Hadith Representative
Nabi Isa mencari Dajjal hingga menemuinya di pintu Ludd lalu membunuhnya
Imam Tirmidzi : 2166حَدَّثَنَا عَلِيُّ بْنُ حُجْرٍ أَخْبَرَنَا الْوَلِيدُ بْنُ مُسْلِمٍ وَعَبْدُ اللَّهِ بْنُ عَبْدِ الرَّحْمَنِ بْنِ يَزِيدَ بْنِ جَابِرٍ دَخَلَ حَدِيثُ أَحَدِهِمَا فِي حَدِيثِ الْآخَرِ عَنْ عَبْدِ الرَّحْمَنِ بْنِ يَزِيدَ بْنِ جَابِرٍ عَنْ يَحْيَى بْنِ جَابِرٍ الطَّائِيِّ عَنْ عَبْدِ الرَّحْمَنِ بْنِ جُبَيْرٍ عَنْ أَبِيهِ جُبَيْرِ بْنِ نُفَيْرٍ عَنْ النَّوَّاسِ بْنِ سَمْعَانَ الْكِلَابِيِّ قَالَذَكَرَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ الدَّجَّالَ ذَاتَ غَدَاةٍ فَخَفَّضَ فِيهِ وَرَفَّعَ حَتَّى ظَنَنَّاهُ فِي طَائِفَةِ النَّخْلِ قَالَ فَانْصَرَفْنَا مِنْ عِنْدِ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ ثُمَّ رَجَعْنَا إِلَيْهِ فَعَرَفَ ذَلِكَ فِينَا فَقَالَ مَا شَأْنُكُمْ قَالَ قُلْنَا يَا رَسُولَ اللَّهِ ذَكَرْتَ الدَّجَّالَ الْغَدَاةَ فَخَفَّضْتَ فِيهِ وَرَفَّعْتَ حَتَّى ظَنَنَّاهُ فِي طَائِفَةِ النَّخْلِ قَالَ غَيْرُ الدَّجَّالِ أَخْوَفُ لِي عَلَيْكُمْ إِنْ يَخْرُجْ وَأَنَا فِيكُمْ فَأَنَا حَجِيجُهُ دُونَكُمْ وَإِنْ يَخْرُجْ وَلَسْتُ فِيكُمْ فَامْرُؤٌ حَجِيجُ نَفْسِهِ وَاللَّهُ خَلِيفَتِي عَلَى كُلِّ مُسْلِمٍ إِنَّهُ شَابٌّ قَطَطٌ عَيْنُهُ طَافِئَةٌ شَبِيهٌ بِعَبْدِ الْعُزَّى بْنِ قَطَنٍ فَمَنْ رَآهُ مِنْكُمْ فَلْيَقْرَأْ فَوَاتِحَ سُورَةِ أَصْحَابِ الْكَهْفِ قَالَ يَخْرُجُ مَا بَيْنَ الشَّامِ وَالْعِرَاقِ فَعَاثَ يَمِينًا وَشِمَالًا يَا عِبَادَ اللَّهِ اثْبُتُوا قَالَ قُلْنَا يَا رَسُولَ اللَّهِ وَمَا لَبْثُهُ فِي الْأَرْضِ قَالَ أَرْبَعِينَ يَوْمًا يَوْمٌ كَسَنَةٍ وَيَوْمٌ كَشَهْرٍ وَيَوْمٌ كَجُمُعَةٍ وَسَائِرُ أَيَّامِهِ كَأَيَّامِكُمْ قَالَ قُلْنَا يَا رَسُولَ اللَّهِ أَرَأَيْتَ الْيَوْمَ الَّذِي كَالسَّنَةِ أَتَكْفِينَا فِيهِ صَلَاةُ يَوْمٍ قَالَ لَا وَلَكِنْ اقْدُرُوا لَهُ قَالَ قُلْنَا يَا رَسُولَ اللَّهِ فَمَا سُرْعَتُهُ فِي الْأَرْضِ قَالَ كَالْغَيْثِ اسْتَدْبَرَتْهُ الرِّيحُ فَيَأْتِي الْقَوْمَ فَيَدْعُوهُمْ فَيُكَذِّبُونَهُ وَيَرُدُّونَ عَلَيْهِ قَوْلَهُ فَيَنْصَرِفُ عَنْهُمْ فَتَتْبَعُهُ أَمْوَالُهُمْ وَيُصْبِحُونَ لَيْسَ بِأَيْدِيهِمْ شَيْءٌ ثُمَّ يَأْتِي الْقَوْمَ فَيَدْعُوهُمْ فَيَسْتَجِيبُونَ لَهُ وَيُصَدِّقُونَهُ فَيَأْمُرُ السَّمَاءَ أَنْ تُمْطِرَ فَتُمْطِرَ وَيَأْمُرُ الْأَرْضَ أَنْ تُنْبِتَ فَتُنْبِتَ فَتَرُوحُ عَلَيْهِمْ سَارِحَتُهُمْ كَأَطْوَلِ مَا كَانَتْ ذُرًا وَأَمَدِّهِ خَوَاصِرَ وَأَدَرِّهِ ضُرُوعًا قَالَ ثُمَّ يَأْتِي الْخَرِبَةَ فَيَقُولُ لَهَا أَخْرِجِي كُنُوزَكِ فَيَنْصَرِفُ مِنْهَا فَيَتْبَعُهُ كَيَعَاسِيبِ النَّحْلِ ثُمَّ يَدْعُو رَجُلًا شَابًّا مُمْتَلِئًا شَبَابًا فَيَضْرِبُهُ بِالسَّيْفِ فَيَقْطَعُهُ جِزْلَتَيْنِ ثُمَّ يَدْعُوهُ فَيُقْبِلُ يَتَهَلَّلُ وَجْهُهُ يَضْحَكُ فَبَيْنَمَا هُوَ كَذَلِكَ إِذْ هَبَطَ عِيسَى ابْنُ مَرْيَمَ عَلَيْهِ السَّلَام بِشَرْقِيِّ دِمَشْقَ عِنْدَ الْمَنَارَةِ الْبَيْضَاءِ بَيْنَ مَهْرُودَتَيْنِ وَاضِعًا يَدَيْهِ عَلَى أَجْنِحَةِ مَلَكَيْنِ إِذَا طَأْطَأَ رَأْسَهُ قَطَرَ وَإِذَا رَفَعَهُ تَحَدَّرَ مِنْهُ جُمَّانٌ كَاللُّؤْلُؤِ قَالَ وَلَا يَجِدُ رِيحَ نَفْسِهِ يَعْنِي أَحَدًا إِلَّا مَاتَ وَرِيحُ نَفْسِهِ مُنْتَهَى بَصَرِهِ قَالَ فَيَطْلُبُهُ حَتَّى يُدْرِكَهُ بِبَابِ لُدٍّ فَيَقْتُلَهُ قَالَ فَيَلْبَثُ كَذَلِكَ مَا شَاءَ اللَّهُ قَالَ ثُمَّ يُوحِي اللَّهُ إِلَيْهِ أَنْ حَوِّزْ عِبَادِي إِلَى الطُّورِ فَإِنِّي قَدْ أَنْزَلْتُ عِبَادًا لِي لَا يَدَانِ لِأَحَدٍ بِقِتَالِهِمْ قَالَ وَيَبْعَثُ اللَّهُ يَأْجُوجَ وَمَأْجُوجَ وَهُمْ كَمَا قَالَ اللَّهُ{ مِنْ كُلِّ حَدَبٍ يَنْسِلُونَ }قَالَ فَيَمُرُّ أَوَّلُهُمْ بِبُحَيْرَةِ الطَّبَرِيَّةِ فَيَشْرَبُ مَا فِيهَا ثُمَّ يَمُرُّ بِهَا آخِرُهُمْ فَيَقُولُ لَقَدْ كَانَ بِهَذِهِ مَرَّةً مَاءٌ ثُمَّ يَسِيرُونَ حَتَّى يَنْتَهُوا إِلَى جَبَلِ بَيْتِ مَقْدِسٍ فَيَقُولُونَ لَقَدْ قَتَلْنَا مَنْ فِي الْأَرْضِ فَهَلُمَّ فَلْنَقْتُلْ مَنْ فِي السَّمَاءِ فَيَرْمُونَ بِنُشَّابِهِمْ إِلَى السَّمَاءِ فَيَرُدُّ اللَّهُ عَلَيْهِمْ نُشَّابَهُمْ مُحْمَرًّا دَمًا وَيُحَاصَرُ عِيسَى ابْنُ مَرْيَمَ وَأَصْحَابُهُ حَتَّى يَكُونَ رَأْسُ الثَّوْرِ يَوْمَئِذٍ خَيْرًا لِأَحَدِهِمْ مِنْ مِائَةِ دِينَارٍ لِأَحَدِكُمْ الْيَوْمَ قَالَ فَيَرْغَبُ عِيسَى ابْنُ مَرْيَمَ إِلَى اللَّهِ وَأَصْحَابُهُ قَالَ فَيُرْسِلُ اللَّهُ إِلَيْهِمْ النَّغَفَ فِي رِقَابِهِمْ فَيُصْبِحُونَ فَرْسَى مَوْتَى كَمَوْتِ نَفْسٍ وَاحِدَةٍ قَالَ وَيَهْبِطُ عِيسَى وَأَصْحَابُهُ فَلَا يَجِدُ مَوْضِعَ شِبْرٍ إِلَّا وَقَدْ مَلَأَتْهُ زَهَمَتُهُمْ وَنَتَنُهُمْ وَدِمَاؤُهُمْ قَالَ فَيَرْغَبُ عِيسَى إِلَى اللَّهِ وَأَصْحَابُهُ قَالَ فَيُرْسِلُ اللَّهُ عَلَيْهِمْ طَيْرًا كَأَعْنَاقِ الْبُخْتِ قَالَ فَتَحْمِلُهُمْ فَتَطْرَحُهُمْ بِالْمَهْبِلِ وَيَسْتَوْقِدُ الْمُسْلِمُونَ مِنْ قِسِيِّهِمْ وَنُشَّابِهِمْ وَجِعَابِهِمْ سَبْعَ سِنِينَ قَالَ وَيُرْسِلُ اللَّهُ عَلَيْهِمْ مَطَرًا لَا يُكَنُّ مِنْهُ بَيْتُ وَبَرٍ وَلَا مَدَرٍ قَالَ فَيَغْسِلُ الْأَرْضَ فَيَتْرُكُهَا كَالزَّلَفَةِ قَالَ ثُمَّ يُقَالُ لِلْأَرْضِ أَخْرِجِي ثَمَرَتَكِ وَرُدِّي بَرَكَتَكِ فَيَوْمَئِذٍ تَأْكُلُ الْعِصَابَةُ مِنْ الرُّمَّانَةِ وَيَسْتَظِلُّونَ بِقَحْفِهَا وَيُبَارَكُ فِي الرِّسْلِ حَتَّى إِنَّ الْفِئَامَ مِنْ النَّاسِ لَيَكْتَفُونَ بِاللِّقْحَةِ مِنْ الْإِبِلِ وَإِنَّ الْقَبِيلَةَ لَيَكْتَفُونَ بِاللِّقْحَةِ مِنْ الْبَقَرِ وَإِنَّ الْفَخِذَ لَيَكْتَفُونَ بِاللِّقْحَةِ مِنْ الْغَنَمِ فَبَيْنَمَا هُمْ كَذَلِكَ إِذْ بَعَثَ اللَّهُ رِيحًا فَقَبَضَتْ رُوحَ كُلِّ مُؤْمِنٍ وَيَبْقَى سَائِرُ النَّاسِ يَتَهَارَجُونَ كَمَا تَتَهَارَجُ الْحُمُرُ فَعَلَيْهِمْ تَقُومُ السَّاعَةُقَالَ أَبُو عِيسَى هَذَا حَدِيثٌ حَسَنٌ صَحِيحٌ غَرِيبٌ لَا نَعْرِفُهُ إِلَّا مِنْ حَدِيثِ عَبْدِ الرَّحْمَنِ بْنِ يَزِيدَ بْنِ جَابِرٍ
بىزگە [ئەلى بىن ھۇجر] بىزگە [ئەل ۋەلىد بىن مۇسلىم] ۋە [ئابدۇللاھ بىن ئابدۇراھمان بىن يەزىد بىن جابىر] دىن ئېيتقان بىرىنىڭ ھەدىسى يەنە بىر ھەدىستە بار، [ئابدۇرراھمان بىن يەزىد بىن جابىر] دىن [يەھيا بىن جابىر ئەس توئى] دىن [ئابدۇرراھمان بىن جۇبەير] دىن [ئۇنىڭ دادىسى جۇبەير بىن نۇفېير] دىن [ئەن نەۋۋاس بىن سامان ئەل كىلائى] مۇنداق دەيدۇ: بىر كۈنى ئەتىگەندە، رەسۇلۇللاھ سەللەللاھۇ ئەلەيھى ۋەسەللەم دەججالنى تىلغا ئالدى، ئۇ ئاۋازىنى پەسەيتىپ، ئاۋازىنى كۆتۈردى، بىز ئۇنىڭ بىر توپ خورما دەرىخى ئىچىدە ئىكەنلىكىنى ئويلاپ قالدۇق. بىز رەسۇلۇللاھ سەللەللاھۇ ئەلەيھى ۋەسەللەمنىڭ يېنىدا قالدىق، ئاندىن قايتىپ كەلدۇق، ئۇ بۇنى بىلىپ قالدى، ئاندىن: «سىلەر نېمىشقا؟» دەپ سورىدى. بىز جاۋاب بەردۇق: ئى ئاللاھنىڭ ئەلچىسى، پادىشاھ بىر كۈنى ئەتىگەندە دەججالنى تىلغا ئالدى، ئۇ ئاۋازىنى پەس قىلىپ، ئاۋازىنى كۆتۈردى، بىز ئۇنىڭ خورما دەرىخى ئارىسىدا ئىكەنلىكىنى ئويلاپ قالدۇق. ئۇ مۇنداق دېدى: «مەن سىلەردىن ئەنسىرەيدىغان دەججالدىن باشقا، ئەگەر ئۇ پەيدا بولسا ۋە مەن سىلەرنىڭ ئاراڭلاردا بولسام، مەن ئۇنى مەغلۇپ قىلىمەن، سىلەرنى ئەمەس، ئەگەر ئۇ پەيدا بولسا ۋە مەن ئەمدى سىلەرنىڭ ئاراڭلاردا بولمىسام، ھەممەيلەن ئۆزىنىڭ قوغدىغۇچىسى، ئاللاھ مېنىڭ ھەر بىر مۇسۇلمان ئۈچۈن ئورۇنباسارىم، ئۇ بىر ياش يىگىت. بۇرمىلانغان، كۆزلىرى چىقىپ تۇرغان، ئابدۇل ئۇززا بىن قەتانغا ئوخشايدۇ. سىلەردىن كىم ئۇنى كۆرسە، غار ئەھلىدىن كەلگەن خەتنىڭ باشلىنىشىنى ئوقۇسۇن - ئەل كەھف -، ئۇ سۈرىيە بىلەن ئىراق ئارىسىدا پەيدا بولۇپ، ئوڭ ۋە سول تەرەپكە نۇرغۇن زىيان سالدى، ئى ئاللاھنىڭ بەندىلىرى، چىداملىق بولۇڭلار». بىز: ئۇ يەر يۈزىدە قانچە ۋاقىت تۇردى دەپ سورىدۇق؟ رەسۇلۇللاھ سەللەللاھۇ ئەلەيھى ۋەسەللەم جاۋاب بەردى: «قىرىق كۈن، بىر كۈن بىر يىلغا، بىر كۈن بىر ئايغا، بىر كۈن پېكانغا، قالغان كۈنلەر سىلەرنىڭ كۈنلىرىڭلارغا ئوخشايدۇ». ئەن نەۋۋاس مۇنداق دەيدۇ: بىز: ئى ئاللاھنىڭ پەيغەمبىرى، بىر كۈننىڭ بىر يىلغا ئوخشاش بولۇشى توغرىسىدا قانداق ئويلايسىز، بىر كۈن ناماز ئوقۇشىمىز يېتەرلىكمۇ؟ دەپ سورىدۇق. پەيغەمبەر ئەلەيھىسسالام: ياق، لېكىن ئۇنىڭ ئۈچۈن ھېسابلاپ بېقىڭلار، دەپ جاۋاب بەردى. ئەن نەۋۋاس مۇنداق دېدى: بىز: ئى ئاللاھنىڭ پەيغەمبىرى، يەر يۈزىدە قانچىلىك تېز بولىدۇ؟ دەپ سورىدۇق. رەسۇلۇللاھ سەللەللاھۇ ئەلەيھى ۋەسەللەم جاۋاب بەردى: شامال چىقارغان يامغۇرغا ئوخشاش، ئۇ خەلقنىڭ يېنىغا كېلىپ ئۇلارنى چاقىردى، ئۇلار ئۇنىڭغا يالغان سۆزلەپ، ئۇنىڭ سۆزلىرىنى ئۆزگەرتتى، ئۇ ئۇلارنى تاشلاپ كەتتى، ئۇلارنىڭ مال-مۈلكى ئۇنىڭ ئارقىسىدىن قوغلاپ ماڭدى، ئۇلار ھېچ نەرسىسى قالمىغۇچە. ئاندىن ئۇ خەلقنىڭ يېنىغا كېلىپ ئۇلارنى چاقىردى، ئۇلار ئۇنى قوبۇل قىلدى، ئۇ ئاسمانغا يامغۇر ياغدۇرۇشنى بۇيرۇدى، ئاسمانغا يامغۇر ياغدۇردى، يەرگە ئۆسۈملۈكلەرنى ئۆستۈرۈشنى بۇيرۇدى، ئاندىن يەر ئۆسۈملۈكلەرنى ئۆستۈردى، ئاندىن ئۇلارنىڭ چارۋىلىرى ئۇزۇن، قورساقلىرى كەڭ ۋە سۈت خالتىلىرى بىلەن ئۆيىگە قايتىپ كەلدى، ئاندىن دەججال خارابىلىككە ئايلانغان كەنتكە كېلىپ ئۇنىڭغا: «ئەمدىكلىرىڭنى چىقار» دېدى. دەججال ئۇنى تاشلاپ كەتتى، يەر يۈزىدىكى بايلىقلار ئۇنىڭغا خانىش ھەرىسىگە ئوخشاش ئەگىشتى، ئاندىن ئۇ بىر يىگىتنى چاقىردى، ئۇنى قىلىچ بىلەن كېسىپ، ئىككى پارچىغا بۆلدى، ئاندىن ئۇنى چاقىردى، يىگىت تۇيۇقسىز پەيدا بولدى، ئۇنىڭ يۈزى پارقىراپ كۈلۈپ كەتتى، ئۇ شۇنداق بولغاندا، تۇيۇقسىز مەريەم ئوغلى ئەيسا زەپەراننىڭ مايغا چىلانغان ئىككى كىيىمىنى كىيىپ، ئىككى قولىنى ئىككى ھەسەلنىڭ قانىتىگە قويۇپ، شام شەرقىدىكى مۇناردا ئاق رەڭلىك ھالدا چۈشۈپ كەلدى. پەرىشتىلەر بېشىنى تۆۋەن سالغاندا سۇ تامچىلايتتى، بېشىنى كۆتۈرگەندە تەرلىرى مەرۋايىتتەك ئېقىپ تۇراتتى. رەسۇلۇللاھ سەللەللاھۇ ئەلەيھى ۋەسەللەم مۇنداق دېگەن: «ھېچكىم ئۇنىڭ نەپىسىنى پۇرايالمايدۇ، چوقۇم ئۆلىدۇ، نەپىسىنىڭ پۇرىقى كۆزى كۆرگۈچە يېتىپ بارىدۇ». رەسۇلۇللاھ سەللەللاھۇ ئەلەيھى ۋەسەللەم مۇنداق دېگەن: «ئىسا ئەلەيھىسسالام دەججالنى ئىزدەپ، ئۇنى لۇدد ئىشىكىدە ئۇچراتقاندىن كېيىن ئۆلتۈردى». رەسۇلۇللاھ سەللەللاھۇ ئەلەيھى ۋەسەللەم مۇنداق دېگەن: «ئۇ يەنە ئۇزۇن ۋاقىت تۇرۇپ، ئاللاھ ئۇنىڭغا كىشىلەرنى تۇرسىناغا باشلاپ بېرىشنى ۋەھىي قىلغانغا قەدەر تۇرغان، چۈنكى مەن ھېچكىمنىڭ قارشى تۇرالمايدىغان بەندىلىرىمنى ئورۇنلاشتۇردۇم». رەسۇلۇللاھ سەللەللاھۇ ئەلەيھى ۋەسەللەم مۇنداق دېگەن: «ئاللاھ يەجۇج ۋە مەجۇجنى ئەۋەتتى، ئۇلار ئېيتىلغىنىدەك: «ئۇلار ئېگىز قەلئەلەردىن تېزلا چۈشۈپ كەتتى». -ئەنبىيا 96- ئايەتتە، رەسۇلۇللاھ مۇنداق دېگەن: «ئاندىن بىرىنچىسى تەبارىيە كۆلىدىن ئۆتۈپ سۇ ئىچتى، ئاندىن ئەڭ ئاخىرقىسى ئۆتۈپ: بۇ يەردە سۇ بار ئىدى، دېدى». ئۇلار بەيتۇل مەقدىس تېغىغا يېتىپ بارغۇچە يولغا چىقتى، ئۇلار: «بىز يەر يۈزىدىكىلەرنى ئۆلتۈردۇق، ئاسماندىكىلەرنى ئۆلتۈرەيلى» دېدى. ئۇلار ئوقلىرىنى ئاسمانغا قارىتىپ ئاتتى، ئاللاھ ئۇلارنىڭ ئوقلىرىنى قانغا بويادى. مەريەم ئوغلى ئەيسا ۋە ئۇنىڭ ھەمراھلىرى قورشاۋدا قالدى، بۈگۈن ئۇلارنىڭ بىرى ئۈچۈن بىر موينىڭ بېشى سىلەرنىڭ بىرى ئۈچۈن يۈز دىناردىن ياخشىراق ئىدى. ئاندىن مەريەم ئوغلى ئەيسا ۋە ئۇنىڭ ھەمراھلىرى ئاللاھقا دۇئا قىلدى. ئاللاھنىڭ ئەلچىسى (ئاللاھنىڭ تەرىپلىشى ۋە ئامانلىقى بولسۇن): «ئاندىن ئاللاھ ئۇلارنىڭ بوينىغا قۇرتلارنى ئەۋەتتى، ئۇلار بىر جاننىڭ ئۆلۈمىدەك ئۆلدى. ئاندىن ئەيسا ۋە ئۇنىڭ ھەمراھلىرى كەلدى، بىر قەۋەتمۇ بوشلۇق قالمىدى، ئۇ يەر ئۇلارنىڭ ئۆلۈك جەسەتلىرى ۋە قانلىرىنىڭ پۇرىقى بىلەن تولۇپ كەتتى» دېدى. پەيغەمبەر ئەلەيھىسسالام: «ئاندىن ئەيسا ۋە ئۇنىڭ ھەمراھلىرى ئاللاھقا دۇئا قىلدى، ئاللاھ تۆگىنىڭ بوينىغا ئوخشاش بىر قۇش ئەۋەتتى» دېدى. رەسۇلۇللاھ سەللەللاھۇ ئەلەيھى ۋەسەللەم مۇنداق دېدى: «قۇش ئۇلارنى ئېلىپ يەرگە تاشلىدى، مۇسۇلمانلار ئوقلىرى، ئوقلىرى ۋە تىكەنلىرىنى يەتتە يىل يېقىلغۇ قىلىپ ئىشلەتتى». رەسۇلۇللاھ سەللەللاھۇ ئەلەيھى ۋەسەللەم مۇنداق دېدى: «ئاندىن ئاللاھ ئۇلارغا يامغۇر ياغدۇردى، يامغۇرنىڭ ئالدىنى ئالىدىغان پەيدىن ياسالغان ئۆي ياكى تۇپراقتىن ياسالغان ئۆي يوق ئىدى». پەيغەمبەر سەللەللاھۇ ئەلەيھى ۋەسەللەم مۇنداق دېدى: «يامغۇر يەرنى يۇيۇپ، ھەممە يەردە كۆلچەكلەرنى قالدۇرىدۇ». رەسۇلۇللاھ سەللەللاھۇ ئەلەيھى ۋەسەللەم مۇنداق دېدى: «ئۇنىڭدىن كېيىن يەرگە: مېۋىلىرىڭلارنى چىقىرىپ بەرىكىتىڭلارنى قايتۇرۇڭلار، دېيىلدى. شۇ چاغدا بىر توپ كىشىلەر ئانار يېدى، تېرىلىرىنى پاناھگاھ قىلىپ ئىشلەتتى، سۈتلىرى بەرىكەتلىك بولدى، بىر توپ كىشىلەر تۆگە سۈتى بىلەن، بىر قەبىلە سۈت سېغىش بىلەن، بەزى تۇغقانلار سۈت سېغىش بىلەن رازى بولدى. ئۇلار شۇنداق تۇرغاندا، ئاللاھ سۇبھانەھۇ ۋە تەئالا بىر شامال ئەۋەتىپ، ھەر بىر مۇئمىننىڭ جېنىنى ئالدى، قالغانلىرى ئېشەكلەرنىڭ جۈپلىشىشىگە ئوخشاش ئاشكارا جىنسىي مۇناسىۋەت قىلدى. شۇڭا قىيامەت ئۇلارغا باغلىق بولدى». ئەبۇ ئىسا مۇنداق دېدى: بۇ ھەدىس ھەسەن سەھىھ غەرىب، بىز ئۇنى پەقەت ئابدۇراھمان بىن يەزىد بىن جابىرنىڭ ھەدىسىدىن بىلىمىز.