Hadith Representative
Ash-shabi'un adalah kelompok dari ahlul kitab yang membaca kitab zabur
Imam Bukhari : 331حَدَّثَنَا مُسَدَّدٌ قَالَ حَدَّثَنِي يَحْيَى بْنُ سَعِيدٍ قَالَ حَدَّثَنَا عَوْفٌ قَالَ حَدَّثَنَا أَبُو رَجَاءٍ عَنْ عِمْرَانَ قَالَكُنَّا فِي سَفَرٍ مَعَ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَإِنَّا أَسْرَيْنَا حَتَّى كُنَّا فِي آخِرِ اللَّيْلِ وَقَعْنَا وَقْعَةً وَلَا وَقْعَةَ أَحْلَى عِنْدَ الْمُسَافِرِ مِنْهَا فَمَا أَيْقَظَنَا إِلَّا حَرُّ الشَّمْسِ وَكَانَ أَوَّلَ مَنْ اسْتَيْقَظَ فُلَانٌ ثُمَّ فُلَانٌ ثُمَّ فُلَانٌ يُسَمِّيهِمْ أَبُو رَجَاءٍ فَنَسِيَ عَوْفٌ ثُمَّ عُمَرُ بْنُ الْخَطَّابِ الرَّابِعُ وَكَانَ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ إِذَا نَامَ لَمْ يُوقَظْ حَتَّى يَكُونَ هُوَ يَسْتَيْقِظُ لِأَنَّا لَا نَدْرِي مَا يَحْدُثُ لَهُ فِي نَوْمِهِ فَلَمَّا اسْتَيْقَظَ عُمَرُ وَرَأَى مَا أَصَابَ النَّاسَ وَكَانَ رَجُلًا جَلِيدًا فَكَبَّرَ وَرَفَعَ صَوْتَهُ بِالتَّكْبِيرِ فَمَا زَالَ يُكَبِّرُ وَيَرْفَعُ صَوْتَهُ بِالتَّكْبِيرِ حَتَّى اسْتَيْقَظَ بِصَوْتِهِ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَلَمَّا اسْتَيْقَظَ شَكَوْا إِلَيْهِ الَّذِي أَصَابَهُمْ قَالَ لَا ضَيْرَ أَوْ لَا يَضِيرُ ارْتَحِلُوا فَارْتَحَلَ فَسَارَ غَيْرَ بَعِيدٍ ثُمَّ نَزَلَ فَدَعَا بِالْوَضُوءِ فَتَوَضَّأَ وَنُودِيَ بِالصَّلَاةِ فَصَلَّى بِالنَّاس فَلَمَّا انْفَتَلَ مِنْ صَلَاتِهِ إِذَا هُوَ بِرَجُلٍ مُعْتَزِلٍ لَمْ يُصَلِّ مَعَ الْقَوْمِ قَالَ مَا مَنَعَكَ يَا فُلَانُ أَنْ تُصَلِّيَ مَعَ الْقَوْمِ قَالَ أَصَابَتْنِي جَنَابَةٌ وَلَا مَاءَ قَالَ عَلَيْكَ بِالصَّعِيدِ فَإِنَّهُ يَكْفِيكَ ثُمَّ سَارَ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَاشْتَكَى إِلَيْهِ النَّاسُ مِنْ الْعَطَشِ فَنَزَلَ فَدَعَا فُلَانًا كَانَ يُسَمِّيهِ أَبُو رَجَاءٍ نَسِيَهُ عَوْفٌ وَدَعَا عَلِيًّا فَقَالَ اذْهَبَا فَابْتَغِيَا الْمَاءَ فَانْطَلَقَا فَتَلَقَّيَا امْرَأَةً بَيْنَ مَزَادَتَيْنِ أَوْ سَطِيحَتَيْنِ مِنْ مَاءٍ عَلَى بَعِيرٍ لَهَا فَقَالَا لَهَا أَيْنَ الْمَاءُ قَالَتْ عَهْدِي بِالْمَاءِ أَمْسِ هَذِهِ السَّاعَةَ وَنَفَرُنَا خُلُوفًا قَالَا لَهَا انْطَلِقِي إِذًا قَالَتْ إِلَى أَيْنَ قَالَا إِلَى رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَتْ الَّذِي يُقَالُ لَهُ الصَّابِئُ قَالَا هُوَ الَّذِي تَعْنِينَ فَانْطَلِقِي فَجَاءَا بِهَا إِلَى النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَحَدَّثَاهُ الْحَدِيثَ قَالَ فَاسْتَنْزَلُوهَا عَنْ بَعِيرِهَا وَدَعَا النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ بِإِنَاءٍ فَفَرَّغَ فِيهِ مِنْ أَفْوَاهِ الْمَزَادَتَيْنِ أَوْ سَطِيحَتَيْنِ وَأَوْكَأَ أَفْوَاهَهُمَا وَأَطْلَقَ الْعَزَالِيَ وَنُودِيَ فِي النَّاسِ اسْقُوا وَاسْتَقُوا فَسَقَى مَنْ شَاءَ وَاسْتَقَى مَنْ شَاءَ وَكَانَ آخِرُ ذَاكَ أَنْ أَعْطَى الَّذِي أَصَابَتْهُ الْجَنَابَةُ إِنَاءً مِنْ مَاءٍ قَالَ اذْهَبْ فَأَفْرِغْهُ عَلَيْكَ وَهِيَ قَائِمَةٌ تَنْظُرُ إِلَى مَا يُفْعَلُ بِمَائِهَا وَايْمُ اللَّهِ لَقَدْ أُقْلِعَ عَنْهَا وَإِنَّهُ لَيُخَيَّلُ إِلَيْنَا أَنَّهَا أَشَدُّ مِلْأَةً مِنْهَا حِينَ ابْتَدَأَ فِيهَا فَقَالَ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ اجْمَعُوا لَهَا فَجَمَعُوا لَهَا مِنْ بَيْنِ عَجْوَةٍ وَدَقِيقَةٍ وَسَوِيقَةٍ حَتَّى جَمَعُوا لَهَا طَعَامًا فَجَعَلُوهَا فِي ثَوْبٍ وَحَمَلُوهَا عَلَى بَعِيرِهَا وَوَضَعُوا الثَّوْبَ بَيْنَ يَدَيْهَا قَالَ لَهَا تَعْلَمِينَ مَا رَزِئْنَا مِنْ مَائِكِ شَيْئًا وَلَكِنَّ اللَّهَ هُوَ الَّذِي أَسْقَانَا فَأَتَتْ أَهْلَهَا وَقَدْ احْتَبَسَتْ عَنْهُمْ قَالُوا مَا حَبَسَكِ يَا فُلَانَةُ قَالَتْ الْعَجَبُ لَقِيَنِي رَجُلَانِ فَذَهَبَا بِي إِلَى هَذَا الَّذِي يُقَالُ لَهُ الصَّابِئُ فَفَعَلَ كَذَا وَكَذَا فَوَاللَّهِ إِنَّهُ لَأَسْحَرُ النَّاسِ مِنْ بَيْنِ هَذِهِ وَهَذِهِ وَقَالَتْ بِإِصْبَعَيْهَا الْوُسْطَى وَالسَّبَّابَةِ فَرَفَعَتْهُمَا إِلَى السَّمَاءِ تَعْنِي السَّمَاءَ وَالْأَرْضَ أَوْ إِنَّهُ لَرَسُولُ اللَّهِ حَقًّا فَكَانَ الْمُسْلِمُونَ بَعْدَ ذَلِكَ يُغِيرُونَ عَلَى مَنْ حَوْلَهَا مِنْ الْمُشْرِكِينَ وَلَا يُصِيبُونَ الصِّرْمَ الَّذِي هِيَ مِنْهُ فَقَالَتْ يَوْمًا لِقَوْمِهَا مَا أُرَى أَنَّ هَؤُلَاءِ الْقَوْمَ يَدْعُونَكُمْ عَمْدًا فَهَلْ لَكُمْ فِي الْإِسْلَامِ فَأَطَاعُوهَا فَدَخَلُوا فِي الْإِسْلَامِقَالَ أَبُو عَبْد اللَّهِ صَبَأَ خَرَجَ مِنْ دِينٍ إِلَى غَيْرِهِ وَقَالَ أَبُو الْعَالِيَةِ{ الصَّابِئِينَ }فِرْقَةٌ مِنْ أَهْلِ الكِتَابِ يَقْرَءُونَ الزَّبُورَ
Al à dit [Musaddad] al à dit, al à dit a me [Yahya bin Said] al à dit, al à dit [‘Auf] al à dit, al à dit [Abu Raja’] di [‘Imran] al à dit; ‘O jerin une volte in viaç cul Profete sallallaahu alaihi wasallam, o cjaminavin di gnot fin che ae fin de gnot o durmìs, e nol è un son plui comut - plui sonôr - pai viazadôrs di ce che o vin sperimentât. Fin che nuie al nus à disvilupade fûr dal calôr dal soreli. E la prime persone che a si disvilupave e jere cussì e cussì, daspò cussì e cussì, daspò cualchidun che Abu ‘Auf al cognosseve ma ae fin al dismenteà. E Umar bin Al Khathab al fo la cuarte persone cuant che si disvilupave. Intant, cuant che il Profete sallallaahu alaihi wasallam al jere daûr a durmî, nissun lu à disvilupade fintant che nol si è disvilupade lui stes, parcè che no savìn ce che i è sucedût intal so son. Cuant che Umar al si disvilupave e al viodè ce che al jere daûr a sucedi intal mieç di une vore di personis - che a jerin in tart - - e Umar al jere un om fuart plen di pazience -, al disè il so takbir alçant la vôs e al continuà a cjantâ a plene bocje fin che il Profete sallallaahu alaihi wasallam si disvilupave par vie dal sun fuart dal takbir di Umar. Cuant che si disvilupave, la int si lamentave di ce che ur jere sucedût. Duncje al disè: ‘No impuarte, o no impuarte e continuâ il to viaç’. Cussì al continuà il so viaç e dopo une vore di distance si fermà e al domandà un sec di aghe par abluzion, al fasè daspò l’abluzion e daspò al clamà la preiere. Duncje al preà cun la int. Daspò vê finît di preâ, al cjatà che cualchidun si jere separât e nol si unì a preâ cun la int. Duncje il Profete al domandà: ‘O Fulan, ce che ti impedìs di preâ cun la int?’. La persone e rispuindè: ‘O soi in junub e no je aghe’. Lui al spiegà: ‘Tu âs dome di doprâ polvar’. Po dopo il Profete al continuà il so viaç fin che infin la int si lamentà di lui che e veve sete. Duncje il Profete al domandà a cualchidun di non Abu Raja - ma Auf al dismenteà - e Ali al ordenà a ducj i doi: 'Vai ducj i doi a cirî aghe'. Duncje i doi a si son metûts in marcje fin che a àn cjatât une femine che e puartave sachis di aghe sul so camêl. Duncje i doi a lu domandarin: ‘Dulà che e je aghe?’. La femine e rispuindè: ‘La ultime volte che o ai viodût aghe in cheste zone e je stade cumò. E il nestri viaç al è ancje in ricercje di aghe’. Alore ducj i doi a disevin; “Dopo va”. La femine e domandà: ‘Dulà che tu vâs?’. Ducj i doi a àn rispuindût: “Par cjatâ il Rasulullah”. La femine e domandà: ‘Aes personis che a si considerin vê lassât la religjon -Shabi’i-?’ Ducj i doi a àn rispuindût: ‘Sì, al è chel che tu âs di dî’. Alore i doi compagns dal Profete a son lâts cun la femine a cjatâ il Profete. I doi a contarin dai events che a vevin apene vivût. Il Profete al disè: ‘Sburtâlu jù dal so camêl’. Alore il Profete sallallaahu alaihi wasallam al domandà un vâs di aghe, al sburtà daspò in bocje lis sachis di aghe - che a apartignivin ae femine, al distacjà lis sachis di aghe intant che al gridave ae int: 'Cjape aghe e bevi come che tu volis!' Duncje la int e ur dave aghe - lis lôr cjavalis - e e beveve come che e voleve. E tal ultin, al de un sec di aghe ae persone che e jere stade colpide dal janabah. Al disè po dopo: ‘Va a fâ il bagn’. Dans al si alçà e la femine e osservà ce che si jere daûr a fâ cu la sô aghe. Par Allah, chest incident al à colpît lui e ancje nô, o vin viodût che la aghe e jere aumentade se paragonade ae prime volte. Il Profete al à dit: ‘Cjapâ sù il mangjâ par lui’. Cussì la int e cjapave sù mangjâ in forme di datis, farine, verdis di mostarde misturadis tra lat e farine- pe femine. Il mangjâ al jere daspò metût intune stofe, a àn alçât la femine sul veicul e a àn metût il mangjâ denant di jê. Alore il Profete al disè ae femine: ‘Tu cognossis che no vin ridot la tô aghe par nuie, ma Allah al à dât di bevi’. La femine e tornà a cjase cun la sô famee, e a domandarin: ‘O fulanah, ce che tu âs fat tardâ?’. La femine e rispuindè: ‘Un miracul! O ai cjatât doi oms che daspò a mi àn puartât a cjatâ une persone clamade Shabi’I, daspò l’om al à fat chest e chel. Par Allah, al è la persone plui maraveose - che e à fat un event straordenari - tra chest e chest. La femine e disè fasint segns alçant i dêts di mieç e indiçs viers il cîl, o jenfri il cîl e la tiere. Chest al vûl dî testimoniâ che al è il vêr Messazîr di Allah. Di chê volte i musulmans a àn simpri protet la femine dai Mushrikin e i musulmans no àn danât la cjase o la residence de femine. Un dì la femine e disè ae sô int: ‘No viodi che la int e vedi sparagnât di proposit. Vuelîs convertîsi al Islam?’ Duncje la sô int a lu obedì e si convertì al Islam’. Abu Abdullah al disè; “Cje che si vûl dî cun Shabi’i al è lassâ une religjon a une altre religjon”. Intant che Abu’ Aliyah al diseve; ‘Ash-Shabi’un al è un grup di Personis dal Libri che a lein il Libri di Zabur’.