيْنَا أَنَا أَمْشِي إِذْ سَمِعْتُ صَوْتًا مِنْ السَّمَاءِ فَرَفَعْتُ بَصَرِي فَإِذَا الْمَلَكُ الَّذِي جَاءَنِي بِحِرَاءٍ جَالِسٌ عَلَى كُرْسِيٍّ بَيْنَ السَّمَاءِ وَالْأَرْضِ فَرُعِبْتُ مِنْهُ فَرَجَعْتُ فَقُلْتُ زَمِّلُونِي زَمِّلُونِي فَأَنْزَلَ اللَّهُ تَعَالَى{ يَا أَيُّهَا الْمُدَّثِّرُ قُمْ فَأَنْذِرْ إِلَى قَوْلِهِ وَالرُّجْزَ فَاهْجُرْ }فَحَمِيَ الْوَحْيُ وَتَتَابَعَ تَابَعَهُ عَبْدُ اللَّهِ بْنُ يُوسُفَ وَأَبُو صَالِحٍ وَتَابَعَهُ هِلَالُ بْنُ رَدَّادٍ عَنْ الزُّهْرِيِّ وَقَالَ يُونُسُ وَمَعْمَرٌ بَوَادِرُهُ
נאמר לנו [יחיא בן בוכאיר], נאמר לנו מ[אל לייטס] מ[עוקייל] מ[בן שיהאב] מ[עורוה בן עז זוביר] מ[עאיסיה] - אם המומינין -, שאמרה: "תחילת הגילוי שהגיע לשליח אללה صلى الله عليه وسلم היה עם חלום אמיתי בשנתו. והוא לא חלם אלא אם כן הגיע כמו אור השחר. אחר כך התברך באהבה להיות לבד, אחר כך בחר במערת הירו וסבל אותה, כלומר סגדו בלילה במשך זמן רב לפני שחזר למשפחתו להכין אספקה לסבול שוב. אחר כך פגש את חדיג'ה להכין אספקה. עד שלבסוף אל חק הגיע וחיבק אותי חזק מאוד ואז שחרר אותי ואמר שוב: "קרא!" הוא ענה: "אני לא יכול לקרוא." אז המלאך תפס אותי וחיבק אותי חזק מאוד ואז שחרר אותי ואמר שוב: "קרא!". הוא ענה: "אני לא יכול" "קרא." המלאך תפס אותי שוב וחיבק אותי בפעם השלישית חזק מאוד, אחר כך שחרר אותי ואמר שוב: (קרא על ידי (אזכור) שם אלוהיך אשר ברא, הוא ברא את האדם מקריש דם. קרא, ואלוהיך הוא החנון ביותר)." הנביא صلى الله عليه وسلم חזר למשפחתו עם דברי הגילוי במצב חרד. הוא פגש את חדיג'ה בנת ח'ווייליד ואמר: "כסו אותי, כסו אותי!" עד שפחדו נעלם. אחר כך סיפר לחדיג'ה מה קרה: "דאגתי לעצמי." אז חדיג'ה אמר: "בחי אללה, אללה לא יפגע בך לנצח, כי אתה אדם שמחבר חברות." חדיג'ה הזמין אותו אז לפגוש את וורקו בן נאופל בן אסד בן עבד אל-עזא, בנו של דודו של חדיג'ה, שהיה נוצרי בתקופת הג'אהליה. הוא גם כתב ספרים בעברית, וגם כתב את התנ"ך בעברית ברשותו של אללה. באותה תקופה היה ווארוקה זקן ועיניו היו עיוורות. חדיג'ה אמר: "הו בן דודי, הקשב למה שיש לבן אחיך לומר." ווארוקה אמר: "הו בן אחי, מה חווית?" אז רסולאללה صلى الله عليه وسلم סיפר מה קרה לו. ווארוקה אמר: "זהו נמוס, כפי שגילה אללה פעם למשה. הלוואי והייתי עדיין צעיר ועדיין הייתי חי כשגורשת על ידי עמך." רסולאללה صلى الله عليه وسلم שאל: "האם הם יגרשו אותי?" ווארוקה ענה: "כן. כי אף אחד לא בא עם מה שאתה מביא מלבד שהם יפגעו (יהיו עוינים). אם הייתי נוכח באותו זמן, הייתי בהחלט עוזר לך ביכולתי." ווארוקה לא חווה את האירוע בו האמין מכיוון שהוא מת מוקדם יותר במהלך הפתרו (ריקנות) של הגילוי. [אבן סיהאב] אמר; הודיע לי [אבו סלמה בן עבדאללה רחמן] ש[ג'אבר בן עבדאללה אל אנשירי] דיבר על ריקנות הגילוי, כפי שאמר שליח אללה صلى الله عليه وسلم: "בזמן שהלכתי שמעתי קול מן השמים, הבטתי אליו וראיתי את המלאך שבא אליי במערת הירו, יושב על כיסא בין השמים לארץ. פחדתי וחזרתי הביתה ואמרתי: "כסו אותי. כסו אותי." ואז אללה תעאלה גילה את הגילוי: (הו אתם המכוסים) עד דבר אללה (ועזבו את האלילים). מאז הגילוי המשיך לרדת ברציפות." חדית' זה סופר גם על ידי [עבדאללה בן יוסף] ו[אבו סאלח] וגם על ידי [הילאל בן רדאד] מ[עז זוהרי]. ו[יונוס] אמר; ו[מאמר] הסכים שהוא קיבל אותו מאז זוהרי.