Hadith Representative
Para Malaikat mencabut nyawa Nabi Adam, memandikan, mengkafani, membuatkannya lubang dan lahat untuknya, serta menshalatinya
Imam Ahmad : 20288حَدَّثَنَا عَبْد اللَّهِ حَدَّثَنَا هُدْبَةُ بْنُ خَالِدٍ حَدَّثَنَا حَمَّادُ بْنُ سَلَمَةَ عَنْ حُمَيْدٍ عَنْ الْحَسَنِ عَنْ عُتَيٍّ قَالَ رَأَيْتُ شَيْخًا بِالْمَدِينَةِ يَتَكَلَّمُ فَسَأَلْتُ عَنْهُ فَقَالُوا هَذَا أُبَيُّ بْنُ كَعْبٍ فَقَالَ إِنَّ آدَمَ عَلَيْهِ السَّلَام لَمَّا حَضَرَهُ الْمَوْتُ قَالَ لِبَنِيهِ أَيْ بَنِيَّ إِنِّي أَشْتَهِي مِنْ ثِمَارِ الْجَنَّةِ فَذَهَبُوا يَطْلُبُونَ لَهُ فَاسْتَقْبَلَتْهُمْ الْمَلَائِكَةُ وَمَعَهُمْ أَكْفَانُهُ وَحَنُوطُهُ وَمَعَهُمْ الْفُؤُوسُ وَالْمَسَاحِي وَالْمَكَاتِلُ فَقَالُوا لَهُمْ يَا بَنِي آدَمَ مَا تُرِيدُونَ وَمَا تَطْلُبُونَ أَوْ مَا تُرِيدُونَ وَأَيْنَ تَذْهَبُونَ قَالُوا أَبُونَا مَرِيضٌ فَاشْتَهَى مِنْ ثِمَارِ الْجَنَّةِ قَالُوا لَهُمْ ارْجِعُوا فَقَدْ قُضِيَ قَضَاءُ أَبِيكُمْ فَجَاءُوا فَلَمَّا رَأَتْهُمْ حَوَّاءُ عَرَفَتْهُمْ فَلَاذَتْ بِآدَمَ فَقَالَ إِلَيْكِ إِلَيْكِ عَنِّي فَإِنِّي إِنَّمَا أُوتِيتُ مِنْ قِبَلِكِ خَلِّي بَيْنِي وَبَيْنَ مَلَائِكَةِ رَبِّي تَبَارَكَ وَتَعَالَى فَقَبَضُوهُ وَغَسَّلُوهُ وَكَفَّنُوهُ وَحَنَّطُوهُ وَحَفَرُوا لَهُ وَأَلْحَدُوا لَهُ وَصَلَّوْا عَلَيْهِ ثُمَّ دَخَلُوا قَبْرَهُ فَوَضَعُوهُ فِي قَبْرِهِ وَوَضَعُوا عَلَيْهِ اللَّبِنَ ثُمَّ خَرَجُوا مِنْ الْقَبْرِ ثُمَّ حَثَوْا عَلَيْهِ التُّرَابَ ثُمَّ قَالُوا يَا بَنِي آدَمَ هَذِهِ سُنَّتُكُمْ
האָט אונדז געזאָגט, אַז אַבדאַלאַ האָט אונדז געזאָגט [הודבה בין-כאַליד] האָט אונדז געזאָגט [חמאד בין סאַלאַמאַה] פֿון [חמאיד] פֿון [חאַסן] פֿון [וטאַי], האָט ער געזאָגט: איך האָב אַמאָל געזען אַן אַלטן מאַן אין מעדינאַ רעדן, האָב איך געפרעגט מענטשן ווער ער איז. זיי האָבן דעמאָלט געענטפערט, 'דאָס איז [ובייַ בין קעב]'. דערנאָך האָט ער געזאָגט: טאַקע אדם אַלַהִיס סַלם, ווען זיין טויט איז געקומען, האָט ער געזאָגט צו זיינע קינדער: 'אוי מיינע קינדער, טאַקע איך וויל די פרוכט פון הימל'. ז ײ זײנע ן דא ן געגאנגע ן בעט ן פרוכט ן פא ר אד״ם , דעמאל ט האב ן ד י מלאכי ם ז ײ באגריס ן טראגנדי ק אד ם תכריכ ן או ן אָרן , װײ ל ז ײ — אד ם קינדע ר — האב ן געבראכ ט האק ן , שאדל ן או ן פרוכט־קערב . די מלאכים האָבן זיי דאַן געפרעגט, 'אוי קינדער פון אדם, וואָס איר ווילט און פרעגן?, אָדער אין אן אנדער דערציילונג, 'וואָס איר ווילן און וואוהין גיין?' זיי געענטפערט, 'אונדזער פאטער איז קראַנק און וויל די פירות פון הימל'. די מלאכים האָבן געענטפערט, 'קום צוריק! טאַקע דער באַשלוס איז געמאכט פֿאַר דיין פאטער - טויט-'. זיי געקומען צוריק. ווען חוה האָט דערזען די מלאכים און זי האָט געוווּסט ווער זיי זענען, האָט זי זיך אומגעקערט צו אדם, אים צו קוקן נאָך. האָט אדם געזאָגט צו חוה: גײ אַװעק פֿון מיר, נאָר איך בין געגעבן געװאָרן פֿון דײַן זײַט, זאָל דער צװישן מיר און די מלאכים זײַן מײַן רב טבֿיראַקאַ און תַּעְלָה. האָבן די מלאכים גענומען זיין לעבן, אים באַדז, אים אַרומגערינגלט, געמאכט אַ לאָך און קבר פֿאַר אים, און מתפלל פֿאַר אים. דעמאל ט זײנע ן ז ײ ארײ ן אי ן קבר , או ן ארײ ן אדע ם אי ן דע ר קבר , מע ן הא ט אוי ף אי ם ארויפגעלײג ט א ציגל , או ן ז ײ זײנע ן ארוי ס פו ן קבר . נאָך דעם האָבן זיי עס צוגעדעקט מיט ערד און געזאָגט: אָ זון פון אדם, דאָס איז דיין זון.