Hadith Representative
Doa ketika ziarah kubur: ASSALAMU ‘ALAA AHLID DIYAAR MINAL MUKMININ WAL MUSLIMIN WA YARHAMULLAHU ALMUSTAQDIMIIN MINNA WAL MUSTA`KHIRIIN …
Imam Nasa'i : 2010أَخْبَرَنَا يُوسُفُ بْنُ سَعِيدٍ قَالَ حَدَّثَنَا حَجَّاجٌ عَنْ ابْنِ جُرَيْجٍ قَالَ أَخْبَرَنِي عَبْدُ اللَّهِ بْنُ أَبِي مُلَيْكَةَ أَنَّهُ سَمِعَ مُحَمَّدَ بْنَ قَيْسِ بْنِ مَخْرَمَةَ يَقُولُ سَمِعْتُ عَائِشَةَ تُحَدِّثُ قَالَتْأَلَا أُحَدِّثُكُمْ عَنِّي وَعَنْ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قُلْنَا بَلَى قَالَتْ لَمَّا كَانَتْ لَيْلَتِي الَّتِي هُوَ عِنْدِي تَعْنِي النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ انْقَلَبَ فَوَضَعَ نَعْلَيْهِ عِنْدَ رِجْلَيْهِ وَبَسَطَ طَرَفَ إِزَارِهِ عَلَى فِرَاشِهِ فَلَمْ يَلْبَثْ إِلَّا رَيْثَمَا ظَنَّ أَنِّي قَدْ رَقَدْتُ ثُمَّ انْتَعَلَ رُوَيْدًا وَأَخَذَ رِدَاءَهُ رُوَيْدًا ثُمَّ فَتَحَ الْبَابَ رُوَيْدًا وَخَرَجَ رُوَيْدًا وَجَعَلْتُ دِرْعِي فِي رَأْسِي وَاخْتَمَرْتُ وَتَقَنَّعْتُ إِزَارِي وَانْطَلَقْتُ فِي إِثْرِهِ حَتَّى جَاءَ الْبَقِيعَ فَرَفَعَ يَدَيْهِ ثَلَاثَ مَرَّاتٍ فَأَطَالَ ثُمَّ انْحَرَفَ فَانْحَرَفْتُ فَأَسْرَعَ فَأَسْرَعْتُ فَهَرْوَلَ فَهَرْوَلْتُ فَأَحْضَرَ فَأَحْضَرْتُ وَسَبَقْتُهُ فَدَخَلْتُ فَلَيْسَ إِلَّا أَنْ اضْطَجَعْتُ فَدَخَلَ فَقَالَ مَا لَكِ يَا عَائِشَةُ حَشْيَا رَابِيَةً قَالَتْ لَا قَالَ لَتُخْبِرِنِّي أَوْ لَيُخْبِرَنِّي اللَّطِيفُ الْخَبِيرُ قُلْتُ يَا رَسُولَ اللَّهِ بِأَبِي أَنْتَ وَأُمِّي فَأَخْبَرْتُهُ الْخَبَرَ قَالَ فَأَنْتِ السَّوَادُ الَّذِي رَأَيْتُ أَمَامِي قَالَتْ نَعَمْ فَلَهَزَنِي فِي صَدْرِي لَهْزَةً أَوْجَعَتْنِي ثُمَّ قَالَ أَظَنَنْتِ أَنْ يَحِيفَ اللَّهُ عَلَيْكِ وَرَسُولُهُ قُلْتُ مَهْمَا يَكْتُمُ النَّاسُ فَقَدْ عَلِمَهُ اللَّهُ قَالَ فَإِنَّ جِبْرِيلَ أَتَانِي حِينَ رَأَيْتِ وَلَمْ يَدْخُلْ عَلَيَّ وَقَدْ وَضَعْتِ ثِيَابَكِ فَنَادَانِي فَأَخْفَى مِنْكِ فَأَجَبْتُهُ فَأَخْفَيْتُهُ مِنْكِ فَظَنَنْتُ أَنْ قَدْ رَقَدْتِ وَكَرِهْتُ أَنْ أُوقِظَكِ وَخَشِيتُ أَنْ تَسْتَوْحِشِي فَأَمَرَنِي أَنْ آتِيَ الْبَقِيعَ فَأَسْتَغْفِرَ لَهُمْ قُلْتُ كَيْفَ أَقُولُ يَا رَسُولَ اللَّهِ قَالَ قُولِي السَّلَامُ عَلَى أَهْلِ الدِّيَارِ مِنْ الْمُؤْمِنِينَ وَالْمُسْلِمِينَ يَرْحَمُ اللَّهُ الْمُسْتَقْدِمِينَ مِنَّا وَالْمُسْتَأْخِرِينَ وَإِنَّا إِنْ شَاءَ اللَّهُ بِكُمْ لَاحِقُونَ
Ул безгә [Йосыф бин Сәгыйд] хәбәр итте, диде ул; безгә [Хәҗҗәҗ]гә [Ибн Җурайҗ] сөйләде, диде ул; миңа [Габдуллаһ бин Әбу Әвәлкә] хәбәр итте, ул [Мөхәммәд бин Кайс бин Мәхрәмә] әйткәнен ишеткән; мин [Гайсә] бер хикәя сөйләгәнен ишеттем, диде ул; «Сезгә үзем һәм Пәйгамбәр саллаһу галәйһи вәссәлам турында сөйләимме?» Без: «Әйе», – дидек. Ул: «Төнлә – минем чират – ул вакытта ул минем белән иде – ягъни Пәйгамбәр саллаһу галәйһи вәссәлам – иша намазыннан кайткач, ике сандалиен аяк алдына куйды һәм тукымасын караватына җәйде. Күп тә үтмәде, ул мине йоклаган дип уйлады, аяк киемнәрен киде һәм чалмасын әкрен генә салды, ишекне ачып, әкрен генә чыгып киттем. Мин тиз генә башыма күлмәк кидем, пәрдә яптым, түбәнрәк кием кидем, аннары аның эзләреннән бардым, хәтта Бәкигә барып җиттем. Аннары ул өч тапкыр кулларын озак күтәрде, аннары өйгә кайтты, шуңа күрә мин өйгә кайттым, ул тиз йөрде - аның йөреше - һәм мин дә тиз йөрдем, ул яртылаш йөгереп йөрде, аннары ул килеп җитте, мин дә килеп җиттем, ләкин мин аны узып киттем, аннары кердем. Мин ятканнан соң күп тә үтмәде, ул керде һәм: "Сиңа нәрсә булды, әй Айша, сулышың кысыла", - диде, - диде ул; "Юк". Ул: "Чыннан да, син миңа әйтерсең, яисә Йомшак һәм Белүче Зат миңа әйтер!" - диде. Мин: "Әй Аллаһның Илчесе! Әтием һәм әнием белән фидия буларак ант итәм! Мин сиңа булган хәлнең хәбәрен сөйләрмен", - дидем. Ул сорады: "Син минем алдымда күргән кара киемле кешеме?" Мин: "Әйе", - дидем. Аннары Пәйгамбәр салләллаһу галәйһи вәссәлам мине авырту китерерлек дәрәҗәдә сукты. Аннары ул: "Син Аллаһ һәм Аның Илчесе сиңа гаделсезлек кыла дип уйлыйсыңмы?" - диде. Мин: "Кешеләр моны күпме яшерсәләр дә, Аллаһ моны белә", - дип җавап бирдем. Ул әйтте: «Син аңа карап торганда, Җәбраил миңа очрады, ләкин ул миңа кермәде, чөнки син киемнәреңне саласың иде, аннары ул мине чакырды, шуңа күрә мин синнән яшерендем. Мин сине йоклаган дип уйладым, сине уятырга теләмәдем һәм сине гаҗәпләндерүдән курыктым, шуңа күрә Аллаһ миңа Бәкигә барып, алар өчен гафу сорарга боерды». Мин сорадым: «Нәрсә әйтергә тиеш, әй Аллаһның Илчесе (аңа Аллаһның рәхмәте һәм сәламе булсын!)?» Ул җавап бирде: «Әйт: «Мөэминнәрдән һәм мөселманнардан кабер ияләренә тынычлык булсын. Аллаһ бездән алдагыларга һәм бездән соң киләчәкләргә рәхмәт кылсын, һәм без синең белән, Аллаһ теләсә, очрашырбыз».