Hədis
Beristighfar tiga kali dan membaca ALLAHUMMA ANTAS SALAAM…
Imam Tirmidzi : 275حَدَّثَنَا أَحْمَدُ بْنُ مَنِيعٍ حَدَّثَنَا أَبُو مُعَاوِيَةَ عَنْ عَاصِمٍ الْأَحْوَلِ عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ الْحَارِثِ عَنْ عَائِشَةَ قَالَتْكَانَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ إِذَا سَلَّمَ لَا يَقْعُدُ إِلَّا مِقْدَارَ مَا يَقُولُ اللَّهُمَّ أَنْتَ السَّلَامُ وَمِنْكَ السَّلَامُ تَبَارَكْتَ ذَا الْجَلَالِ وَالْإِكْرَامِحَدَّثَنَا هَنَّادُ بْنُ السَّرِيِّ حَدَّثَنَا مَرْوَانُ بْنُ مُعَاوِيَةَ الْفَزَارِيُّ وَأَبُو مُعَاوِيَةَ عَنْ عَاصِمٍ الْأَحْوَلِ بِهَذَا الْإِسْنَادِ نَحْوَهُ وَقَالَ تَبَارَكْتَ يَا ذَا الْجَلَالِ وَالْإِكْرَامِ قَالَ وَفِي الْبَاب عَنْ ثَوْبَانَ وَابْنِ عُمَرَ وَابْنِ عَبَّاسٍ وَأَبِي سَعِيدٍ وَأَبِي هُرَيْرَةَ وَالْمُغِيرَةِ بْنِ شُعْبَةَ قَالَ أَبُو عِيسَى حَدِيثُ عَائِشَةَ حَدِيثٌ حَسَنٌ صَحِيحٌ وَقَدْ رَوَى خَالِدٌ الْحَذَّاءُ هَذَا الْحَدِيثَ مِنْ حَدِيثِ عَائِشَةَ عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ الْحَارِثِ نَحْوَ حَدِيثِ عَاصِمٍ وَقَدْ رُوِيَ عَنْ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أَنَّهُ كَانَ يَقُولُ بَعْدَ التَّسْلِيمِ لَا إِلَهَ إِلَّا اللَّهُ وَحْدَهُ لَا شَرِيكَ لَهُ لَهُ الْمُلْكُ وَلَهُ الْحَمْدُ يُحْيِي وَيُمِيتُ وَهُوَ عَلَى كُلِّ شَيْءٍ قَدِيرٌ اللَّهُمَّ لَا مَانِعَ لِمَا أَعْطَيْتَ وَلَا مُعْطِيَ لِمَا مَنَعْتَ وَلَا يَنْفَعُ ذَا الْجَدِّ مِنْكَ الْجَدُّ وَرُوِيَ عَنْهُ أَنَّهُ كَانَ يَقُولُ سُبْحَانَ رَبِّكَ رَبِّ الْعِزَّةِ عَمَّا يَصِفُونَ وَسَلَامٌ عَلَى الْمُرْسَلِينَ وَالْحَمْدُ لِلَّهِ رَبِّ الْعَالَمِينَ
bizə [Əhməd bin Mani] dedi; bizə [Əbu Müaviyə] dedi [Aşim əl-Əhvaldan] dedi [Abdullah bin əl-Harisdən] dedi [Aişədən] dedi ki: “Rəsulullah sallallahu aleyhi və səlləm salamı bitirdikdən sonra oturmadı, sadəcə dedi: “ALLAHUMMA ƏNTƏS SALAM VA MİNKƏS SALAM ZAL CƏLAƏLİ VƏL İKRAM - Ey Allahım, Sən qurtuluşsan və qurtuluş Səndəndir, Sən nemət verənsən və əzəmət və cəlal sahibisən-”. Bizə [Hənnəd İbn Əs Sari] dedi; bizə [Mərvan bin Müaviyə əl-Fəzari] dedi və [Əbu Müaviyə] dedi [Aşim əl-Əhvaldan] oxşar bir sənədlə dedi: “TƏBƏRƏKTA YƏ ZAL CƏLAƏLİ VƏL İKRAM - Sən nemət verənsən, ey əzəmət və cəlal sahibi-”. O dedi: “Bu fəsildə Tsauban, İbn Ömər, İbn Abbas, Əbu Səid, Əbu Hureyrə və Muğirə bin Syubədən də rəvayətlər var”. Əbu İsa dedi; Aişənin hədisi həsən səhihdir. [Xalid] də bu hədisi Aisyanın [Abdullah bin Əl Harisdən] hədisindən və Aşimin rəvayət etdiyi hədisdən nəql etmişdir. Peyğəmbərdən (s) rəvayət olunur ki, salam verdikdən sonra o, belə demişdir: "Lə iləhə illəllah vəhdəhuu ləə şəriikələh ləhul mülkü vələhul həmdu yuhyii və yumit və hüva əla külli şəi'in qadiir, ALLAHUMMƏ lə məani'a limə ə'təita və ləə mu'tiə limə məna'ta və ləə yanfə'u zal cəddi minkəl cəddu" - Uca Allahdan başqa ibadətə layiq heç bir tanrı yoxdur, Onun şəriki yoxdur. Bütün güc və həmd Ona məxsusdur. O, dirildir və öldürür. O, hər şeyə qadirdir. Ey Allahım, Sənin verdiyinə heç nə mane ola bilməz, Sənin qarşısını aldığına heç nə verə bilməz və Sənin yanında olan var-dövlətin heç bir faydası yoxdur, çünki o, yalnız Səndəndir". Həmçinin ondan rəvayət olunur ki, Rəsulullah (sallallahu aleyhi və səlləm) belə buyurdu: “SÜBHƏANA RABBIKƏ RƏBBİL İZZATI ƏMMA YƏŞİFUUN VƏ SƏLAMUN ƏLAL MÜRSƏLİYN VƏL HƏMDULİLLAHİ RƏBBİL ALƏMİN - Sənin Rəbbin pakdır, pakdır ki, onların verdiyi şeydən daha qüdrətlidir. Allahın elçilərinə salam olsun, həmd olsun aləmlərin Rəbbi Allaha.