Hadith Representative
Nabi Muhammad bermimpi pada hari kiamat Nabi Ibrahim adalah seorang yang tua yang berada di bawah pohon dengan anak-anak di sekitarnya
Imam Bukhari : 1297بَاب حَدَّثَنَا مُوسَى بْنُ إِسْمَاعِيلَ حَدَّثَنَا جَرِيرُ بْنُ حَازِمٍ حَدَّثَنَا أَبُو رَجَاءٍ عَنْ سَمُرَةَ بْنِ جُنْدَبٍ قَالَكَانَ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ إِذَا صَلَّى صَلَاةً أَقْبَلَ عَلَيْنَا بِوَجْهِهِ فَقَالَ مَنْ رَأَى مِنْكُمْ اللَّيْلَةَ رُؤْيَا قَالَ فَإِنْ رَأَى أَحَدٌ قَصَّهَا فَيَقُولُ مَا شَاءَ اللَّهُ فَسَأَلَنَا يَوْمًا فَقَالَ هَلْ رَأَى أَحَدٌ مِنْكُمْ رُؤْيَا قُلْنَا لَا قَالَ لَكِنِّي رَأَيْتُ اللَّيْلَةَ رَجُلَيْنِ أَتَيَانِي فَأَخَذَا بِيَدِي فَأَخْرَجَانِي إِلَى الْأَرْضِ الْمُقَدَّسَةِ فَإِذَا رَجُلٌ جَالِسٌ وَرَجُلٌ قَائِمٌ بِيَدِهِ كَلُّوبٌ مِنْ حَدِيدٍ قَالَ بَعْضُ أَصْحَابِنَا عَنْ مُوسَى إِنَّهُ يُدْخِلُ ذَلِكَ الْكَلُّوبَ فِي شِدْقِهِ حَتَّى يَبْلُغَ قَفَاهُ ثُمَّ يَفْعَلُ بِشِدْقِهِ الْآخَرِ مِثْلَ ذَلِكَ وَيَلْتَئِمُ شِدْقُهُ هَذَا فَيَعُودُ فَيَصْنَعُ مِثْلَهُ قُلْتُ مَا هَذَا قَالَا انْطَلِقْ فَانْطَلَقْنَا حَتَّى أَتَيْنَا عَلَى رَجُلٍ مُضْطَجِعٍ عَلَى قَفَاهُ وَرَجُلٌ قَائِمٌ عَلَى رَأْسِهِ بِفِهْرٍ أَوْ صَخْرَةٍ فَيَشْدَخُ بِهِ رَأْسَهُ فَإِذَا ضَرَبَهُ تَدَهْدَهَ الْحَجَرُ فَانْطَلَقَ إِلَيْهِ لِيَأْخُذَهُ فَلَا يَرْجِعُ إِلَى هَذَا حَتَّى يَلْتَئِمَ رَأْسُهُ وَعَادَ رَأْسُهُ كَمَا هُوَ فَعَادَ إِلَيْهِ فَضَرَبَهُ قُلْتُ مَنْ هَذَا قَالَا انْطَلِقْ فَانْطَلَقْنَا إِلَى ثَقْبٍ مِثْلِ التَّنُّورِ أَعْلَاهُ ضَيِّقٌ وَأَسْفَلُهُ وَاسِعٌ يَتَوَقَّدُ تَحْتَهُ نَارًا فَإِذَا اقْتَرَبَ ارْتَفَعُوا حَتَّى كَادَ أَنْ يَخْرُجُوا فَإِذَا خَمَدَتْ رَجَعُوا فِيهَا وَفِيهَا رِجَالٌ وَنِسَاءٌ عُرَاةٌ فَقُلْتُ مَنْ هَذَا قَالَا انْطَلِقْ فَانْطَلَقْنَا حَتَّى أَتَيْنَا عَلَى نَهَرٍ مِنْ دَمٍ فِيهِ رَجُلٌ قَائِمٌ عَلَى وَسَطِ النَّهَرِقَالَ يَزِيدُ وَوَهْبُ بْنُ جَرِيرٍ عَنْ جَرِيرِ بْنِ حَازِمٍ وَعَلَى شَطِّ النَّهَرِ رَجُلٌ بَيْنَ يَدَيْهِ حِجَارَةٌ فَأَقْبَلَ الرَّجُلُ الَّذِي فِي النَّهَرِ فَإِذَا أَرَادَ أَنْ يَخْرُجَ رَمَى الرَّجُلُ بِحَجَرٍ فِي فِيهِ فَرَدَّهُ حَيْثُ كَانَ فَجَعَلَ كُلَّمَا جَاءَ لِيَخْرُجَ رَمَى فِي فِيهِ بِحَجَرٍ فَيَرْجِعُ كَمَا كَانَ فَقُلْتُ مَا هَذَا قَالَا انْطَلِقْ فَانْطَلَقْنَا حَتَّى انْتَهَيْنَا إِلَى رَوْضَةٍ خَضْرَاءَ فِيهَا شَجَرَةٌ عَظِيمَةٌ وَفِي أَصْلِهَا شَيْخٌ وَصِبْيَانٌ وَإِذَا رَجُلٌ قَرِيبٌ مِنْ الشَّجَرَةِ بَيْنَ يَدَيْهِ نَارٌ يُوقِدُهَا فَصَعِدَا بِي فِي الشَّجَرَةِ وَأَدْخَلَانِي دَارًا لَمْ أَرَ قَطُّ أَحْسَنَ مِنْهَا فِيهَا رِجَالٌ شُيُوخٌ وَشَبَابٌ وَنِسَاءٌ وَصِبْيَانٌ ثُمَّ أَخْرَجَانِي مِنْهَا فَصَعِدَا بِي الشَّجَرَةَ فَأَدْخَلَانِي دَارًا هِيَ أَحْسَنُ وَأَفْضَلُ فِيهَا شُيُوخٌ وَشَبَابٌ قُلْتُ طَوَّفْتُمَانِي اللَّيْلَةَ فَأَخْبِرَانِي عَمَّا رَأَيْتُ قَالَا نَعَمْ أَمَّا الَّذِي رَأَيْتَهُ يُشَقُّ شِدْقُهُ فَكَذَّابٌ يُحَدِّثُ بِالْكَذْبَةِ فَتُحْمَلُ عَنْهُ حَتَّى تَبْلُغَ الْآفَاقَ فَيُصْنَعُ بِهِ إِلَى يَوْمِ الْقِيَامَةِ وَالَّذِي رَأَيْتَهُ يُشْدَخُ رَأْسُهُ فَرَجُلٌ عَلَّمَهُ اللَّهُ الْقُرْآنَ فَنَامَ عَنْهُ بِاللَّيْلِ وَلَمْ يَعْمَلْ فِيهِ بِالنَّهَارِ يُفْعَلُ بِهِ إِلَى يَوْمِ الْقِيَامَةِ وَالَّذِي رَأَيْتَهُ فِي الثَّقْبِ فَهُمْ الزُّنَاةُ وَالَّذِي رَأَيْتَهُ فِي النَّهَرِ آكِلُوا الرِّبَا وَالشَّيْخُ فِي أَصْلِ الشَّجَرَةِ إِبْرَاهِيمُ عَلَيْهِ السَّلَام وَالصِّبْيَانُ حَوْلَهُ فَأَوْلَادُ النَّاسِ وَالَّذِي يُوقِدُ النَّارَ مَالِكٌ خَازِنُ النَّارِ وَالدَّارُ الْأُولَى الَّتِي دَخَلْتَ دَارُ عَامَّةِ الْمُؤْمِنِينَ وَأَمَّا هَذِهِ الدَّارُ فَدَارُ الشُّهَدَاءِ وَأَنَا جِبْرِيلُ وَهَذَا مِيكَائِيلُ فَارْفَعْ رَأْسَكَ فَرَفَعْتُ رَأْسِي فَإِذَا فَوْقِي مِثْلُ السَّحَابِ قَالَا ذَاكَ مَنْزِلُكَ قُلْتُ دَعَانِي أَدْخُلْ مَنْزِلِي قَالَا إِنَّهُ بَقِيَ لَكَ عُمُرٌ لَمْ تَسْتَكْمِلْهُ فَلَوْ اسْتَكْمَلْتَ أَتَيْتَ مَنْزِلَكَ
Nos a dich [Musa bin Isma'il] nos a dich [Jarir bin Hazim] nos a dich [Abu Raja'] de [Samrah bin Jundab] diguèt; Èra la costuma del Profèta, sallallaahu'alaihiwasallam, que quand acabèt de far una pregària, virèt sa cara cap a nosautres e diguèt, 'Qual de vosautres aguèt un sòmi ièr de nuèch'. El - Samrah bin Jundab - diguèt,: 'Se qualqu'un a un sòmi alara aquela persona o contarà, es alara que diguèt,: 'Maa sya-allah' -per la volontat d'Allah-'. Un autre jorn nos demandèt: 'Qualqu'un de vosautres somia?'. Respondèrem: 'Res'. Diguèt: 'Mas ièr de nuèch aguèri un sòmi que i aviá dos òmes que venguèron a ieu e los dos me tenguèron la man e me menèron a una tèrra sacrada - Al Muqaddasah -, se revelèt que i aviá un òme de pè e l'autre assetat e dins sa man tenent una vara de fèrre amb una punta doblada - generalament per penjar quicòm -. Qualques unes de nòstres amics disián, dempuèi Moïses que : la vara de fèrre èra inserida dins un costat de la boca – dempuèi las molars – de la persona fins que penetrèsse la nuca de son còl. Puèi fasètz la meteissa causa de l'autre costat de la boca, puèi lo levatz de la boca e lo tornatz metre e aital endavant. Demandèri: 'Qué vòl dire aquò?'. Las doas personas que me prenguèron diguèron: 'Anatz'. Alara anèrem dins un autre luòc e arribèrem a un òme que se jasiá amb l'esquina sul còl, del temps que i aviá un autre òme de pè sul cap tenent una ròca o una granda ròca per li esclafar lo cap. Quand tustava, la pèira esclafava lo cap de la persona, alara la persona s'aprochava d'el per la cuélher e arrestava pas de far aquò fins que lo cap de la persona tornèsse a son estat original, puèi la tustava tornarmai amb la pèira fins que s'esclafèt. Demandèri: 'Qual es aquela persona?'. Los dos respondèron: 'Anatz'. Alara partiguèrem fins qu'arribèrem a un trauc coma un fuòc ont lo naut èra estrech e lo bas èra larg e al bas s'alucava un fuòc que, se lo fuòc èra aprochat, eles - los ocupants - s'auçavan e quand èra apagat los ocupants i tornarián, los ocupants constituits d'òmes e de femnas. Demandèri: 'Qui son?'. Los dos respondèron: 'Anatz'. Alara partiguèrem fins qu'arribèrem a un riu que son aiga èra de sang, i aviá un òme de pè al mitan del riu'. Diguèron, [Yazid] e [Wahb bin Jarir] de [Jarir bin Hazim]: 'E sus la riba del riu i aviá un òme que teniá una pèira. Quand la persona al mitan del riu li fasiá fàcia e aviá l'intencion de sortir del riu, l'òme que teniá la pèira li lancèt de pèiras cap a sa boca fins que tornèsse a son luòc original al mièg del riu, e aital endavant, cada còp que voliá sortir del riu, seriá lançat amb una pèira per que tornèsse a son luòc original. Demandèri: 'Qué vòl dire aquò?' Los dos respondèron: 'Anatz'. Alara partiguèrem fins qu'arribèrem a un jardin verd, èra plen de grands arbres del temps que dejós i aviá un vièlh e un enfant e i aviá una persona qu'èra pròcha de l'arbre que teniá un fuòc, quand aluquèt lo fuòc las doas personas que me prenguèron montar me menèron a montar l'arbre puèi totes dos me metèron dins un ostal - un vilatge - qu'aviái pas jamai vist abans e que i aviá d'òmes tan vièlhs de monde, de joves, de femnas e d'enfants puèi los dos me menèron d'aquí e puèi me tornèron menar. sus un arbre, puèi me metèt dins un ostal melhor e mai bèl, que i aviá de vièlhs e de joves. Diguèri: 'Menatz-me aqueste ser e explicatz çò que vesiái abans'. Alara los dos diguèron: 'D'acòrdi. I a Quitament la persona que la boca vesètz traucada amb un fèrre es una persona qu'aima mentir e se ditz totjorn una mentida, alara es menat a ufuq e puèi es tractat aital fins al jorn de qiyamat. La persona que lo cap vegètz èsser esclafat èra qualqu'un qu'aviá estat ensenhat l'Alcoran per Allah e puèi dormiguèt una nuèch mas practicèt pas l'Alcoran pendent lo jorn, puèi foguèt tractat aital fins al jorn del qiyamat. E las gents que vesètz dins lo forn de fuòc son d'adultèrs, del temps que las gents que vesètz al mitan del riu son aquelas que manjan l'usura', del temps que lo vièlh jos l'arbre es lo profèta Ibrahim 'alaihissalam, del temps que los enfants a son entorn son de pichons enfants umans. La persona qu'aluca lo fuòc es l'angèl gardian de l'infèrn, del temps que la primièra maison que dintratz es l'ostal per totes los cresents, del temps qu'aquela maison es lo vilatge dels martirs e ieu soi Jibril e aquò's Mika'il, doncas levatz lo cap. Alara levèri lo cap e trobèri que al dessús de mon cap i aviá quicòm coma un nívol. Los dos diguèron: 'Aquò's vòstre luòc'. Diguèri: 'Daissatz-me dintrar dins mon ostal'. Los dos diguèron: 'Ta vida demòra encara e es pas acabada e quand lo temps serà acabat dintraràs definitivament a ton ostal'.