Hadith Representative
Diberikan kesaksian oleh pendeta Nasrani Waraqah bin Naufal
Imam Bukhari : 3حَدَّثَنَا يَحْيَى بْنُ بُكَيْرٍ قَالَ حَدَّثَنَا اللَّيْثُ عَنْ عُقَيْلٍ عَنْ ابْنِ شِهَابٍ عَنْ عُرْوَةَ بْنِ الزُّبَيْرِ عَنْ عَائِشَةَ أُمِّ الْمُؤْمِنِينَ أَنَّهَا قَالَتْأَوَّلُ مَا بُدِئَ بِهِ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ مِنْ الْوَحْيِ الرُّؤْيَا الصَّالِحَةُ فِي النَّوْمِ فَكَانَ لَا يَرَى رُؤْيَا إِلَّا جَاءَتْ مِثْلَ فَلَقِ الصُّبْحِ ثُمَّ حُبِّبَ إِلَيْهِ الْخَلَاءُ وَكَانَ يَخْلُو بِغَارِ حِرَاءٍ فَيَتَحَنَّثُ فِيهِ وَهُوَ التَّعَبُّدُ اللَّيَالِيَ ذَوَاتِ الْعَدَدِ قَبْلَ أَنْ يَنْزِعَ إِلَى أَهْلِهِ وَيَتَزَوَّدُ لِذَلِكَ ثُمَّ يَرْجِعُ إِلَى خَدِيجَةَ فَيَتَزَوَّدُ لِمِثْلِهَا حَتَّى جَاءَهُ الْحَقُّ وَهُوَ فِي غَارِ حِرَاءٍ فَجَاءَهُ الْمَلَكُ فَقَالَ اقْرَأْ قَالَ مَا أَنَا بِقَارِئٍ قَالَ فَأَخَذَنِي فَغَطَّنِي حَتَّى بَلَغَ مِنِّي الْجَهْدَ ثُمَّ أَرْسَلَنِي فَقَالَ اقْرَأْ قُلْتُ مَا أَنَا بِقَارِئٍ فَأَخَذَنِي فَغَطَّنِي الثَّانِيَةَ حَتَّى بَلَغَ مِنِّي الْجَهْدَ ثُمَّ أَرْسَلَنِي فَقَالَ اقْرَأْ فَقُلْتُ مَا أَنَا بِقَارِئٍ فَأَخَذَنِي فَغَطَّنِي الثَّالِثَةَ ثُمَّ أَرْسَلَنِي فَقَالَ{ اقْرَأْ بِاسْمِ رَبِّكَ الَّذِي خَلَقَ خَلَقَ الْإِنْسَانَ مِنْ عَلَقٍ اقْرَأْ وَرَبُّكَ الْأَكْرَمُ }فَرَجَعَ بِهَا رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَرْجُفُ فُؤَادُهُ فَدَخَلَ عَلَى خَدِيجَةَ بِنْتِ خُوَيْلِدٍ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهَا فَقَالَ زَمِّلُونِي زَمِّلُونِي فَزَمَّلُوهُ حَتَّى ذَهَبَ عَنْهُ الرَّوْعُ فَقَالَ لِخَدِيجَةَ وَأَخْبَرَهَا الْخَبَرَ لَقَدْ خَشِيتُ عَلَى نَفْسِي فَقَالَتْ خَدِيجَةُ كَلَّا وَاللَّهِ مَا يُخْزِيكَ اللَّهُ أَبَدًا إِنَّكَ لَتَصِلُ الرَّحِمَ وَتَحْمِلُ الْكَلَّ وَتَكْسِبُ الْمَعْدُومَ وَتَقْرِي الضَّيْفَ وَتُعِينُ عَلَى نَوَائِبِ الْحَقِّ فَانْطَلَقَتْ بِهِ خَدِيجَةُ حَتَّى أَتَتْ بِهِ وَرَقَةَ بْنَ نَوْفَلِ بْنِ أَسَدِ بْنِ عَبْدِ الْعُزَّى ابْنَ عَمِّ خَدِيجَةَ وَكَانَ امْرَأً قَدْ تَنَصَّرَ فِي الْجَاهِلِيَّةِ وَكَانَ يَكْتُبُ الْكِتَابَ الْعِبْرَانِيَّ فَيَكْتُبُ مِنْ الْإِنْجِيلِ بِالْعِبْرَانِيَّةِ مَا شَاءَ اللَّهُ أَنْ يَكْتُبَ وَكَانَ شَيْخًا كَبِيرًا قَدْ عَمِيَ فَقَالَتْ لَهُ خَدِيجَةُ يَا ابْنَ عَمِّ اسْمَعْ مِنْ ابْنِ أَخِيكَ فَقَالَ لَهُ وَرَقَةُ يَا ابْنَ أَخِي مَاذَا تَرَى فَأَخْبَرَهُ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ خَبَرَ مَا رَأَى فَقَالَ لَهُ وَرَقَةُ هَذَا النَّامُوسُ الَّذِي نَزَّلَ اللَّهُ عَلَى مُوسَى يَا لَيْتَنِي فِيهَا جَذَعًا لَيْتَنِي أَكُونُ حَيًّا إِذْ يُخْرِجُكَ قَوْمُكَ فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أَوَمُخْرِجِيَّ هُمْ قَالَ نَعَمْ لَمْ يَأْتِ رَجُلٌ قَطُّ بِمِثْلِ مَا جِئْتَ بِهِ إِلَّا عُودِيَ وَإِنْ يُدْرِكْنِي يَوْمُكَ أَنْصُرْكَ نَصْرًا مُؤَزَّرًا ثُمَّ لَمْ يَنْشَبْ وَرَقَةُ أَنْ تُوُفِّيَ وَفَتَرَ الْوَحْيُقَالَ ابْنُ شِهَابٍ وَأَخْبَرَنِي أَبُو سَلَمَةَ بْنُ عَبْدِ الرَّحْمَنِ أَنَّ جَابِرَ بْنَ عَبْدِ اللَّهِ الْأَنْصَارِيَّ قَالَ وَهُوَ يُحَدِّثُ عَنْ فَتْرَةِ الْوَحْيِ فَقَالَ فِي حَدِيثِهِ بَيْنَا أَنَا أَمْشِي إِذْ سَمِعْتُ صَوْتًا مِنْ السَّمَاءِ فَرَفَعْتُ بَصَرِي فَإِذَا الْمَلَكُ الَّذِي جَاءَنِي بِحِرَاءٍ جَالِسٌ عَلَى كُرْسِيٍّ بَيْنَ السَّمَاءِ وَالْأَرْضِ فَرُعِبْتُ مِنْهُ فَرَجَعْتُ فَقُلْتُ زَمِّلُونِي زَمِّلُونِي فَأَنْزَلَ اللَّهُ تَعَالَى{ يَا أَيُّهَا الْمُدَّثِّرُ قُمْ فَأَنْذِرْ إِلَى قَوْلِهِ وَالرُّجْزَ فَاهْجُرْ }فَحَمِيَ الْوَحْيُ وَتَتَابَعَ تَابَعَهُ عَبْدُ اللَّهِ بْنُ يُوسُفَ وَأَبُو صَالِحٍ وَتَابَعَهُ هِلَالُ بْنُ رَدَّادٍ عَنْ الزُّهْرِيِّ وَقَالَ يُونُسُ وَمَعْمَرٌ بَوَادِرُهُ
Беҙгә [Яхъя бин Бүкәйер] әйтте: «Беҙгә [Әл-Ләйеттән] [Ғүкәйл]-ҙән [Ибн Шиһабтан] [Урва бин Әз Зөбәйер]-ҙән [Ғәйсә] -Мөьминдәрҙең Әсәһе-, тип әйтте, ул әйтте: «Вәхиҙең башы сәйәһүллаһуллаһ менән булды. йоҡола төш күрә. Һәм Ул төш күрмәй, әгәр ул таң нуры кеүек килмәһә. Артабан уға яңғыҙлыҡҡа мөхәббәт фатихаһы бирелә, шуға күрә ул Хиро мәмерйәһен һайлай һәм уға түҙә, атап әйткәндә, төндә бер аҙ ваҡыт ғибәҙәт ҡыла, ғаиләһенә ҡайтып, яңынан иҫән ҡалыу өсөн ризыҡ әҙерләй. Шунан ризыҡ әҙерләү өсөн Хәҙисә менән осрашты. Ниһайәт, Хиро мәмерйәһендә булғанда Әл-Хаҡ килеп еткәнсе, фәрештә килеп: «Уҡы?» Ул: «Мин уҡый белмәйем», — тип яуап бирҙе. Пәйғәмбәребеҙ ғәләйһис-сәләм аңлатты: Шулай итеп, фәрештә мине тотоп, бик ныҡ ҡосаҡланы, һуңынан мине ебәрҙе һәм тағы ла: “Уҡы!” Ул: «Мин уҡый белмәйем», — тип яуап бирҙе. Шулай итеп, фәрештә мине тотоп, бик ныҡ ҡосаҡланы, һуңынан мине ебәрҙе һәм тағы ла: “Уҡы!” Ул: «Мин уҡый белмәйем», — тип яуап бирҙе. Фәрештә мине тағы ла тотоп, өсөнсө тапҡыр бик ныҡ ҡосаҡланы һуңынан мине ебәрҙе, һәм тағы ла әйтте: -Уҡығыҙ -телгә алып- һеҙҙең Алланың исемен барлыҡҡа килтергән, Ул кешеләрҙе ҡан төйөнөнән барлыҡҡа килтергән. Уҡы, һәм һинең Раббың - рәхмәтле-'. Пәйғәмбәребеҙ, саллаллаһу ғәләйһис-сәләм, борсолоулы хәлдә, вәхи һүҙҙәрен алып, ғаиләһенә ҡайта. Ул Хәҙисә бинт Хәүәйлид менән осрашып: «Ҡапла мине, ҡапла мине!» Ҡурҡыуын юғалтҡансы уратып алды. Шунан Хәҙисәгә булған хәлде һөйләп бирә: «Мин үҙем өсөн борсолам». Шуға күрә Хәҙисә: «Аллаһ менән ант итәм, Аллаһ һиңә мәңге зыян килтермәйәсәк, сөнки һин дуҫлыҡты дауам итеүсе кешеһең», — тигән. Артабан Хәҙисә уны йәһилиә дәүерендә христиан динен тотҡан Хәҙисә абзыйының улы Варуҡох бин Нәүфәл бин Әсәд бин Абдул Ғүззә менән осрашырға саҡыра. Ул шулай уҡ еврей телендә китаптар яҙа, шулай уҡ Аллаһ рөхсәте менән Изге Яҙманы еврей телендә яҙа. Ул ваҡытта Вароҡоһ ҡартайған, күҙҙәре һуҡыр булған. Хәҙисә: «Эй, абзыйымдың улы, ағайыңдың улының нимә әйткәнен тыңла», — тигән. Варуҡ: «Эй, ағайымдың улы, һин нимә кисерҙең?» Шулай итеп, Рәсүлуллаһ саллаллаһу ғәләйһи вәссәләм уның менән булған хәлде һөйләп бирҙе. Варуҡоһ: «Был — Намус, Аллаһ бер ваҡыт Мусаға үәхи яһағанса», — тине. Эй, һине халҡың ҡыуып сығарғанда, йәш булһам ине, иҫән булһам ине'. Рәсүлуллаһу ғәләйһис-сәләм: «Мине улар ҡыуып сығарасаҡмы?» Вароҡоһ яуап бирҙе: «Эйе. Сөнки һин килтергән нәмә менән бер кем дә килмәйәсәк, әгәр ҙә улар рәнйетелмәһә - дошман яһалмаһа -. Әгәр ҙә был хәл булғанда мин унда булһам, һиңә ҡулымдан килгәнсә ярҙам итер инем». Варуҡоһ үҙе ышанған ваҡиғаны кисермәгән, сөнки ул фәтрох – бушлыҡ – вәхи ваҡытында иртәрәк вафат булған. [Ибн Шиһаб] әйтте; миңә хәбәр иткән [Әбү Сәләмә бин Абдуррахман] [Джәбир бин Абдулла Әл-Әнсари] вәхи бушлығы тураһында һөйләгән, сөнки Аллаһ Рәсүле саллаллаһу ғәләйһис-сәләм әйткән: «Йөрөгәндә мин күктән тауыш ишеттем, мин уға ҡараным һәм миңә фәрештә килде, тип асыҡланды. күк һәм ер. Мин ҡурҡып өйгә ҡайттым да: «Мине ҡапла», — тинем. Мине ҡапла». Шулай итеп, Аллаһы Тәғәлә Тәғәлә вәхи индерҙе: -Эй һеҙ, үҙегеҙҙе ҡаплаусылар- Аллаһ һүҙенә тиклем -һәм боттарға ҡалдырығыҙ-. Шул ваҡыттан алып асыштар өҙлөкһөҙ төшөүен дауам итә». Был хәҙисте шулай уҡ [Ғабдулла бин Йософ] һәм [Әбү Шәлих], шулай уҡ [Хилал бин Раддад] [Әз Зөһриҙән] риүәйәт иткән. Юныс былай тине. һәм [Мәғмәр] Әз Зөһриҙән алыуына ризалашты.