-

حَدَّثَنَا حَسَنُ بْنُ مُوسَى قَالَ سَمِعْتُ حُدَيْجًا أَخَا زُهَيْرِ بْنِ مُعَاوِيَةَ عَنْ أَبِي إِسْحَاقَ عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ عُتْبَةَ عَنْ ابْنِ مَسْعُودٍ قَالَ بَعَثَنَا رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ إِلَى النَّجَاشِيِّ وَنَحْنُ نَحْوٌ مِنْ ثَمَانِينَ رَجُلًا فِيهِمْ عَبْدُ اللَّهِ بْنُ مَسْعُودٍ وَجَعْفَرٌ وَعَبْدُ اللَّهِ بْنُ عُرْفُطَةَ وَعُثْمَانُ بْنُ مَظْعُونٍ وَأَبُو مُوسَى فَأَتَوْا النَّجَاشِيَّ وَبَعَثَتْ قُرَيْشٌ عَمْرَو بْنَ الْعَاصِ وَعُمَارَةَ بْنَ الْوَلِيدِ بِهَدِيَّةٍ فَلَمَّا دَخَلَا عَلَى النَّجَاشِيِّ سَجَدَا لَهُ ثُمَّ ابْتَدَرَاهُ عَنْ يَمِينِهِ وَعَنْ شِمَالِهِ ثُمَّ قَالَا لَهُ إِنَّ نَفَرًا مِنْ بَنِي عَمِّنَا نَزَلُوا أَرْضَكَ وَرَغِبُوا عَنَّا وَعَنْ مِلَّتِنَا قَالَ فَأَيْنَ هُمْ قَالَ هُمْ فِي أَرْضِكَ فَابْعَثْ إِلَيْهِمْ فَبَعَثَ إِلَيْهِمْ فَقَالَ جَعْفَرٌ أَنَا خَطِيبُكُمْ الْيَوْمَ فَاتَّبَعُوهُ فَسَلَّمَ وَلَمْ يَسْجُدْ فَقَالُوا لَهُ مَا لَكَ لَا تَسْجُدُ لِلْمَلِكِ قَالَ إِنَّا لَا نَسْجُدُ إِلَّا لِلَّهِ عَزَّ وَجَلَّ قَالَ وَمَا ذَاكَ قَالَ إِنَّ اللَّهَ عَزَّ وَجَلَّ بَعَثَ إِلَيْنَا رَسُولَهُ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَأَمَرَنَا أَنْ لَا نَسْجُدَ لِأَحَدٍ إِلَّا لِلَّهِ عَزَّ وَجَلَّ وَأَمَرَنَا بِالصَّلَاةِ وَالزَّكَاةِ قَالَ عَمْرُو بْنُ الْعَاصِ فَإِنَّهُمْ يُخَالِفُونَكَ فِي عِيسَى ابْنِ مَرْيَمَ قَالَ مَا تَقُولُونَ فِي عِيسَى ابْنِ مَرْيَمَ وَأُمِّهِ قَالُوا نَقُولُ كَمَا قَالَ اللَّهُ عَزَّ وَجَلَّ هُوَ كَلِمَةُ اللَّهِ وَرُوحُهُ أَلْقَاهَا إِلَى الْعَذْرَاءِ الْبَتُولِ الَّتِي لَمْ يَمَسَّهَا بَشَرٌ وَلَمْ يَفْرِضْهَا وَلَدٌ قَالَ فَرَفَعَ عُودًا مِنْ الْأَرْضِ ثُمَّ قَالَ يَا مَعْشَرَ الْحَبَشَةِ وَالْقِسِّيسِينَ وَالرُّهْبَانِ وَاللَّهِ مَا يَزِيدُونَ عَلَى الَّذِي نَقُولُ فِيهِ مَا يَسْوَى هَذَا مَرْحَبًا بِكُمْ وَبِمَنْ جِئْتُمْ مِنْ عِنْدِهِ أَشْهَدُ أَنَّهُ رَسُولُ اللَّهِ فَإِنَّهُ الَّذِي نَجِدُ فِي الْإِنْجِيلِ وَإِنَّهُ الرَّسُولُ الَّذِي بَشَّرَ بِهِ عِيسَى ابْنُ مَرْيَمَ انْزِلُوا حَيْثُ شِئْتُمْ وَاللَّهِ لَوْلَا مَا أَنَا فِيهِ مِنْ الْمُلْكِ لَأَتَيْتُهُ حَتَّى أَكُونَ أَنَا أَحْمِلُ نَعْلَيْهِ وَأُوَضِّئُهُ وَأَمَرَ بِهَدِيَّةِ الْآخَرِينَ فَرُدَّتْ إِلَيْهِمَا ثُمَّ تَعَجَّلَ عَبْدُ اللَّهِ بْنُ مَسْعُودٍ حَتَّى أَدْرَكَ بَدْرًا وَزَعَمَ أَنَّ النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ اسْتَغْفَرَ لَهُ حِينَ بَلَغَهُ مَوْتُهُ

Opowiedział nam [Hasan bin Musa], powiedział; Słyszałem, że brat [Hudaij] Zuhair bin Mu'awiyah od [Abu Ishaqa] od [Abdullaha bin Utbaha] od [Ibn Mas'uda] powiedział: „Rasulullah shallallahu 'alaihi wasallam wysłał nas do Nadżasjiego, w tym czasie było nas około osiemdziesięciu, wśród nich byli Abdullah bin Mas'ud, Dżafar, Abdullah bin Urfuthah, Uthman bin Mazh'un i Abu Musa, przybyli do Nadżasjiego. Tymczasem Kurajszyci wysłali Amru bin 'Ash i Umarę bin Walida z darami. Kiedy przybyli do Nadżasjiego, skłonili się przed nim, a następnie stanęli po jego prawej i lewej stronie. Potem powiedzieli: „Oni wszyscy są w twoim kraju, odeślij ich”. Następnie Nadżasjiego zawołał ich. Dżafar powiedział: „Będę twoim rzecznikiem dzisiaj”. Towarzysze podążyli za nim, weszli i powitali go bez pokłonu (podobnie jak posłańcy Kurajszytów). Ludzie zapytali go: „Dlaczego nie kłaniasz się królowi?”. Dżafar odpowiedział: „Nie kłaniamy się nikomu poza Allahem Azza Wa Dżallą”. Nadżasjj zapytał: „Wyjaśnij, dlaczego!”. Dżafar odparł: „Zaprawdę, Allah Azza Wa Dżalla przysłał nam swojego Posłańca, sallallaahu 'alaihi wasallam, i nakazał nam nie kłaniać się nikomu poza Allahem, nakazał nam modlitwę i płacenie zakatu”. Amru bin 'Asz powiedział: „Zaprawdę, kłócą się z tobą o Isę bin Maryam!”. Nadżasjj zapytał: „Co sądzisz o Isie bin Maryam i jego matce?”. Towarzysze odpowiedzieli: „Mówimy, jak mówi Allah Ta’ala, że jest on słowem Allaha i Jego duchem. On umieścił je w łonie dziewicy i gorliwie czczącej kobiety (Maryam), która nigdy nie została dotknięta przez mężczyznę i nigdy nie miała dzieci”. Ibn Mas’ud kontynuował: „Wtedy Nadżasjusz podniósł kawałek drewna z ziemi i powiedział: „O ludzie Habasyah i kapłani! Na Allaha, oni nie dodają nic do tego, co mówimy (wierzymy w Jezusa). Witajcie wy i ludzie, którzy z wami przyjdą. Zaświadczam, że jest on Posłańcem Allaha, osobą, której cechy charakteru odnajdujemy w Biblii, i apostołem głoszonym przez Isę bin Maryam. „Zostańcie, jak chcecie, na Allaha, gdyby nie sprawy królewskie, poszedłbym do niego, aż zabrałbym mu dwa sandały i dałbym mu wodę do ablucji. Wtedy Nadżasjusz nakazał mu zwrócić dar od Kurajszytów”. Następnie Abdullah bin Mas'ud natychmiast powrócił do Medyny, aby wziąć udział w bitwie pod Badr.