-

حَدَّثَنَا مُسَدَّدٌ قَالَ حَدَّثَنِي يَحْيَى بْنُ سَعِيدٍ قَالَ حَدَّثَنَا عَوْفٌ قَالَ حَدَّثَنَا أَبُو رَجَاءٍ عَنْ عِمْرَانَ قَالَكُنَّا فِي سَفَرٍ مَعَ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَإِنَّا أَسْرَيْنَا حَتَّى كُنَّا فِي آخِرِ اللَّيْلِ وَقَعْنَا وَقْعَةً وَلَا وَقْعَةَ أَحْلَى عِنْدَ الْمُسَافِرِ مِنْهَا فَمَا أَيْقَظَنَا إِلَّا حَرُّ الشَّمْسِ وَكَانَ أَوَّلَ مَنْ اسْتَيْقَظَ فُلَانٌ ثُمَّ فُلَانٌ ثُمَّ فُلَانٌ يُسَمِّيهِمْ أَبُو رَجَاءٍ فَنَسِيَ عَوْفٌ ثُمَّ عُمَرُ بْنُ الْخَطَّابِ الرَّابِعُ وَكَانَ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ إِذَا نَامَ لَمْ يُوقَظْ حَتَّى يَكُونَ هُوَ يَسْتَيْقِظُ لِأَنَّا لَا نَدْرِي مَا يَحْدُثُ لَهُ فِي نَوْمِهِ فَلَمَّا اسْتَيْقَظَ عُمَرُ وَرَأَى مَا أَصَابَ النَّاسَ وَكَانَ رَجُلًا جَلِيدًا فَكَبَّرَ وَرَفَعَ صَوْتَهُ بِالتَّكْبِيرِ فَمَا زَالَ يُكَبِّرُ وَيَرْفَعُ صَوْتَهُ بِالتَّكْبِيرِ حَتَّى اسْتَيْقَظَ بِصَوْتِهِ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَلَمَّا اسْتَيْقَظَ شَكَوْا إِلَيْهِ الَّذِي أَصَابَهُمْ قَالَ لَا ضَيْرَ أَوْ لَا يَضِيرُ ارْتَحِلُوا فَارْتَحَلَ فَسَارَ غَيْرَ بَعِيدٍ ثُمَّ نَزَلَ فَدَعَا بِالْوَضُوءِ فَتَوَضَّأَ وَنُودِيَ بِالصَّلَاةِ فَصَلَّى بِالنَّاس فَلَمَّا انْفَتَلَ مِنْ صَلَاتِهِ إِذَا هُوَ بِرَجُلٍ مُعْتَزِلٍ لَمْ يُصَلِّ مَعَ الْقَوْمِ قَالَ مَا مَنَعَكَ يَا فُلَانُ أَنْ تُصَلِّيَ مَعَ الْقَوْمِ قَالَ أَصَابَتْنِي جَنَابَةٌ وَلَا مَاءَ قَالَ عَلَيْكَ بِالصَّعِيدِ فَإِنَّهُ يَكْفِيكَ ثُمَّ سَارَ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَاشْتَكَى إِلَيْهِ النَّاسُ مِنْ الْعَطَشِ فَنَزَلَ فَدَعَا فُلَانًا كَانَ يُسَمِّيهِ أَبُو رَجَاءٍ نَسِيَهُ عَوْفٌ وَدَعَا عَلِيًّا فَقَالَ اذْهَبَا فَابْتَغِيَا الْمَاءَ فَانْطَلَقَا فَتَلَقَّيَا امْرَأَةً بَيْنَ مَزَادَتَيْنِ أَوْ سَطِيحَتَيْنِ مِنْ مَاءٍ عَلَى بَعِيرٍ لَهَا فَقَالَا لَهَا أَيْنَ الْمَاءُ قَالَتْ عَهْدِي بِالْمَاءِ أَمْسِ هَذِهِ السَّاعَةَ وَنَفَرُنَا خُلُوفًا قَالَا لَهَا انْطَلِقِي إِذًا قَالَتْ إِلَى أَيْنَ قَالَا إِلَى رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَتْ الَّذِي يُقَالُ لَهُ الصَّابِئُ قَالَا هُوَ الَّذِي تَعْنِينَ فَانْطَلِقِي فَجَاءَا بِهَا إِلَى النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَحَدَّثَاهُ الْحَدِيثَ قَالَ فَاسْتَنْزَلُوهَا عَنْ بَعِيرِهَا وَدَعَا النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ بِإِنَاءٍ فَفَرَّغَ فِيهِ مِنْ أَفْوَاهِ الْمَزَادَتَيْنِ أَوْ سَطِيحَتَيْنِ وَأَوْكَأَ أَفْوَاهَهُمَا وَأَطْلَقَ الْعَزَالِيَ وَنُودِيَ فِي النَّاسِ اسْقُوا وَاسْتَقُوا فَسَقَى مَنْ شَاءَ وَاسْتَقَى مَنْ شَاءَ وَكَانَ آخِرُ ذَاكَ أَنْ أَعْطَى الَّذِي أَصَابَتْهُ الْجَنَابَةُ إِنَاءً مِنْ مَاءٍ قَالَ اذْهَبْ فَأَفْرِغْهُ عَلَيْكَ وَهِيَ قَائِمَةٌ تَنْظُرُ إِلَى مَا يُفْعَلُ بِمَائِهَا وَايْمُ اللَّهِ لَقَدْ أُقْلِعَ عَنْهَا وَإِنَّهُ لَيُخَيَّلُ إِلَيْنَا أَنَّهَا أَشَدُّ مِلْأَةً مِنْهَا حِينَ ابْتَدَأَ فِيهَا فَقَالَ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ اجْمَعُوا لَهَا فَجَمَعُوا لَهَا مِنْ بَيْنِ عَجْوَةٍ وَدَقِيقَةٍ وَسَوِيقَةٍ حَتَّى جَمَعُوا لَهَا طَعَامًا فَجَعَلُوهَا فِي ثَوْبٍ وَحَمَلُوهَا عَلَى بَعِيرِهَا وَوَضَعُوا الثَّوْبَ بَيْنَ يَدَيْهَا قَالَ لَهَا تَعْلَمِينَ مَا رَزِئْنَا مِنْ مَائِكِ شَيْئًا وَلَكِنَّ اللَّهَ هُوَ الَّذِي أَسْقَانَا فَأَتَتْ أَهْلَهَا وَقَدْ احْتَبَسَتْ عَنْهُمْ قَالُوا مَا حَبَسَكِ يَا فُلَانَةُ قَالَتْ الْعَجَبُ لَقِيَنِي رَجُلَانِ فَذَهَبَا بِي إِلَى هَذَا الَّذِي يُقَالُ لَهُ الصَّابِئُ فَفَعَلَ كَذَا وَكَذَا فَوَاللَّهِ إِنَّهُ لَأَسْحَرُ النَّاسِ مِنْ بَيْنِ هَذِهِ وَهَذِهِ وَقَالَتْ بِإِصْبَعَيْهَا الْوُسْطَى وَالسَّبَّابَةِ فَرَفَعَتْهُمَا إِلَى السَّمَاءِ تَعْنِي السَّمَاءَ وَالْأَرْضَ أَوْ إِنَّهُ لَرَسُولُ اللَّهِ حَقًّا فَكَانَ الْمُسْلِمُونَ بَعْدَ ذَلِكَ يُغِيرُونَ عَلَى مَنْ حَوْلَهَا مِنْ الْمُشْرِكِينَ وَلَا يُصِيبُونَ الصِّرْمَ الَّذِي هِيَ مِنْهُ فَقَالَتْ يَوْمًا لِقَوْمِهَا مَا أُرَى أَنَّ هَؤُلَاءِ الْقَوْمَ يَدْعُونَكُمْ عَمْدًا فَهَلْ لَكُمْ فِي الْإِسْلَامِ فَأَطَاعُوهَا فَدَخَلُوا فِي الْإِسْلَامِقَالَ أَبُو عَبْد اللَّهِ صَبَأَ خَرَجَ مِنْ دِينٍ إِلَى غَيْرِهِ وَقَالَ أَبُو الْعَالِيَةِ{ الصَّابِئِينَ }فِرْقَةٌ مِنْ أَهْلِ الكِتَابِ يَقْرَءُونَ الزَّبُورَ

ਸਾਡੇ ਲਈ ਬਿਆਨ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਕਿ [ਮੁਸੱਦਦ] ਨੇ ਕਿਹਾ, ਮੈਨੂੰ [ਯਹਿਆ ਬਿਨ ਸਈਦ] ਨੇ ਕਿਹਾ, ਸਾਡੇ ਲਈ [ਆਉਫ਼] ਨੇ ਕਿਹਾ, ਸਾਡੇ ਲਈ [ਅਬੂ ਰਾਜ਼ਾ] ਨੇ ['ਇਮਰਾਨ] ਤੋਂ ਬਿਆਨ ਕੀਤਾ, ਜਿਸ ਨੇ ਕਿਹਾ, "ਅਸੀਂ ਇੱਕ ਯਾਤਰਾ 'ਤੇ ਨਬੀ ਸ਼ੱਲੱਲਾਹੂ ਅਲੈਹੀ ਵਸੱਲਮ ਦੇ ਨਾਲ ਸਨ, ਅਸੀਂ ਰਾਤ ਵਕਤ ਤੁਰਦੇ ਰਹੇ, ਜਦ ਤੱਕ ਅੰਤ ਵਿੱਚ ਸਵੇਰੇ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦਾ, ਅਸੀਂ ਸੁੱਟੇ, ਅਤੇ ਯਾਤਰੀ ਲਈ ਸਭ ਤੋਂ ਚੰਗੀ ਨੀਂਦ ਉਹ ਸੀ ਜੋ ਅਸੀਂ ਮਹਿਸੂਸ ਕੀਤੀ। ਇਸ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਕੋਈ ਸਾਨੂੰ ਜਾਗ ਨਹੀਂ ਕਰ ਸਕਿਆ ਸਿਵਾਏ ਸੂਰਜ ਦੀ ਗਰਮੀ ਦੇ। ਅਤੇ ਪਹਿਲਾ ਜਾਗਣ ਵਾਲਾ ਸੀ ਫੁਲਾਨ, ਫਿਰ ਫੁਲਾਨ, ਫਿਰ ਉਹ ਵਿਅਕਤੀ ਜੋ ਅਬੂ ਆਉਫ਼ ਜਾਣਦਾ ਸੀ ਪਰ ਆਖਿਰਕਾਰ ਭੁੱਲ ਗਿਆ। ਅਤੇ 'ਊਮਰ ਬਿਨ ਅਲ ਖਤਤਾਬ ਚੌਥਾ ਜਾਗਣ ਵਾਲਾ ਸੀ, ਜਦਕਿ ਨਬੀ ਸ਼ੱਲੱਲਾਹੂ ਅਲੈਹੀ ਵਸੱਲਮ ਜਦ ਸੌਂਦੇ ਸਨ ਤਾਂ ਉਹ ਸਵੈ-ਸੱਜਣ ਤੱਕ ਜਾਗਦੇ ਨਹੀਂ, ਕਿਸੇ ਨੂੰ ਪਤਾ ਨਹੀਂ ਚਲਦਾ ਕਿ ਉਹ ਆਪਣੇ ਨੀਂਦ ਵਿੱਚ ਕੀ ਕਰ ਰਹੇ ਸਨ। ਜਦਕਿ 'ਊਮਰ ਜਾਗੇ ਅਤੇ ਵੇਖਿਆ ਕਿ ਬਹੁਤ ਸਾਰੇ ਲੋਕਾਂ (ਜੋ ਜਾਗਣ ਵਿੱਚ ਦੇਰੀ ਕਰ ਰਹੇ ਸਨ) ਦੇ ਵਿਚਕਾਰ ਕੀ ਹੋ ਰਿਹਾ ਹੈ" -ਅਤੇ ਉਮਰ ਵਫ਼ਾਦਾਰੀ ਨਾਲ ਭਰਿਆ ਇੱਕ ਪੱਕਾ ਆਦਮੀ ਸੀ, ਇਸ ਲਈ ਉਸਨੇ ਆਪਣੀ ਆਵਾਜ਼ ਬੁਲੰਦ ਕਰਕੇ ਤਕਬੀਰ ਕੀਤਾ ਅਤੇ ਉੱਚੀ ਆਵਾਜ਼ ਵਿੱਚ ਤਕਬੀਰ ਕਰਦਾ ਰਿਹਾ ਜਦੋਂ ਤੱਕ ਕਿ ਨਬੀ (ਅੱਲ੍ਹਾ ਦੀ ਬਰਕਤ ਅਤੇ ਬਰਕਤ) ਤਕਬੀਰ ਉਮਰ ਦੀ ਆਵਾਜ਼ ਦੀ ਉੱਚੀ ਆਵਾਜ਼ ਤੋਂ ਨਹੀਂ ਜਾਗਦਾ। ਜਦੋਂ ਉਹ ਉੱਠਿਆ, ਲੋਕਾਂ ਨੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਘਟਨਾਵਾਂ ਬਾਰੇ ਸ਼ਿਕਾਇਤ ਕੀਤੀ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦਾ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਅਨੁਭਵ ਕੀਤਾ ਸੀ. ਇਸ ਲਈ ਉਸਨੇ ਕਿਹਾ: "ਇਸ ਨਾਲ ਕੋਈ ਫ਼ਰਕ ਨਹੀਂ ਪੈਂਦਾ, ਜਾਂ ਇਹ ਠੀਕ ਹੈ ਅਤੇ ਆਪਣੇ ਰਾਹ 'ਤੇ ਚਲੇ ਜਾਓ." ਇਸ ਲਈ ਉਸਨੇ ਆਪਣਾ ਸਫ਼ਰ ਜਾਰੀ ਰੱਖਿਆ ਅਤੇ ਕੁਝ ਦੂਰੀ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਉਹ ਰੁਕ ਗਿਆ ਅਤੇ ਇਸ਼ਨਾਨ ਲਈ ਇੱਕ ਡਿੱਪਰ ਮੰਗਿਆ, ਫਿਰ ਉਸਨੇ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕੀਤਾ ਅਤੇ ਫਿਰ ਪ੍ਰਾਰਥਨਾ ਕੀਤੀ। ਇਸ ਲਈ ਉਸ ਨੇ ਭੀੜ ਨਾਲ ਪ੍ਰਾਰਥਨਾ ਕੀਤੀ। ਆਪਣੀ ਪ੍ਰਾਰਥਨਾ ਖਤਮ ਕਰਨ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਉਸਨੇ ਦੇਖਿਆ ਕਿ ਇੱਕ ਵਿਅਕਤੀ ਸੀ ਜੋ ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਵੱਖ ਕਰ ਲਿਆ ਅਤੇ ਭੀੜ ਨਾਲ ਪ੍ਰਾਰਥਨਾ ਵਿੱਚ ਸ਼ਾਮਲ ਨਹੀਂ ਹੋਇਆ. ਪੈਗੰਬਰ (ਸ) ਨੇ ਪੁੱਛਿਆ: "ਹੇ ਫੁਲਾਨ, ਤੁਹਾਨੂੰ ਲੋਕਾਂ ਨਾਲ ਨਮਾਜ਼ ਪੜ੍ਹਨ ਤੋਂ ਕਿਹੜੀ ਚੀਜ਼ ਰੋਕਦੀ ਹੈ?" ਆਦਮੀ ਨੇ ਜਵਾਬ ਦਿੱਤਾ, "ਮੈਂ ਸਮਾਧੀ ਵਿੱਚ ਹਾਂ, ਅਤੇ ਪਾਣੀ ਨਹੀਂ ਹੈ." ਫਿਰ ਉਸਨੇ ਸਮਝਾਇਆ: "ਤੁਸੀਂ ਕਾਫ਼ੀ ਧੂੜ ਦੀ ਵਰਤੋਂ ਕਰ ਸਕਦੇ ਹੋ." ਫਿਰ ਨਬੀ ਸ਼ਲੱਲਾਹੁ ਅਲੈਹਿ ਵਸੱਲਮ ਨੇ ਯਾਤਰਾ ਜਾਰੀ ਰੱਖੀ ਜਦ ਤੱਕ ਲੋਕ ਉਸਦੇ ਕੋਲ ਸ਼ਿਕਾਇਤ ਕਰਨ ਲਈ ਨਹੀਂ ਪਹੁੰਚੇ ਕਿ ਉਹ ਤਰਸ ਰਹੇ ਹਨ। ਫਿਰ ਨਬੀ ਸ਼ਲੱਲਾਹੁ ਅਲੈਹਿ ਵਸੱਲਮ ਨੇ ਅਬੂ ਰਜਾ’ ਦੇ ਨਾਮ ਨਾਲ ਇੱਕ ਵਿਅਕਤੀ ਨੂੰ ਮੰਗਿਆ - ਪਰ 'ਆਉਫ਼' ਭੁੱਲ ਗਿਆ- ਅਤੇ 'ਅਲੀ' ਨੂੰ ਹਿਦਾਇਤ ਦਿੱਤੀ, ਉਹਨਾਂ ਦੋਹਾਂ ਨੂੰ ਹੁਕਮ ਦਿੱਤਾ: "ਤੁਸੀਂ ਦੋਵੇਂ ਜਾਓ ਅਤੇ ਪਾਣੀ ਲੱਭੋ।" ਫਿਰ ਦੋਹਾਂ ਦਫਤਰੀ ਤੋਂ ਜਾ ਕੇ ਇੱਕ ਔਰਤ ਨੂੰ ਮਿਲੇ ਜੋ ਆਪਣੇ ਉਥਲੇ ਜੇਬਾਂ ਵਿੱਚ ਪਾਣੀ ਦੀਆਂ ਥੈਲੀਆਂ ਨਾਲ ਉਨੇ ਦੇ ਨਾਲ ਲੈ ਜਾ ਰਹੀ ਸੀ। ਫਿਰ ਦੋਹਾਂ ਨੇ ਉਸ ਤੋਂ ਪੁੱਛਿਆ, "ਪਾਣੀ ਕਿੱਥੇ ਹੈ?" ਔਰਤ ਨੇ ਜਵਾਬ ਦਿੱਤਾ, "ਆਖਰੀ ਵਾਰੀ ਜੋ ਮੈਂ ਇਸ ਇਲਾਕੇ ਵਿੱਚ ਪਾਣੀ ਵੇਖਿਆ ਸੀ ਉਹ ਹੁਣ ਹੈ। ਅਤੇ ਸਾਡੇ ਇਹ ਯਾਤਰਾ ਵੀ ਪਾਣੀ ਲੱਭਣ ਲਈ ਹੈ।" ਫਿਰ ਦੋਹਾਂ ਨੇ ਕਿਹਾ, "ਫਿਰ ਤੂੰ ਜਾ ਸਕਦੀ ਹੈਂ।" ਔਰਤ ਨੇ ਪੁੱਛਿਆ, "ਤੁਸੀਂ ਕਿੱਥੇ ਜਾ ਰਹੇ ਹੋ?" ਦੋਹਾਂ ਨੇ ਜਵਾਬ ਦਿੱਤਾ, "ਰਸੂਲੁੱਲਾਹੁ ਸ਼ਲੱਲਾਹੁ ਅਲੈਹਿ ਵਸੱਲਮ ਨੂੰ ਮਿਲਣ।" ਔਰਤ ਨੇ ਪੁੱਛਿਆ, "ਉਸੇ ਵਿਅਕਤੀ ਕੋਲ ਜਿਸਨੂੰ ਧਰਮ ਤੋਂ ਬਾਹਰ ਗਿਆ ਸਮਝਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ (ਸ਼ਾਬੀਈ)?" ਦੋਹਾਂ ਨੇ ਜਵਾਬ ਦਿੱਤਾ, "ਹਾਂ, ਉਹੀ ਹੈ ਜਿਸ ਦੀ ਤੁਸੀਂ ਗੱਲ ਕਰ ਰਹੇ ਹੋ।" ਫਿਰ ਨਬੀ ਦੇ ਦੋ ਸਾਥੀਆਂ ਉਸ ਔਰਤ ਦੇ ਨਾਲ ਮਿਲ ਕੇ ਗਏ ਪੈਗੰਬਰ (ਸ) ਨੇ ਕਿਹਾ: ਫਿਰ ਦੋਵਾਂ ਨੇ ਉਸ ਘਟਨਾ ਬਾਰੇ ਦੱਸਿਆ ਜਿਸ ਦਾ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਹੁਣੇ ਅਨੁਭਵ ਕੀਤਾ ਸੀ। ਪੈਗੰਬਰ (ਸ) ਨੇ ਕਿਹਾ: "ਉਸ ਨੂੰ ਉਸ ਦੇ ਊਠ ਤੋਂ ਹੇਠਾਂ ਉਤਾਰ ਦਿਓ। ਫਿਰ ਪੈਗੰਬਰ (ਸਾਲ) ਨੇ ਪਾਣੀ ਦਾ ਇੱਕ ਭਾਂਡਾ ਮੰਗਿਆ, ਅਤੇ ਉਸਨੇ ਪਾਣੀ ਦੇ ਥੈਲੇ (ਔਰਤ ਦੇ) ਆਪਣੇ ਮੂੰਹ ਵਿੱਚ ਪਾ ਦਿੱਤੇ, ਅਤੇ ਉਸਨੇ ਪਾਣੀ ਦੇ ਥੈਲੇ ਖੋਲ੍ਹੇ ਅਤੇ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਕਿਹਾ: "ਪਾਣੀ ਲਓ ਅਤੇ ਆਪਣੀ ਮਰਜ਼ੀ ਨਾਲ ਪੀਓ!" ਇਸ ਲਈ ਲੋਕਾਂ ਨੇ (ਆਪਣੀ ਸਵਾਰੀ ਦਿੱਤੀ) ਅਤੇ ਆਪਣੀ ਮਰਜ਼ੀ ਅਨੁਸਾਰ ਪੀਂਦੇ ਰਹੇ। ਅਤੇ ਅਖੀਰ ਵਿੱਚ, ਉਸਨੇ ਉਸ ਵਿਅਕਤੀ ਨੂੰ ਪਾਣੀ ਦੀ ਬਾਲਟੀ ਦਿੱਤੀ, ਜੋ ਜਨਾਬਾਹ ਤੋਂ ਪ੍ਰਭਾਵਿਤ ਹੋਇਆ ਸੀ। ਫਿਰ ਉਸ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਕਿਹਾ: "ਜਾਓ ਅਤੇ ਨਹਾਉਣਾ। ਔਰਤ ਦਾ ਸਟੈਂਡ ਲੈਣ ਅਤੇ ਇਹ ਵੇਖਣ ਵਿੱਚ ਕਿ ਉਸ ਦੇ ਪਾਣੀ ਨਾਲ ਕੀ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਸੀ. ਅੱਲ੍ਹਾ ਦੀ ਸਹੁੰ ਹੈ, ਇਸ ਘਟਨਾ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਹੈਰਾਨ ਕਰ ਦਿੱਤਾ ਹੈ ਅਤੇ ਅਸੀਂ ਵੀ ਪਹਿਲੀ ਵਾਰ ਨਾਲੋਂ ਵਧੇਰੇ ਪਾਣੀ ਵੇਖਿਆ ਹੈ। ਰਸੂਲ ਸਾਹਿਬ ਨੇ ਕਿਹਾ: "ਉਸ ਲਈ (ਭੋਜਨ) ਇਕੱਠਾ ਕਰੋ। ਇਸ ਲਈ ਲੋਕਾਂ ਨੇ ਔਰਤ ਲਈ ਖਜੂਰ, ਆਟਾ, ਸਾਵਿਕ (ਦੁੱਧ ਅਤੇ ਆਟੇ ਦਾ ਮਿਸ਼ਰਣ) ਦੇ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਭੋਜਨ ਇਕੱਠਾ ਕੀਤਾ। ਫਿਰ ਭੋਜਨ ਨੂੰ ਇੱਕ ਕੱਪੜੇ ਵਿੱਚ ਪਾ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਔਰਤ ਨੂੰ ਗੱਡੀ ਵਿੱਚ ਚੁੱਕ ਲਿਆ ਅਤੇ ਭੋਜਨ ਉਸ ਦੇ ਸਾਹਮਣੇ ਰੱਖਿਆ। ਤਦ ਰਸੂਲ ਸਾਹਿਬ ਨੇ ਔਰਤ ਨੂੰ ਕਿਹਾ: "ਤੁਸੀਂ ਜਾਣਦੇ ਹੋ ਕਿ ਅਸੀਂ ਤੁਹਾਡਾ ਪਾਣੀ ਥੋੜ੍ਹਾ ਜਿਹਾ ਵੀ ਨਹੀਂ ਘਟਾਇਆ, ਪਰ ਅੱਲ੍ਹਾ ਨੇ ਸਾਨੂੰ ਪਾਣੀ ਦਿੱਤਾ ਹੈ। ਫਿਰ ਔਰਤ ਆਪਣੇ ਪਰਿਵਾਰ ਕੋਲ ਗਈ, ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਪੁੱਛਿਆ, "ਹੇ ਫੁਲਾਨਾਹ, ਇਹ ਕੀ ਹੈ ਜੋ ਤੁਹਾਨੂੰ ਦੇਰ ਕਰਦਾ ਹੈ?" ਔਰਤ ਨੇ ਜਵਾਬ ਦਿੱਤਾ, "ਕੀ ਚਮਤਕਾਰ ਹੈ! ਮੈਂ ਦੋ ਆਦਮੀਆਂ ਨੂੰ ਮਿਲਿਆ ਜੋ ਫਿਰ ਮੈਨੂੰ ਸ਼ਬੀ ਨਾਮ ਦੇ ਇੱਕ ਆਦਮੀ ਨੂੰ ਮਿਲਣ ਲਈ ਲੈ ਗਏ, ਅਤੇ ਆਦਮੀ ਨੇ ਅਜਿਹਾ ਕੀਤਾ. ਅੱਲ੍ਹਾ ਦੀ ਸਹੁੰ, ਉਹ ਇਸ ਅਤੇ ਇਸ ਵਿੱਚੋਂ ਸਭ ਤੋਂ ਹੈਰਾਨੀਜਨਕ ਵਿਅਕਤੀ ਹੈ. " ਔਰਤ ਨੇ ਆਪਣੀਆਂ ਵਿਚਕਾਰਲੀਆਂ ਅਤੇ ਇੰਡੈਕਸ ਉਂਗਲਾਂ ਨੂੰ ਚੁੱਕ ਕੇ ਇਸ਼ਾਰਾ ਕਰਦਿਆਂ ਕਿਹਾ ਅਸਮਾਨ ਵੱਲ, ਜਾਂ ਅਕਾਸ਼ ਅਤੇ ਧਰਤੀ ਦੇ ਵਿਚਕਾਰ। ਇਸਦਾ ਅਰਥ ਹੈ ਕਿ ਉਹ ਅੱਲ੍ਹਾ ਦਾ ਧਰਮੀ ਰਸੂਲ ਹੈ। ਉਦੋਂ ਤੋਂ, ਮੁਸਲਮਾਨਾਂ ਨੇ ਹਮੇਸ਼ਾਂ ਔਰਤ ਨੂੰ ਮੁਸਲਮਾਨਾਂ ਤੋਂ ਬਚਾਇਆ ਹੈ, ਅਤੇ ਮੁਸਲਮਾਨਾਂ ਨੇ ਔਰਤ ਦੇ ਘਰ ਜਾਂ ਰਿਹਾਇਸ਼ ਨੂੰ ਨੁਕਸਾਨ ਨਹੀਂ ਪਹੁੰਚਾਇਆ। ਇੱਕ ਦਿਨ ਉਸ ਔਰਤ ਨੇ ਆਪਣੇ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਕਿਹਾ, "ਮੈਨੂੰ ਨਹੀਂ ਲੱਗਦਾ ਕਿ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਤੁਹਾਨੂੰ ਜਾਣਬੁੱਝ ਕੇ ਜਾਣ ਦਿੱਤਾ ਹੈ। ਕੀ ਤੁਸੀਂ ਇਸਲਾਮ ਧਰਮ ਕਬੂਲ ਕਰਨਾ ਚਾਹੁੰਦੇ ਹੋ?" ਇਸ ਲਈ ਉਸ ਦੇ ਲੋਕਾਂ ਨੇ ਉਸ ਦਾ ਹੁਕਮ ਮੰਨਿਆ ਅਤੇ ਇਸਲਾਮ ਧਰਮ ਅਪਣਾ ਲਿਆ। ਅਬੂ ਅਬਦੁੱਲਾ ਨੇ ਕਿਹਾ, "ਸ਼ਾਬੀ ਦਾ ਅਰਥ ਹੈ ਇੱਕ ਧਰਮ ਤੋਂ ਦੂਜੇ ਧਰਮ ਵਿੱਚ ਜਾਣਾ। ਅਬੂ ਅਲੀਯਾਹ ਨੇ ਕਿਹਾ, "ਅਸ਼-ਸ਼ਬੀਉਨ ਅਹਲੂਲ ਕਿਤਾਬ ਦਾ ਇੱਕ ਸਮੂਹ ਹੈ ਜੋ ਜ਼ਬੂਰਾਂ ਦੀ ਕਿਤਾਬ ਦਾ ਪਾਠ ਕਰਦਾ ਹੈ।"