Hadith Representative
Pelajarilah surat Al Baqarah dan Ali 'Imran karena keduanya adalah dua bunga yang menaungi pemiliknya pada hari kiamat
Imam Darimi : 3257حَدَّثَنَا أَبُو نُعَيْمٍ حَدَّثَنَا بَشِيرٌ هُوَ ابْنُ الْمُهَاجِرِ حَدَّثَنِي عَبْدُ اللَّهِ بْنُ بُرَيْدَةَ عَنْ أَبِيهِ قَالَ كُنْتُ جَالِسًا عِنْدَ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَسَمِعْتُهُ يَقُولُ تَعَلَّمُوا سُورَةَ الْبَقَرَةِ فَإِنَّ أَخْذَهَا بَرَكَةٌ وَتَرْكَهَا حَسْرَةٌ وَلَا يَسْتَطِيعُهَا الْبَطَلَةُ ثُمَّ سَكَتَ سَاعَةً ثُمَّ قَالَ تَعَلَّمُوا سُورَةَ الْبَقَرَةِ وَآلِ عِمْرَانَ فَإِنَّهُمَا الزَّهْرَاوَانِ وَإِنَّهُمَا تُظِلَّانِ صَاحِبَهُمَا يَوْمَ الْقِيَامَةِ كَأَنَّهُمَا غَمَامَتَانِ أَوْ غَيَايَتَانِ أَوْ فِرْقَانِ مِنْ طَيْرٍ صَوَافَّ وَإِنَّ الْقُرْآنَ يَلْقَى صَاحِبَهُ يَوْمَ الْقِيَامَةِ حِينَ يَنْشَقُّ عَنْهُ الْقَبْرُ كَالرَّجُلِ الشَّاحِبِ فَيَقُولُ لَهُ هَلْ تَعْرِفُنِي فَيَقُولُ مَا أَعْرِفُكَ فَيَقُولُ أَنَا صَاحِبُكَ الْقُرْآنُ الَّذِي أَظْمَأْتُكَ فِي الْهَوَاجِرِ وَأَسْهَرْتُ لَيْلَكَ وَإِنَّ كُلَّ تَاجِرٍ مِنْ وَرَاءِ تِجَارَتِهِ وَإِنَّكَ الْيَوْمَ مِنْ وَرَاءِ كُلِّ تِجَارَةٍ فَيُعْطَى الْمُلْكَ بِيَمِينِهِ وَالْخُلْدَ بِشِمَالِهِ وَيُوضَعُ عَلَى رَأْسِهِ تَاجُ الْوَقَارِ وَيُكْسَى وَالِدَاهُ حُلَّتَيْنِ لَا يُقَوَّمُ لَهُمَا الدُّنْيَا فَيَقُولَانِ بِمَ كُسِينَا هَذَا وَيُقَالُ لَهُمَا بِأَخْذِ وَلَدِكُمَا الْقُرْآنَ ثُمَّ يُقَالُ لَهُ اقْرَأْ وَاصْعَدْ فِي دَرَجِ الْجَنَّةِ وَغُرَفِهَا فَهُوَ فِي صُعُودٍ مَا دَامَ يَقْرَأُ هَذًّا كَانَ أَوْ تَرْتِيلًا
Һөйләне беҙгә [Әбү Нуғайым] беҙгә [Басир] әйтте ул Ибн Әл Мөһәжир миңә [Ғабдулла бин Бурайҙа] [атаһынан] әйтте; Мин бер ваҡыт пәйғәмбәребеҙ саллаллаһу ғәләйһи үсәллам эргәһенә ултырҙым, уның: «Әл-Бәҡара» сүрәһен уҡығыҙ, сөнки уны өйрәнеү бәрәкәт, ә ташлап китеү – зыян, тигәнен ишеттем. Сихырсылар уны еңә алманы». Шунан ул бер аҙ тынып ҡалды, шунан: «Әл-Баҡара һәм «Ғали Ғимран» сүрәһен уҡығыҙ, ысынында был ике хәреф «әз зәһрәүән» тип атала һәм был ике хәреф тә уҡыусыларын ҡиәмәт көнөндә һаҡлаясаҡ», — тине. Әйтерһең дә, ике хәреф ике болот йәки ғәҙәттә кешене йәки ҡанаттарын йәйгән ике төркөм ҡоштарҙы ышыҡлаған ике әйбер кеүек ине. Ысынлап та, Ҡөрьән уҡыусыларын Ҡиәмәт көнөндә ҡаршы аласаҡ, ҡәберҙәр ҡурҡыуҙан ағарған кеше кеүек ярыласаҡ. Ул уҡыусыларына былай ти; Һин мине беләһеңме? Ул яуап бирҙе; Мин һине белмәйем. Ул әйтте; Мин һинең дуҫың, эҫе көндәрҙә һыуһынды ҡандырыусы, төнгә тиклем йоҡламаҫҡа мәжбүр итеүсе Ҡөрьән. Ысынында, һәр сауҙагәр үҙенең сауҙаһынан табыш аласаҡ. Ысынлап та, бөгөн һеҙ эшләгән һәр сауҙағыҙҙан сауап аласаҡһығыҙ. Шунан һуң Ҡөрьән уҡыусының уң ҡулына батшалыҡ, һул ҡулына мәңгелек бирелә, башына тыныслыҡ тажы кейҙерелә. Шул арала ата-әсәһенә донъяла баһалап бөткөһөҙ ике биҙәүес бүләк итәләр. Ата-әсә икеһе лә; Был биҙәүестәрҙе беҙгә ни өсөн бирҙеләр? Икеһенә лә әйтелгән; Сөнки балағыҙ Ҡөрьәнде өйрәнә. Шунан уға әйтелде; Уны уҡып, күк баҫҡыстарына һәм уның бүлмәләренә менегеҙ. Шулай итеп, ул уҡығансы, тиҙ ҙә, яйлап та күтәрелеүен дауам итте».