Hadith Representative
Larangan mengimami shalat dengan bacaan surat yang panjang supaya tidak terjadi fitnah
Imam Nasa'i : 822أَخْبَرَنَا وَاصِلُ بْنُ عَبْدِ الْأَعْلَى قَالَ حَدَّثَنَا ابْنُ فُضَيْلٍ عَنْ الْأَعْمَشِ عَنْ مُحَارِبِ بْنِ دِثَارٍ وَأَبِي صَالِحٍ عَنْ جَابِرٍ قَالَجَاءَ رَجُلٌ مِنْ الْأَنْصَارِ وَقَدْ أُقِيمَتْ الصَّلَاةُ فَدَخَلَ الْمَسْجِدَ فَصَلَّى خَلْفَ مُعَاذٍ فَطَوَّلَ بِهِمْ فَانْصَرَفَ الرَّجُلُ فَصَلَّى فِي نَاحِيَةِ الْمَسْجِدِ ثُمَّ انْطَلَقَ فَلَمَّا قَضَى مُعَاذٌ الصَّلَاةَ قِيلَ لَهُ إِنَّ فُلَانًا فَعَلَ كَذَا وَكَذَا فَقَالَ مُعَاذٌ لَئِنْ أَصْبَحْتُ لَأَذْكُرَنَّ ذَلِكَ لِرَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَأَتَى مُعَاذٌ النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَذَكَرَ ذَلِكَ لَهُ فَأَرْسَلَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ إِلَيْهِ فَقَالَ مَا حَمَلَكَ عَلَى الَّذِي صَنَعْتَ فَقَالَ يَا رَسُولَ اللَّهِ عَمِلْتُ عَلَى نَاضِحِي مِنْ النَّهَارِ فَجِئْتُ وَقَدْ أُقِيمَتْ الصَّلَاةُ فَدَخَلْتُ الْمَسْجِدَ فَدَخَلْتُ مَعَهُ فِي الصَّلَاةِ فَقَرَأَ سُورَةَ كَذَا وَكَذَا فَطَوَّلَ فَانْصَرَفْتُ فَصَلَّيْتُ فِي نَاحِيَةِ الْمَسْجِدِ فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أَفَتَّانٌ يَا مُعَاذُ أَفَتَّانٌ يَا مُعَاذُ أَفَتَّانٌ يَا مُعَاذُ
بىزگە [ۋەشىل بىن ئابدۇل ئەئلا] نى ئېيتىپ بەرگەندىن كېيىن، ئۇ مۇنداق دېدى: بىزگە [ئىبنۇ فۇدەيل] نى [ئەل ئاماسى] دىن [مۇھارىب بىن دىتسار] دىن ۋە [ئەبۇ سالىھ] نى [جابىر] دىن سۆزلەپ بەرگەن: ئۇ مۇنداق دېدى: «بىر ئەنسار كىشى كەلدى، ناماز ئىقامە قىلىندى». ئاندىن ئۇ مەسچىتكە كىرىپ مۇئازنىڭ ئارقىسىدا ناماز ئوقۇدى. ئۇ جامائەت بىلەن بىللە نامازنى ئۇزارتتى، شۇڭا ئۇ كىشى جامائەتتىن ئايرىلىپ مەسچىتنىڭ بىر بۇلۇڭىدا ناماز ئوقۇدى ۋە چىقىپ كەتتى. مۇئاز ناماز ئوقۇپ بولغاندىن كېيىن، ئۇنىڭغا: «پالانچى پالانچى پالانچى قىلدى» دېيىلدى. ئاندىن مۇئاز: «ئەتە ئەتىگەندە بۇنى رەسۇلۇللاھقا ئېيتىپ بېرىمەن» دېدى. شۇڭا مۇئاز دەرھال پەيغەمبەر ئەلەيھىسسالامنىڭ يېنىغا كېلىپ، بۇ ئىشنى ئۇنىڭغا ئېيتتى. رەسۇلۇللاھ ئۇنىڭغا بىر ئادەم ئەۋەتىپ ئۇنى چاقىرتتى، ئاندىن ئۇ ئۇنىڭدىن: «بۇنداق قىلىشقا نېمە سەۋەب بولدى؟» دەپ سورىدى. ئۇ جاۋاب بەردى. «ئى رەسۇلۇللاھ سەللەللاھۇ ئەلەيھى ۋەسەللەم، مەن كۈندۈزى قاتتىق ئىشلەيمەن، ناماز ئىقامە ئوقۇلغان ۋاقىتتا كېلىمەن. ئاندىن مەن دەرھال مەسچىتكە كىرىپ ئۇنىڭ بىلەن بىللە ناماز ئوقۇدۇم، ئۇ بۇ خەتنى ۋە ئۇ خەتنى ئوقۇدى. ئۇ نامازنى كېچىكتۈردى، شۇڭا مەن چىقىپ مەسچىتنىڭ بۇلۇڭىدا ناماز ئوقۇدۇم». ئاندىن رەسۇلۇللاھ سەللەللاھۇ ئەلەيھى ۋەسەللەم: «ئى مۇئاز، سەن تۆھمەت قىلىدىغان ئادەم بولماقچىمۇ؟ ئى مۇئاز، سەن تۆھمەت قىلىدىغان ئادەم بولماقچىمۇ؟ ئى مۇئاز، سەن تۆھمەت قىلىدىغان ئادەم بولماقچىمۇ؟» دېدى.