Hadith solontena
Ash-shabi'un adalah kelompok dari ahlul kitab yang membaca kitab zabur
Imam Bukhari : 331حَدَّثَنَا مُسَدَّدٌ قَالَ حَدَّثَنِي يَحْيَى بْنُ سَعِيدٍ قَالَ حَدَّثَنَا عَوْفٌ قَالَ حَدَّثَنَا أَبُو رَجَاءٍ عَنْ عِمْرَانَ قَالَكُنَّا فِي سَفَرٍ مَعَ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَإِنَّا أَسْرَيْنَا حَتَّى كُنَّا فِي آخِرِ اللَّيْلِ وَقَعْنَا وَقْعَةً وَلَا وَقْعَةَ أَحْلَى عِنْدَ الْمُسَافِرِ مِنْهَا فَمَا أَيْقَظَنَا إِلَّا حَرُّ الشَّمْسِ وَكَانَ أَوَّلَ مَنْ اسْتَيْقَظَ فُلَانٌ ثُمَّ فُلَانٌ ثُمَّ فُلَانٌ يُسَمِّيهِمْ أَبُو رَجَاءٍ فَنَسِيَ عَوْفٌ ثُمَّ عُمَرُ بْنُ الْخَطَّابِ الرَّابِعُ وَكَانَ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ إِذَا نَامَ لَمْ يُوقَظْ حَتَّى يَكُونَ هُوَ يَسْتَيْقِظُ لِأَنَّا لَا نَدْرِي مَا يَحْدُثُ لَهُ فِي نَوْمِهِ فَلَمَّا اسْتَيْقَظَ عُمَرُ وَرَأَى مَا أَصَابَ النَّاسَ وَكَانَ رَجُلًا جَلِيدًا فَكَبَّرَ وَرَفَعَ صَوْتَهُ بِالتَّكْبِيرِ فَمَا زَالَ يُكَبِّرُ وَيَرْفَعُ صَوْتَهُ بِالتَّكْبِيرِ حَتَّى اسْتَيْقَظَ بِصَوْتِهِ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَلَمَّا اسْتَيْقَظَ شَكَوْا إِلَيْهِ الَّذِي أَصَابَهُمْ قَالَ لَا ضَيْرَ أَوْ لَا يَضِيرُ ارْتَحِلُوا فَارْتَحَلَ فَسَارَ غَيْرَ بَعِيدٍ ثُمَّ نَزَلَ فَدَعَا بِالْوَضُوءِ فَتَوَضَّأَ وَنُودِيَ بِالصَّلَاةِ فَصَلَّى بِالنَّاس فَلَمَّا انْفَتَلَ مِنْ صَلَاتِهِ إِذَا هُوَ بِرَجُلٍ مُعْتَزِلٍ لَمْ يُصَلِّ مَعَ الْقَوْمِ قَالَ مَا مَنَعَكَ يَا فُلَانُ أَنْ تُصَلِّيَ مَعَ الْقَوْمِ قَالَ أَصَابَتْنِي جَنَابَةٌ وَلَا مَاءَ قَالَ عَلَيْكَ بِالصَّعِيدِ فَإِنَّهُ يَكْفِيكَ ثُمَّ سَارَ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَاشْتَكَى إِلَيْهِ النَّاسُ مِنْ الْعَطَشِ فَنَزَلَ فَدَعَا فُلَانًا كَانَ يُسَمِّيهِ أَبُو رَجَاءٍ نَسِيَهُ عَوْفٌ وَدَعَا عَلِيًّا فَقَالَ اذْهَبَا فَابْتَغِيَا الْمَاءَ فَانْطَلَقَا فَتَلَقَّيَا امْرَأَةً بَيْنَ مَزَادَتَيْنِ أَوْ سَطِيحَتَيْنِ مِنْ مَاءٍ عَلَى بَعِيرٍ لَهَا فَقَالَا لَهَا أَيْنَ الْمَاءُ قَالَتْ عَهْدِي بِالْمَاءِ أَمْسِ هَذِهِ السَّاعَةَ وَنَفَرُنَا خُلُوفًا قَالَا لَهَا انْطَلِقِي إِذًا قَالَتْ إِلَى أَيْنَ قَالَا إِلَى رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَتْ الَّذِي يُقَالُ لَهُ الصَّابِئُ قَالَا هُوَ الَّذِي تَعْنِينَ فَانْطَلِقِي فَجَاءَا بِهَا إِلَى النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَحَدَّثَاهُ الْحَدِيثَ قَالَ فَاسْتَنْزَلُوهَا عَنْ بَعِيرِهَا وَدَعَا النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ بِإِنَاءٍ فَفَرَّغَ فِيهِ مِنْ أَفْوَاهِ الْمَزَادَتَيْنِ أَوْ سَطِيحَتَيْنِ وَأَوْكَأَ أَفْوَاهَهُمَا وَأَطْلَقَ الْعَزَالِيَ وَنُودِيَ فِي النَّاسِ اسْقُوا وَاسْتَقُوا فَسَقَى مَنْ شَاءَ وَاسْتَقَى مَنْ شَاءَ وَكَانَ آخِرُ ذَاكَ أَنْ أَعْطَى الَّذِي أَصَابَتْهُ الْجَنَابَةُ إِنَاءً مِنْ مَاءٍ قَالَ اذْهَبْ فَأَفْرِغْهُ عَلَيْكَ وَهِيَ قَائِمَةٌ تَنْظُرُ إِلَى مَا يُفْعَلُ بِمَائِهَا وَايْمُ اللَّهِ لَقَدْ أُقْلِعَ عَنْهَا وَإِنَّهُ لَيُخَيَّلُ إِلَيْنَا أَنَّهَا أَشَدُّ مِلْأَةً مِنْهَا حِينَ ابْتَدَأَ فِيهَا فَقَالَ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ اجْمَعُوا لَهَا فَجَمَعُوا لَهَا مِنْ بَيْنِ عَجْوَةٍ وَدَقِيقَةٍ وَسَوِيقَةٍ حَتَّى جَمَعُوا لَهَا طَعَامًا فَجَعَلُوهَا فِي ثَوْبٍ وَحَمَلُوهَا عَلَى بَعِيرِهَا وَوَضَعُوا الثَّوْبَ بَيْنَ يَدَيْهَا قَالَ لَهَا تَعْلَمِينَ مَا رَزِئْنَا مِنْ مَائِكِ شَيْئًا وَلَكِنَّ اللَّهَ هُوَ الَّذِي أَسْقَانَا فَأَتَتْ أَهْلَهَا وَقَدْ احْتَبَسَتْ عَنْهُمْ قَالُوا مَا حَبَسَكِ يَا فُلَانَةُ قَالَتْ الْعَجَبُ لَقِيَنِي رَجُلَانِ فَذَهَبَا بِي إِلَى هَذَا الَّذِي يُقَالُ لَهُ الصَّابِئُ فَفَعَلَ كَذَا وَكَذَا فَوَاللَّهِ إِنَّهُ لَأَسْحَرُ النَّاسِ مِنْ بَيْنِ هَذِهِ وَهَذِهِ وَقَالَتْ بِإِصْبَعَيْهَا الْوُسْطَى وَالسَّبَّابَةِ فَرَفَعَتْهُمَا إِلَى السَّمَاءِ تَعْنِي السَّمَاءَ وَالْأَرْضَ أَوْ إِنَّهُ لَرَسُولُ اللَّهِ حَقًّا فَكَانَ الْمُسْلِمُونَ بَعْدَ ذَلِكَ يُغِيرُونَ عَلَى مَنْ حَوْلَهَا مِنْ الْمُشْرِكِينَ وَلَا يُصِيبُونَ الصِّرْمَ الَّذِي هِيَ مِنْهُ فَقَالَتْ يَوْمًا لِقَوْمِهَا مَا أُرَى أَنَّ هَؤُلَاءِ الْقَوْمَ يَدْعُونَكُمْ عَمْدًا فَهَلْ لَكُمْ فِي الْإِسْلَامِ فَأَطَاعُوهَا فَدَخَلُوا فِي الْإِسْلَامِقَالَ أَبُو عَبْد اللَّهِ صَبَأَ خَرَجَ مِنْ دِينٍ إِلَى غَيْرِهِ وَقَالَ أَبُو الْعَالِيَةِ{ الصَّابِئِينَ }فِرْقَةٌ مِنْ أَهْلِ الكِتَابِ يَقْرَءُونَ الزَّبُورَ
Efa nolazaina taminay [Musaddad] fa nilaza izany, efa nolazaina tamiko [Yahya bin Sa'id] fa nilaza izany, efa nolazaina taminay ['Auf] fa nilaza izany, efa nolazaina taminay [Abu Raja'] avy amin'i ['Imran] nilaza hoe: 'Indray mandeha izahay niaraka tamin'ny Mpaminany sallallaahu 'alaihi wasallam, nandeha an-tongotra tamin'ny alina izahay mandra-pahatongan'ny faran'ny alina dia natory izahay, ary tsy misy torimaso milamina kokoa ho an'ny mpandeha noho izay niainanay. Mandra-pahatongan'ny tsy nisy na inona na inona namoha anay afa-tsy ny hafanan'ny masoandro. Ary ny olona voalohany nifoha dia i anona, avy eo i anona, avy eo dia olona fantatr'i Abu 'Auf saingy nanadino izany tamin'ny farany. Ary i 'Umar bin Al Khaththab no olona fahefatra rehefa nifoha izy. Mandritra izany fotoana izany, rehefa natory ny Mpaminany sallallaahu 'alaihi wasallam, dia tsy nisy namoha azy raha tsy nifoha izy, satria tsy fantatsika izay nanjo azy tamin'ny torimasony. Rehefa nifoha i 'Umar ary nahita izay nitranga teo afovoan'ny olona maro - izay tara - ary lehilahy matanjaka sy manam-paharetana i 'Umar - dia nanao ny takbir izy tamin'ny fanandratana ny feony ary nanohy nihira mafy mandra-pifohazan'ny Mpaminany sallallaahu 'alaihi wasallam noho ny feon'ny takbir mafy nataon'i 'Umar. Rehefa nifoha izy dia nitaraina ny olona noho izay nanjo azy ireo. Ka hoy izy: 'Tsy maninona izany, na tsy maninona ary tohizo ny dianareo'. Dia nanohy ny diany izy ary rehefa afaka lavitra dia nijanona ary nangataka siny feno rano ho an'ny fidiovana, avy eo dia nanao fidiovana izy ary avy eo niantso ny hivavaka. Dia nivavaka niaraka tamin'ny vahoaka izy. Rehefa vita ny vavaka nataony dia nahita olona iray nisaraka ary tsy niara-nivavaka tamin'ny vahoaka. Ka nanontany ny Mpaminany sallallaahu 'alaihi wasallam hoe: 'Ry Fulan, inona no misakana anao tsy hivavaka miaraka amin'ny olona?' Namaly ilay olona hoe: 'Mijanona ao anatin'ny junub aho, ary tsy misy rano'. Dia nanazava izy hoe: 'Mila mampiasa vovoka fotsiny ianao'. Dia nanohy ny diany ny Mpaminany sallallaahu 'alaihi wasallam mandra-pitarainan'ny olona taminy fa mangetaheta izy ireo. Dia nanontany olona iray antsoina hoe Abu Raja ny Mpaminany sallallaahu 'alaihi wasallam - saingy nanadino - sy Ali sady nandidy azy roa hoe: 'Mandehana ianareo roa ary mitadiava rano'. Dia lasa izy roa lahy mandra-pihaonany tamin'ny vehivavy iray nitondra kitapo feno rano teo ambonin'ny ramevany. Dia nanontany azy roa lahy hoe: 'Aiza no misy rano?' Namaly ilay vehivavy hoe: 'Ny fotoana farany nahitako rano teto amin'ity faritra ity dia izao. Ary ny diantsika koa dia fitadiavana rano'. Dia hoy izy roa lahy: 'Mandehana àry'. Nanontany ilay vehivavy hoe: 'Ho aiza ianareo?' Samy namaly hoe: 'Hihaona amin'ny Mpaminany sallallaahu 'alaihi wasallam'. Nanontany ilay vehivavy hoe: 'Amin'ny olona heverina fa nandao ny fivavahana -Shabi'i-?' Samy namaly hoe: 'Eny, izy no tianao holazaina'. Dia niaraka tamin'ilay vehivavy ireo mpiara-dia roa tamin'ny Mpaminany mba hihaona amin'ny Mpaminany sallallaahu 'alaihi wasallam. Dia nitantara ny zava-nitranga vao avy niainany izy roa lahy. Dia hoy ny Mpaminany sallallaahu 'alaihi wasallam: 'Ampidino avy eo amin'ny ramevany izy'. Dia nangataka rano tao anaty siny ny Mpaminany sallallaahu 'alaihi wasallam, dia nandraraka tao am-bavan'ny kitapo rano - an'ilay vehivavy - izy, dia novahany ny kitapo rano sady niantsoantso ny vahoaka hoe: 'Makà rano ary sotroy araka izay tianao!' Dia nomen'ny olona rano izy ireo - ny soavaliny - ary nisotro araka izay tiany. Ary farany, dia nomeny siny rano ilay olona voan'ny janabah. Dia hoy izy taminy: 'Mandehana mandroa'. Nitsangana i Dans ary nijery izay natao tamin'ny ranony ilay vehivavy. Amin'ny anaran'i Allah, dia gaga izy sy izahay koa ity zava-nitranga ity, hitanay fa nitombo ny rano raha oharina tamin'ny voalohany. Dia hoy ny Mpaminany sallallaahu 'alaihi wasallam: 'Angony -sakafo- ho azy'. Dia nanangona sakafo tamin'ny endrika daty, lafarinina, sawiq - fangaro ronono sy lafarinina - ho an'ilay vehivavy ny olona. Napetraka tao anaty lamba ny sakafo, dia natsangan'izy ireo teo ambony fiara ilay vehivavy ary napetrany teo anoloany ny sakafo. Dia hoy ny Mpaminany sallallaahu 'alaihi wasallam tamin'ilay vehivavy: 'Fantatrareo fa tsy nampihena ny ranonareo izahay na dia kely aza, fa Andriamanitra no nanome anay rano fisotro'. Dia nody tany amin'ny fianakaviany ilay vehivavy, ary nanontany izy ireo hoe: 'Ry fulanah ô, inona no nahatonga anareo ho tara?' Namaly ilay vehivavy hoe: 'Fahagagana! Nihaona tamin'ny lehilahy roa aho izay nitondra ahy hihaona amin'ny olona iray antsoina hoe Shabi'I, dia nanao izao sy izao ilay lehilahy. Amin'ny anaran'i Allah, izy no olona mahagaga indrindra - izay nanao zava-nitranga tsy mahazatra - teo amin'izao sy izao.' Hoy ilay vehivavy sady nanao fihetsika tamin'ny fananganana ny rantsan-tànany afovoany sy ny fanondrony mankany amin'ny lanitra, na eo anelanelan'ny lanitra sy ny tany. Midika izany fa mijoro ho vavolombelona fa izy no tena irak'i Allah. Hatramin'izay dia niaro ny vehivavy tamin'ny Mushrikin foana ny Miozolomana ary tsy nanimba ny tranon'ilay vehivavy na ny fonenany ny Miozolomana. Indray andro dia hoy ilay vehivavy tamin'ny olony: 'Tsy hitako hoe ninia niaro anareo ny olona. Te hiova finoana ho Islam ve ianareo?' Koa nankatò azy ny vahoakany ary niova finoana silamo. Hoy i Abu 'Abdullah: 'Ny tiana holazaina amin'ny hoe Shabi'i dia ny famelana fivavahana iray ho amin'ny fivavahana hafa'. Mandritra izany fotoana izany, hoy i Abu 'Aliyah: 'Ny Ash-Shabi'un dia vondron'olona avy amin'ny Boky izay mamaky ny Bokin'i Zabur'.