Hadith Representative
Pelajarilah surat Al Baqarah dan Ali 'Imran karena keduanya adalah dua bunga yang menaungi pemiliknya pada hari kiamat
Imam Darimi : 3257حَدَّثَنَا أَبُو نُعَيْمٍ حَدَّثَنَا بَشِيرٌ هُوَ ابْنُ الْمُهَاجِرِ حَدَّثَنِي عَبْدُ اللَّهِ بْنُ بُرَيْدَةَ عَنْ أَبِيهِ قَالَ كُنْتُ جَالِسًا عِنْدَ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَسَمِعْتُهُ يَقُولُ تَعَلَّمُوا سُورَةَ الْبَقَرَةِ فَإِنَّ أَخْذَهَا بَرَكَةٌ وَتَرْكَهَا حَسْرَةٌ وَلَا يَسْتَطِيعُهَا الْبَطَلَةُ ثُمَّ سَكَتَ سَاعَةً ثُمَّ قَالَ تَعَلَّمُوا سُورَةَ الْبَقَرَةِ وَآلِ عِمْرَانَ فَإِنَّهُمَا الزَّهْرَاوَانِ وَإِنَّهُمَا تُظِلَّانِ صَاحِبَهُمَا يَوْمَ الْقِيَامَةِ كَأَنَّهُمَا غَمَامَتَانِ أَوْ غَيَايَتَانِ أَوْ فِرْقَانِ مِنْ طَيْرٍ صَوَافَّ وَإِنَّ الْقُرْآنَ يَلْقَى صَاحِبَهُ يَوْمَ الْقِيَامَةِ حِينَ يَنْشَقُّ عَنْهُ الْقَبْرُ كَالرَّجُلِ الشَّاحِبِ فَيَقُولُ لَهُ هَلْ تَعْرِفُنِي فَيَقُولُ مَا أَعْرِفُكَ فَيَقُولُ أَنَا صَاحِبُكَ الْقُرْآنُ الَّذِي أَظْمَأْتُكَ فِي الْهَوَاجِرِ وَأَسْهَرْتُ لَيْلَكَ وَإِنَّ كُلَّ تَاجِرٍ مِنْ وَرَاءِ تِجَارَتِهِ وَإِنَّكَ الْيَوْمَ مِنْ وَرَاءِ كُلِّ تِجَارَةٍ فَيُعْطَى الْمُلْكَ بِيَمِينِهِ وَالْخُلْدَ بِشِمَالِهِ وَيُوضَعُ عَلَى رَأْسِهِ تَاجُ الْوَقَارِ وَيُكْسَى وَالِدَاهُ حُلَّتَيْنِ لَا يُقَوَّمُ لَهُمَا الدُّنْيَا فَيَقُولَانِ بِمَ كُسِينَا هَذَا وَيُقَالُ لَهُمَا بِأَخْذِ وَلَدِكُمَا الْقُرْآنَ ثُمَّ يُقَالُ لَهُ اقْرَأْ وَاصْعَدْ فِي دَرَجِ الْجَنَّةِ وَغُرَفِهَا فَهُوَ فِي صُعُودٍ مَا دَامَ يَقْرَأُ هَذًّا كَانَ أَوْ تَرْتِيلًا
Hevur sagt okkum [Abu Nu'aim] hevur sagt okkum [Basyir] hann er Ibn Al Muhajir hevur sagt mær [Abdullah bin Buraidah] frá [faðir sínum] hann segði; Eg sat einaferð við síðuna av profetinum sallallaahu alaihi wasallam, eg hoyrdi hann siga: 'Lesa Surah Al Baqarah tí at lesa hana er ein signing og at fara úr henni er eitt tap. Trolmenninir megnaðu ikki at vinna á honum'. Síðani tagdi hann eina løtu, segði síðani: 'Lesið Surah Al Baqarah og Surah Ali Imran, faktiskt eita hesir báðir bókstavirnir 'az zahrawan' og hesir báðir bókstavirnir fara eisini at verja sínar lesarar á dómadegi. Tað var sum um, at teir báðir bókstavirnir vóru sum tvey skýggj ella tveir lutir, sum vanliga skjóta menniskju ella tveir fuglabólkar, sum breiða veingirnar út. Jú, Koranin skal møta sínum lesarum á dómadegi, tá grøvirnar fara at kloyvast upp sum ein maður, sum er bleikur av ótta. Hann sigur við sínar lesarar; Kennir tú meg? Hann svarar; Eg kenni teg ikki. Hann mælti; Eg eri tín vinur, Koranin, sum sløkkir tostan heitar dagar og fær teg at vera uppi seint um náttina. Faktiskt fær hvør handilsmaður vinning av sínum handli. Jú, í dag fært tú løn av hvørjum handli, tú hevur gjørt. Síðani verður ríkið givið í høgru hond hjá tí, sum lesur Koranina og ævinleikin í vinstru hond, og ein friðarkrúna verður løgd á høvdið á honum. Meðan fingu foreldur hansara tvær smúkkur, sum vóru ómetaliga virðismiklar í heiminum. Bæði foreldrini søgdu; Hví fingu vit hesar smúkkurnar? Tað var sagt teimum báðum; Tí títt barn lesur Koranina. pá var honum sagt; Les hana og støkk upp á trappurnar í himlinum og kømrunum. So helt hann fram at rísa, so leingi hann las, bæði skjótt og seint'.