Hadith Representative
Nabi Isa mencari Dajjal hingga menemuinya di pintu Ludd lalu membunuhnya
Imam Tirmidzi : 2166حَدَّثَنَا عَلِيُّ بْنُ حُجْرٍ أَخْبَرَنَا الْوَلِيدُ بْنُ مُسْلِمٍ وَعَبْدُ اللَّهِ بْنُ عَبْدِ الرَّحْمَنِ بْنِ يَزِيدَ بْنِ جَابِرٍ دَخَلَ حَدِيثُ أَحَدِهِمَا فِي حَدِيثِ الْآخَرِ عَنْ عَبْدِ الرَّحْمَنِ بْنِ يَزِيدَ بْنِ جَابِرٍ عَنْ يَحْيَى بْنِ جَابِرٍ الطَّائِيِّ عَنْ عَبْدِ الرَّحْمَنِ بْنِ جُبَيْرٍ عَنْ أَبِيهِ جُبَيْرِ بْنِ نُفَيْرٍ عَنْ النَّوَّاسِ بْنِ سَمْعَانَ الْكِلَابِيِّ قَالَذَكَرَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ الدَّجَّالَ ذَاتَ غَدَاةٍ فَخَفَّضَ فِيهِ وَرَفَّعَ حَتَّى ظَنَنَّاهُ فِي طَائِفَةِ النَّخْلِ قَالَ فَانْصَرَفْنَا مِنْ عِنْدِ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ ثُمَّ رَجَعْنَا إِلَيْهِ فَعَرَفَ ذَلِكَ فِينَا فَقَالَ مَا شَأْنُكُمْ قَالَ قُلْنَا يَا رَسُولَ اللَّهِ ذَكَرْتَ الدَّجَّالَ الْغَدَاةَ فَخَفَّضْتَ فِيهِ وَرَفَّعْتَ حَتَّى ظَنَنَّاهُ فِي طَائِفَةِ النَّخْلِ قَالَ غَيْرُ الدَّجَّالِ أَخْوَفُ لِي عَلَيْكُمْ إِنْ يَخْرُجْ وَأَنَا فِيكُمْ فَأَنَا حَجِيجُهُ دُونَكُمْ وَإِنْ يَخْرُجْ وَلَسْتُ فِيكُمْ فَامْرُؤٌ حَجِيجُ نَفْسِهِ وَاللَّهُ خَلِيفَتِي عَلَى كُلِّ مُسْلِمٍ إِنَّهُ شَابٌّ قَطَطٌ عَيْنُهُ طَافِئَةٌ شَبِيهٌ بِعَبْدِ الْعُزَّى بْنِ قَطَنٍ فَمَنْ رَآهُ مِنْكُمْ فَلْيَقْرَأْ فَوَاتِحَ سُورَةِ أَصْحَابِ الْكَهْفِ قَالَ يَخْرُجُ مَا بَيْنَ الشَّامِ وَالْعِرَاقِ فَعَاثَ يَمِينًا وَشِمَالًا يَا عِبَادَ اللَّهِ اثْبُتُوا قَالَ قُلْنَا يَا رَسُولَ اللَّهِ وَمَا لَبْثُهُ فِي الْأَرْضِ قَالَ أَرْبَعِينَ يَوْمًا يَوْمٌ كَسَنَةٍ وَيَوْمٌ كَشَهْرٍ وَيَوْمٌ كَجُمُعَةٍ وَسَائِرُ أَيَّامِهِ كَأَيَّامِكُمْ قَالَ قُلْنَا يَا رَسُولَ اللَّهِ أَرَأَيْتَ الْيَوْمَ الَّذِي كَالسَّنَةِ أَتَكْفِينَا فِيهِ صَلَاةُ يَوْمٍ قَالَ لَا وَلَكِنْ اقْدُرُوا لَهُ قَالَ قُلْنَا يَا رَسُولَ اللَّهِ فَمَا سُرْعَتُهُ فِي الْأَرْضِ قَالَ كَالْغَيْثِ اسْتَدْبَرَتْهُ الرِّيحُ فَيَأْتِي الْقَوْمَ فَيَدْعُوهُمْ فَيُكَذِّبُونَهُ وَيَرُدُّونَ عَلَيْهِ قَوْلَهُ فَيَنْصَرِفُ عَنْهُمْ فَتَتْبَعُهُ أَمْوَالُهُمْ وَيُصْبِحُونَ لَيْسَ بِأَيْدِيهِمْ شَيْءٌ ثُمَّ يَأْتِي الْقَوْمَ فَيَدْعُوهُمْ فَيَسْتَجِيبُونَ لَهُ وَيُصَدِّقُونَهُ فَيَأْمُرُ السَّمَاءَ أَنْ تُمْطِرَ فَتُمْطِرَ وَيَأْمُرُ الْأَرْضَ أَنْ تُنْبِتَ فَتُنْبِتَ فَتَرُوحُ عَلَيْهِمْ سَارِحَتُهُمْ كَأَطْوَلِ مَا كَانَتْ ذُرًا وَأَمَدِّهِ خَوَاصِرَ وَأَدَرِّهِ ضُرُوعًا قَالَ ثُمَّ يَأْتِي الْخَرِبَةَ فَيَقُولُ لَهَا أَخْرِجِي كُنُوزَكِ فَيَنْصَرِفُ مِنْهَا فَيَتْبَعُهُ كَيَعَاسِيبِ النَّحْلِ ثُمَّ يَدْعُو رَجُلًا شَابًّا مُمْتَلِئًا شَبَابًا فَيَضْرِبُهُ بِالسَّيْفِ فَيَقْطَعُهُ جِزْلَتَيْنِ ثُمَّ يَدْعُوهُ فَيُقْبِلُ يَتَهَلَّلُ وَجْهُهُ يَضْحَكُ فَبَيْنَمَا هُوَ كَذَلِكَ إِذْ هَبَطَ عِيسَى ابْنُ مَرْيَمَ عَلَيْهِ السَّلَام بِشَرْقِيِّ دِمَشْقَ عِنْدَ الْمَنَارَةِ الْبَيْضَاءِ بَيْنَ مَهْرُودَتَيْنِ وَاضِعًا يَدَيْهِ عَلَى أَجْنِحَةِ مَلَكَيْنِ إِذَا طَأْطَأَ رَأْسَهُ قَطَرَ وَإِذَا رَفَعَهُ تَحَدَّرَ مِنْهُ جُمَّانٌ كَاللُّؤْلُؤِ قَالَ وَلَا يَجِدُ رِيحَ نَفْسِهِ يَعْنِي أَحَدًا إِلَّا مَاتَ وَرِيحُ نَفْسِهِ مُنْتَهَى بَصَرِهِ قَالَ فَيَطْلُبُهُ حَتَّى يُدْرِكَهُ بِبَابِ لُدٍّ فَيَقْتُلَهُ قَالَ فَيَلْبَثُ كَذَلِكَ مَا شَاءَ اللَّهُ قَالَ ثُمَّ يُوحِي اللَّهُ إِلَيْهِ أَنْ حَوِّزْ عِبَادِي إِلَى الطُّورِ فَإِنِّي قَدْ أَنْزَلْتُ عِبَادًا لِي لَا يَدَانِ لِأَحَدٍ بِقِتَالِهِمْ قَالَ وَيَبْعَثُ اللَّهُ يَأْجُوجَ وَمَأْجُوجَ وَهُمْ كَمَا قَالَ اللَّهُ{ مِنْ كُلِّ حَدَبٍ يَنْسِلُونَ }قَالَ فَيَمُرُّ أَوَّلُهُمْ بِبُحَيْرَةِ الطَّبَرِيَّةِ فَيَشْرَبُ مَا فِيهَا ثُمَّ يَمُرُّ بِهَا آخِرُهُمْ فَيَقُولُ لَقَدْ كَانَ بِهَذِهِ مَرَّةً مَاءٌ ثُمَّ يَسِيرُونَ حَتَّى يَنْتَهُوا إِلَى جَبَلِ بَيْتِ مَقْدِسٍ فَيَقُولُونَ لَقَدْ قَتَلْنَا مَنْ فِي الْأَرْضِ فَهَلُمَّ فَلْنَقْتُلْ مَنْ فِي السَّمَاءِ فَيَرْمُونَ بِنُشَّابِهِمْ إِلَى السَّمَاءِ فَيَرُدُّ اللَّهُ عَلَيْهِمْ نُشَّابَهُمْ مُحْمَرًّا دَمًا وَيُحَاصَرُ عِيسَى ابْنُ مَرْيَمَ وَأَصْحَابُهُ حَتَّى يَكُونَ رَأْسُ الثَّوْرِ يَوْمَئِذٍ خَيْرًا لِأَحَدِهِمْ مِنْ مِائَةِ دِينَارٍ لِأَحَدِكُمْ الْيَوْمَ قَالَ فَيَرْغَبُ عِيسَى ابْنُ مَرْيَمَ إِلَى اللَّهِ وَأَصْحَابُهُ قَالَ فَيُرْسِلُ اللَّهُ إِلَيْهِمْ النَّغَفَ فِي رِقَابِهِمْ فَيُصْبِحُونَ فَرْسَى مَوْتَى كَمَوْتِ نَفْسٍ وَاحِدَةٍ قَالَ وَيَهْبِطُ عِيسَى وَأَصْحَابُهُ فَلَا يَجِدُ مَوْضِعَ شِبْرٍ إِلَّا وَقَدْ مَلَأَتْهُ زَهَمَتُهُمْ وَنَتَنُهُمْ وَدِمَاؤُهُمْ قَالَ فَيَرْغَبُ عِيسَى إِلَى اللَّهِ وَأَصْحَابُهُ قَالَ فَيُرْسِلُ اللَّهُ عَلَيْهِمْ طَيْرًا كَأَعْنَاقِ الْبُخْتِ قَالَ فَتَحْمِلُهُمْ فَتَطْرَحُهُمْ بِالْمَهْبِلِ وَيَسْتَوْقِدُ الْمُسْلِمُونَ مِنْ قِسِيِّهِمْ وَنُشَّابِهِمْ وَجِعَابِهِمْ سَبْعَ سِنِينَ قَالَ وَيُرْسِلُ اللَّهُ عَلَيْهِمْ مَطَرًا لَا يُكَنُّ مِنْهُ بَيْتُ وَبَرٍ وَلَا مَدَرٍ قَالَ فَيَغْسِلُ الْأَرْضَ فَيَتْرُكُهَا كَالزَّلَفَةِ قَالَ ثُمَّ يُقَالُ لِلْأَرْضِ أَخْرِجِي ثَمَرَتَكِ وَرُدِّي بَرَكَتَكِ فَيَوْمَئِذٍ تَأْكُلُ الْعِصَابَةُ مِنْ الرُّمَّانَةِ وَيَسْتَظِلُّونَ بِقَحْفِهَا وَيُبَارَكُ فِي الرِّسْلِ حَتَّى إِنَّ الْفِئَامَ مِنْ النَّاسِ لَيَكْتَفُونَ بِاللِّقْحَةِ مِنْ الْإِبِلِ وَإِنَّ الْقَبِيلَةَ لَيَكْتَفُونَ بِاللِّقْحَةِ مِنْ الْبَقَرِ وَإِنَّ الْفَخِذَ لَيَكْتَفُونَ بِاللِّقْحَةِ مِنْ الْغَنَمِ فَبَيْنَمَا هُمْ كَذَلِكَ إِذْ بَعَثَ اللَّهُ رِيحًا فَقَبَضَتْ رُوحَ كُلِّ مُؤْمِنٍ وَيَبْقَى سَائِرُ النَّاسِ يَتَهَارَجُونَ كَمَا تَتَهَارَجُ الْحُمُرُ فَعَلَيْهِمْ تَقُومُ السَّاعَةُقَالَ أَبُو عِيسَى هَذَا حَدِيثٌ حَسَنٌ صَحِيحٌ غَرِيبٌ لَا نَعْرِفُهُ إِلَّا مِنْ حَدِيثِ عَبْدِ الرَّحْمَنِ بْنِ يَزِيدَ بْنِ جَابِرٍ
ने सानु दस्सेया है [अली बिन हुजर] ने सानु [अल वलीद बिन मुस्लिम] ते [अब्दुल्लाह बिन अब्दुररहमान बिन यजीद बिन जाबीर] गी दस्सेया ऐ, उंदे च इक दी हदीस दूई हदीस च शामल ऐ, [अब्दुररहमान बिन यजीद बिन जाबीर] कोला [याह्या बिन जबीर अथ बिन थो`ई] कोला [अपने पिता जुबैर] कोला नुफैर] [अन नववास बिन समआन अल किलाई] कोला आखया: इक सवेरे रसूलुल्लाह सल्लल्लाहु अलैहि व सलाम ने दज्जाल दा जिक्र कीता, उने अपनी आवाज़ घट्ट कीती ते उसी उसलै तकर बधाया, जदूं तकर अस सोचेया के ओ खजूर दे पेड़ें दे समूह च ऐ। असी अल्लाह दे रसूलुल्लाह सल्लल्लाहु अलैहि व सलाम गी छड्डी गे ते फिर अस वापस आए, उनेंगी इस गल्ल दा पता लग्गा ते फिर उने पुच्छया: 'तुस लोग क्यों?' असी जवाब दित्ता: हे अल्लाह दे रसूलुल्लाह, राजा ने इक सवेरे दज्जाल दा जिक्र कीता, उसने उतार दित्ता ते अपनी आवाज़ बुलंद कीती, जब तक कि असीं सोचेया कि ओ खजूर दे पेड़ें दे समूह विच है, उन्हां ने आख्या: 'दज्जाल दे अलावा जिसदी मैं तुहाडे बारे विच ज्यादा चिंतित हां, अगर ओह प्रकट होवे ते मैं तुहाडे विचों हां, तां मैं उस नू हरा देवांगा, तुहानूं नहीं ते जेकर ओह प्रकट होवेगा ते मैं तुहाडे विच नहीं रहंदा तां हर कोई उहदा ही रक्षक है ते अल्लाह हर मुसलमान दा मेरा बदला है, ओह इक जवान है। कर्ल, आंखें बाहर निकली, अब्दु अल उज्जा बिन कथान दी तरह। तुहाडे विचों जो वी उस नूं वेखदा है, गुफा दे रहण वाले - अल कहफ - दे चिट्ठी दी शुरुआत पढ़े, ओ सीरिया ते इराक दे बीच प्रकट होया ते दाएं-बाएं पासे बहुत नुकसान पहुंचाया, हे अल्लाह दे बंदे, अडिग रहो। असी पुच्छया: ओह किन्नी देर धरती उप्पर रेया? रसूलुल्लाह सल्लल्लाहु अलैहि वसलाम ने जवाब दित्ता: चालीस दिन, इक दिन साल दे समान ऐ, इक दिन महीने दे समान ऐ, इक दिन पेकन दे समान ऐ ते दूए दिन तुंदे दिनें दे समान न। इक नववास ने आख्या: असीं पुच्छया: हे अल्लाह दे रसूलुल्लाह, तुहाडा केह विचार है कि इक दिन साल दे समान होवे, क्या साडे वास्ते इक दिन नमाज करना काफी है? रसूलुल्लाह सल्लल्लाहु अलैहि व सलाम ने जवाब दित्ता: नहीं, पर उंदे आस्तै अंदाजा लाओ'। इक नववास ने आख्या: असीं पुच्छया: हे अल्लाह दे रसूलुल्लाह, धरती ते कितनी तेजी नाल है? रसुलुल्लाह सल्लल्लाहु अलैहि व सलाम ने जवाब दित्ता: जिवें बरखा जो हवा नाल उड़दी है फिर ओ लोकां दे कोल आ के उन्हां नू बुलाया, उन्हां ने उस नाल झूठ बोलया ते उन्हां ने उन्हां दी गल्ल उलट दित्ती, उसने उन्हां नू छड्ड दित्ता ते उन्हां दे पिच्छे उन्हां दी सम्पत्ति दा पीछा कीता गया, जब तक कि उन्हां कोल कुछ नहीं रह गया, उसदे बाद ओह लोकां दे कोल आ के उन्हां नू बुलाया, उन्हां ने उस नू स्वीकार कीता, उसने आसमान नू बरसात भेजन दा हुक्म दित्ता, आसमान ने फिर बरखा भेजी, उसने हुक्म दित्ता धरती गी वनस्पति पैदा करने आस्तै, धरती ने फिर वनस्पति पैदा कीती, फिर उंदे पशुधन लंबे कूबड़, पेट चौड़े ते भरे दुद्ध दे थैले कन्नै घर आई गे, फिर दज्जाल ग्रां च आया जेह्ड़ा खंडहर बनी गेदा हा ते उसी आखेआ: 'अपनी बचत कड्डो फिरी दज्जाल ने उसी छड्डी दित्ता ते धरती दी दौलत उसी रानी मधुमक्खी दी तर्ज पर पिच्छें-पिच्छे चली गेई फिर उसने इक नौजवान गी बुलाया फिर कट्टी लेआ उसी दो हिस्सें च बदली दित्ता फिरी उसी बुलाया, ते नौजवान अचानक दिक्खेआ जे उंदा चेहरा चमकदार ते हस्सदा हा, जदूं ओह् इ'यां हा, तां अचानक 'मरियम दा पुत्तर ईसा दमिश्क दे पूरब च बुर्ज च सफेद उतरी आया, दो कपड़े दो सुर्गदूतें दे पंखें उप्पर हत्थ रखदे होई ज़'फरान दे तेल च डुबोए दे हे, जिसलै ओह् अपना सिर निचे करदा ऐ तां पानी टपकदा ऐ ते जदूं ओह् सिर उप्पर चुक्की लैंदा ऐ तां पसीना बगदा ऐ।' मोती दी तरह बाहर निकलना'। रसूलुल्लाह सल्लल्लाहु अलैहि व सलाम ने आख्या: 'कोई बी अपनी सांस दी गंध नेईं सुंघ सकदा पर निश्चित रूप कन्नै मरग ते उंदी सांस दी गंध उतनी दूर चली जाग जित्थें तकर उंदी अक्खीं दिक्खी सकदियां न'। रसुलुल्लाह सल्लल्लाहु अलैहि व सलाम ने आख्या: ''ईसा ने दज्जाल गी उसलै तकर ढूंढेआ, जदूं तकर ओह लुद्द दे दरवाजे पर नेईं मिले फिर उसी मारी ओड़ेया'। रसूलुल्लाह सल्लल्लाहु अलैहि व सलाम ने आख्या: 'ओह वी लंबे समय तक रुके, जब तक कि अल्लाह ने उस नूं लोकां नूं थुरसीना पहुंचाने दा खुलासा नहीं कीता किउंकि मैं अपने बंदेयां नू रखेया है जिन्हां नाल कोई लड़ नहीं सकदा'। रसूलुल्लाह सल्लल्लाहु अलैहि व सलाम ने आख्या: 'अल्लाह ने गोग ते मगोग भेजे, ओह जिवें आखदे सन: 'उच्चे किले तों ओह जल्दी उतरे'। -क्यू एस। अल-अनबिया' 96-, रसुलुल्लाह सल्लल्लाहु अलैहि व सलाम ने आख्या: 'फिर सामने वाले ने थबरिया झील पार कर पीते हैं और पीले फिर पीछे वाले पार कर दिया, उसने कहा: इत्थे पानी सी। बैतुल मकदीस पर्वत पर पुज्जने तकर चलदे रेह्, उने आखेआ: अस धरती उप्पर मारी दित्ते आं, आसमान च मारने आं। उने अपने तीर आसमान च गोली मारे ते अल्लाह ने उंदे तीर गी खून कन्ने लाल करी दित्ता। 'मरियम दा पुत्तर ईसा ते उंदे साथी इक भैंस दे सिर तकर घेरदे हे।' उस वक्त तुहाडे विचों इक दे सौ दीनार तों वी बेहतर सी कि अज्ज तुहाडे विचों इक दा होवे, फिर 'मरियम दा पुत्तर ईसा ते ओस दे साथियां ने अल्लाह दी दुआ कीती'। रसूलुल्लाह सल्लल्लाहु अलैहि व सलाम ने आख्या: 'फिर अल्लाह ने उन्हां दी गर्दन ते कीड़े भेज दित्ते ते ओह इक आत्मा दी मौत दी तरह मर गए, फिर 'ईसा ते ओस दे साथी आए, इक इंच जगह नहीं सी पर ओह लाशें ते उंदे खून दी बदबू नाल भरी होई सी'। रसूलुल्लाह सल्लल्लाहु अलैहि व सलाम ने आख्या: 'फिर ईसा ते उंदे साथियें अल्लाह कोला दुआ कीती फिर अल्लाह ने ऊंट दी गर्दन दी तरह इक चिड़िया भेजी'। रसूलुल्लाह सल्लल्लाहु अलैहि व सलाम ने आख्या: 'चिड़िया ने इन्हें गी लेई लेया ते जमीन दे छेद च सुट्टी दित्ता, मुसलमानें ने सात साल तक अपने तीर, तीर ते क्विवर गी ईंधन दे रूप च इस्तेमाल कीता'। रसूलुल्लाह सल्लल्लाहु अलैहि व सलाम ने आख्या: 'फिर अल्लाह ने उंदे उप्पर बरखा कीती, पंखें कन्नै बने दा कोई घर नेईं हा ते ना गै मिट्टी दा घर हा जेह्ड़ा बरखा होने थमां रोकदा हा'। नबी सल्लल्लाहु अलैहि वसलाम ने आख्या: बरखा धरती गी धोंदी ऐ ते हर जगह पोखर छोड़दी ऐ। रसूलुल्लाह सल्लल्लाहु अलैहि व सलाम ने आख्या: 'उसदे बाद धरती गी आखेआ गेआ: अपने फल बाहर कड्डो ते अपनी बरकत वापस करो। उस वेले लोकें दा इक समूह अनार खांदा हा, खाल गी आश्रय दे तौर उप्पर इस्तेमाल करदे हे, दुद्ध गी आशीर्वाद दित्ता जंदा हा, जिसलै तकर लोकें दा इक समूह दुद्ध दे ऊंटें कन्नै संतुष्ट नेईं होई जंदा हा, इक कबीला दुद्ध दे गायें कन्नै काफी हा ते केईं रिश्तेदार दुद्ध बकरी कन्नै काफी होंदे हे। जदूं ओह इयां ही तां अचानक अल्लाह सुभानाहु वा ताआला ने हवा भेजी ते हर मुसलमान दी जान लेई लेया ते जेड़े लोक अजें बी उत्थें हे, संभोग करने आह्ले गधे दी तर्ज पर खुल्लियै यौन संबंध बना करदे हे। तो उन्दे उप्पर गै दुनिया दा अंत औग।" अबू ईसा ने आखेआ: एह् हदीस हसन शाहिह घरीब ऐ, अस इसगी सिर्फ अब्दुररहमान बिन यजीद बिन जाबीर दी हदीस थमां गै जानने आं।