Hadith Representative
Kesaksian Waraqah bin naufal tentang kenabian Rasulullah: sesungguhnya itu adalah namus (malaikat pembawa wahyu) seperti namusnya Musa
Imam Bukhari : 3حَدَّثَنَا يَحْيَى بْنُ بُكَيْرٍ قَالَ حَدَّثَنَا اللَّيْثُ عَنْ عُقَيْلٍ عَنْ ابْنِ شِهَابٍ عَنْ عُرْوَةَ بْنِ الزُّبَيْرِ عَنْ عَائِشَةَ أُمِّ الْمُؤْمِنِينَ أَنَّهَا قَالَتْأَوَّلُ مَا بُدِئَ بِهِ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ مِنْ الْوَحْيِ الرُّؤْيَا الصَّالِحَةُ فِي النَّوْمِ فَكَانَ لَا يَرَى رُؤْيَا إِلَّا جَاءَتْ مِثْلَ فَلَقِ الصُّبْحِ ثُمَّ حُبِّبَ إِلَيْهِ الْخَلَاءُ وَكَانَ يَخْلُو بِغَارِ حِرَاءٍ فَيَتَحَنَّثُ فِيهِ وَهُوَ التَّعَبُّدُ اللَّيَالِيَ ذَوَاتِ الْعَدَدِ قَبْلَ أَنْ يَنْزِعَ إِلَى أَهْلِهِ وَيَتَزَوَّدُ لِذَلِكَ ثُمَّ يَرْجِعُ إِلَى خَدِيجَةَ فَيَتَزَوَّدُ لِمِثْلِهَا حَتَّى جَاءَهُ الْحَقُّ وَهُوَ فِي غَارِ حِرَاءٍ فَجَاءَهُ الْمَلَكُ فَقَالَ اقْرَأْ قَالَ مَا أَنَا بِقَارِئٍ قَالَ فَأَخَذَنِي فَغَطَّنِي حَتَّى بَلَغَ مِنِّي الْجَهْدَ ثُمَّ أَرْسَلَنِي فَقَالَ اقْرَأْ قُلْتُ مَا أَنَا بِقَارِئٍ فَأَخَذَنِي فَغَطَّنِي الثَّانِيَةَ حَتَّى بَلَغَ مِنِّي الْجَهْدَ ثُمَّ أَرْسَلَنِي فَقَالَ اقْرَأْ فَقُلْتُ مَا أَنَا بِقَارِئٍ فَأَخَذَنِي فَغَطَّنِي الثَّالِثَةَ ثُمَّ أَرْسَلَنِي فَقَالَ{ اقْرَأْ بِاسْمِ رَبِّكَ الَّذِي خَلَقَ خَلَقَ الْإِنْسَانَ مِنْ عَلَقٍ اقْرَأْ وَرَبُّكَ الْأَكْرَمُ }فَرَجَعَ بِهَا رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَرْجُفُ فُؤَادُهُ فَدَخَلَ عَلَى خَدِيجَةَ بِنْتِ خُوَيْلِدٍ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهَا فَقَالَ زَمِّلُونِي زَمِّلُونِي فَزَمَّلُوهُ حَتَّى ذَهَبَ عَنْهُ الرَّوْعُ فَقَالَ لِخَدِيجَةَ وَأَخْبَرَهَا الْخَبَرَ لَقَدْ خَشِيتُ عَلَى نَفْسِي فَقَالَتْ خَدِيجَةُ كَلَّا وَاللَّهِ مَا يُخْزِيكَ اللَّهُ أَبَدًا إِنَّكَ لَتَصِلُ الرَّحِمَ وَتَحْمِلُ الْكَلَّ وَتَكْسِبُ الْمَعْدُومَ وَتَقْرِي الضَّيْفَ وَتُعِينُ عَلَى نَوَائِبِ الْحَقِّ فَانْطَلَقَتْ بِهِ خَدِيجَةُ حَتَّى أَتَتْ بِهِ وَرَقَةَ بْنَ نَوْفَلِ بْنِ أَسَدِ بْنِ عَبْدِ الْعُزَّى ابْنَ عَمِّ خَدِيجَةَ وَكَانَ امْرَأً قَدْ تَنَصَّرَ فِي الْجَاهِلِيَّةِ وَكَانَ يَكْتُبُ الْكِتَابَ الْعِبْرَانِيَّ فَيَكْتُبُ مِنْ الْإِنْجِيلِ بِالْعِبْرَانِيَّةِ مَا شَاءَ اللَّهُ أَنْ يَكْتُبَ وَكَانَ شَيْخًا كَبِيرًا قَدْ عَمِيَ فَقَالَتْ لَهُ خَدِيجَةُ يَا ابْنَ عَمِّ اسْمَعْ مِنْ ابْنِ أَخِيكَ فَقَالَ لَهُ وَرَقَةُ يَا ابْنَ أَخِي مَاذَا تَرَى فَأَخْبَرَهُ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ خَبَرَ مَا رَأَى فَقَالَ لَهُ وَرَقَةُ هَذَا النَّامُوسُ الَّذِي نَزَّلَ اللَّهُ عَلَى مُوسَى يَا لَيْتَنِي فِيهَا جَذَعًا لَيْتَنِي أَكُونُ حَيًّا إِذْ يُخْرِجُكَ قَوْمُكَ فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أَوَمُخْرِجِيَّ هُمْ قَالَ نَعَمْ لَمْ يَأْتِ رَجُلٌ قَطُّ بِمِثْلِ مَا جِئْتَ بِهِ إِلَّا عُودِيَ وَإِنْ يُدْرِكْنِي يَوْمُكَ أَنْصُرْكَ نَصْرًا مُؤَزَّرًا ثُمَّ لَمْ يَنْشَبْ وَرَقَةُ أَنْ تُوُفِّيَ وَفَتَرَ الْوَحْيُقَالَ ابْنُ شِهَابٍ وَأَخْبَرَنِي أَبُو سَلَمَةَ بْنُ عَبْدِ الرَّحْمَنِ أَنَّ جَابِرَ بْنَ عَبْدِ اللَّهِ الْأَنْصَارِيَّ قَالَ وَهُوَ يُحَدِّثُ عَنْ فَتْرَةِ الْوَحْيِ فَقَالَ فِي حَدِيثِهِ بَيْنَا أَنَا أَمْشِي إِذْ سَمِعْتُ صَوْتًا مِنْ السَّمَاءِ فَرَفَعْتُ بَصَرِي فَإِذَا الْمَلَكُ الَّذِي جَاءَنِي بِحِرَاءٍ جَالِسٌ عَلَى كُرْسِيٍّ بَيْنَ السَّمَاءِ وَالْأَرْضِ فَرُعِبْتُ مِنْهُ فَرَجَعْتُ فَقُلْتُ زَمِّلُونِي زَمِّلُونِي فَأَنْزَلَ اللَّهُ تَعَالَى{ يَا أَيُّهَا الْمُدَّثِّرُ قُمْ فَأَنْذِرْ إِلَى قَوْلِهِ وَالرُّجْزَ فَاهْجُرْ }فَحَمِيَ الْوَحْيُ وَتَتَابَعَ تَابَعَهُ عَبْدُ اللَّهِ بْنُ يُوسُفَ وَأَبُو صَالِحٍ وَتَابَعَهُ هِلَالُ بْنُ رَدَّادٍ عَنْ الزُّهْرِيِّ وَقَالَ يُونُسُ وَمَعْمَرٌ بَوَادِرُهُ
Yahya bin Bukair jutustas meile Al-Laithist, Uqaililt, Ibn Shihabilt, Urwah bin Az-Zubairilt ja Aishalt - usklike emalt -, et ta ütles: Esimene ilmutus, mis tuli Allahi Sõnumitoojale (rahu ja Allahi õnnistused olgu temaga), oli tõeline unenägu tema unes. Ta ei näinud und, välja arvatud see, et see tuli nagu koidikuvalgus. Seejärel anti talle üksinduse armastus, nii et ta valis Hira koopa ja viibis seal mõneks ajaks, see tähendab, et ta palvetas öösel pikka aega, enne kui naasis oma pere juurde, et valmistada varusid, et seal uuesti peatuda. Seejärel kohtas ta Khadijat ja valmistas varusid. Kuni lõpuks, kui Al-Haqq tuli, kui ta oli Hira koopas, tuli ingel ja küsis: "Loed?" Ta vastas: "Ma ei oska lugeda." Prohvet (rahu ja Allahi õnnistused olgu temaga) selgitas: Seepeale hoidis ingel mind ja kallistas mind kõvasti, seejärel lasi mu lahti ja ütles uuesti: "Loe!" Ta vastas: "Ma ei oska lugeda." Niisiis hoidis ingel mind kinni ja kallistas mind väga kõvasti, seejärel lasi mu lahti ja ütles uuesti: „Loe!“ Ta vastas: „Ma ei oska lugeda.“ Ingel hoidis mind uuesti kinni ja kallistas mind väga kõvasti kolmandat korda, seejärel lasi mu lahti ja ütles uuesti: „Loe, mainides oma Issanda nime, kes lõi, Ta lõi inimese vereklombist. Loe, ja sinu Issand on Kõige Armulisem.“ Prohvet (sallallaahu wa sallam) naasis oma perekonna juurde ilmutuse sõnadega ärevuses. Ta läks Khadija bint Khawailidhi juurde ja ütles: „Kata mind, kata mind!“ Teda kaeti kinni, kuni tema hirm kadus. Seejärel rääkis ta Khadijale juhtunust: „Ma olen enda pärast mures.“ Seega ütles Khadija: „Allahi nimel, Allah ei tee sulle igavesti kahju, sest sina oled see, kes seob sugulussidemed.“ Seejärel kutsus Khadijah ta kohtuma Waraqoh bin Naufal bin Asad bin Abdul 'Uzzaga, Khadijah' onu pojaga, kes oli Jahiliyyah' perioodil kristlane. Ta kirjutas ka raamatuid heebrea keeles ja kirjutas Allahi loal ka Piibli heebrea keeles. Sel ajal oli Waraqoh vana ja pime. Khadijah ütles: "Oo, mu onu poeg, kuula, mida su vennapoeg sulle räägib." Waraqoh ütles: "Oo, mu vennapoeg, mida sa oled kogenud?" Siis jutustas Allahi Sõnumitooja (rahu ja Allahi õnnistused olgu temaga) juhtumi, mida ta koges. Waraqoh ütles: "See on Namus, nagu Allah kunagi Moosesele ilmutas. Oh, kui ma vaid oleksin noor ja elus, kui teie rahvas teid välja ajas." Allahi Sõnumitooja (rahu ja Allahi õnnistused olgu temaga) küsis: "Kas nad ajavad mind välja?" Waraqoh vastas: "Jah. Sest keegi ei tule sellega, mida sa tood, välja arvatud see, et neile tehakse kahju - vaenu -." „Kui ma sel ajal seal oleksin, aitaksin teid kindlasti kogu oma võimega.“ Waroqoh ei kogenud sündmust, millesse ta uskus, sest ta suri esmalt fatroh – tühjuse – ilmutuse ajal. [Ibn Shihab] ütles; on mulle [Abu Salamah bin Abdurrahman] teatanud, et [Jabir bin Abdullah Al Anshari] rääkis ilmutuse tühjusest, kuna Jumala Sõnumitooja (Jumal õnnistagu ja andku talle rahu) jutustas: „Kui ma kõndisin, kuulsin taevast häält, vaatasin selle poole ja selgus, et Ingel, kes kunagi tuli minu juurde Hiro koopasse, istus toolil taeva ja maa vahel. Ma ehmusin ja läksin koju ning ütlesin: „Katke mind. Katke mind.“ Nii saatis Allah Ta'ala alla ilmutuse: „Oo inimesed, kes on kaetud tekkidega – kuni Allahi sõnani – ja jätavad maha ebajumalad.“ Sellest hetkest alates jätkus ilmutus pidevalt.“ Selle hadithi jutustasid edasi ka [Abdullah bin Yusuf] ja [Abu Salih] ning [Hilal bin Raddad] [Az Zuhrilt]. Ja [Yunus] ütles; ja [Ma'mar] nõustus, et sai selle Az Zuhrilt.