Hadith Representative
Waroqoh bin Naufal menulis Kitab Injil dalam Bahasa Ibrani dengan izin Allah
Imam Bukhari : 3حَدَّثَنَا يَحْيَى بْنُ بُكَيْرٍ قَالَ حَدَّثَنَا اللَّيْثُ عَنْ عُقَيْلٍ عَنْ ابْنِ شِهَابٍ عَنْ عُرْوَةَ بْنِ الزُّبَيْرِ عَنْ عَائِشَةَ أُمِّ الْمُؤْمِنِينَ أَنَّهَا قَالَتْأَوَّلُ مَا بُدِئَ بِهِ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ مِنْ الْوَحْيِ الرُّؤْيَا الصَّالِحَةُ فِي النَّوْمِ فَكَانَ لَا يَرَى رُؤْيَا إِلَّا جَاءَتْ مِثْلَ فَلَقِ الصُّبْحِ ثُمَّ حُبِّبَ إِلَيْهِ الْخَلَاءُ وَكَانَ يَخْلُو بِغَارِ حِرَاءٍ فَيَتَحَنَّثُ فِيهِ وَهُوَ التَّعَبُّدُ اللَّيَالِيَ ذَوَاتِ الْعَدَدِ قَبْلَ أَنْ يَنْزِعَ إِلَى أَهْلِهِ وَيَتَزَوَّدُ لِذَلِكَ ثُمَّ يَرْجِعُ إِلَى خَدِيجَةَ فَيَتَزَوَّدُ لِمِثْلِهَا حَتَّى جَاءَهُ الْحَقُّ وَهُوَ فِي غَارِ حِرَاءٍ فَجَاءَهُ الْمَلَكُ فَقَالَ اقْرَأْ قَالَ مَا أَنَا بِقَارِئٍ قَالَ فَأَخَذَنِي فَغَطَّنِي حَتَّى بَلَغَ مِنِّي الْجَهْدَ ثُمَّ أَرْسَلَنِي فَقَالَ اقْرَأْ قُلْتُ مَا أَنَا بِقَارِئٍ فَأَخَذَنِي فَغَطَّنِي الثَّانِيَةَ حَتَّى بَلَغَ مِنِّي الْجَهْدَ ثُمَّ أَرْسَلَنِي فَقَالَ اقْرَأْ فَقُلْتُ مَا أَنَا بِقَارِئٍ فَأَخَذَنِي فَغَطَّنِي الثَّالِثَةَ ثُمَّ أَرْسَلَنِي فَقَالَ{ اقْرَأْ بِاسْمِ رَبِّكَ الَّذِي خَلَقَ خَلَقَ الْإِنْسَانَ مِنْ عَلَقٍ اقْرَأْ وَرَبُّكَ الْأَكْرَمُ }فَرَجَعَ بِهَا رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَرْجُفُ فُؤَادُهُ فَدَخَلَ عَلَى خَدِيجَةَ بِنْتِ خُوَيْلِدٍ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهَا فَقَالَ زَمِّلُونِي زَمِّلُونِي فَزَمَّلُوهُ حَتَّى ذَهَبَ عَنْهُ الرَّوْعُ فَقَالَ لِخَدِيجَةَ وَأَخْبَرَهَا الْخَبَرَ لَقَدْ خَشِيتُ عَلَى نَفْسِي فَقَالَتْ خَدِيجَةُ كَلَّا وَاللَّهِ مَا يُخْزِيكَ اللَّهُ أَبَدًا إِنَّكَ لَتَصِلُ الرَّحِمَ وَتَحْمِلُ الْكَلَّ وَتَكْسِبُ الْمَعْدُومَ وَتَقْرِي الضَّيْفَ وَتُعِينُ عَلَى نَوَائِبِ الْحَقِّ فَانْطَلَقَتْ بِهِ خَدِيجَةُ حَتَّى أَتَتْ بِهِ وَرَقَةَ بْنَ نَوْفَلِ بْنِ أَسَدِ بْنِ عَبْدِ الْعُزَّى ابْنَ عَمِّ خَدِيجَةَ وَكَانَ امْرَأً قَدْ تَنَصَّرَ فِي الْجَاهِلِيَّةِ وَكَانَ يَكْتُبُ الْكِتَابَ الْعِبْرَانِيَّ فَيَكْتُبُ مِنْ الْإِنْجِيلِ بِالْعِبْرَانِيَّةِ مَا شَاءَ اللَّهُ أَنْ يَكْتُبَ وَكَانَ شَيْخًا كَبِيرًا قَدْ عَمِيَ فَقَالَتْ لَهُ خَدِيجَةُ يَا ابْنَ عَمِّ اسْمَعْ مِنْ ابْنِ أَخِيكَ فَقَالَ لَهُ وَرَقَةُ يَا ابْنَ أَخِي مَاذَا تَرَى فَأَخْبَرَهُ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ خَبَرَ مَا رَأَى فَقَالَ لَهُ وَرَقَةُ هَذَا النَّامُوسُ الَّذِي نَزَّلَ اللَّهُ عَلَى مُوسَى يَا لَيْتَنِي فِيهَا جَذَعًا لَيْتَنِي أَكُونُ حَيًّا إِذْ يُخْرِجُكَ قَوْمُكَ فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أَوَمُخْرِجِيَّ هُمْ قَالَ نَعَمْ لَمْ يَأْتِ رَجُلٌ قَطُّ بِمِثْلِ مَا جِئْتَ بِهِ إِلَّا عُودِيَ وَإِنْ يُدْرِكْنِي يَوْمُكَ أَنْصُرْكَ نَصْرًا مُؤَزَّرًا ثُمَّ لَمْ يَنْشَبْ وَرَقَةُ أَنْ تُوُفِّيَ وَفَتَرَ الْوَحْيُقَالَ ابْنُ شِهَابٍ وَأَخْبَرَنِي أَبُو سَلَمَةَ بْنُ عَبْدِ الرَّحْمَنِ أَنَّ جَابِرَ بْنَ عَبْدِ اللَّهِ الْأَنْصَارِيَّ قَالَ وَهُوَ يُحَدِّثُ عَنْ فَتْرَةِ الْوَحْيِ فَقَالَ فِي حَدِيثِهِ بَيْنَا أَنَا أَمْشِي إِذْ سَمِعْتُ صَوْتًا مِنْ السَّمَاءِ فَرَفَعْتُ بَصَرِي فَإِذَا الْمَلَكُ الَّذِي جَاءَنِي بِحِرَاءٍ جَالِسٌ عَلَى كُرْسِيٍّ بَيْنَ السَّمَاءِ وَالْأَرْضِ فَرُعِبْتُ مِنْهُ فَرَجَعْتُ فَقُلْتُ زَمِّلُونِي زَمِّلُونِي فَأَنْزَلَ اللَّهُ تَعَالَى{ يَا أَيُّهَا الْمُدَّثِّرُ قُمْ فَأَنْذِرْ إِلَى قَوْلِهِ وَالرُّجْزَ فَاهْجُرْ }فَحَمِيَ الْوَحْيُ وَتَتَابَعَ تَابَعَهُ عَبْدُ اللَّهِ بْنُ يُوسُفَ وَأَبُو صَالِحٍ وَتَابَعَهُ هِلَالُ بْنُ رَدَّادٍ عَنْ الزُّهْرِيِّ وَقَالَ يُونُسُ وَمَعْمَرٌ بَوَادِرُهُ
Tað hevur verið sagt okkum [Yahya bin Bukair] segði, Tað hevur verið sagt okkum frá [Al Laits] frá ['Uqail] frá [Ibn Shihab] frá [Urwah bin Az Zubair] frá [Aisyah] -Móðir Mu'minins-, at hon segði: 'Byrjanin av opinberingini, sum kom til truna. svøvn. Og Hann droymir ikki, uttan so at tað kemur sum morgunroðans ljós. Síðani varð hann signaður við einum kærleika til einsemi, so hann valdi hellið hjá Hiro og toli tað, nevniliga at tilbað um náttina í eina tíð, áðrenn hann fór aftur til familjuna at fyrireika proviant fyri at yvirliva aftur. Síðani hitti hann Khadijah fyri at fyrireika proviant. Til loksins kom Al Haq tá hann var í hellinum hjá Hiro, kom ein eingil og segði: 'Les?' Hann svaraði: 'Eg dugi ikki at lesa'. Profeturin sallallaahu alaihi wasallam greiddi frá: So tók eingilin í meg og klemmaði meg sera hart síðani slepti mær og segði aftur: 'Les!' Hann svaraði: 'Eg dugi ikki at lesa'. So tók eingilin í meg og klemmaði meg sera hart síðani slepti mær og segði aftur: 'Les!'. Hann svaraði: 'Eg dugi ikki at lesa'. Eingilin tók í meg aftur og klemmaði meg fyri triðju ferð sera sterkt síðani slepti mær, og segði aftur: -Les við at -nevna- navnið á tínum Gudi sum skapti, Hann hevur skapt menniskju úr einum blóðtøppi. Les, og Harri tín er hin náðigasti-'. Profeturin sallallaahu alaihi wasallam kom aftur til familju sína við opinberingarorðunum í angist. Hann hitti Khadija bint Khawailidh og segði: »Dekk meg, dekk meg!«. Hann varð umhyljaður, til hann misti óttan. Síðani segði hann Khadija, hvat hendi: 'Eg eri stúrin fyri mær sjálvum'. So segði Khadijah: 'Við Allah, Allah fer ikki at skaða teg í allar ævir, tí tú ert ein persónur, sum heldur fram við vinalagnum'. Síðani bjóðaði Khadijah honum at hitta Waroqoh bin Naufal bin Asad bin Abdul 'Uzza, sonur abba Khadijah, sum var kristin í Jahiliyyah-tíðini. Hann skrivaði eisini bøkur á hebraiskum, og skrivaði eisini Bíbliuna á hebraiskum við loyvi frá Allah. Tá var Waroqoh gamal og eyguni vóru blind. Khadijah segði: 'Ó sonur abba míns, lurta eftir tí, sum sonur beiggja tín hevur at siga'. Waroqoh mælti: 'O sonur beiggja míns, hvat hevur tú upplivað'. So segði Rasulullah Sallallahu Alaihi Wasallam frá, hvat hendi honum. Waroqoh segði: »Hetta er Namus, sum Allah einaferð opinberaði Mósesi. Ó, eg vildi ynskt, at eg enn var ungur og eg enn var á lívi, tá tú varð koyrdur út av tínum fólki'. Rasulullah Sallallahu Alaihi Wasallam spurdi: 'Verði eg kastaður út av teimum?' Waroqoh svaraði: »Ja. Tí eingin kemur við tí, tú kemur við, uttan so at teir verða særdir - gjørdir fíggindar -. Hevði eg verið har, tá tað hendi, hevði eg hjálpt tær eftir besta førimuni'. Waroqoh upplivdi ikki hendingina, sum hann trúði, tí hann doyði fyrr undir fatroh - tómleikanum - opinberingini. [Ibn Sihab] segði; hevði upplýst mær [Abu Salamah bin Abdurrahman], at [Jabir bin Abdullah Al Ansari] tosaði um tómleika opinberingarinnar, sum Rasulullah Sallallahu Alaihi Wasallam segði: 'Meðan eg gekk, hoyrdi eg eina rødd av himlinum, eg hugdi at henni og tað vísti seg, at eingilin, sum var komin til mín ímillum ein chaven'a. jørð. Eg var bangin og fór heim, og mælti: »Dæl meg. Dekk meg'. So sendi Allah Ta'ala niður eina opinbering: -Ó tú sum dekur teg- til orðið hjá Allah -og sleppur avgudunum-. Síðani tá hava avdúkingar framvegis komið niður áhaldandi'. Hendan hadisin varð eisini frásagd av [Abdullah bin Yusuf] og [Abu Shalih] umframt av [Hilal bin Raddad] frá [Az Zuhri]. Og [Jónas] segði; og [Ma'mar] samtykti, at hann fekk tað frá Az Zuhri.