-

حَدَّثَنَا أَبُو الْيَمَانِ أَخْبَرَنَا شُعَيْبٌ حَدَّثَنَا أَبُو الزِّنَادِ عَنْ الْأَعْرَجِ عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ قَالَقَالَ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ هَاجَرَ إِبْرَاهِيمُ عَلَيْهِ السَّلَام بِسَارَةَ فَدَخَلَ بِهَا قَرْيَةً فِيهَا مَلِكٌ مِنْ الْمُلُوكِ أَوْ جَبَّارٌ مِنْ الْجَبَابِرَةِ فَقِيلَ دَخَلَ إِبْرَاهِيمُ بِامْرَأَةٍ هِيَ مِنْ أَحْسَنِ النِّسَاءِ فَأَرْسَلَ إِلَيْهِ أَنْ يَا إِبْرَاهِيمُ مَنْ هَذِهِ الَّتِي مَعَكَ قَالَ أُخْتِي ثُمَّ رَجَعَ إِلَيْهَا فَقَالَ لَا تُكَذِّبِي حَدِيثِي فَإِنِّي أَخْبَرْتُهُمْ أَنَّكِ أُخْتِي وَاللَّهِ إِنْ عَلَى الْأَرْضِ مُؤْمِنٌ غَيْرِي وَغَيْرُكِ فَأَرْسَلَ بِهَا إِلَيْهِ فَقَامَ إِلَيْهَا فَقَامَتْ تَوَضَّأُ وَتُصَلِّي فَقَالَتْ اللَّهُمَّ إِنْ كُنْتُ آمَنْتُ بِكَ وَبِرَسُولِكَ وَأَحْصَنْتُ فَرْجِي إِلَّا عَلَى زَوْجِي فَلَا تُسَلِّطْ عَلَيَّ الْكَافِرَ فَغُطَّ حَتَّى رَكَضَ بِرِجْلِهِقَالَ الْأَعْرَجُ قَالَ أَبُو سَلَمَةَ بْنُ عَبْدِ الرَّحْمَنِ إِنَّ أَبَا هُرَيْرَةَ قَالَ قَالَتْ اللَّهُمَّ إِنْ يَمُتْ يُقَالُ هِيَ قَتَلَتْهُ فَأُرْسِلَ ثُمَّ قَامَ إِلَيْهَا فَقَامَتْ تَوَضَّأُ تُصَلِّي وَتَقُولُ اللَّهُمَّ إِنْ كُنْتُ آمَنْتُ بِكَ وَبِرَسُولِكَ وَأَحْصَنْتُ فَرْجِي إِلَّا عَلَى زَوْجِي فَلَا تُسَلِّطْ عَلَيَّ هَذَا الْكَافِرَ فَغُطَّ حَتَّى رَكَضَ بِرِجْلِهِ قَالَ عَبْدُ الرَّحْمَنِ قَالَ أَبُو سَلَمَةَ قَالَ أَبُو هُرَيْرَةَ فَقَالَتْ اللَّهُمَّ إِنْ يَمُتْ فَيُقَالُ هِيَ قَتَلَتْهُ فَأُرْسِلَ فِي الثَّانِيَةِ أَوْ فِي الثَّالِثَةِ فَقَالَ وَاللَّهِ مَا أَرْسَلْتُمْ إِلَيَّ إِلَّا شَيْطَانًا ارْجِعُوهَا إِلَى إِبْرَاهِيمَ وَأَعْطُوهَا آجَرَ فَرَجَعَتْ إِلَى إِبْرَاهِيمَ عَلَيْهِ السَّلَام فَقَالَتْ أَشَعَرْتَ أَنَّ اللَّهَ كَبَتَ الْكَافِرَ وَأَخْدَمَ وَلِيدَةً

Powiedział nam [Abu Al Yaman] powiedział nam [Syu'aib] powiedział nam [Abu Az Zanad] z [Al A'raj] z [Abu Hurairah radliallahu 'anhu] powiedział; Prorok sallallaahu 'alaihi wasallam powiedział: „Prorok Ibrahim Alaihissalam wyemigrował ze swoją żoną Sarą i wstąpił do wioski prowadzonej przez króla lub dyktatora wśród okrutnych władców. Niektórzy mówili, że Prorok Ibrahim przybył z najpiękniejszą kobietą. Następnie Prorok Ibrahim został wezwany i zapytał: O Ibrahimie, kim jest ta kobieta z tobą?” Prorok Ibrahim powiedział: „Ona jest moją siostrą”. Następnie Prorok Ibrahim wrócił do Sary i powiedział: „Nie zaprzeczaj moim słowom, ponieważ powiedziałem im, że jesteś moim bratem. Na Allaha, naprawdę nie ma żadnego wierzącego w tym miejscu oprócz mnie i ciebie”. Następnie Sara została przyprowadzona przed króla, aby zamieszkać z nim. Sara dokonała więc ablucji, a następnie modliła się: „O Allahu, zaprawdę wiesz, że wierzę w Ciebie i Twojego Posłańca i chronię moje genitalia z wyjątkiem mojego męża, więc nie łącz mnie z tymi niewiernymi”. Nagle kroki króla zatrzymały się, a jego stopy były przytwierdzone do ziemi tylko czubkami palców. Powiedział [Al A'raj], powiedział [Abu Salamah bin 'Abdurrahman], [Abu Hurairah radliallahu 'anhu] powiedział; Sara modliła się: „O Allahu, jeśli umrze, powiedzą, że ta kobieta go zabiła”. Sara została więc przyprowadzona do króla i stanęła przed nim. Sara dokonała więc ablucji, a następnie modliła się: „O Allahu, zaprawdę wiesz, że wierzę w Ciebie i Twojego Posłańca i chronię moje genitalia z wyjątkiem mojego męża, więc nie łącz mnie z tymi niewiernymi”. Nagle kroki króla zatrzymały się, a jego stopy były przytwierdzone do ziemi tylko czubkami palców. Powiedział 'Abdurrahman, powiedział Abu Salama, powiedział: Abu Hurairah radiallahu 'anhu: Sara powiedziała: „O Allahu, jeśli umrze, powiedzą, że ta kobieta go zabiła”. I Sara została pojmana po raz drugi lub trzeci. Król powiedział: „Na Allaha, nie przyprowadziłeś przede mnie nikogo innego, jak tylko diabła. Zwróć kobietę Ibrahimowi i daj jej zapłatę”. Sara wróciła więc do Ibrahima Al-Hissalam i powiedziała: „Czy zdajesz sobie sprawę, że Allah upokorzył niewiernego i uczynił go niewolnikiem sługi?”