Hadith Representative
Ash-shabi'un adalah kelompok dari ahlul kitab yang membaca kitab zabur
Imam Bukhari : 331حَدَّثَنَا مُسَدَّدٌ قَالَ حَدَّثَنِي يَحْيَى بْنُ سَعِيدٍ قَالَ حَدَّثَنَا عَوْفٌ قَالَ حَدَّثَنَا أَبُو رَجَاءٍ عَنْ عِمْرَانَ قَالَكُنَّا فِي سَفَرٍ مَعَ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَإِنَّا أَسْرَيْنَا حَتَّى كُنَّا فِي آخِرِ اللَّيْلِ وَقَعْنَا وَقْعَةً وَلَا وَقْعَةَ أَحْلَى عِنْدَ الْمُسَافِرِ مِنْهَا فَمَا أَيْقَظَنَا إِلَّا حَرُّ الشَّمْسِ وَكَانَ أَوَّلَ مَنْ اسْتَيْقَظَ فُلَانٌ ثُمَّ فُلَانٌ ثُمَّ فُلَانٌ يُسَمِّيهِمْ أَبُو رَجَاءٍ فَنَسِيَ عَوْفٌ ثُمَّ عُمَرُ بْنُ الْخَطَّابِ الرَّابِعُ وَكَانَ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ إِذَا نَامَ لَمْ يُوقَظْ حَتَّى يَكُونَ هُوَ يَسْتَيْقِظُ لِأَنَّا لَا نَدْرِي مَا يَحْدُثُ لَهُ فِي نَوْمِهِ فَلَمَّا اسْتَيْقَظَ عُمَرُ وَرَأَى مَا أَصَابَ النَّاسَ وَكَانَ رَجُلًا جَلِيدًا فَكَبَّرَ وَرَفَعَ صَوْتَهُ بِالتَّكْبِيرِ فَمَا زَالَ يُكَبِّرُ وَيَرْفَعُ صَوْتَهُ بِالتَّكْبِيرِ حَتَّى اسْتَيْقَظَ بِصَوْتِهِ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَلَمَّا اسْتَيْقَظَ شَكَوْا إِلَيْهِ الَّذِي أَصَابَهُمْ قَالَ لَا ضَيْرَ أَوْ لَا يَضِيرُ ارْتَحِلُوا فَارْتَحَلَ فَسَارَ غَيْرَ بَعِيدٍ ثُمَّ نَزَلَ فَدَعَا بِالْوَضُوءِ فَتَوَضَّأَ وَنُودِيَ بِالصَّلَاةِ فَصَلَّى بِالنَّاس فَلَمَّا انْفَتَلَ مِنْ صَلَاتِهِ إِذَا هُوَ بِرَجُلٍ مُعْتَزِلٍ لَمْ يُصَلِّ مَعَ الْقَوْمِ قَالَ مَا مَنَعَكَ يَا فُلَانُ أَنْ تُصَلِّيَ مَعَ الْقَوْمِ قَالَ أَصَابَتْنِي جَنَابَةٌ وَلَا مَاءَ قَالَ عَلَيْكَ بِالصَّعِيدِ فَإِنَّهُ يَكْفِيكَ ثُمَّ سَارَ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَاشْتَكَى إِلَيْهِ النَّاسُ مِنْ الْعَطَشِ فَنَزَلَ فَدَعَا فُلَانًا كَانَ يُسَمِّيهِ أَبُو رَجَاءٍ نَسِيَهُ عَوْفٌ وَدَعَا عَلِيًّا فَقَالَ اذْهَبَا فَابْتَغِيَا الْمَاءَ فَانْطَلَقَا فَتَلَقَّيَا امْرَأَةً بَيْنَ مَزَادَتَيْنِ أَوْ سَطِيحَتَيْنِ مِنْ مَاءٍ عَلَى بَعِيرٍ لَهَا فَقَالَا لَهَا أَيْنَ الْمَاءُ قَالَتْ عَهْدِي بِالْمَاءِ أَمْسِ هَذِهِ السَّاعَةَ وَنَفَرُنَا خُلُوفًا قَالَا لَهَا انْطَلِقِي إِذًا قَالَتْ إِلَى أَيْنَ قَالَا إِلَى رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَتْ الَّذِي يُقَالُ لَهُ الصَّابِئُ قَالَا هُوَ الَّذِي تَعْنِينَ فَانْطَلِقِي فَجَاءَا بِهَا إِلَى النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَحَدَّثَاهُ الْحَدِيثَ قَالَ فَاسْتَنْزَلُوهَا عَنْ بَعِيرِهَا وَدَعَا النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ بِإِنَاءٍ فَفَرَّغَ فِيهِ مِنْ أَفْوَاهِ الْمَزَادَتَيْنِ أَوْ سَطِيحَتَيْنِ وَأَوْكَأَ أَفْوَاهَهُمَا وَأَطْلَقَ الْعَزَالِيَ وَنُودِيَ فِي النَّاسِ اسْقُوا وَاسْتَقُوا فَسَقَى مَنْ شَاءَ وَاسْتَقَى مَنْ شَاءَ وَكَانَ آخِرُ ذَاكَ أَنْ أَعْطَى الَّذِي أَصَابَتْهُ الْجَنَابَةُ إِنَاءً مِنْ مَاءٍ قَالَ اذْهَبْ فَأَفْرِغْهُ عَلَيْكَ وَهِيَ قَائِمَةٌ تَنْظُرُ إِلَى مَا يُفْعَلُ بِمَائِهَا وَايْمُ اللَّهِ لَقَدْ أُقْلِعَ عَنْهَا وَإِنَّهُ لَيُخَيَّلُ إِلَيْنَا أَنَّهَا أَشَدُّ مِلْأَةً مِنْهَا حِينَ ابْتَدَأَ فِيهَا فَقَالَ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ اجْمَعُوا لَهَا فَجَمَعُوا لَهَا مِنْ بَيْنِ عَجْوَةٍ وَدَقِيقَةٍ وَسَوِيقَةٍ حَتَّى جَمَعُوا لَهَا طَعَامًا فَجَعَلُوهَا فِي ثَوْبٍ وَحَمَلُوهَا عَلَى بَعِيرِهَا وَوَضَعُوا الثَّوْبَ بَيْنَ يَدَيْهَا قَالَ لَهَا تَعْلَمِينَ مَا رَزِئْنَا مِنْ مَائِكِ شَيْئًا وَلَكِنَّ اللَّهَ هُوَ الَّذِي أَسْقَانَا فَأَتَتْ أَهْلَهَا وَقَدْ احْتَبَسَتْ عَنْهُمْ قَالُوا مَا حَبَسَكِ يَا فُلَانَةُ قَالَتْ الْعَجَبُ لَقِيَنِي رَجُلَانِ فَذَهَبَا بِي إِلَى هَذَا الَّذِي يُقَالُ لَهُ الصَّابِئُ فَفَعَلَ كَذَا وَكَذَا فَوَاللَّهِ إِنَّهُ لَأَسْحَرُ النَّاسِ مِنْ بَيْنِ هَذِهِ وَهَذِهِ وَقَالَتْ بِإِصْبَعَيْهَا الْوُسْطَى وَالسَّبَّابَةِ فَرَفَعَتْهُمَا إِلَى السَّمَاءِ تَعْنِي السَّمَاءَ وَالْأَرْضَ أَوْ إِنَّهُ لَرَسُولُ اللَّهِ حَقًّا فَكَانَ الْمُسْلِمُونَ بَعْدَ ذَلِكَ يُغِيرُونَ عَلَى مَنْ حَوْلَهَا مِنْ الْمُشْرِكِينَ وَلَا يُصِيبُونَ الصِّرْمَ الَّذِي هِيَ مِنْهُ فَقَالَتْ يَوْمًا لِقَوْمِهَا مَا أُرَى أَنَّ هَؤُلَاءِ الْقَوْمَ يَدْعُونَكُمْ عَمْدًا فَهَلْ لَكُمْ فِي الْإِسْلَامِ فَأَطَاعُوهَا فَدَخَلُوا فِي الْإِسْلَامِقَالَ أَبُو عَبْد اللَّهِ صَبَأَ خَرَجَ مِنْ دِينٍ إِلَى غَيْرِهِ وَقَالَ أَبُو الْعَالِيَةِ{ الصَّابِئِينَ }فِرْقَةٌ مِنْ أَهْلِ الكِتَابِ يَقْرَءُونَ الزَّبُورَ
Dúradh linn [dúirt Musaddad], dúradh liomsa [dúirt Yahya bin Sa'id], dúradh linn [dúirt Auf], dúradh linn [Abu Raja'] ó [dúirt Imran], 'Bhíomar uair amháin ar thuras leis an bhFáidh sallallaahu 'alaihi wasallam, shiúlamar san oíche go dtí gur shroicheamar deireadh na hoíche agus chodladh muid, agus níl aon chodladh níos compordaí - suaimhneach - do thaistealaithe ná an méid a bhí againn. Go dtí nár dhúisigh aon rud sinn ach teas na gréine. Agus an chéad duine a dhúisigh ná duine mar sin, ansin duine mar sin, ansin duine a raibh aithne ag Abu 'Auf air ach a d'éirigh dearmad air sa deireadh. Agus ba é 'Umar bin Al Khaththab an ceathrú duine nuair a dhúisigh sé. Idir an dá linn, nuair a bhí an Fáidh sallallaahu 'alaihi wasallam ina chodladh, níor dhúisigh aon duine é go dtí gur dhúisigh sé féin, mar níl a fhios againn cad a tharla dó ina chodladh. Nuair a dhúisigh Umar agus a chonaic sé cad a bhí ag tarlú i measc an oiread sin daoine - a bhí déanach - agus fear láidir lán foighne ab ea Umar - dúirt sé a takbir trína ghlór a ardú agus lean sé air ag canadh go hard go dtí gur dhúisigh an Fáidh sallallaahu 'alaihi wasallam mar gheall ar fhuaim ard takbir 'Umar. Nuair a dhúisigh sé, ghearáin daoine faoin méid a tharla dóibh. Mar sin dúirt sé: 'Is cuma, nó níl cuma agus lean ar aghaidh ar do thuras'. Mar sin lean sé ar aghaidh lena thuras agus tar éis tamaill stad sé agus d'iarr sé buicéad uisce le haghaidh níocháin, ansin rinne sé níocháin agus ansin ghlaoigh sé chun paidir. Mar sin ghuigh sé leis an slua. Tar éis dó a bheith críochnaithe ag guí, fuair sé amach go raibh duine éigin scartha agus nár ghlac sé páirt ag guí leis an slua. Mar sin d'fhiafraigh an Fáidh sallallaahu 'alaihi wasallam: 'A Fulan, cad a choisceann tú ó ghuí leis na daoine?' D'fhreagair an duine, 'Táim i junub, agus níl aon uisce ann'. Ansin mhínigh sé: 'Ní gá ach deannach a úsáid'. Ansin lean an Fáidh sallallaahu 'alaihi wasallam lena aistear go dtí gur ghearáin daoine leis faoi dheireadh go raibh tart orthu. Mar sin d'fhiafraigh an Fáidh sallallaahu 'alaihi wasallam de dhuine darb ainm Abu Raja' - ach rinne 'Auf dearmad air - agus d'ordaigh 'Ali dóibh beirt: 'Téigh an bheirt agaibh agus lorg uisce'. Mar sin d'imigh an bheirt acu go dtí gur bhuail siad le bean a bhí ag iompar málaí uisce ar a camall. Mar sin d'fhiafraigh an bheirt de, 'Cá bhfuil uisce ann?' D'fhreagair an bhean, 'An uair dheireanach a chonaic mé uisce sa cheantar seo ná anois. agus tá ár dturas ag cuardach uisce freisin'. Ansin dúirt an bheirt acu, 'Téigh ansin'. D'fhiafraigh an bhean, 'Cá bhfuil sibh ag dul?' D'fhreagair an bheirt acu, 'Chun bualadh leis an bhFáidh sallallaahu 'alaihi wasallam'. D'fhiafraigh an bhean, 'Chuig daoine a mheastar a bheith tar éis an reiligiún -Shabi'i- a fhágáil?' D'fhreagair an bheirt acu, 'Sea, is é an té atá i gceist agaibh'. Ansin chuaigh beirt chompánaigh an Fháidh leis an mbean chun bualadh leis an bhFáidh sallallaahu 'alaihi wasallam. D'inis an bheirt acu ansin faoi na himeachtaí a bhí díreach tar éis tarlú dóibh. Dúirt an Fáidh sallallaahu 'alaihi wasallam ansin: 'Tóg anuas óna chamall é'. Ansin d'iarr an Fáidh sallallaahu 'alaihi wasallam soitheach uisce, ansin dhoirt sé isteach i mbéal na málaí uisce - a bhain leis an mbean -, dhícheangal sé na málaí uisce agus é ag béicíl leis an slua: 'Tóg uisce agus ól mar is mian leat!' Mar sin thug na daoine uisce dóibh - a gcapaill - agus d'ól siad mar a thoiligh siad. Agus ar deireadh, thug sé buicéad uisce don duine a bhuail an janabah. Dúirt sé leis ansin: 'Téigh agus folc'. Sheas Dans suas agus chonaic an bhean cad a bhí á dhéanamh dá huisce. Dar Allah, chuir an eachtra seo iontas air féin agus orainn freisin, chonaiceamar go raibh an t-uisce méadaithe i gcomparáid leis an gcéad uair. Ansin dúirt an Fáidh sallallaahu 'alaihi wasallam: 'Bailígí -bia- dó'. Mar sin bhailigh na daoine bia i bhfoirm dátaí, plúir, sawiq - meascán bainne agus plúir - don bhean. Ansin cuireadh an bia i n-éadach, thóg siad an bhean ar an bhfeithicil agus chuir siad an bia os a comhair. Ansin dúirt an Fáidh sallallaahu 'alaihi wasallam leis an mbean: 'Tá a fhios agat nár laghdaíomar d'uisce ar chor ar bith, ach thug Allah deoch dúinn'. Ansin chuaigh an bhean abhaile chuig a teaghlach, agus ansin d'fhiafraigh siad, 'A fhulanah, cad a chuir ort a bheith mall?' D'fhreagair an bhean, 'Míorúilt! Bhuail mé le beirt fhear a thug mé ansin chun bualadh le duine darbh ainm Shabi'I, ansin rinne an fear seo agus sin. Dar Allah, is é an duine is iontaí é - a rinne imeacht urghnách - i measc seo agus seo.' A dúirt an bhean agus í ag déanamh gotha trína méar lár agus innéacs a ardú i dtreo na spéire, nó idir neamh agus talamh. Ciallaíonn sé seo fianaise a thabhairt gurb é fíor-Theachtaire Allah é. Ó shin i leith, tá na Moslamaigh i gcónaí ag cosaint na mná ó na Mushrikin agus níor rinne na Moslamaigh damáiste do theach ná do áit chónaithe na mná. Lá amháin dúirt an bhean lena muintir, 'Ní fheicim gur shábháil na daoine sibh d'aon ghnó. Ar mhaith libh tiontú go dtí an tIoslam?' Mar sin, ghéill a mhuintir dó agus thiontaigh siad go dtí an tIoslam'. Dúirt Abu 'Abdullah, 'Is é atá i gceist le Shabi'i ná reiligiún amháin a fhágáil le reiligiún eile'. Idir an dá linn, dúirt Abu ''Aliyah, 'Is grúpa daoine ón Leabhar a léann Leabhar Zabur é Ash-Shabi'un'.