Hadith Representative
Nabi Isa mencari Dajjal hingga menemuinya di pintu Ludd lalu membunuhnya
Imam Tirmidzi : 2166حَدَّثَنَا عَلِيُّ بْنُ حُجْرٍ أَخْبَرَنَا الْوَلِيدُ بْنُ مُسْلِمٍ وَعَبْدُ اللَّهِ بْنُ عَبْدِ الرَّحْمَنِ بْنِ يَزِيدَ بْنِ جَابِرٍ دَخَلَ حَدِيثُ أَحَدِهِمَا فِي حَدِيثِ الْآخَرِ عَنْ عَبْدِ الرَّحْمَنِ بْنِ يَزِيدَ بْنِ جَابِرٍ عَنْ يَحْيَى بْنِ جَابِرٍ الطَّائِيِّ عَنْ عَبْدِ الرَّحْمَنِ بْنِ جُبَيْرٍ عَنْ أَبِيهِ جُبَيْرِ بْنِ نُفَيْرٍ عَنْ النَّوَّاسِ بْنِ سَمْعَانَ الْكِلَابِيِّ قَالَذَكَرَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ الدَّجَّالَ ذَاتَ غَدَاةٍ فَخَفَّضَ فِيهِ وَرَفَّعَ حَتَّى ظَنَنَّاهُ فِي طَائِفَةِ النَّخْلِ قَالَ فَانْصَرَفْنَا مِنْ عِنْدِ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ ثُمَّ رَجَعْنَا إِلَيْهِ فَعَرَفَ ذَلِكَ فِينَا فَقَالَ مَا شَأْنُكُمْ قَالَ قُلْنَا يَا رَسُولَ اللَّهِ ذَكَرْتَ الدَّجَّالَ الْغَدَاةَ فَخَفَّضْتَ فِيهِ وَرَفَّعْتَ حَتَّى ظَنَنَّاهُ فِي طَائِفَةِ النَّخْلِ قَالَ غَيْرُ الدَّجَّالِ أَخْوَفُ لِي عَلَيْكُمْ إِنْ يَخْرُجْ وَأَنَا فِيكُمْ فَأَنَا حَجِيجُهُ دُونَكُمْ وَإِنْ يَخْرُجْ وَلَسْتُ فِيكُمْ فَامْرُؤٌ حَجِيجُ نَفْسِهِ وَاللَّهُ خَلِيفَتِي عَلَى كُلِّ مُسْلِمٍ إِنَّهُ شَابٌّ قَطَطٌ عَيْنُهُ طَافِئَةٌ شَبِيهٌ بِعَبْدِ الْعُزَّى بْنِ قَطَنٍ فَمَنْ رَآهُ مِنْكُمْ فَلْيَقْرَأْ فَوَاتِحَ سُورَةِ أَصْحَابِ الْكَهْفِ قَالَ يَخْرُجُ مَا بَيْنَ الشَّامِ وَالْعِرَاقِ فَعَاثَ يَمِينًا وَشِمَالًا يَا عِبَادَ اللَّهِ اثْبُتُوا قَالَ قُلْنَا يَا رَسُولَ اللَّهِ وَمَا لَبْثُهُ فِي الْأَرْضِ قَالَ أَرْبَعِينَ يَوْمًا يَوْمٌ كَسَنَةٍ وَيَوْمٌ كَشَهْرٍ وَيَوْمٌ كَجُمُعَةٍ وَسَائِرُ أَيَّامِهِ كَأَيَّامِكُمْ قَالَ قُلْنَا يَا رَسُولَ اللَّهِ أَرَأَيْتَ الْيَوْمَ الَّذِي كَالسَّنَةِ أَتَكْفِينَا فِيهِ صَلَاةُ يَوْمٍ قَالَ لَا وَلَكِنْ اقْدُرُوا لَهُ قَالَ قُلْنَا يَا رَسُولَ اللَّهِ فَمَا سُرْعَتُهُ فِي الْأَرْضِ قَالَ كَالْغَيْثِ اسْتَدْبَرَتْهُ الرِّيحُ فَيَأْتِي الْقَوْمَ فَيَدْعُوهُمْ فَيُكَذِّبُونَهُ وَيَرُدُّونَ عَلَيْهِ قَوْلَهُ فَيَنْصَرِفُ عَنْهُمْ فَتَتْبَعُهُ أَمْوَالُهُمْ وَيُصْبِحُونَ لَيْسَ بِأَيْدِيهِمْ شَيْءٌ ثُمَّ يَأْتِي الْقَوْمَ فَيَدْعُوهُمْ فَيَسْتَجِيبُونَ لَهُ وَيُصَدِّقُونَهُ فَيَأْمُرُ السَّمَاءَ أَنْ تُمْطِرَ فَتُمْطِرَ وَيَأْمُرُ الْأَرْضَ أَنْ تُنْبِتَ فَتُنْبِتَ فَتَرُوحُ عَلَيْهِمْ سَارِحَتُهُمْ كَأَطْوَلِ مَا كَانَتْ ذُرًا وَأَمَدِّهِ خَوَاصِرَ وَأَدَرِّهِ ضُرُوعًا قَالَ ثُمَّ يَأْتِي الْخَرِبَةَ فَيَقُولُ لَهَا أَخْرِجِي كُنُوزَكِ فَيَنْصَرِفُ مِنْهَا فَيَتْبَعُهُ كَيَعَاسِيبِ النَّحْلِ ثُمَّ يَدْعُو رَجُلًا شَابًّا مُمْتَلِئًا شَبَابًا فَيَضْرِبُهُ بِالسَّيْفِ فَيَقْطَعُهُ جِزْلَتَيْنِ ثُمَّ يَدْعُوهُ فَيُقْبِلُ يَتَهَلَّلُ وَجْهُهُ يَضْحَكُ فَبَيْنَمَا هُوَ كَذَلِكَ إِذْ هَبَطَ عِيسَى ابْنُ مَرْيَمَ عَلَيْهِ السَّلَام بِشَرْقِيِّ دِمَشْقَ عِنْدَ الْمَنَارَةِ الْبَيْضَاءِ بَيْنَ مَهْرُودَتَيْنِ وَاضِعًا يَدَيْهِ عَلَى أَجْنِحَةِ مَلَكَيْنِ إِذَا طَأْطَأَ رَأْسَهُ قَطَرَ وَإِذَا رَفَعَهُ تَحَدَّرَ مِنْهُ جُمَّانٌ كَاللُّؤْلُؤِ قَالَ وَلَا يَجِدُ رِيحَ نَفْسِهِ يَعْنِي أَحَدًا إِلَّا مَاتَ وَرِيحُ نَفْسِهِ مُنْتَهَى بَصَرِهِ قَالَ فَيَطْلُبُهُ حَتَّى يُدْرِكَهُ بِبَابِ لُدٍّ فَيَقْتُلَهُ قَالَ فَيَلْبَثُ كَذَلِكَ مَا شَاءَ اللَّهُ قَالَ ثُمَّ يُوحِي اللَّهُ إِلَيْهِ أَنْ حَوِّزْ عِبَادِي إِلَى الطُّورِ فَإِنِّي قَدْ أَنْزَلْتُ عِبَادًا لِي لَا يَدَانِ لِأَحَدٍ بِقِتَالِهِمْ قَالَ وَيَبْعَثُ اللَّهُ يَأْجُوجَ وَمَأْجُوجَ وَهُمْ كَمَا قَالَ اللَّهُ{ مِنْ كُلِّ حَدَبٍ يَنْسِلُونَ }قَالَ فَيَمُرُّ أَوَّلُهُمْ بِبُحَيْرَةِ الطَّبَرِيَّةِ فَيَشْرَبُ مَا فِيهَا ثُمَّ يَمُرُّ بِهَا آخِرُهُمْ فَيَقُولُ لَقَدْ كَانَ بِهَذِهِ مَرَّةً مَاءٌ ثُمَّ يَسِيرُونَ حَتَّى يَنْتَهُوا إِلَى جَبَلِ بَيْتِ مَقْدِسٍ فَيَقُولُونَ لَقَدْ قَتَلْنَا مَنْ فِي الْأَرْضِ فَهَلُمَّ فَلْنَقْتُلْ مَنْ فِي السَّمَاءِ فَيَرْمُونَ بِنُشَّابِهِمْ إِلَى السَّمَاءِ فَيَرُدُّ اللَّهُ عَلَيْهِمْ نُشَّابَهُمْ مُحْمَرًّا دَمًا وَيُحَاصَرُ عِيسَى ابْنُ مَرْيَمَ وَأَصْحَابُهُ حَتَّى يَكُونَ رَأْسُ الثَّوْرِ يَوْمَئِذٍ خَيْرًا لِأَحَدِهِمْ مِنْ مِائَةِ دِينَارٍ لِأَحَدِكُمْ الْيَوْمَ قَالَ فَيَرْغَبُ عِيسَى ابْنُ مَرْيَمَ إِلَى اللَّهِ وَأَصْحَابُهُ قَالَ فَيُرْسِلُ اللَّهُ إِلَيْهِمْ النَّغَفَ فِي رِقَابِهِمْ فَيُصْبِحُونَ فَرْسَى مَوْتَى كَمَوْتِ نَفْسٍ وَاحِدَةٍ قَالَ وَيَهْبِطُ عِيسَى وَأَصْحَابُهُ فَلَا يَجِدُ مَوْضِعَ شِبْرٍ إِلَّا وَقَدْ مَلَأَتْهُ زَهَمَتُهُمْ وَنَتَنُهُمْ وَدِمَاؤُهُمْ قَالَ فَيَرْغَبُ عِيسَى إِلَى اللَّهِ وَأَصْحَابُهُ قَالَ فَيُرْسِلُ اللَّهُ عَلَيْهِمْ طَيْرًا كَأَعْنَاقِ الْبُخْتِ قَالَ فَتَحْمِلُهُمْ فَتَطْرَحُهُمْ بِالْمَهْبِلِ وَيَسْتَوْقِدُ الْمُسْلِمُونَ مِنْ قِسِيِّهِمْ وَنُشَّابِهِمْ وَجِعَابِهِمْ سَبْعَ سِنِينَ قَالَ وَيُرْسِلُ اللَّهُ عَلَيْهِمْ مَطَرًا لَا يُكَنُّ مِنْهُ بَيْتُ وَبَرٍ وَلَا مَدَرٍ قَالَ فَيَغْسِلُ الْأَرْضَ فَيَتْرُكُهَا كَالزَّلَفَةِ قَالَ ثُمَّ يُقَالُ لِلْأَرْضِ أَخْرِجِي ثَمَرَتَكِ وَرُدِّي بَرَكَتَكِ فَيَوْمَئِذٍ تَأْكُلُ الْعِصَابَةُ مِنْ الرُّمَّانَةِ وَيَسْتَظِلُّونَ بِقَحْفِهَا وَيُبَارَكُ فِي الرِّسْلِ حَتَّى إِنَّ الْفِئَامَ مِنْ النَّاسِ لَيَكْتَفُونَ بِاللِّقْحَةِ مِنْ الْإِبِلِ وَإِنَّ الْقَبِيلَةَ لَيَكْتَفُونَ بِاللِّقْحَةِ مِنْ الْبَقَرِ وَإِنَّ الْفَخِذَ لَيَكْتَفُونَ بِاللِّقْحَةِ مِنْ الْغَنَمِ فَبَيْنَمَا هُمْ كَذَلِكَ إِذْ بَعَثَ اللَّهُ رِيحًا فَقَبَضَتْ رُوحَ كُلِّ مُؤْمِنٍ وَيَبْقَى سَائِرُ النَّاسِ يَتَهَارَجُونَ كَمَا تَتَهَارَجُ الْحُمُرُ فَعَلَيْهِمْ تَقُومُ السَّاعَةُقَالَ أَبُو عِيسَى هَذَا حَدِيثٌ حَسَنٌ صَحِيحٌ غَرِيبٌ لَا نَعْرِفُهُ إِلَّا مِنْ حَدِيثِ عَبْدِ الرَّحْمَنِ بْنِ يَزِيدَ بْنِ جَابِرٍ
Безгә ['Али бин Хуҗр] безгә [Әл-Вәлид бин Мөслим] һәм [Абдулла бин Абдуррахман бин Язид бин Җәбир] сөйләгән бер хәдис икенче хәдистә бар, [Абдулла бин Язид бин Җәбир]дән [Яхья бин Җәбир Әс То'и]дән [Абдулла бин Җүбәйр]дән [аның әтисе, Җүбәйр бин Нуфәйр]дән [Ән Нәүвас бин Сам'ан Әл-Килай] болай диде: Беркөнне иртән Рәсүлүллаһ салләллаһу галәйһи вәссәлам Дәҗҗал турында искә алды, ул тавышын киметте һәм без аны хөрмә агачлары арасында дип уйлаганчы тавышын күтәрде. Без Аллаһның Илчесе салләллаһу галәйһи вәссәлам янында калдык, аннары кире кайттык, ул моны белде һәм аннары сорады: "Ни өчен сез?" Без җавап бирдек: Әй Аллаһның Илчесе, патша бер көнне иртән Дәҗҗал турында искә алды, ул тавышын киметте һәм күтәрде, хәтта без аны хөрмә агачлары арасында дип уйлаганчы. Ул әйтте: "Мин сезнең өчен күбрәк борчылам Дәҗҗалдан тыш, әгәр ул күренсә һәм мин сезнең арагызда булсам, мин аны җиңәрмен, сезне түгел. Әгәр ул күренсә һәм мин сезнең арагызда булмасам, һәркем үзенең яклаучысы һәм Аллаһ һәр мөселман өчен минем алмашым, ул яшь кеше. Бөдрә чәчле, күзләре чыгып тора, Абдул Әл-Гузза бин Катан кебек. Аны кем күрсә, мәгарә ияләреннән килгән хатның башын укып чыксын - Әл-Кәхф -, ул Сүрия белән Гыйрак арасында күренде һәм уңга да, сулга да күп зыян китерде, әй Аллаһ коллары, нык булыгыз." Без сорадык: Ул җирдә күпме вакыт торды? Рәсүлүллаһ салләллаһу галәйһи вә сәләм җавап бирде: "Кырык көн, бер көн ел кебек, бер көн ай кебек, бер көн пекан кебек, калган көннәр сезнең көннәрегез кебек". Нәүвас болай диде: Без сорадык: Әй Аллаһның Илчесе, бер көн бер ел кебек булуы турында нәрсә уйлыйсыз, безгә бер көн намаз уку җитәме? Рәсүлүллаһ салләллаһу галәйһи вә сәләм: "Юк, ләкин аның өчен чамалап карагыз", - дип җавап бирде. Нәүвас болай диде: Без сорадык: Әй Аллаһның Илчесе, җирдә ул нинди тизлек белән үтә?" Рәсүлүллаһ салләллаһу галәйһи вәссәлам җавап бирде: Җил очырткан яңгыр кебек, ул кешеләргә килеп аларны чакырды, алар аңа ялганладылар һәм сүзләрен кире кактылар, ул аларны ташлады, һәм аларның маллары артыннан бернәрсә дә калмаганчы куып барды, аннан соң ул кешеләргә килеп аларны чакырды, алар аны кабул иттеләр, ул күккә яңгыр җибәрергә боерды, аннары күккә яңгыр җибәрде, җиргә үсемлекләр үстерергә боерды, аннары җир үсемлекләр үстерде, аннары аларның терлекләре озын өркечләр, киң корсаклар һәм тулы сөт капчыклары белән өйләренә кайтты, аннары Дәҗҗал җимерек хәлдә калган авылга килде һәм аңа әйтте: "Сакланган акчаңны ал, аннары Дәҗҗал аны ташлап китте, һәм җир байлыгы аның артыннан патшабикә умарта корты кебек килде". Ул бер егетне чакырды, аны кылыч белән кисеп алды, аннары ике өлешкә кисеп алды, аннары чакырды, һәм егет кинәт пәйда булды, аның йөзе нурланып көлде. Ул шулай булгач, кинәт Мәрьям улы Гайсә Димәшкнең көнчыгышындагы манарада ак төстә, ике Зәгъфәранның майга манылган киемен киеп, ике кулын ике умарта канатына куеп төште. фәрештәләр, башын аска төшергәч, су тамчылар иде, ә башын күтәргәч, тир энҗе кебек агып чыкты. Рәсүлүллаһ салләллаһу галәйһи вә сәләм әйтте: "Беркем дә аның сулышын сизә алмый, әлбәттә, үләчәк, һәм аның сулышының исе күзләре күргән урынга кадәр барып җитәчәк". Рәсүлүллаһ салләллаһу галәйһи вә сәләм әйтте: "Гайсә Дәҗҗалны эзләде, аны Лүдд ишегендә очратты, аннары үтерде". Рәсүлүллаһ салләллаһу галәйһи вә сәләм әйтте: "Ул шулай ук озак вакыт яшәде, Аллаһ аңа кешеләрне Турсинага алып барырга вәхий иткәнче, чөнки Мин беркем дә каршы тора алмаган колларымны урнаштырдым". Рәсүлүллаһ салләллаһу галәйһи вә сәләм әйтте: "Аллаһ Йәҗҗ һәм Мәҗҗҗны җибәрде, алар әйтелгәнчә: "Биек кальгалардан алар тиз төштеләр". - Әл-Әнбия 96-, Аллаһның рәсүле (салләллаһу галәйһи вә сәлләм) әйтте: "Аннары беренчесе Тәбәрия күле яныннан үтеп эчте, аннары соңгысы үтеп: "Монда су бар иде", - диде." Алар Бәйтүл Мәкъдис тавына җиткәнче юл тоттылар, алар: "Без җирдәгеләрне үтердек, әйдәгез, күктәгеләрне үтерик", - диделәр. Алар укларын күккә аттылар, һәм Аллаһ аларның укларын канга бояды. Мәрьям улы Гайсә һәм аның юлдашлары чолгап алынган иде, хәтта бүген аларның берсе өчен йөз динардан да яхшырак булган буйвол башы иде. Аннары Мәрьям улы Гайсә һәм аның юлдашлары Аллаһка дога кылдылар. Аллаһның пәйгамбәре (аңа Аллаһның рәхмәте һәм сәламе булсын!) әйтте: "Шуннан соң Аллаһ аларның муеннарына кортлар җибәрде, һәм алар бер җанның үлеме кебек үлделәр. Шуннан соң Гайсә һәм аның юлдашлары килделәр, һәм бер генә карыш та аларның үле гәүдәләре һәм каннарының сасы исе белән тулмады." Рәсүлүллаһ салләллаһу галәйһи вә сәләм әйтте: "Шуннан соң Гайсә һәм аның юлдашлары Аллаһка дога кылдылар, һәм Аллаһ дөя муенына охшаган кош җибәрде". Рәсүлүллаһ салләллаһу галәйһи вәссәлам болай дигән: «Кош аларны алып, җир чокырына ташлады, мөселманнар җиде ел дәвамында укларын, укларын һәм ояларын ягулык итеп кулландылар». Рәсүлүллаһ салләллаһу галәйһи вәссәлам болай дигән: «Аннары Аллаһ аларга яңгыр яудырды, яңгыр явуын туктата торган каурыйдан яки туфрактан ясалган йорт юк иде». Пәйгамбәр салләллаһу галәйһи вәссәлам болай дигән: «Яңгыр җирне юа һәм һәр җирдә күлмәкләр калдыра». Рәсүлүллаһ салләллаһу галәйһи вәссәлам болай дигән: «Шуннан соң җиргә: Җимешләрегезне чыгарыгыз һәм бәрәкәтләрегезне кайтарыгыз, - дип әйтелде. Шул вакытта бер төркем кеше анар ашады, тиреләрен сыену урыны итеп кулланды, сөтләре бәрәкәтле иде, хәтта бер төркем кеше дөяләр сөте белән канәгать булды, бер кабилә сыерлар сөте белән канәгать булды, ә кайбер туганнар кәҗәләр сөте белән канәгать булдылар. Алар шулай торганда, кинәт Аллаһ Сөбхәнәһү вә Тәгалә җил җибәрде һәм һәр мөэминнең гомерен алды, ә калганнары ишәкләр парлашкан кебек ачыктан-ачык җенси мөнәсәбәттә булдылар. Шулай итеп, аларга Кыямәт куелды». Әбү Гайсә болай диде: «Бу хәдис хәсән сахих гариб, без аны бары тик Абдуррахман бин Язид бин Җәбир хәдисеннән генә беләбез».