Hadith Representative
Waroqoh bin Naufal menulis Kitab Injil dalam Bahasa Ibrani dengan izin Allah
Imam Bukhari : 3حَدَّثَنَا يَحْيَى بْنُ بُكَيْرٍ قَالَ حَدَّثَنَا اللَّيْثُ عَنْ عُقَيْلٍ عَنْ ابْنِ شِهَابٍ عَنْ عُرْوَةَ بْنِ الزُّبَيْرِ عَنْ عَائِشَةَ أُمِّ الْمُؤْمِنِينَ أَنَّهَا قَالَتْأَوَّلُ مَا بُدِئَ بِهِ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ مِنْ الْوَحْيِ الرُّؤْيَا الصَّالِحَةُ فِي النَّوْمِ فَكَانَ لَا يَرَى رُؤْيَا إِلَّا جَاءَتْ مِثْلَ فَلَقِ الصُّبْحِ ثُمَّ حُبِّبَ إِلَيْهِ الْخَلَاءُ وَكَانَ يَخْلُو بِغَارِ حِرَاءٍ فَيَتَحَنَّثُ فِيهِ وَهُوَ التَّعَبُّدُ اللَّيَالِيَ ذَوَاتِ الْعَدَدِ قَبْلَ أَنْ يَنْزِعَ إِلَى أَهْلِهِ وَيَتَزَوَّدُ لِذَلِكَ ثُمَّ يَرْجِعُ إِلَى خَدِيجَةَ فَيَتَزَوَّدُ لِمِثْلِهَا حَتَّى جَاءَهُ الْحَقُّ وَهُوَ فِي غَارِ حِرَاءٍ فَجَاءَهُ الْمَلَكُ فَقَالَ اقْرَأْ قَالَ مَا أَنَا بِقَارِئٍ قَالَ فَأَخَذَنِي فَغَطَّنِي حَتَّى بَلَغَ مِنِّي الْجَهْدَ ثُمَّ أَرْسَلَنِي فَقَالَ اقْرَأْ قُلْتُ مَا أَنَا بِقَارِئٍ فَأَخَذَنِي فَغَطَّنِي الثَّانِيَةَ حَتَّى بَلَغَ مِنِّي الْجَهْدَ ثُمَّ أَرْسَلَنِي فَقَالَ اقْرَأْ فَقُلْتُ مَا أَنَا بِقَارِئٍ فَأَخَذَنِي فَغَطَّنِي الثَّالِثَةَ ثُمَّ أَرْسَلَنِي فَقَالَ{ اقْرَأْ بِاسْمِ رَبِّكَ الَّذِي خَلَقَ خَلَقَ الْإِنْسَانَ مِنْ عَلَقٍ اقْرَأْ وَرَبُّكَ الْأَكْرَمُ }فَرَجَعَ بِهَا رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَرْجُفُ فُؤَادُهُ فَدَخَلَ عَلَى خَدِيجَةَ بِنْتِ خُوَيْلِدٍ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهَا فَقَالَ زَمِّلُونِي زَمِّلُونِي فَزَمَّلُوهُ حَتَّى ذَهَبَ عَنْهُ الرَّوْعُ فَقَالَ لِخَدِيجَةَ وَأَخْبَرَهَا الْخَبَرَ لَقَدْ خَشِيتُ عَلَى نَفْسِي فَقَالَتْ خَدِيجَةُ كَلَّا وَاللَّهِ مَا يُخْزِيكَ اللَّهُ أَبَدًا إِنَّكَ لَتَصِلُ الرَّحِمَ وَتَحْمِلُ الْكَلَّ وَتَكْسِبُ الْمَعْدُومَ وَتَقْرِي الضَّيْفَ وَتُعِينُ عَلَى نَوَائِبِ الْحَقِّ فَانْطَلَقَتْ بِهِ خَدِيجَةُ حَتَّى أَتَتْ بِهِ وَرَقَةَ بْنَ نَوْفَلِ بْنِ أَسَدِ بْنِ عَبْدِ الْعُزَّى ابْنَ عَمِّ خَدِيجَةَ وَكَانَ امْرَأً قَدْ تَنَصَّرَ فِي الْجَاهِلِيَّةِ وَكَانَ يَكْتُبُ الْكِتَابَ الْعِبْرَانِيَّ فَيَكْتُبُ مِنْ الْإِنْجِيلِ بِالْعِبْرَانِيَّةِ مَا شَاءَ اللَّهُ أَنْ يَكْتُبَ وَكَانَ شَيْخًا كَبِيرًا قَدْ عَمِيَ فَقَالَتْ لَهُ خَدِيجَةُ يَا ابْنَ عَمِّ اسْمَعْ مِنْ ابْنِ أَخِيكَ فَقَالَ لَهُ وَرَقَةُ يَا ابْنَ أَخِي مَاذَا تَرَى فَأَخْبَرَهُ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ خَبَرَ مَا رَأَى فَقَالَ لَهُ وَرَقَةُ هَذَا النَّامُوسُ الَّذِي نَزَّلَ اللَّهُ عَلَى مُوسَى يَا لَيْتَنِي فِيهَا جَذَعًا لَيْتَنِي أَكُونُ حَيًّا إِذْ يُخْرِجُكَ قَوْمُكَ فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أَوَمُخْرِجِيَّ هُمْ قَالَ نَعَمْ لَمْ يَأْتِ رَجُلٌ قَطُّ بِمِثْلِ مَا جِئْتَ بِهِ إِلَّا عُودِيَ وَإِنْ يُدْرِكْنِي يَوْمُكَ أَنْصُرْكَ نَصْرًا مُؤَزَّرًا ثُمَّ لَمْ يَنْشَبْ وَرَقَةُ أَنْ تُوُفِّيَ وَفَتَرَ الْوَحْيُقَالَ ابْنُ شِهَابٍ وَأَخْبَرَنِي أَبُو سَلَمَةَ بْنُ عَبْدِ الرَّحْمَنِ أَنَّ جَابِرَ بْنَ عَبْدِ اللَّهِ الْأَنْصَارِيَّ قَالَ وَهُوَ يُحَدِّثُ عَنْ فَتْرَةِ الْوَحْيِ فَقَالَ فِي حَدِيثِهِ بَيْنَا أَنَا أَمْشِي إِذْ سَمِعْتُ صَوْتًا مِنْ السَّمَاءِ فَرَفَعْتُ بَصَرِي فَإِذَا الْمَلَكُ الَّذِي جَاءَنِي بِحِرَاءٍ جَالِسٌ عَلَى كُرْسِيٍّ بَيْنَ السَّمَاءِ وَالْأَرْضِ فَرُعِبْتُ مِنْهُ فَرَجَعْتُ فَقُلْتُ زَمِّلُونِي زَمِّلُونِي فَأَنْزَلَ اللَّهُ تَعَالَى{ يَا أَيُّهَا الْمُدَّثِّرُ قُمْ فَأَنْذِرْ إِلَى قَوْلِهِ وَالرُّجْزَ فَاهْجُرْ }فَحَمِيَ الْوَحْيُ وَتَتَابَعَ تَابَعَهُ عَبْدُ اللَّهِ بْنُ يُوسُفَ وَأَبُو صَالِحٍ وَتَابَعَهُ هِلَالُ بْنُ رَدَّادٍ عَنْ الزُّهْرِيِّ وَقَالَ يُونُسُ وَمَعْمَرٌ بَوَادِرُهُ
Et gouf eis erzielt [Yahya bin Bukair] sot, Et gouf eis vum [Al Laits] vum ['Uqail] vum [Ibn Shihab] vum ['Urwah bin Az Zubair] vun [Aisyah] - der Mamm vun de Mu'minin- erzielt, datt si gesot huet: 'Den Ufank vun der Offenbarung, déi dem Rasulullah sallallaahu 'alaihi wasallam koum, war mat engem richtegen Dram am Schlof. An Hien dreemt net, ausser et kënnt wéi d'Liicht vun der Sonnenopgang. Dunn gouf hie mat enger Léift fir d'Einsamkeet geseent, also huet hien d'Höhl vum Hiro gewielt an et ausgehalen, nämlech eng Zäit laang nuets ze bieden, ier hien zu senger Famill zréckgaangen ass, fir Proviant fir d'Iwwerliewe virzebereeden. Dunn huet hien d'Khadidjah kennegeléiert, fir Proviant virzebereeden. Bis den Al Haq schliisslech koum, wéi hien an der Höhl vum Hiro war, koum en Engel a sot: 'Liesen?' Hien huet geäntwert: 'Ech kann net liesen'. De Prophet sallallaahu 'alaihi wasallam huet erkläert: Also huet den Engel mech gegraff an mech ganz fest ëmfaasst, dann huet hien mech lassgelooss a sot nach eng Kéier: 'Liest!' Hien huet geäntwert: 'Ech kann net liesen'. Also huet den Engel mech gegraff an mech ganz fest ëmfaasst, dann huet hien mech lassgelooss a sot nach eng Kéier: 'Liest!' Hien huet geäntwert: 'Ech kann net liesen'. Den Engel huet mech nach eng Kéier gegraff an mech fir d'drëtt Kéier ganz fest ëmfaasst, dann huet hien mech lassgelooss a sot nach eng Kéier: -Liest andeems Dir - nennt- den Numm vun Ärem Gott, deen d'Mënsche geschaf huet, Hien huet d'Mënsche aus engem Bluttgerinnsel erschaf. Liest, an Ären Här ass de Gnodegsten-'. De Prophet sallallaahu 'alaihi wasallam ass mat de Wierder vun der Offenbarung an engem ängschtlechen Zoustand bei seng Famill zréckgaangen. Hien huet d'Khadidja bint Khawailidh begéint a sot: 'Deckt mech zou, deckt mech zou!'. Hie war ëmginn, bis hien seng Angscht verluer huet. Dann huet hien der Khadija erzielt, wat geschitt ass: 'Ech maachen mir Suergen ëm mech selwer'. Also sot d'Khadidja: "Bei Allah, Allah wäert dir net fir ëmmer schueden, well du eng Persoun bass, déi Frëndschaft weiderféiert." D'Khadidja huet hien dann invitéiert, de Waroqoh bin Naufal bin Asad bin Abdul 'Uzza, de Jong vum Khadija sengem Monni, ze treffen, deen e Chrëscht wärend der Jahiliyyah-Ära war. Hien huet och Bicher op Hebräesch geschriwwen, an och d'Bibel op Hebräesch mat der Erlaabnes vun Allah geschriwwen. Zu där Zäit war de Waroqoh al a seng Aen ware blann. D'Khadidja sot: "O Jong vu mengem Monni, lauschter wat de Jong vun Ärem Brudder ze soen huet." De Waroqoh sot: "O Jong vu mengem Brudder, wat hues du erlieft?" Also huet de Rasulullah sallallaahu 'alaihi wasallam erzielt, wat him geschitt ass. De Waroqoh sot: "Dëst ass Namus, wéi Allah eemol dem Moses opgedeckt huet. Oh, ech wünschte, ech wier nach jonk an ech wier nach lieweg, wéi du vun dengem Vollek verdriwwen gi bass." De Rasulullah sallallaahu 'alaihi wasallam huet gefrot: "Ginn ech vun hinnen erausgehäit?" De Waroqoh huet geäntwert: 'Jo. Well keen kënnt mat deem, wat Dir bréngt, ausser hie gëtt verletzt - zu Feinde gemaach -. Wann ech zu deem Zäitpunkt vun deem Tëschefall dobäi gewiescht wier, hätt ech Iech no beschte Wëssen gehollef. De Waroqoh huet dat Evenement, un dat hie gegleeft huet, net erlieft, well hie virdru wärend der Fatroh - Eidelkeet - vun der Offenbarung gestuerwen ass. [Ibn Syihab] sot; huet mir [Abu Salamah bin Abdurrahman] informéiert, datt [Jabir bin Abdullah Al Anshari] iwwer d'Eidelkeet vun der Offenbarung geschwat huet, wéi de Messenger vun Allah shallallahu 'alaihi wasallam erzielt huet: 'Wärend ech gaange sinn, hunn ech eng Stëmm vum Himmel héieren, ech hunn drop gekuckt an et war den Engel, deen an der Höhl vun Hiro bei mech komm war, wou hien op engem Stull tëscht Himmel an Äerd souz. Ech hat Angscht a sinn heem gaangen a sot: 'Deckt mech zou. Deckt mech zou.' Also huet Allah Ta'ala d'Offenbarung opgedeckt: -O Dir, déi bedeckt sidd- bis zum Wuert vun Allah - a verléisst d'Idolen-. Zënterhier ass d'Offenbarung weider erofkomm.' Dësen Hadith gouf och vum [Abdullah bin Yusuf] an [Abu Salih] an och vum [Hilal bin Raddad] vun [Az Zuhri] erzielt. An [Yunus] sot; an [Ma'mar] huet zougestëmmt, datt hien en vun Az Zuhri kritt huet.