Hadith Representative
Doa menjelang tidur: MEMBACA TASBIH 33x, TAHMID 33x, TAKBIR 34x
Imam Abu Dawud : 4403حَدَّثَنَا حَفْصُ بْنُ عُمَرَ حَدَّثَنَا شُعْبَةُ ح حَدَّثَنَا مُسَدَّدٌ حَدَّثَنَا يَحْيَى عَنْ شُعْبَةَ الْمَعْنَى عَنْ الْحَكَمِ عَنْ ابْنِ أَبِي لَيْلَى قَالَ مُسَدَّدٌ قَالَ حَدَّثَنَا عَلِيٌّ قَالَشَكَتْ فَاطِمَةُ إِلَى النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ مَا تَلْقَى فِي يَدِهَا مِنْ الرَّحَى فَأُتِيَ بِسَبْيٍ فَأَتَتْهُ تَسْأَلُهُ فَلَمْ تَرَهُ فَأَخْبَرَتْ بِذَلِكَ عَائِشَةَ فَلَمَّا جَاءَ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أَخْبَرَتْهُ فَأَتَانَا وَقَدْ أَخَذْنَا مَضَاجِعَنَا فَذَهَبْنَا لِنَقُومَ فَقَالَ عَلَى مَكَانِكُمَا فَجَاءَ فَقَعَدَ بَيْنَنَا حَتَّى وَجَدْتُ بَرْدَ قَدَمَيْهِ عَلَى صَدْرِي فَقَالَ أَلَا أَدُلُّكُمَا عَلَى خَيْرٍ مِمَّا سَأَلْتُمَا إِذَا أَخَذْتُمَا مَضَاجِعَكُمَا فَسَبِّحَا ثَلَاثًا وَثَلَاثِينَ وَاحْمَدَا ثَلَاثًا وَثَلَاثِينَ وَكَبِّرَا أَرْبَعًا وَثَلَاثِينَ فَهُوَ خَيْرٌ لَكُمَا مِنْ خَادِمٍحَدَّثَنَا مُؤَمَّلُ بْنُ هِشَامٍ الْيَشْكُرِيُّ حَدَّثَنَا إِسْمَعِيلُ بْنُ إِبْرَاهِيمَ عَنْ الْجُرَيْرِيِّ عَنْ أَبِي الْوَرْدِ بْنِ ثُمَامَةَ قَالَ قَالَ عَلِيٌّ لِابْنِ أَعْبُدَ أَلَا أُحَدِّثُكَ عَنِّي وَعَنْ فَاطِمَةَ بِنْتِ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَكَانَتْ أَحَبَّ أَهْلِهِ إِلَيْهِ وَكَانَتْ عِنْدِي فَجَرَّتْ بِالرَّحَى حَتَّى أَثَّرَتْ بِيَدِهَا وَاسْتَقَتْ بِالْقِرْبَةِ حَتَّى أَثَّرَتْ فِي نَحْرِهَا وَقَمَّتْ الْبَيْتَ حَتَّى اغْبَرَّتْ ثِيَابُهَا وَأَوْقَدَتْ الْقِدْرَ حَتَّى دَكِنَتْ ثِيَابُهَا وَأَصَابَهَا مِنْ ذَلِكَ ضُرٌّ فَسَمِعْنَا أَنَّ رَقِيقًا أُتِيَ بِهِمْ إِلَى النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَقُلْتُ لَوْ أَتَيْتِ أَبَاكِ فَسَأَلْتِيهِ خَادِمًا يَكْفِيكِ فَأَتَتْهُ فَوَجَدَتْ عِنْدَهُ حُدَّاثًا فَاسْتَحْيَتْ فَرَجَعَتْ فَغَدَا عَلَيْنَا وَنَحْنُ فِي لِفَاعِنَا فَجَلَسَ عِنْدَ رَأْسِهَا فَأَدْخَلَتْ رَأْسَهَا فِي اللِّفَاعِ حَيَاءً مِنْ أَبِيهَا فَقَالَ مَا كَانَ حَاجَتُكِ أَمْسِ إِلَى آلِ مُحَمَّدٍ فَسَكَتَتْ مَرَّتَيْنِ فَقُلْتُ أَنَا وَاللَّهِ أُحَدِّثُكَ يَا رَسُولَ اللَّهِ إِنَّ هَذِهِ جَرَّتْ عِنْدِي بِالرَّحَى حَتَّى أَثَّرَتْ فِي يَدِهَا وَاسْتَقَتْ بِالْقِرْبَةِ حَتَّى أَثَّرَتْ فِي نَحْرِهَا وَكَسَحَتْ الْبَيْتَ حَتَّى اغْبَرَّتْ ثِيَابُهَا وَأَوْقَدَتْ الْقِدْرَ حَتَّى دَكِنَتْ ثِيَابُهَا وَبَلَغَنَا أَنَّهُ قَدْ أَتَاكَ رَقِيقٌ أَوْ خَدَمٌ فَقُلْتُ لَهَا سَلِيهِ خَادِمًا فَذَكَرَ مَعْنَى حَدِيثِ الْحَكَمِ وَأَتَمَّ حَدَّثَنَا عَبَّاسٌ الْعَنْبَرِيُّ حَدَّثَنَا عَبْدُ الْمَلِكِ بْنُ عَمْرٍو حَدَّثَنَا عَبْدُ الْعَزِيزِ بْنُ مُحَمَّدٍ عَنْ يَزِيدَ بْنِ الْهَادِ عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ كَعْبٍ الْقُرَظِيِّ عَنْ شَبَثِ بْنِ رِبْعِيٍّ عَنْ عَلِيٍّ عَلَيْهِ السَّلَام عَنْ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ بِهَذَا الْخَبَرِ قَالَ فِيهِ قَالَ عَلِيٌّ فَمَا تَرَكْتُهُنَّ مُنْذُ سَمِعْتُهُنَّ مِنْ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ إِلَّا لَيْلَةَ صِفِّينَ فَإِنِّي ذَكَرْتُهَا مِنْ آخِرِ اللَّيْلِ فَقُلْتُهَا
Huet eis gesot [den Hafsh bin Umar] sot, huet eis gesot [Syu'bah]. -op eng aner Manéier gëtt et erwähnt- Huet eis gesot [den Musaddad] sot, huet eis gesot [Yahya] vun [Syu'bah] a Bedeitung, vun [Al Hakam] vun [Ibn Abu Laila] sot; [den Musaddad] sot; huet eis gesot [den Ali] si sot, 'Fatimah huet sech beim Prophet sallallaahu 'alaihi wasallam beschwéiert, datt hir Hänn gekraazt waren. Wéi e Prisonéier bei hie bruecht gouf, ass d'Fatimah bei hie komm a freet no engem Prisonéier als Sklav, awer si huet hien net fonnt. Schlussendlech huet hien dës Ufro un d'Aisyah weiderginn. Wéi de Prophet sallallaahu 'alaihi wasallam koum, huet d'Aisha him dat weiderginn. Schlussendlech sinn hien an d'Aisyah eis besichen komm, déi zu där Zäit scho geschlof hunn. Also si mir opgestan, awer hie sot: 'Bleift wou Dir sidd'. Hie koum a sot tëscht eis, sou datt ech déi kal Sohlen vu senge Féiss op menger Broscht spiere konnt. Dunn huet hien gesot: 'Soll ech dir eppes méi Wäertvolles weisen wéi dat wat s du froes? Wann s du schlofe gees, da lies dräianzwanzeg Tasbih, dräianzwanzeg Tahmid an véieranzwanzeg Takbir. Dann wier et besser fir dech wéi e Sklav'. Huet eis gesot [Muammal bin Hisyam Al Yasykuri], huet eis gesot [Isma'il bin Ibrahim] vun [Al Jurairi] vun [Abu Al Ward bin Tsumamah], huet hien gesot; [Ali] sot zum Ibn A'bud: 'Géift et dir eppes ausmaachen, wann ech en Hadith vu mir an vun der Fatimah, der Duechter vum Prophet sallallaahu 'alaihi wasallam, weiderginn? D'Fatimah war säi Liiblingskand, a si gouf meng Fra.' Si huet Saache mat engem Rollholz geschloen, bis se eng Spuer op hiren Hänn hannerlooss hunn, huet Waasser mat enger Urn geholl, bis se eng Spuer op hirem Hals hannerlooss huet, huet d'Haus gebotzt, bis hir Kleeder dreckeg waren, huet mat engem Dëppen gekacht, bis hir Kleeder schwaarz goufen, bis se doduerch erschöpft war. Dunn hu mir héieren, datt de Prophéit sallallaahu 'alaihi wasallam e gefaange Sklav hat, deen ukomm ass. Also hunn ech zu der Fatimah gesot: 'Wann s du bei däi Papp gees a no engem Sklav froes, wier dat genuch, fir dir ze hëllefen.' Also ass si bei hie gaangen, awer zu där Zäit ware vill nei Konvertiten zum Islam ronderëm de Prophéit, an et huet si verlegen gemaach, also ass si zréck heem gaangen. Den nächsten Dag koum hien bei eis, wéi mir ënner der Decken louchen. Dunn huet hien sech nieft der Fatimah gesat, awer d'Fatimah huet hire Kapp ënner d'Decken gestach, well si sech virun hirem Papp - dem Messenger vu Gott - verlegen huet. Schlussendlech sot hien: 'Wat hues du gëschter gebraucht, wéi s du bei d'Famill vum Muhammad komms?' D'Fatimah war roueg. Hien huet dat zweemol widderholl. Also hunn ech gesot: 'O Messenger vu Gott, ech wäert dir dat soen.' Tatsächlech huet d'Fatimah nieft mir ëmmer mat enger Fleeschmillen geschloen, bis et Spueren op hiren Hänn hannerlooss huet, ëmmer Waasser mat enger Geriba geholl, bis et Spueren um Réck vun hirem Hals hannerlooss huet, ëmmer d'Haus gebotzt, bis hir Kleeder vum Stëbs dreckeg waren, an ëmmer mat engem Dëppen gekacht, bis hir Kleeder schwaarz goufen. Dunn koum d'Nouvelle bei eis, datt Dir e Sklav oder e Knecht hätt, also sot ech zu him: 'Frot de Prophet ëm e Knecht'. Dunn huet hien d'Bedeitung vum Al Hakam Hadith erkläert a perfektionéiert. Huet eis [Abbas Al Anbari] gesot, huet eis gesot, [Abdul Malik bin Amru] sot, huet eis gesot, [Abdul Aziz bin Muhammad] vum [Yazid bin Al Had] vum [Muhammad bin Ka'b Al Qurazhi] vum [Syabats bin Rib'i] vum [Ali Alaihissalam] vum Prophet sallallaahu 'alaihi wasallam wéi dee Hadith. Doranner erzielt den Erzieler: Den Ali sot: "Ech hunn et ni méi verlooss, zënter ech et vum Messenger vu Gott (Fridden a Segen vun Gott sief mat him) héieren hunn, ausser an der Nuecht vun der Schluecht vu Siffin, wéi ech mech um Enn vun der Nuecht drun erënnert hunn an et rezitéiert hunn."